گالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نی خاردار (سرده))
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گالی
Sparganium erectum1.jpg
اسپرغان ساده‌ساقه[۱]
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): تک‌لپه‌ای‌ها
راسته: گندم‌سانان
تیره: لوئیان
سرده: اسپرغان
کارل لینه
گونه‌ها

حدود ۲۰ گونه

گالی (نام علمی: Sparganium) جزو گیاهان تک لپه ای، چندساله، مرداب زی و شبیه گراس‌ها می‌باشد. گالی جزو اصلی ترکیب گیاهان آبزی اراضی باتلاقی را در مناطق معتدله تا نواحی قطبی تشکیل می‌دهد.

برای گالی نام‌های گوناگون دیگر هم ذکر شده‌است مانند: جَل وزغ، نی خاردار، نی توپی، تُورُوف، جگن کروی و جگن باتلاق.[۲]

گالی سرده‌ای از گیاهان گلدار شامل حدود ۲۰ گونه است که در مناطق معتدل هر دو نیم‌کره شمالی و جنوبی می‌روید. این گیاه را پیش از این در تیره اسپرغانیان قرار می‌دادند. اسپرغان گیاهی چندساله و مردابی است که گل‌های بی‌جنس (Epicene) دارد و برخی گونه‌های آن تا ۳٫۵ متر رشد می‌کنند.

مشخصات[ویرایش]

گالی دارای سیستم سلول‌های آئرانشیم برای انتقال اکسیژن حاصل از فتوسنتز برگ‌ها و ساقه‌ها به منطقه ریشه‌ها است. سیستم ریشه ای گالی از نوع افشان و ریزوم‌دار است و گاهی غده‌های کوچکی نیز تولید می‌شوند.

برگ‌ها طویل و تسمه ای یا نواری، با رگبرگ‌های موازی، متناوب، بدون پُرز، فاقد دندانه، فاقد رگبرگ میانی مشخص، غالباً شق و ایستاده و مجزا از همدیگر هستند. قسمت قاعده تا اواسط پهنک برگ‌های گالی دارای مقطع عرضی V شکل و ناومانند یا مجرادار می‌باشد. بخش ابتدایی برگ گالی بگونه ای است که بصورت غلافی ساقه را دربر می‌گیرد و پهنک برگ را حمایت می‌کند. پهنک برگ گالی بطول ۲/۱–۳/۰ متر و عرض ۱۵–۲ میلیمتر است. سطح برگ‌ها در صورت فشرده شدن حالتی اسفنجی دارد. گالی‌هایی که در آب‌های عمیق‌تری رشد می‌نمایند، دارای برگ‌های باریکتری هستند و به تولید برگ‌های شناور می‌پردازند. برگ‌ها و ساقه‌های گالی به رنگ سبز ملایم هستند و سطح صافی دارند.[۳]

منابع[ویرایش]

  • Wikipedia contributors, "Sparganium," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed August 10, 2013).
  1. Sparganium erectum
  2. بخش‌هایی از ترجمه از ویکی‌پدیای انگلیسی از دروس اسماعیل پورکاظم؛ مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی گیلان.
  3. بخش‌هایی از ترجمه از ویکی‌پدیای انگلیسی و دیگر منابع. از دروس اسماعیل پورکاظم؛ مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی گیلان