هتل هوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هتل هوس
Hotel Desire 2011.jpg
پوستر اصلی فیلم
کارگردانسرگئی مویا
تهیه‌کنندهیولیا مویا
زاشا شوینگل
کریستوفر تسویکلر
فیلم‌نامه‌نویسسرگئی مویا
بازیگرانزارالیزا فُلم
کلیمنس شیک
موسیقیاشتفان ماریا اشنایدر
فیلم‌برداریکیسی کَمبل
آرمین فرانتسِـن
تدوینبندیکت کوگن دوبل
تاریخ (های) انتشار
  • ۷ دسامبر ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-12-۰۷) (آلمان)
مدت
۳۸ دقیقه
کشورآلمان آلمان
زبانآلمانی
بودجه€۱۷۰٬۰۰۰ (تخمینی)

هتل هوس (آلمانی: Hotel Desire) نام یک فیلم کوتاه درام و اِروتیک به نویسندگی و کارگردانی سرگئی مویا است که در سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد.

خلاصهٔ داستان[ویرایش]

آنتونیا زن جوانی است که از سال‌ها قبل از همسرش جدا شده‌است و با پسر کوچکش ۷ ساله‌اش در برلین زندگی می‌کند. او مدت‌های متمادی است که به عنوان مستخدمهٔ یک هتل، سخت مشغول کار است و فرصتی برای تفریح، سرگرم‌کردن پسرش و رسیدگی به زندگی شخصی‌اش نداشته‌است. در یک روز گرم تابستانی، او فرزندش را سوار اتوبوس می‌کند تا به پاریس برود و ۲ هفته را با پدرش (همسر سابق آنتونیا) بگذراند. آندو قرار است با هم به کوت دازور بروند و آنتونیا از این موضوع خوشحال است که فرصتی دست داده تا پسرش کوچکش، تفریحی بکند.

آنتونیا بخاطر این موضوع، دیر به محل کارش می‌رسد و سخت از سوی مدیر هتل توبیخ می‌شود و مدیر می‌گوید این، آخرین فرصت اوست و اگر دیگر بار دیر کند، یقیناً اخراج خواهد شد. او در عین‌حال بابت رفتن و دوری فرزندش، دلتنگ است. آنتونیا برای تعویض لباس به اتاق مستخدمان رفته و در آنجا یکی از همکارانش که او را درهم‌آشفته و دلگیر می‌بیند به او می‌گوید که دلیل این همه فشار روحی و عصبی آن است که آنتونیا مدت‌هاست رابطه جنسی نداشته‌است و به او پیشنهاد می‌کند در اولین فرصت ممکن، فکری برای این خلاء مهم زندگی‌اش بکند.

کمی بعد، او برای تمیز کردنِ اتاق ۸۲۳ به آنجا رفته و اتاق را خالی می‌یابد. وی نمی‌داند که این اتاق، متعلق به نقاشِ مشهور نابینایی به نام «یولیوس پاس» است که تنها با لمس کردن چهرهٔ افراد، به خصوصیاتِ فیزیکی آنان پی برده و نقاشی‌های پرترهٔ فوق‌العاده‌ای خلق می‌کند و اینک برای افتتاح نمایشگاهی از آثارش، به برلین آمده است. نقاش نابینا در حمام است و آنتونیا مشغول وارسی اتاق و تماشای طراحی‌های اوست که به ناگاه، تلفنِ همراه نقاش زنگ می‌زند و او از حمام بیرون آمده و به اتاق می‌آید. در آغاز، آنتونیا نمی‌داند که او نابیناست و فکر می‌کند که نقاش، او را حین وارسی وسایل شخصی‌اش دیده است. نقاش هم نمی‌داند که آنتونیا در اتاق است و زیر لب با خود صحبت می‌کند و آنتونیا، آرام صحبت‌های او را گوش می‌کند و حرف‌هایش، لبخندی بر لبانش می‌آورد. موقعیت آنتونیا در اتاق بگونه‌ای است که نمی‌تواند بی‌سر و صدا، آنجا را ترک کند. نقاش لباس‌هایش را می‌پوشد و آمادهٔ رفتن می‌شود، اما هنگامی که می‌خواهد کفش‌هایش را بپوشد، دستش به کفش‌ها و پاهای آنتونیا می‌خورد که در گوشه‌ای کنار پرده، ساکت ایستاده است و اینجاست که نقاش متوجهٔ حضور او می‌شود و…

بازیگران[ویرایش]

پخش و بازخورد[ویرایش]

فیلم در آغاز به سبب محتوایش، بطورت آنلاین در معرض فروش قرار گرفت. شرکت «ویدئوتک ویدئولود» متعلق به «دویچه تله‌کام» فروش آن را پنج برابر حالت عادی توصیف کرد و فیلم از همان آغاز در صدر جدول فروش این کمپانی قرار گرفت.[۱][۲][۳] سپس دو سال بعد، در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی، از شبکهٔ تلویزیونی سراسری «آرته» پخش شد.[۴]

«اسکار پیگزا» نویسندهٔ هفته‌نامهٔ «اشپیگل»، این فیلم را پورنوگرافی نمی‌داند و می‌گوید: «برخلاف آنگونه فیلم‌ها، در «هتل هوس» صحنه‌های هم‌آغوشی که در مجموع حدود ۱۰ دقیقه از فیلم را تشکیل می‌دهند، محافظه‌کارانه، سبک‌تر و گذرا است و سکانس‌ها به‌تندی در پی هم کات می‌خورند و حرکات دوربین همچون رقص باله است و اَعمال حیوانی در فیلم دیده نمی‌شود. صحنه‌های هم‌آغوشی، ساختارشکنانه، تجاوزمانند و حتی کثیف نیستند، بلکه رابطه‌ای سبکبار بین دو فرد بالغ است که نوازش و هم‌آغوشی گرم‌شان، به آرامش فکری و روحی آنان منجر می‌شود.»[۵]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]