نیکل (III) اکسید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
نیکل (III) اکسید
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 1314-06-3 ✔Y
پاب‌کم 10313272
خصوصیات
فرمول مولکولی Ni2O3
جرم مولی 165.39 g/mol
شکل ظاهری black-dark gray solid
چگالی 4.84 g/cm3
دمای ذوب 600 °C (decomposes)
انحلال‌پذیری در آب negligible
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

نیکل (III) اکسید (به انگلیسی: Nickel(III) oxide) با فرمول شیمیایی Ni۲O۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۶۵٫۳۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سبز است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.
Nickel(III) oxide
Nickel (III) oxide powder
Names
IUPAC name
Nickel (III) oxide
Other names
Nickel sesquioxide,
nickel trioxide
Identifiers
ECHA InfoCard 100.013.835
EC Number
  • 215-217-8
RTECS number
  • QR8420000
Properties
Ni2O3
Molar mass 165.39 g/mol
Appearance black-dark gray solid
Density 4.84 g/cm3
Melting point 600 °C (1,112 °F; 873 K) (decomposes)
negligible
Hazards
NFPA 704 (fire diamond)
Flammability code 0: Will not burn. E.g. waterHealth code 2: Intense or continued but not chronic exposure could cause temporary incapacitation or possible residual injury. E.g. chloroformReactivity code 0: Normally stable, even under fire exposure conditions, and is not reactive with water. E.g. liquid nitrogenSpecial hazards (white): no codeNFPA 704 four-colored diamond
0
2
0
Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa).
☒N verify (what is ☑Y☒N ?)
Infobox references

Nickel(III) oxide is the inorganic compound with the formula Ni2O3. It is not well characterised,[1] sometimes referred to as black nickel oxide. Traces of Ni2O3 on nickel surfaces have been mentioned.[2][3] A related, better characterized material is nickel oxide hydroxide (NiOOH), which is likely the reagent employed in organic synthesis since it is generated in aqueous media.

References

  1. ^ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. ISBN 978-0-08-037941-8.
  2. ^ Aggarwal, P. S.; Goswami, A. (1961). "An oxide of tervalent nickel". The Journal of Physical Chemistry. 65 (11): 2105. doi:10.1021/j100828a503. ISSN 0022-3654.
  3. ^ Kang, Jin-Kyu; Rhee, Shi-Woo (2001). "Chemical vapor deposition of nickel oxide films from Ni(C5H5)2/O2". Thin Solid Films. 391 (1): 57–61. doi:10.1016/S0040-6090(01)00962-2.