هربرت لیونل آدولفوس هارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
هربرت هارت
Herbert Hart.jpg
شناسنامه
نام کامل هربرت لیونل آدولفوس هارت
حیطه فلسفه حقوق
دوره قرن بیستم
زادروز ۱۸ ژوئیه ۱۹۰۷
زادگاه هاروگیت، انگلستان
تاریخ مرگ ۱۹ دسامبر ۱۹۹۲

هربرت لیونل آدولفوس هارت (به انگلیسی: Herbert Lionel Adolphus Hart) (متولد: ۱۸ ژوئیه ۱۹۰۷ – ۱۹ دسامبر ۱۹۹۲)- یکی از اثرگذارترین فیلسوفان حقوق قرن بیستم است. او پروفسور «رویه‌های قضایی» در دانشگاه آکسفورد و مسئول کالج بارسنوز در شهر آکسفورد و نویسنده کتاب «مفهوم قانون» است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

هارت در سال ۱۹۰۷ در یک خانواده کلیمی در شهر هاروگیت انگلستان به دنیا آمد. پدرش خیاط موفقی بود که ریشه آلمانی و لهستانی داشت. او در کالج چلتنهام، مدرسه گرامر برادفورد و نیو کالج آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۹ با برترین رتبه در رشته «علوم عالی کلاسیک» فارغ‌التحصیل شد.[۱]

از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۰، هارت به عنوان یک وکیل موفق در قوه قضاییه فعالیت می‌کرد و دوست نزدیک (لرد) ریچارد ویلبرفرس بود. او موفق به دریافت بورس تحصیلی هارمورت برای تحصیل در دانشسرای عالی حقوق «میدل تمپل» شد و همچنین به عنوان خبرنگار ادبی در هفته‌نامه جان او- لندن مقاله می‌نوشت.[۱]

در دوران جنگ جهانی دوم، هارت برای سازمان اطلاعاتی انگلستان، ام-ای-فایو، در بخش ضداطلاعات ارتش فعالیت می‌کرد. این شغل به او اجازه داد تا با برخی از دوستان آکسفورد، مثل ژیلبرت ریله و استوارت همپشر، تجدید دوستی و همکاری کند. بعد از پایان جنگ، هارت از وکالت کناره‌گیری کرد و به تدریس فلسفه و حقوق در نیوکالج آکسفورد پرداخت. هارت از جان لانگشاو آستین به عنوان یکی از اثرگذارترین شخصیت‌ها در زندگی خود یاد می‌کند.[۱]

در سال ۱۹۵۲ هارت، به عنوان پروفسور رویه قضایی در دانشگاه آکسفورد مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۶۹ بازنشسته شد و جای خود را به رونالد دورکین داد.[۲] همچنین، هارت از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ رئیس آریستوتلین سوسایتی (گروه پیروان تفکر ارسطو) بود.[۳]

هارت با خانم جنیفر ویلیامز، یک کارمند عالی‌رتبه دولتی ازدواج کرد. بعدها، همسر او با نام جنیفر هارت به تدریس تاریخ در «کالج سنت انا» مشغول شد و در سال ۱۹۳۰ به حزب کمونیست پیوست.[۴] خانم و آقای هارت دارای چهار فرزند شدند که یکی از آنها پسری فلج بود. ازدواج این دو نفر به خاطر شخصیت‌های متضادی که داشتند ناموفق بود. چنان‌که هارت روزی به دختر خود اعتراف کرد: «مشکل این است در این ازدواج، یکی از ما به ارتباط جنسی علاقه ندارد و دیگری به خوراکی».[۵] اطرافیان جنیفر هارت باور داشتند که او در طی دوران زناشویی، با یکی از دوستآن نزدیک همسر خود به نام «ازیا برلین» رابطه داشته. جنیفر در سال ۱۹۹۸ خاطرات خود را در کتابی تحت عنوان «از من دیگر نپرسید» به چاپ رساند.

شرحی از زندگی مشترک خانواده هارت، توسط "کارن آرمسترانگ" در کتاب "پلکان مدور" نوشته شده‌است.[۵]

دانشجویان هارت[ویرایش]

بسیاری از دانشجویان هارت به شهرت و مقامهای بالا در رشته‌های حقوق، منطق و فلسفه سیاسی دست یافتند. از جمله دانشجویان وی می‌توان از برایان باری، جان فینس، کنت گرینوالت، نیل مک-کورمیک، جوزف راز، چین لیو تن و رونالد داورکین نام برد. همچنین هارت بر روی زندگی برخی از شخصیت‌های معروف مانند جان رالز تأثیرگذار بوده. جان رالز در سالهای ۱۹۵۰، زمانی که پس از اتمام دکترای خود در آکسفورد به سر می‌برد، با هارت آشنا می‌شود و تحت تأثیر وی قرار می‌گیرد.

رویه‌های فلسفی[ویرایش]

در رشته حقوق، هارت یکی از تأثیر گذارترین متفکرین زمان خود بود. او روش‌های مرسوم در رویه قضایی و «فلسفه حقوق» را در دنیای انگلیسی زبان امروز متحول کرد. او اولین کسی است که در انگلستان بین مباحث فلسفه و رویه قضایی پیوند برقرار می‌کند. تحت تأثیر متفکرانی مثل جان آستین و لودویگ ویتگنشتاین، هارت از مکاتب تجزیه و تحلیل، زبان‌شناسی و فلسفه ابزاری ساخت و از آن برای حل مشکلات موجود در فرضیه‌های حقوقی استفاده کرد. روش هارت ادغام هوشمندانه ای بود ازتجزیه و تحلیل فلسفه قرن بیستم با «رویه‌های قضایی» معمول که میراث جرمی بنتام، فیلسوف حقوقی، سیاسی و فلسفی بنام انگلیسی هستند. می‌توان گفت که در مکتب «قانون»، دیدگاه هارت موازی دیدگاه فیلسوف حقوقی مشهور اتریشی، هانس کلسن است. کلسن نیز به مانند هارت، در کتاب نظریه حقوق محض به مفهوم «قانون» می‌پردازد. لازم به تذکر است که هارت در تحلیل‌های خود، بسیاری از شاخص‌های تئوری هانس کلسن را رد می‌کند.

در میان حقوق دانان، نظریه هارت از تفکر گلاندویل ویلیامز تأثیر پذیرفته. هارت در آخرین فصل کتاب «مفهوم قانون»، با استفاده از نظریه گلاندویل ویلیامز، تحلیلی کامل تر و وسیع تر از «کلمه قانون» ارائه می‌دهد. او ویژگی‌های ضروری و خاص قانون را بر اساس پدیده‌هایی که به سادگی قابل مشاهده هستند می‌سنجد و نتیجه‌گیری می‌کند که نظام‌هایی که فاقد این ویژگی‌ها باشند نمی‌توانند در معنای درست کلمه حقوقی باشند.[۶]

همچنین، هارت از نظریه جان آستین (متفکر و نویسنده قرن نوزدهمی انگلیس) به عنوان نقطه آغاز تحلیل خود استفاده می‌کند. این نظریه، کوششی جدی برای تعریف قانون بود که می‌کوشید همه ویژگی‌های عمده آن را از طریق یک موضوع ساده به دست آورد. آستین نوشته بود که قانون «قاعده‌ای است برای هدایت یک موجود باهوش که به وسیله موجود باهوش دیگری که بر او قدرت دارد، وضع می‌شود.»[۷]

مفهوم قانون[ویرایش]

مهم‌ترین و مشهورترین اثر هارت کتاب «مفهوم قانون» است که نخستین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر شد و در سال ۱۹۹۴ با برخی تغییرات به چاپ دوم رسید. این کتاب مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و جزوه‌های تدریسی هارت است که وی در سال ۱۹۵۲، به تدریس آنها پرداخته بود. کتاب «مفهوم قانون» به طرح دیدگاه پیچیده‌ای از پوزیتیویزم حقوقی می‌پردازد و سعی در رفع کاستی‌های اساسی آن دارد. ایده‌های اصلی که در این کتاب مطرح می‌شود عبارتند از:

- انتقاد از نظریه جان آستین که می‌گوید قانون فرمان شخصی حاکم است که به واسطه تهدید به مجازات ضمانت می‌یابد.

- تمایز بین قواعد اولیه و ثانویه که در آن قواعد اولیه بر رفتارها حاکمند و قواعد ثانویه اصولی هستند که نوآوری و خلاقیت، تغییر یا حذف قواعد اولیه را ممکن می‌سازند.

- تمایز بین ماهیت ذاتی یا درونی قانون و قاعده با ماهیت ظاهری یا بیرونی آن. این تمایز در راستای نظریه «مکس وبر» است که ماهیت اجتماعی قانون را از ماهیت حقوقی قانون متمایز می‌کند.

- نظریه قواعد شناخت که بر مبنای آن اصول و قوانین اجتماعی هنجارهایی را که دارای اعتبار قانونی هستند ازهنجارهایی که فاقد چنین اعتباری هستند متمایز می‌کند.

- پاسخی به رونالد دورکین (چاپ ۱۹۹۴) که در کتاب‌های خود به نام «حقوق را جدی بگیریم» (چآپ ۱۹۷۷)، «در باب اصل» (چاپ ۱۹۸۵) و «امپراطوری قانون» (چاپ ۱۹۸۶)، از مکتب «پوزیتیویسم حقوقی» انتقاد می‌کند.[۷]

سایر فعالیت‌ها[ویرایش]

هارت به همراه تونی انوره کتاب «نسبت میان علت و معلول در قانون» یا «علت قریب حقوق» (چاپ اول ۱۹۵۹ – چاپ دوم ۱۹۸۵) را نوشت. این کتاب یکی از کتب مهم است که در سطح دانشگاهی به مبحث علت و معلول در چهارچوب مکتب حقوق می‌پردازد.

به دنبال جدال مشهوری که میان هارت هربت و همتای حقوقی او، پاتریک داولین (ملقب به بارن داولین) در باب نقش قوانین جنایی در تقویت اصول اخلاقیات (یا هنجارهای اخلاقی) درگرفت، هارت به نوشتن دو کتاب «قانون، آزادی و اخلاقیات» (چاپ ۱۹۶۳) و «اخلاقیات در قوانین جنایی» (چاپ ۱۹۶۵) پرداخت. همچنین، هارت اعلام کرد که تعبیر پاتریک داولین از نظریه «جان اسوارت میل» در باب اصل خطا و استفاده از آن برای مخالفت با قانونی کردن همجنسگرایی، یک تعبیر «منحرف» است. بعدها، در ارتباط با قوانین مربوط به همجنسگرایان که بر مبنای «گزارش تحقیقی ولفندن» تصویب شدند، هارت اعلام کرد که: «این قوانین به اندازه کافی جلو نرفتند». با وجود اختلافات ذکر شده، هارت بعدها گفت که رابطه شخصی مثبتی با پاتریک داولین داشته‌است.

هارت، در کلاس‌های آموزشی برای حزب کارگری انگلستان، در مورد چگونگی مقابله با راه‌های فرار مالیاتی که ثروتمندان از آنها استفاده می‌کردند، تدریس می‌کرد. در زمینه سیاسی، هارت خود را یک چپ‌گرای غیر کمونیست می‌دانست و با مارگارت تاچر مخالفت داشت.

کتاب‌ها و مقلات[ویرایش]

 "در باب مسئولیت و حقوق"- آریستوتلین سوسایتی (گروه پیروان تفکر ارسطو)(۱۹۴۹)
 تعریف و نظریه در رویه‌های قضایی (۱۹۵۳)
 نسبت میان علت و معلول درقانون یا "علت قریب حقوق" (با همکاری تونی انوره)(۱۹۵۹)
 مفهوم قانون (مرکز ارتباطات دنشگاه آکسفورد) (۱۹۶۱)
 قانون، آزادی و اخلاقیات (۱۹۶۳)
 اخلاقیات در قوانین جنایی (۱۹۶۴)
 مجازات و مسئولیت (۱۹۸۶)
 تحلیلی بر نوشتار جرمی بنتام: تحقیق در رویه‌های قضایی و نظریه سیاسی (۱۹۸۲)
 تحلیلی بر رویه قضایی و فلسفه (۱۹۸۳)

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ >هربرت هارت در گفتگو با دیوید شوگرمن – نشریه قانون و اجتماع – جلد ۳۲ / شماره ۲ / جون ۲۰۰۵ / صفحات ۲۶۷ – ۲۹۳
  2. مجمع چبد دانشگاه آکسفورد - زندگینامه هارت
  3. «ریاست آریستوتلین سوسایتی (گروه پیروان تفکر ارسطو)». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲.
  4. «+L. +Rev. +852&key=53ab40c5e3e679d6f77e82d026807ab8 فردریک شور – از هارت گفتن – زندگی هارت: کابوس و رؤیا – به قلم نیکولاس لاسی – نشریه دانشگاه آکسفورد (۲۰۰۴)». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ پلکان مدور اثر کارن آرمسترانگ – انتشارات هاپرکولینس – ۲۰۰۴
  6. ویلیام توینینگ – تحلیل نظریه‌های قضایی در بعد جهانی – نشریه بین‌المللی قانون در معنا – دانشگاه کمبریج – ۲۰۰۵[پیوند مرده]
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ >نگاهی به اندیشه هربرت هارت درباره نسبت قانون و فلسفه - نرمن باری - ترجمه: سید جواد طاهایی

H. L. A. Hart

Herbert Hart.jpg
Born
Herbert Lionel Adolphus Hart

18 July 1907
Harrogate, United Kingdom
Died19 December 1992(1992-12-19) (aged 85)
Oxford, United Kingdom
Alma materNew College, Oxford
Spouse(s)
Jenifer Williams (m. 1941)
Era20th-century philosophy
RegionWestern philosophy
SchoolAnalytic
Legal positivism
Main interests
Jurisprudence, linguistic philosophy, political philosophy, liberalism, utilitarianism
Notable ideas
Empiricist normative foundations of legal systems[1]

Herbert Lionel Adolphus Hart FBA (/hɑːrt/; 18 July 1907 – 19 December 1992), usually cited as H. L. A. Hart, was a British legal philosopher, and a major figure in political and legal philosophy. He was Professor of Jurisprudence at Oxford University and the Principal of Brasenose College, Oxford. His most famous work is The Concept of Law (1961; 3rd edition, 2012), which has been hailed as "the most important work of legal philosophy written in the twentieth century".[2] He is considered one of the world's foremost legal philosophers in the twentieth century, alongside Hans Kelsen.[3]

Biography

Herbert Hart was born in 1907, the son of Rose Samson Hart and Simeon Hart, in Harrogate,[4] to which his parents had moved from the East End of London. His father was a Jewish tailor of German and Polish origin; his mother, of Polish origin, daughter of successful retailers in the clothing trade, handled customer relations and the finances of their firm. Hart had an elder brother, Albert, and a younger sister, Sybil.

Hart was educated at Cheltenham College, Bradford Grammar School and at New College, Oxford. He took a First in Classical Greats in 1929.[5]

Hart became a barrister and practised successfully at the Chancery Bar from 1932 to 1940. He was good friends with Richard (later Lord) Wilberforce, Douglas Jay, and Christopher Cox, among others. He received a Harmsworth Scholarship to the Middle Temple and also wrote literary journalism for the periodical John O'London's Weekly.[5]

During World War II, Hart worked with MI5, a division of British military intelligence concerned with unearthing spies who had penetrated Britain, where he renewed Oxford friendships including working with the philosophers Gilbert Ryle and Stuart Hampshire. He worked closely with Dick White, later head of MI5 and then of MI6. Hart worked at Bletchley Park and was a colleague of the mathematician and codebreaker Alan Turing.[6]

Hart's war work took him on occasion to MI5 offices at Blenheim Palace, family home of the Dukes of Marlborough and the place where Winston Churchill had been born.[citation needed] He enjoyed telling the story that there he was able to read the diaries of Sarah Churchill, Duchess of Marlborough, wife of the founder of the dynasty John Churchill, 1st Duke of Marlborough. Hart's wit and humanity are demonstrated by the fact that he particularly enjoyed the passage where Sarah tells that John had been away for a long time, had arrived suddenly, and "enjoyed me straight way in his boots". Another incident of life at Blenheim which Hart enjoyed recounting was that he shared an office with one of the famous Cambridge spies, Anthony Blunt, a fellow member of MI5. Hart wondered which of the papers on his desk Blunt had managed to read and to pass on to his Soviet controllers.

Hart did not return to his legal practice after the War, preferring instead to accept the offer of a teaching fellowship (in philosophy, not Law) at New College, Oxford. Hart cites J. L. Austin as particularly influential during this time.[5] The two jointly taught from 1948 a seminar on 'Legal and Moral Responsibility'. Among Hart's publications at this time were the essays 'A Logician's Fairytale', 'Is There Knowledge by Acquaintance?', 'Law and Fact' and 'The Ascription of Responsibility and Rights'.

In 1952, Hart was elected Professor of Jurisprudence at Oxford and was a Fellow at University College, Oxford from 1952 to 1973.[7] It was in the summer of that year that he began writing his most famous book, The Concept of Law, though it was not published until 1961. In the interim, he published another major work, Causation in the Law (with Tony Honoré) (1959). He was president of the Aristotelian Society from 1959 to 1960.

Hart married Jenifer Fischer Williams, a civil servant, later a senior civil servant, in the Home Office and, still later, Oxford historian at St Anne's College (specialising in the history of the police).[8] Jenifer Hart was, for some years in the mid-1930s and fading out totally by decade's end, a 'sleeper' member of the Communist Party of Great Britain. Three decades later she was interviewed by Peter Wright as having been in a position to have passed information to the Soviets, and to Wright, MI5's official spy hunter, she explained her situation; Wright took no action. In fact her work as civil servant was in fields such as family policy and so would have been of no interest to the Soviets.[9] The person who recruited her, Bernard Floud, interviewed by Wright shortly after, maintained that he was unable to remember ever having done so. Nor was her husband in a position to convey to her information of use, despite vague newspaper suggestions, given the sharp separation of his work from that of foreign affairs and its focus on German spies and British turncoats rather than on matters related to the Soviet ally. In fact, Hart was anticommunist.

The marriage contained "incompatible personalities", though it lasted right to the end of their lives and gave joy to both at times. Hart did joke with his daughter at one point, however, that "[t]he trouble with this marriage is that one of us doesn't like sex and the other doesn't like food", [10] and according to LSE law professor Nicola Lacey, Hart was, by his own account, a 'suppressed homosexual'. [11] Jenifer Hart was believed by her contemporaries to have had an affair of long duration with Isaiah Berlin, a close friend of Hart's. Jenifer published her memoirs under the title Ask Me No More in 1998. The Harts had four children, including, late in life, a son who was disabled, the umbilical cord wrapped around his neck having deprived his brain of oxygen. The boy was, despite his handicap, capable of remarkable observations on occasion. As a philosopher, Hart had long been interested in the mind-body problem, and he was thus in some sense professionally interested in his son, as well as emotionally invested, if only because his child was first-hand proof of the complex and unpredictable nature of the relationship between mind and body.[citation needed]

Hart's granddaughter Mojo Mathers became New Zealand's first deaf Member of Parliament in 2011.[citation needed]

There is a description of the Hart's household by the writer on religion Karen Armstrong, who lodged with them for a time to help take care of their disabled son. The description appears in her book The Spiral Staircase.[12]

Hart retired from the Chair of Jurisprudence in 1969 and was succeeded by Ronald Dworkin. He subsequently became Principal of Brasenose College, Oxford.

Hart died in Oxford in 1992, aged 85. He is buried there in Wolvercote Cemetery. Isaiah Berlin's grave is nearby.

Grave of H. L. A. Hart at the Wolvercote Cemetery in Oxford

Hart's students

Many of Hart's former students have become important legal, moral, and political philosophers, including Brian Barry, Ronald Dworkin, John Finnis, John Gardner, Kent Greenawalt, Peter Hacker, David Hodgson, Neil MacCormick, Joseph Raz, Chin Liew Ten and William Twining. Hart also had a strong influence on the young John Rawls in the 1950s, when Rawls was a visiting scholar at Oxford shortly after finishing his PhD.

Philosophical method

Hart strongly influenced the application of methods in his version of Anglo-American positive law to jurisprudence and the philosophy of law in the English-speaking world. Influenced by John Austin, Ludwig Wittgenstein and Hans Kelsen, Hart brought the tools of analytic, and especially linguistic, philosophy to bear on the central problems of legal theory.

Hart's method combined the careful analysis of twentieth-century analytic philosophy with the jurisprudential tradition of Jeremy Bentham, the great English legal, political, and moral philosopher. Hart's conception of law had parallels to the Pure Theory of Law formulated by Austrian legal philosopher Hans Kelsen, though Hart rejected several distinctive features of Kelsen's theory.

Significant in the differences between Hart and Kelsen was the emphasis on the British version of positive law theory which Hart was defending as opposed to the Continental version of positive law theory which Kelsen was defending. This was studied in the University of Toronto Law Journal in an article titled "Leaving the Hart-Dworkin Debate" which maintained that Hart insisted in his book The Concept of Law on the expansive reading of positive law theory to include philosophical and sociological domains of assessment rather than the more focused attention of Kelsen who considered Continental positive law theory as more limited to the domain of jurisprudence itself.[13]

Hart drew, among others, on Glanville Williams who had demonstrated his legal philosophy in a five-part article, "Language and the Law" and in a paper, "International Law and the Controversy Concerning the Word 'Law'". In the paper on international law, he sharply attacked the many jurists and international lawyers who had debated whether international law was "really" law. They had been wasting everyone's time, for the question was not a factual one, the many differences between municipal and international law being undeniable, but was simply one of conventional verbal usage, about which individual theorists could please themselves, but had no right to dictate to others.

This approach was to be refined and developed by Hart in the last chapter of The Concept of Law (1961), which showed how the use in respect of different social phenomena of an abstract word like law reflected the fact that these phenomena each shared, without necessarily all possessing in common, some distinctive features. Glanville had himself said as much when editing a student text on jurisprudence and he had adopted essentially the same approach to "The Definition of Crime".[14]

The Concept of Law

Hart's most famous work is The Concept of Law, first published in 1961, and with a second edition (including a new postscript) published posthumously in 1994. The book emerged from a set of lectures that Hart began to deliver in 1952, and it is presaged by his Holmes lecture, Positivism and the Separation of Law and Morals, delivered at Harvard Law School. The Concept of Law developed a sophisticated view of legal positivism. Among the many ideas developed in this book are:

  • A critique of John Austin's theory that law is the command of the sovereign backed by the threat of punishment.
  • A distinction between primary and secondary legal rules, such that a primary rule governs conduct, such as criminal law, and secondary rules govern the procedural methods by which primary rules are enforced, prosecuted and so on. Hart specifically enumerates three secondary rules; they are:
  • The Rule of Recognition, the rule by which any member of society may check to discover what the primary rules of the society are. In a simple society, Hart states, the recognition rule might only be what is written in a sacred book or what is said by a ruler. Hart claimed the concept of rule of recognition as an evolution from Hans Kelsen's "Grundnorm", or "basic norm".
  • The Rule of Change, the rule by which existing primary rules might be created, altered or deleted.
  • The Rule of Adjudication, the rule by which the society might determine when a rule has been violated and prescribe a remedy.
  • A distinction between the internal and external points of view of law and rules, close to (and influenced by) Max Weber's distinction between legal and sociological perspectives in description of law.
  • A concept of "open-textured" terms in law, along the lines of Wittgenstein and Waisman, and "defeasible" terms (later famously disavowed): both are ideas popular in Artificial intelligence and law
  • A late reply (published as a postscript to the second edition) to Ronald Dworkin, a rights-oriented legal philosopher (and Hart's successor at Oxford) who criticised Hart's version of legal positivism in Taking Rights Seriously (1977), A Matter of Principle (1985) and Law's Empire (1986).

Other work

With Tony Honoré, Hart wrote and published Causation in the Law (1959, second edition 1985), which is regarded as one of the important academic discussions of causation in the legal context. The early chapters deal philosophically with the concept of cause and are clearly the work of Hart, while later chapters deal with individual cases in English law and are clearly his co-author's.

As a result of his famous debate with Patrick Devlin, Baron Devlin, on the role of the criminal law in enforcing moral norms, Hart wrote Law, Liberty and Morality (1963), which consisted of three lectures he gave at Stanford University. He also wrote The Morality of the Criminal Law (1965). Hart said that he believed Devlin's view of Mill's harm principle as it related to the decriminalisation of homosexuality was "perverse".[15] He later stated that he believed the reforms to the law regarding homosexuality that followed the Wolfenden report "didn't go far enough". Despite this, Hart reported later that he got on well personally with Devlin.[5]

Hart gave lectures to the Labour Party on closing tax loopholes which were being used by the "super-rich". Hart considered himself to be "on the Left, the non-communist Left", and expressed animosity towards Margaret Thatcher.[5]

Writings

  • "The Ascription of Responsibility and Rights", Proceedings of the Aristotelian Society (1949)
  • Definition and Theory in Jurisprudence (1953)
  • Causation in the Law (with Tony Honoré) (1959)
  • The Concept of Law (1961; 2nd edn 1994; 3rd edn 2012)
  • Law, Liberty and Morality (1963)
  • The Morality of the Criminal Law (1964)
  • Punishment and Responsibility (1968)
  • Essays on Bentham: Studies in Jurisprudence and Political Theory (1982)
  • Essays in Jurisprudence and Philosophy (1983)

Festschrift

  • Law, Morality, and Society: Essays in Honour of H. L. A. Hart, edited by P. M. S. Hacker and Joseph Raz (1977)

See also

References

  1. ^ Legal Positivism (Stanford Encyclopedia of Philosophy)
  2. ^ "The Concept of Law (Clarendon Law) (Clarendon Law Series)". Amazon. Clarendon Law Series.
  3. ^ Matthew H. Kramer and Claire Grant (2008). "Introduction", in Satthew H. Kramer, Claire Grant, Ben Colburn, and Anthony Hatzistavrou (ed.): The Legacy of H.L.A. Hart: Legal, Political and Moral Philosophy. Oxford/New York, Oxford University Press, xiii.
  4. ^ Mullender, Richard: "Nicola Lacey, A Life of H.L.A. Hart: the Nightmare and the Noble Dream – H.L.A. Hart in Anglo-American Context", Web Journal of Current Legal Issues (review 2007). Oxford University Press, (2004). ISBN 978-0-19-920277-5
  5. ^ a b c d e Sugarman, David; Hart, H. L. A. (2005). "Hart Interviewed: H.L.A. Hart in Conversation with David Sugarman". Journal of Law and Society. Blackwell. 32 (2): 267–293. JSTOR 3557228.
  6. ^ Gavaghan, Colin (2007). Defending the Genetic Supermarket: The Law and Ethics of Selecting the Next Generation. Biomedical Law and Ethics Library. Routledge. p. 37. ISBN 978-1135392932.
  7. ^ Darwall-Smith, Robin (2008). A History of University College, Oxford. Oxford University Press. pp. 486, 492–4, 501, 504, 513, 536. ISBN 978-0-19-928429-0.
  8. ^ Biography of Jenifer Hart
  9. ^ Obituary of Jenifer Hart, Daily Telegraph, 9 April 2005.
  10. ^ Margaret Howatson, Obituary: Jenifer Hart, The Independent, 31 March 2005.
  11. ^ Nicola Lacey, A Life of H.L.A. Hart (2004).
  12. ^ Armstrong, Karen (3 January 2005), The Spiral Staircase, HarperPerennial, ISBN 978-0-00-712229-5, 0007122292
  13. ^ Keith Culver. "Leaving the Hart-Dworkin Debate', University of Toronto Law Journal, pp374-398.
  14. ^ Baker, Dennis J.; Horder, Jeremy (14 February 2013). The Sanctity of Life and the Criminal Law: The Legacy of Glanville Williams. Cambridge University Press. ISBN 9781107020474.
  15. ^ Hart. H. L. A. "Immorality and Treason·, The Listener (July 30, 1959). 162-63. Reprinted in Wasserstrom, Richard A. (ed.). Morality and the Law. Belmont, CA: Wadsworth Publishing, 1971.

Sources

External links

Academic offices
Preceded by
Noel Frederick Hall
Principal of Brasenose College, Oxford
1973–1978
Succeeded by
John Keiran Barry Moylan Nicholas