نیکلین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نیکلین
تصویری از نیکلین
اطلاعات کلی
دلیل‌نام‌گذاری قابلیت هدایت الکتریکی دارد. از کلمه نیکل (ترکیب شیمیایی) گرفته شده‌است.
نام دیگر Nickeline
فرمول شیمیایی
ترکیب شیمیایی محلول در HNO3 Ni:۴۳٫۲۲٪ As:۵۶٫۰۸٪
رده بندی سولفور
اطلاعات کانی شناسی
شکل بلوری منشوری - پیرامیدال
شکل ظاهری بندرت بلوری - آگرگات توده‌ای - دانه‌ای - فیبرهای رشته مانند کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، چک اسلواکی، کانادا
رنگ قرمز - متمایل به قهوه ای
رنگ خاکه قهوه‌ای سیاه
سختی موس ۵٫۵
وزن مخصوص ۷٫۸
رخ ناقص
جلا فلزی
شکستگی صدفی
شفافیت کدر(اپاک)
خاصیت مغناطیسی ندارد
پاراژنز سختی و چگالیپیروتین - بیسموت خالص- آرسنیک- سافلوریت- کلوآنتیت- اسکوترودیت
اطلاعات معدنی
منشأ تشکیل هیدروترمال - ماگمائی
محل پیدایش مراکش

نیکلین (به انگلیسی: Nickeline) با فرمول شیمیایی از مجموعه کانی هاست و قابلیت هدایت الکتریکی دارد. از کلمه نیکل (ترکیب شیمیایی) گرفته شده‌است. محلول در HNO3 Ni:۴۳٫۲۲٪ As:۵۶٫۰۸٪ برای اولین بار در مراکش کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - پیرامیدال، رنگ: قرمز - متمایل به قهوه ای، شفافیت: کدر(اپاک)، شکستگی: صدفی، جلا: فلزی، رخ: ناقص، سیستم تبلور: هگزاگونال و در رده‌بندی سولفور است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - ماگمائی است.

همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی و چگالیپیروتین - بیسموت خالص- آرسنیک- سافلوریت- کلوآنتیت- اسکوترودیت است ، از نظر ژیزمان به ندرت بلوری - آگرگات توده‌ای - دانه‌ای - فیبرهای رشته مانند کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، چک اسلواکی، کانادا یافت می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]