هاینریش ویلهلم گوتفرید فون والدایر-هارتس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هاینریش ویلهلم گوتفرید فون والدایر-هارتس
Wilhelm von Waldeyer-Hartz.jpg
زادهٔ۶ اکتبر ۱۸۳۶
ههلن، دوک‌نشین براونشوایگ، کنفدراسیون آلمان
درگذشت۲۳ ژانویهٔ ۱۹۲۱ (۸۴ سال)
برلین، جمهوری وایمار
ملیتآلمانی
شناخته‌شده برایاستحکام و تلفیق «فرضیهٔ نورون»
پیشینه علمی
رشته(های) فعالیتکالبدشناسی

هاینریش ویلهلم گوتفرید فون والدایر-هارتس (آلمانی: Heinrich Wilhelm Gottfried von Waldeyer-Hartz‎؛ ۶ اکتبر ۱۸۳۶ – ۲۳ ژانویه ۱۹۲۱(1921-01-23)) یک دانشمند و کالبدشناس برجستهٔ اهل امپراتوری آلمان بود.

شهرت او به‌واسطهٔ تلفیق و جا انداختنِ «فرضیه نرون» در تشکیل دستگاه عصبی و همچنین ابداع واژهٔ «کروموزوم» است. دو بخش از بدن انسان به افتخار او نامگذاری شده‌است: «حلقهٔ لوزه والدایر» (یک حلقهٔ لنفاوی در حلق) و «غدد والدایر» (غددی در پلک انسان).[۱]

منابع[ویرایش]

  1. یک ساختار دیگر نیز، یعنی غلافی که انتهای میزنای (حالب) را فرا گرفته و به «غلاف والدایر» شهرت دارد، به افتخار او نامگذاری شده‌است.