هانری دو ماسو

هانری دو ماسو
اطلاعات شخصی
زاده	۹ آوریل ۱۶۴۸ پاریس
درگذشته	۳ سپتامبر ۱۷۲۰ (۷۲ سال) بنگور، ولز
ملیت	فرانسه
خدمات نظامی
وفاداری	پادشاهی فرانسه پادشاهی انگلستان پادشاهی بریتانیای کبیر
خدمت/شاخه	نیروی زمینی فرانسه نیروی زمینی بریتانیا
درجه	سپهبد
جنگ‌ها/عملیات‌	جنگ فرانسه و هلند جنگ نه‌ساله جنگ جانشینی اسپانیا

هانری دو ماسو (انگلیسی: Henri de Massue; ۹ آوریل ۱۶۴۸ – ۳ سپتامبر ۱۷۲۰) دیپلمات، سیاست‌مدار و نظامی اهل فرانسه بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که در جنگ نه ساله و جنگ جانشینی اسپانیا در خدمت انگلیس تأثیرگذار بود.

ماسو در پاریس متولد شد. او پسر مارکی اول دو رووینی، یک دیپلمات برجسته فرانسوی و برادرزاده راشل، همسر توماس وریتسلی، ارل چهارم ساوتهمپتون بود. او یک سرباز بود و در ارتش فرانسه تحت فرمان تورن خدمت می‌کرد، که برای او احترام زیادی قائل بود. احتمالاً به دلیل ارتباطات انگلیسی‌اش، در سال ۱۶۷۸ توسط لویی چهاردهم برای انجام مذاکرات مخفی برای انعقاد پیمان با چارلز دوم انتخاب شد، مأموریتی دشوار که او با مهارت فراوان آن را انجام داد. او جانشین پدرش به عنوان معاون کل هوگنوت‌ها شد و پیشنهاد لویی را در لغو فرمان نانت برای ابقای خود در آن سمت رد کرد. در سال ۱۶۹۰، پس از تبعید به همراه بسیاری از هوگنوت‌های دیگر، به عنوان سرلشکر به خدمت ویلیام سوم انگلستان درآمد و در نتیجه املاک فرانسوی خود را از دست داد.

در ژوئیه ۱۶۹۱، او در نبرد آگریم خود را متمایز کرد و در سال ۱۶۹۲ برای مدتی فرمانده کل قوا در ایرلند بود. در نوامبر همان سال، به او لقب ویسکونت گالوی و بارون پورتارلینگتون داده شد و بخش بزرگی از املاک تصرف شده در ایرلند را دریافت کرد. این عنوان قبلاً متعلق به اولیک بورک، اولین ویسکونت گالوی، یک افسر ژاکوبی بود که در آگریم کشته شده بود.

در سال ۱۶۹۳، او در نیرویندن جنگید و زخمی شد. در سال ۱۶۹۴، با درجه سپهبدی، برای فرماندهی نیرویی با حقوق انگلیسی فرستاده شد که قرار بود به دوک ساووی در برابر فرانسوی‌ها کمک کند و در عین حال، وودواهای پریشان را نیز یاری دهد. در سال ۱۶۹۵، ساووی تغییر موضع داد، شبه جزیره ایتالیا خنثی شد و نیروی گالوی به هلند عقب‌نشینی کرد. از سال ۱۶۹۷ تا ۱۷۰۱، دوره‌ای بحرانی از تاریخ ایرلند، ارل گالوی (او در سال ۱۶۹۷ به این مقام ارتقا یافت) عملاً کنترل امور ایرلند را به عنوان لرد قاضی ایرلند در دست داشت. پس از چند سال بازنشستگی، در سال ۱۷۰۴ به همراه فرانسوا نیکولاس فاگل به فرماندهی نیروهای متفقین در پرتغال منصوب شد، پستی که او با افتخار و موفقیت تا نبرد آلمانزا در سال ۱۷۰۷ حفظ کرد، نبردی که در آن گالوی، با وجود دقت و مهارت خود، قاطعانه توسط دوک برویک شکست خورد. دستیار او هکتور فرانسوا شاتنیه دو کراماهه، داماد ژاک دو بلریو، بارون دو ویرازل بود.

گالوی ارتش تازه‌ای را گرد هم آورد و اگرچه ناتوان بود، اما توسط دولت محلی به فرماندهی خود منصوب شد. او در یک لشکرکشی دیگر شرکت کرد و با شجاعت شخصی خود در عمل، خود را متمایز کرد. مارکی دو بای او را در نبرد لا گودینا شکست داد. پس از این، او از زندگی فعال بازنشسته شد. آخرین خدمت او در سال ۱۷۱۵ انجام شد، زمانی که به عنوان یکی از قضات لرد به ایرلند در جریان قیام ژاکوبیت‌ها اعزام شد. از آنجایی که بیشتر اموال او در ایرلند به صاحبان سابقشان بازگردانده شده بود و تمام املاک فرانسوی او مدت‌ها پیش مصادره شده بود، پارلمان مستمری سالانه ۱۵۰۰ پوندی را برای او تصویب کرد. او مجرد درگذشت.

بیمارستان فرانسوی در شمال لندن در سال ۱۷۱۸ تحت مهر بزرگ ثبت شد و گالوی فرماندار آن بود.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Henri de Massue, Earl of Galway». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲ فوریه ۲۰۲۲.