هر هدیه عالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

هر هدیه عالی (به لاتین: "Omne datum optimum" که نقل قولی از نامه یعقوب است.) یک حکم از پاپ اینوسنت دوم (۱۱۳۹) از مجموعه احکام پاپی مربوط به اواسط و اواخر قرون وسطی (قرن ۱۲ و ۱۴) می باشد.

این حکم که به صورت رسمی و با حمایت پاپ وقت برخوردار بود، مهر تاییدی بر افزایش امتیازات جنگجویان صلیبی فقیر و از جمله شوالیه های هیکلِ سلیمان (شوالیه های معبد) گذاشت[۱]. بعلاوه این حکم تمامی غنایم به دست آمده از مسلمانان در فتوحات اخیر صلیبیون و فتوحات آینده را از آن بی قید و شرط شوالیه ها می دانست و آن ها را از پرداخت مالیات معاف می کرد.

آن چنان که در ادامه آمده است:

"هر آن چه شما (شوالیه ها) از غنایم به دست آورید، به هر نحو که آسوده اید،

از آن استفاده کنید، و ما این که ذره ای از آن ها را به جبر به کسی بدهید، منع می کنیم."

هر چند که این حکم در مقایسه با دیگر احکام پیشین غیر معمول به نظر می رسید، ولی توسط حکم پاپ سِلسِتین دوم (سربازان معبد)

در سال ۱۱۴۴ و پاپ اوژِن سوم (سربازان خدا) در سال ۱۱۴۵ دنبال و تکمیل شد که این احکام روی هم رفته حقوق و امتیازات قابل توجهی را برای شوالیه های معبد در نظر گرفتند. به غیر از همه این مزایا، شوالیه ها آزاد بودند تا کلیساهای مخصوص خویش را بسازند ( که هم اکنون در سر تا سر اروپا و بعضاً در کشور های ساحل شرقی مدیترانه پا برجا هستند.) ، مرده های خود را در آن ها دفن و سالی یک بار مالیات های وضع شده بر اموال شوالیه ها را جمع آوری کنند.

از جمله اعمال آن ها می توان به ساخت گورستان های منحصر به فرد توسط شوالیه ها اشاره کرد که بسیار بحث برانگیز بودند.

منابع[ویرایش]

  1. Malcolm Barber; A. K. Bate (2002). The Templars: selected sources. Manchester University Press. pp. 59–. ISBN 978-0-7190-5110-4. Retrieved 5 May 2011.