هاله (علم ماوراء)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از هاله (علم ماورا))
پرش به: ناوبری، جستجو
هاله اطراف صورت حضرت عیسی در نقاشی ایرانی
هاله اطراف بدن انسان

در فراروان‌شناسی و حوزهٔ معنوی، هاله میدان محسوسی از پرتو لطیف و پرنور است که به گفتهٔ برخی، انسان یا اشیاء را دربرگرفته است.[۱] قطر تقریبی این میدان انرژی ۵/۱ متر بوده و ما را همچون تخم مرغ بزرگی در برمی‌گیرد.[نیازمند منبع] این میدان طول موج و فرکانس غیرقابل رؤیت با چشم فیزیکی در حالت عادی دارد، اما با تمرینات خاص می‌توان این انرژی‌ها را دید و لمس کرد.[نیازمند منبع]

شک‌گرایانی چون رابرت تاد کارول استدلال می‌کنند که ممکن است احساس کردن هاله توسط مردم به دلیل پدیده‌های درون مغزی چون حس‌آمیزی، صرع، میگرن، یا تأثیر مواد روان‌گردان همچون ال‌اس‌دی باشد.[۲][۳] از دلایل احتمالی دیگر می‌توان به اختلال درونی در دستگاه بینایی اشاره کرد که موجب تحریک بینایی می‌شود. خستگی چشم نیز می‌تواند باعث ایجاد هاله شود که گاهی آن را پیش‌درآمد یا علامت هشدارهنده می‌نامند.

تلاش برای اثبات وجود هاله بارها با شکست روبرو شده است. به عنوان مثال، افراد قادر نیستند هاله‌ها را در تاریکی ببینند، و یا در آزمایش‌های کنترل‌شده، هنگامی که نمای شخص توسط مانع دیگری غیرقابل تشخیص شده است، افراد هرگز قادر نبوده‌اند از طریق هاله آن‌ها را شناسایی کنند.[۴][۵][۶]

پیشینه[ویرایش]

امروزه این میدان انرژی کاملاً شناخته شده و عوامل مؤثر بر آن و روش‌های تأثیر گذاری بر آن مشخص گردیده است. سابقه شناخت هاله در فرهنگ‌ها و ملل قدیم تاچند هزار سال قابل ردیابی است. چینی‌ها در ۴۰۰۰ سال پیش هاله را می‌شناختند و روش‌های تأثیر گذاری برآن را می‌دانستند، مصریان، یونانیان، هندوها و ژاپنی‌ها نیز از فرهنگ‌هایی هستند که در این رابطه کارهای علمی ثبت شده‌ای دارند. دانشمندان زیادی پیرامون هاله مطالعه و تحقیق کرده‌اند از جمله نیوتن، بقراط، فیثاغورث، دکتر ویلیام رایش، «سیمون کرلیان» و… سیمون کرلیان یک دانشمند روسی است که بیش از ۶۰ سال پیش(۱۹۴۰) عینکهای مخصوص برای دیدن هاله ساخت. بعدها دوربین‌های عکاسی و فیلم برداری ساخته شد. امروزه سیستم‌های پیشرفته GDV ساخته شده است که با روش‌های نوین و فناوری محاسبات کامپیوتری در زمان کوتاهی یک چکاب کامل از وضعیت هاله و چاکراهای انسان، به کمک هاله انگشتان انجام می‌دهد. از این روش در مراکز تحقیقاتی و بیمارستانهای کشورهایی مثل آمریکا، انگلستان، آلمان، ایتالیا و اسپانیا برای بررسی حالات سلامتی و بیماری استفاده می‌شود. ابن سینا دانشمند بزرگ ایرانی هاله را می‌شناخته و می‌دیده است، روش‌هایی نیز برای تأثیر گذاری بر آن داشته که در تشخیص و درمان از آن استفاده می‌کرده است. امروزه کتابهای زیادی در رابطه با هاله و اثرات آن و ویژگیهای آن نوشته شده است و حجم زیادی اطلاعات، مقالات و عکس از هاله بر روی اینترنت موجود می‌باشد. اهمیت هاله برای ما در این است که هرگونه بیماری جسمی و یا مشکل ذهنی در انسان ابتدا بصورت توده‌ای از انرژی منفی در هاله پدیدار می‌شود بنابراین می‌توان قبل از بیمار شدن جسم نشانه‌های آن را در هاله یافت و از بروز آن در جسم جلوگیری کرد. تأمین انرژی مورد نیاز ابعاد مختلف وجود انسان بخصوص ابعاد ماورایی، برقراری ارتباط درونی بین ابعاد مختلف وجود انسان و همچنین ایجاد ارتباط بین انسان و جهان از وظایف هاله نورانی انسان می‌باشد.

انرژی در بدن[ویرایش]

انرژی‌های هاله با نامهای مختلفی از جمله «چی» یا «شی» در چین، «پرانا» در هند، «کی» در ژاپن نامیده می‌شود. «کی» یکی از دو بخش انرژی ریکی (ری _ کی) است. یکی از ویژگیهای ریکی این است که همزمان بر تمام سطوح انرژی‌های انسان تأثیر می‌گذارد و همه ابعاد وجودی انسان را متعادل می‌کند. شناخت هاله به عنوان بخشی از وجود ما می‌تواند اطلاعات کاملتری از ابعاد ماورایی انسان را در اختیار ما قرار دهد و ما را بیش از پیش به شناخت خود رهنمون گرداند، با شناخت پیچیدگی‌های وجود خود بیشتر به عظمت، قدرت و توانایی‌های خود پی خواهیم برد. هاله انسان بطور طبیعی در شب و هنگام خواب شارژ می‌شود و انرژی جذب می‌کند و در طول روز این انرژی مصرف می‌شود.

آزمایش‌ها[ویرایش]

آزمایش اثبات توانایی افراد واسطه‌ای (سایکیک) که مدعی مشاهدهٔ تجلی هاله بوده‌اند بارها با شکست روبرو شده است.[۷]

در یک آزمایش افرادی در اتاقی تاریک قرار داده شدند و از واسطه (سایکیک) خواستند عنوان کند چند هاله را می‌تواند ببیند. در پایان، تنها چند مورد تصادفی جواب صحیح داده شد.[۸]

شناسایی هاله چندین بار در تلویزیون‌های انگلیسی زبان آزمایش شده است. در یک آزمایش، فردی که مدعی هاله‌بینی بود در یک سوی اتاق ایستاده بود و در سوی دیگر، پشت دیواره‌ای مات، چندین ردیف قرار داشت که درون آن ممکن بود انسانی واقعی و یا مانکن باشد. هاله‌بین نتوانست ردیف‌های شامل مانکن را تشخیص دهد و به اشتباه عنوان کرد که درون همهٔ آن‌ها انسان است.[۹]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‍پدیا انگلیسی
  • محمد امین، راه میانبر ۱۳۸۲
  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. “Aura (paranormal)”. ویکی‌پدیا. 31 مارس 2017. 
  2. Deprez, L. ; et al. “Familial occipitotemporal lobe epilepsy and migraine with visual aura <Internet>”. 16 July 2007.. 
  3. Hill, Donna L. ; et al. “Most Cases Labeled as "Retinal Migraine" Are Not Migraine <Internet>”. 16 July 2007. 
  4. «Aura Photography: A Candid Shot - CSI». بازبینی‌شده در 2017-04-07. 
  5. «James Randi tests an aura reader». 
  6. «auras - The Skeptic's Dictionary - Skepdic.com». بازبینی‌شده در 2017-04-07. 
  7. «Aura Photography: A Candid Shot - CSI». بازبینی‌شده در 2017-04-07. 
  8. Robert W. Loftin. “Auras: Searching for the Light”. The Skeptical Inquirer (Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal), 1990. 
  9. "Auras". The Skeptic's Dictionary. Archived from the original on 5 December 2006. Retrieved 2006-12-15.