هراتی (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طایف هراتی بعنوان گروه کوچک درکنار سه گروه اصلی آریایی هایعنی پارت، پارس، ماد وارد ایران شدند. شغل آنان دامداری بوده و همواره گرانترین هدیه‌ها که پوست شتر بوده به کوروش بزرگ پیشکش می‌کردند. (براساس اسناد و مدارک موجود) ولی متأسفانه در اتحاد خود ناتوان بوده و بصورت پراکنده در نقاط مختلف مثل یزد، گیلان، گلستان، استان‌های کردنشین، سیستان و بلوچستان درایران و در بیشتر کشورهای مجاور مثل ترکیه، لبنان، افغانستان، فلسطین اشغالی زندگی می‌کنند و حتی شهر بنام خود به ثبت رسانده‌اند.

پیشینه[ویرایش]

یک اتفاق مهم که در دوره اواخر دوران سلطنت نادر شاه و اوایل سلطنت برادر زاده وی، عادل شاه سبب کوچ عده‌ای از مردم شیعه غوریان هرات به سوی سیستانِ ایران شد که مطلعین طایفه از آن به دو صورت سخن می‌گویند.

گروه اول معتقدند که اختلاف بین شیعه و سنی، سبب اصلی این جلای وطن بوده‌است.

گروه دوم می‌گویند که یکی از سران غوریان هرات، از طایفه هراتی دختر می‌خواهد تا به حاکم خود پیشکش نماید. این درخواست سبب گردید تا خانواده‌های این طایفه از غوریان بگریزند و به منطقه شاهان گرماب، در ۱۲۰ کیلومتری شهرستان سرخس کوچ کنند. در این اتفاق، مردی به نام محمد با دختران و دوپسر خود یعنی مصطفی ومرتضی، بعد از این که وارد شاهان گرماب سرخس شدند، همچنان تحت تعقیب نیروهای حاکم هرات بودند. در نتیجه محمد با خانواده خود به جنوب تربت حیدریه مهاجرت کرده وسپس به بیرجند وشوسف می‌روند.

مصطفی در شوسف ازدواج می‌کند و در در همان‌جا نیز از دنیا می‌رود؛ و باقی افراد خانواده به سیستان وارد شده و توسط دوست محمد کول در محل سکونت فعلی شان ساکن می‌شوند.

یزد، سرخس، گیلان، سیستان و بلوچستان، گلستان و مناطق کردنشین غرب ایران و در کشورهای لبنان، ترکیه، افغانستان، فلسطین اشغالی بصورت پراکنده زندگی می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  • زادسروان سیستان- رئیس الذاکرین-چ۱۳۷۰ –مشهد