هلند نو (مستعمره در آمریکای شمالی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشه هلندنو و نیو انگلند، جهت شمال رو به راست است.

هلند نو (به هلندی: Nieuw-Nederland)(به لاتین: Nova Belgica) نام مستعمره‌ای‌ است متعلق به جمهوری هلند در سدهٔ هفدهم میلادی (میان سال‌های ۱۶۰۹ تا ۱۶۶۷). این مستعمره در کرانه‌های خاوری آمریکای شمالی جای‌ داشت. سرزمین‌های مورد ادعای این مستعمره نیز از شبه‌جزیره دلماروا تا دماغه کاد کشیده‌می‌شد. پایتخت این منطقه نیو آمستردام بود.

رونق این مستعمره به واسطهٔ بازرگانی پوست خز بود ولی به دلیل درگیری با سرخ‌پوستان و نیز سوء مدیریت کمپانی هند غربی هلند (WIC) -متولی هلند نو- رشد این مستعمره به کندی شکل می‌گرفت. ولی از دههٔ ۱۶۵۰ آن مستعمره مرکزی مهم برای بازرگانی خز در اقیانوس اطلس شمالی گشت. سرانجام پس از درگیری‌هایی میان انگلستان و هلند که به دست به دست شدن این مستعمره میان آنان انجامید، هلندی‌ها برپایهٔ پیمان وستمینستر در ۱۶۷۴ از مالکیت هلند نو چشم پوشیدند.

اقوام مقیم در هلند نو سرخ‌پوستان، اروپاییان و سیاهان آفریقایی بودند. زبان‌های پر رواج در این مستعمره هم هلندی، انگلیسی و فرانسوی بود.

اصالت[ویرایش]

در قرن 17 میلادی، اروپا دستخوش توسعه اجتماعی، فرهنگی، و رشد اقتصادی شد که به دوران طلایی هلند به مرکزیت هلند شناخته می شود. کشورها برای رقابت تجاری، مسیرهایی پیرامون جهان به ویژه به آسیا می پیمودند.[۱] همزمان، کشاکش های فلسفی و علوم الهی در نبردهای جنگی در سراسر قاره ظاهر می شد. جمهوری هفت متحد هلند، اقامتگاه بسیاری از روشنفکران، تاجران بین المللی، و پناهندگان مذهبی گردید. بریتانیا مستعمره ای در آمریکا در جیمزتون [و ۱] داشت، فرانسه مستعمراتی کوچکی در پورت رویال [و ۲] و کبک [و ۳]، و اسپانیا مستعمراتش را برای بهره برداری تجاری از آفریقای جنوبی و کارائیب گسترش داد.[۲]

در 1609 میلادی، هنری هودسون [و ۴]، ناخدا و کاوشگر انگلیسیِ مهاجر توسط کمپانی هند شرقی هلند(VOC) واقع در آمستردام بکار گرفته شد[۳] تا گذرگاه شمال شرقی را برای رسیدن به آسیا، با کشتیرانی از پیرامون اسکاندیناوی و روسیه پیدا کند. او در دومین تلاشش با رسیدن به یخ قطب شمال تغییر جهت داد، پس بجای برگشت به وطن، بسوی غرب برای جستجوی گذرگاه شمال شرقی حرکت کرد. او کاوش در آب ها را با ساحل شرقی آمریکای شمالی داخل کشتی بنام ماه ِ نیمه [و ۵] به پایان رساند. اولین بار در نیوفوندلَند[و ۶] و بار دوم در کِیپ کُد [و ۷] وارد خشکی شد.

در سالهای 1611-1612 میلادی، نیروی دریایی آمستردام دو هیئت پنهان برای پیدا کردن گذرگاهی به چین با ناخدایی جان می [و ۸] در کشتی کارن، و سیمون کَت [و ۹] در کشتی ووس فرستاد. در چهار سفر دریایی بین سال های 1611 و 1614، مناطقی که در حال حاضر مری لند و ماساچوست نامیده می شوند، کشف شدند، و توسط آدرین بلاک، هندریک کریستیَنسون، و کورنلیوس جاکوبسون می، نقشه برداری شدند. نتایج این کشف ها و نقشه برداری ها، که از سال 1609 تا 1614 انجام شد، در نقشه واحدی که نام هلند نو (به انگلیسی: New Netherland) برای اولین بار در آن بکار رفته شد، یکجا شدند، بر روی نقشه نُوا بلژیکا [و ۱۰] نیز نوشته می شود. در این دوره، تجارت هایی با مردمان بومی انجام گرفته است.

تاجر خز، جان رودریگز [و ۱۱] ، زاده ی سانتو دومنیکوی پرتقال و دارای نژاد آفریقایی است. او در زمستان 1613-1614، با تله گذاری برای خز، و انجام تجارت با مردمان محلی بعنوان نماینده هلند به منهتن رسید. او اولین غیر بومی آمریکایی است که در جای کنونی شهر نیویورک، مقیم گشته است.[۴][۵][۶]

واژه نامه[ویرایش]

  1. Jamestown
  2. Port Royal
  3. Quebec
  4. Henry Hudson
  5. Halve Maen
  6. Newfoundland
  7. Cape Cod
  8. Jan Cornelisz Mey
  9. Symon Willemsz Cat
  10. Nova Belgica
  11. Juan Rodriguez

منابع[ویرایش]

  1. «The Dutch in America, 1609–1664». loc.gov [هلندی ها در آمریکا، 1609-1664 میلادی]. 2017/01/06. 
  2. Sandler، Corey. Henry Hudson Dreams and Obsession. شابک ‎۹۷۸-۰۸۰۶۵-۲۷۳۹-۰. 
  3. «The Flemish Influence On Henry Hudson». brusselsjournal.com. 
  4. «Juan Rodriguez monograph». ccny.cuny.edu. 
  5. «Honoring Juan Rodriguez, a Settler of New York - NYTimes.com». cityroom.blogs.nytimes.com. 
  6. Paumgarten، Nick. «Useless Beauty - What is to be done with Governors Island? [دولتمردان جزیره جوانیشان را در انجام چه کاری صرف کرده اند؟]». ج. LXXXV, No 26. The New Yorker، August 31, 2009. 56. شابک ‎۰۰۲۸-۷۹۲X.