هفت‌سنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هفت سنگ

  • اهداف کلی:

ایجاد روحیه همکاری،تقویت و مهارت در نشانه‌گیری و بهبود سرعت و سرگرمی و شادی و دوستی بیشتر است.

  • اهداف جزئی:

تقویت روحیه ایثار گری،ایجاد رقابت سالم و تمرکز حواس می‌باشد.

  • تحلیل حرکتی و کاربرد:

حرکات دویدن و جست‌وخیز کردن در بازی هفت‌سنگ بیشتر اجرا می‌شود. این بازی از هماهنگی چشم و دست و تعقیب دیداری بالایی برخوردار است. بازی هفت‌سنگ به تمرکز فراوانی نیاز دارد، در نتیجه قدرت توجه و تمرکز، تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی را در کودک تقویت می‌کند.همچنین موجب بهبود سرعت عمل و مهارت‌های پایه (دویدن، گرفتن و...) در کودک می‌شود. علاوه بر اینها، کودک با کار گروهی آشنا می‌شود و اهمیت آن را به خوبی درک خواهد کرد. این بازی را تمامی کودکان 8 ساله به بالا می‌توانند انجام دهند. همچنین کودکان دارای DCD, ADHD, LD و MR نیز می‌توانند از فواید این بازی بهره ببرند. [۱]

  • تعداد بازیکن:

4الی 18نفر[۲][۳] یک بازی بومی و ایرانی است . همان طور که از اسمش پیداست با روی هم گذاشتن هفت تکه سنگ صاف و هموار از بزرگ به کوچک بازی شروع می‌شود.

یک گروه محافظ آن سنگ‌ها است و گروهی دیگر که با توپی کوچک، سعی در فروریختن ستون سنگی گروه مقابل را دارند. اولین نفر از گروه اول از فاصله‌ای حدود 4 الی 7 متری - که معمولاً در ابتدای بازی با خطی مشخص می‌شود - با پرتاب توپ، سعی در ریختن سنگ‌ها دارد. در طرف مقابل، وقتی این اتفاق می‌افتد، محافظان توپ را می‌ ربایند و آن را مخفی می‌کنند و به دنبال برنده‌ها می‌دوند. از طرفی گروه مقابل سعی می‌کند هفت سنگ را دوباره بچیند و برنده بازی شود.

البته روش‌های دیگری هم وجود دارد که شبیه به هم هستند. در گذشته برای ساخت توپ از تکه‌های لاستیک یا پارچه استفاده می‌کردند و با نخ آن‌ها را محکم می‌بستند. بازی هفت سنگ کمی شبیه ورزش بیسبال است.

این بازی را در قدیم بیشتر در عید نوروز و مناسبت‌ها و شاد باش‌‌ها بازی می‌کردند و به جای سنگ از چیزهای دیگری مثل انجیر،خرما و ... استفاده میکردند.

روش‌های دیگر[ویرایش]

امکانات لازم برای این بازی، هفت عدد سنگ صاف و تخت و یک توپ هفت‌سنگ است. بازیکنان در قالب دو تیم پنج یا شش نفره تقسیم می‌شوند. وقتی که سنگ‌ها چیده می‌شوند یکی از گروه‌ها به عنوان پرتاب‌کننده بازی را شروع می‌کند. شروع بازی به این ترتیب است که باید از فاصله نسبتاً دور توپ را به طرف سنگ‌ها بیندازند. گروهی که توپ را پرتاب می‌کند باید سعی کند که کمترین مقدار سنگ را بیندازد چون در این صورت راحت‌تر می‌تواند بازی را تمام کند. وظیفه گروه دوم هم این است که نگذارد تیم پرتاب‌کننده سنگ‌های ریخته شده را دوباره روی هم بچیند و باید با توپ به آن‌ها بزند. هر کدام از بازیکنان تیکی از مهاجم که توپ به او برخورد کند از جریان بازی کنار می‌رود. و به این ترتیب اگر هیچ‌کدام باقی نمانند بازی به نفع تیم مدافع و اگر سنگ‌ها روی هم چیده بشوند بازی به نفع تیم مهاجم تمام می‌شود.

  • نتیجه بازی:این بازی گروهی است و باعت رشد و نمو و افزایش عکس العمل‌های کودک را به همراه دارد.همچنین مفاهیمی نظیر رهبری، شکست ، پیروزی وهمکاری آشنا می‌شوند
  • با توسعه زندگی شهرنشینی و مشکلات آن، این بازی رو به فراموشی است اما شرکت‌های سازنده محصولات بازی این بازی خاطره ساز را به داخل منازل هم آورده است.

منابع[ویرایش]