هسته قرمز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مغز: هسته قرمز
Cn3nucleus.png
برش عرضی از ساقه ی مقز که محل قرارگیری هسته قرمز را نشان می دهد.The superior colliculi are at the top of image and the cerebral peduncles at the bottom of image – both in section.
نام لاتین nucleus ruber
آناتومی گری subject #188 802
نورونیمز hier-496
MeSH Red+Nucleus

هستهٔ قرمز از عناصر مهم سیستم حرکتی است . دسته‌ای از اکسون‌ها که از هستهٔ قرمز می‌اید، یکی از دو مجموعهٔ اصلی تارهای عصبی را درست می‌کند و پیام‌های حرکتی را از مغز به نخاع شوکی یاطناب نخاعی حمل می‌کند .[۱] هسته قرمز از بخش های مهم سیستم خارج هرمی است.

عملکرد[ویرایش]

در مهره داران بدون راه هرمی مشخص, حرکت اساسا توسط هسته قرمز کنترل می شود ولی محلی که راه هرمی پدیدار شد (مثل در پریمات ها), rubrospinal tract که بخش جانبی راه غیر هرمی(راه نزولی که از هسته قرمز به طناب نخاعی می رود) می باشد وستیجیال ممکن است تصور شود.پس در اینجا یعنی در انسان و پستاندارانی که از نظر تکامل جدیدترند هسته قرمز در کارهای حرکتی کمتر از پستانداران دیگر اهمیت دارد ولی چهار دست و پا راه رفتن نوزاد توسط هسته قرمز کنترل می شود هم چنین تاب خوردن دست به هنگام راه رفتن معمولی را هسته قرمز هدایت می کند.هسته قرمز ممکن که نقش اضافی در کنترل کردن عضلات شانه و بالای بازو را به وسیله پرتو افکنی های بخش مغناطیسی بافت سلولی داشته باشد.در انسان ها هسته قرمز هم چنین کنترل پراکنده ای روی دست ها دارد چنانکه راه غیر هرمی در حرکات عضلانی وسیع بیشتر نقش دارد مانند همان در بازو ها ولی نه در ساق پا ها چون که طناب به قسمت فوقانی سینه ای طناب نخاعی منتقل می شود کنترل خوب انگشتان توسط هسته قرمز تعریف نشده است (این عمل به راه هرمی مربوط است).

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. نیل آر کارلسون. [روان شناسی فیزیولوژیک]. ترجمهٔ دکتر مهرداد پژهان.