هاروت بابلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هاروت بابلی
اطلاعات کلی
نام هاروت
نام کامل هاروت بابلی
نام‌های دیگر هالوت، حالوت
منصب ساحر
آئین ناشناخته
ملیت بابل
سایر اطلاعات
شناخته شده سحر و جادو

هاروت بابلی از اساطیر بابل باستان بود که شهرت و آوازه او در طول هزاره‌ها در اذهان ملل مشرق‌زمین نقش بسته بود. شهرت جهانگیر او شاید به خاطر سحر و افسون او باشد اما به علومی که داشت افعالش ضرب‌المثل شد. بجز شاهنامه نام ایشان در دیوان حافظ و احتمالاً در قرآن‌کریم برده شده است.

گر بایدم شدن سوی هاروت بابلی صد گونه جادوئی بکنم تا بیارمت

هاروت در شاهنامه[ویرایش]

اسامی چند تن از اساطیر تأثیرگذار تمدن بابل، مهد علم و دانش در دنیای باستان با پیشوند روت یا لوت یاد می‌گردد مانند جالوت، هاروت و ماروت که تحولات عظیمی را سبب شدند اما جز اخبار کوتاه و آمیخته با افسانه اخبار درستی از فعالیت آنان در ست نیست. شاید اشاره به فرشتگان هاروت و ماروت اشاره به جنس زن باشد اما به مردان تشبیه شده‌اند.

یادکرد از هاروت در شاهنامه را حکیم‌طوس در آغاز داستان بیژن و منیژه نام می‌برد و آن زمانی است که فردوسی در شبی سیاه چون روی شسته به قیر، از همسرش شمعی می‌طلبد و همسرش شمع را آماده کرده همرا ترنج بهی نزد فردوسی می‌آورد و پذیرایی شایسته از حکیم می‌نماید. در آن شب سیاه که نه ستاره پیدا بود و نه کیوان و تیر، حکیم سرگرم ویرایش بخشی از نامه‌ها باستان می‌گردد اما همسرش به او می‌گوید کنون داستانی از من بشنو و از خامهٔ قلمت جاری ساز. در این شب خوش، همراه با عیش و نوش، حکیم‌طوس یادی از هاروت‌بابلی کرده است:

جهان چون گذاری همی بگذرد خردمند مردم چرا غم خورد
گهی می گسارید و گه چنگ ساخت تو گفتی که هاروت نیرنگ ساخت
دلم بر همه کام پیروز کرد که بر من شب تیره نوروز کرد[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. شاهنامه نسخه مسکو. جلد پنجم. سرگذشت بیژن و منیژه، ص ۲۴۹

منابع[ویرایش]