نیم‌واکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

نیم‌واکه یا نیم‌مصوت یا نیمه‌صدادار (به انگلیسی: semivowel) یا غلت (به انگلیسی: glide) در آواشناسی و واج‌شناسی صوتی همانند ‎/w/‎ یا ‎/j/‎ در انگلیسی است، که از نظر قواعد آواشناسی شبیه به یک واکه است اما به جای آنکه در هستهٔ هجا قرار گیرد در حاشیهٔ آن قرار می‌گیرد.

طبقه‌بندی[ویرایش]

نیم‌مصوت‌ها زیر مجموعه‌ای از ناسوده‌ها هستند. [۲][۳اگرچه «نیم مصوت» و «ناسوده» بعضی وقتها عملکرد آن‌ها شبیه به هم است، [۴] بیشتر نویسندگان موافق هستند با اینکه همه ناسوده‌ها نیم مصوت نیستند، تگرچه ممکن است حقیقت جزئیات از یک نویسنده با نویسنده دیگر فرق داشته باشد. برای مثال Ladefoged & Maddieson (۱۹۹۶) ناسوده لبی –دندانی راکه نیم مصوت است مورد بررسی قرار نداده، [۵] در حالی که Martínez-Celdrán (۲۰۰۴) هدف آن‌ها رسیدگی به این موضوع بود. [۶]

انواع نیم‌مصوت[ویرایش]

نیم مصوت‌ها را بر طبق آنچه که نامیده«طبقه‌بندی ثابت» به چهار گروه تقسیم کرده، آن‌ها مشابه با چهار صدای اصلی مصوت است. [۷] مصوت(هجا) نیم مصوت (بدون هجا) (مصوت غیر گرد بسته از جلو) [i]

(ناسوده کامی) [j]

(مصوت گرد شده از جلو) [y]

(ناسوده لبی دندانی) [ɥ]

(مصوت غیرگرد شده بسته از پشت) [ɯ]

(ناسوده ملازی) [ɰ]

(مصوت گرد بسته از پشت) [u]

(ناسوده لبی و ملازی) [w]

همچنین بعضی نویسندگان[۵][۶] ناسوده rhotic را بررسی می‌کنند [ɻ] [ɹ]نیم مصوتی مطابق با R-colored مصوت‌هایی مانند: [ɚ] همچنین نامبرده‌های بالا، ناسوده لبی – دندانی در بعض حالت‌ها یک نیم مصوت بررسی شده، اما نه در همه. نیم مصوت‌های مرکزی از قبیل Korean [ȷ̈]غیر معمول هستند.

مقایسه با مصوت‌ها[ویرایش]

نیم مصوت‌ها در مقابل مصوت‌های یک سیلابی تعریف می‌شوند. به عبارت دیگر معمولاً نیم مصوت‌ها از مصوت‌ها کوتاهتر هستند. [۲] در زبان‌های گوناگون مانند: Amharic، Yoruba، and Zuni، نیم مصوت‌ها نسبت به مصوت‌های مشابه‌شان تنگ تری در دستگاه آوایی تولید می‌شوند. [۵] با وجود این ممکن است نیم مصوت‌ها معادل واجی باشند. برای مثال کلمه انگلیسی fly می‌تواند هر کدام از سیلاب باز ختم شده به مصوت مرکب/flaɪ/ یا سیلاب ختم شده به صامت /flaj/را بررسی کند. [۸] در آواشناسی هم همین مشکل است.

شاید چون تمایل سیلاب‌ها به داشتن صامت آغازی است [ja] بیشتر در ابتدای کلمه و بعد از آن یک مصوت مرکب [i̯a] می‌آید در حالیکه تمایل دارد بعد از صامت بیاید. لازم به ذکر است ارچه در جایگاه مناسب هر دو معمول هستند، در فرانسه paille به صورت [paj] و در انگلیسی pie به صورت [paɪ̯] می‌باشد. این در یک زبان غیرمعمول است که نیم وصوت و صامت مرکب را با هم مقایسه کرده و آن را معادل با مصوت در نظر گرفت، البته لازم به ذکر است ارچه رومانی‌ها صامت مرکب /e̯a/ را با /ja/ مقایسه می‌کنند، یک شباهت ادراکی در توالی نیم مصوت‌ها وجود دارد.

صامت مرکب به یک بخش ساده تجزیه می‌شود در حالیکه توالی مصوت تقریبی به دو بخش جداگانه تجزیه می‌شود. به عبارت دیگر دلائل واج‌شناسی بر تمییز آن (از قبیل صامت مرکب که به نوبت با /e/ در جفت مفرد یا جمع می‌آید) فرق‌های واج‌شناسی بین این دو جزء وجود دارد: [۹] /ja/. ۱ مدت بیشتری را نسبت به /e̯a/ دارد.

۲. مرحله تغییر بین دو المنت در/ja/ نسبت به /e̯a/ طولانی‌تر و سریعتر است با الگوهایی که آغازهی بالاترF۲ دارد.(دارای فشار بیشتری در جایگاه آغازی است.) اگرچه یک شباهت واج‌شناسی میان /o̯a/ و /wa/ وجود دارد، تولید و درک مقایسهٔ واجی بین این دو خیلی ضعیف می‌باشد، احتمالاً به واسطهٔ یک واژه کمتر سنگین برای /wa/ (در حالیکه به کلمات بزرگ و سنگین از فرانسه محدود شده‌است و سختی ادامه دادن مقایسه بین دو گلاید گرد در مقایسهٔ آغازهٔ ابتدایی است. [۱۰]

مقایسه با نیم مصوت‌های سایشی /اصطکاکی[ویرایش]

بر طبق تعریف استاندارد، نیم مصوت‌ها مانند[j) با سایشی مانند [ʝ] مقایسه می‌شوند. سایشی‌ها با یک آشفتگی تولید می‌شوند در حالیکه نیم مصوت‌ها اینگونه نیستند. در بحث اسپانیا، Martínez-Celdrán دسته سومی به نام «نیم مصوت اصطکاکی» که‌برای مقایسهٔ هردو دستهٔ نیم مصوتها با مصوت‌های سایشی پیشنهاد کرده‌است. [۱۱]

در میان نیم مصوت‌های اصطکاکی که بیشتر منقض می‌شوند.(دامنهٔ فراوانی کمتری دارند)، بلندتر، و غیر خاص تر برای گرد شدن تلفظ می‌شوند (برای مثال viuda [ˈbjuða] 'widow'[۱۲] و ayuda [aˈʝʷuða] 'help') توزیع محدودتری در اصطکاک دارند. نیم مصوت‌های اصطکاکی تنها در سیلاب آغازه ظاهر می‌شوند (شامل آغاز کلماات جای که هرگز نیم مصوت ظاهر نمی‌شود)دو اصطکاک بعد از /l/ و /n/ در توزیع هستند مانند: [۱۳] enyesar [ẽ̞ɲˈɟʝe̞saɾ] ('to plaster')، aniego [ãnje̞ɣo̞] ('flood') اگرچه این تفاوت در لهجه و است، اما همنین ممکن است صحبت کنندگان به دیگر جفت‌های کمینه نزدیک شده و آن‌ها را نشان دهند مانند: abyecto ('abject') و abierto ('opened'). [۱۴]

یک عامل جفت کمینه (وابستگی به لهجه‌است) مانند: ya visto [(ɟ)ʝaˈβisto̞] ('I already dress') و y ha visto [jaˈβisto̞] ('and he has seen').[۱۵] دوباره، این در تمام لهجه‌ها وجود ندارد. در دیگر لهجه‌ها ترکیب کردن یا افزودن دو مورد با شکل‌هایی دیگر از حرکت جایگاه تولیدی مقایسه می‌شود.

منابع[ویرایش]

۱.Ladefoged & Maddieson (۱۹۹۶:۳۲۲)

۲. ^ a b Crystal (۲۰۰۳:۴۱۳)

۳. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۹)

۴. ^ Meyer (۲۰۰۵:۱۰۱)

۵. ^ a b c Ladefoged (Maddieson:۳۲۳)

۶. ^ a b Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۸)

۷. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۹)

۸. ^ Cohen (۱۹۷۱:۵۱)

۹. ^ Chitoran (۲۰۰۲:۲۱۲–۲۱۴)

۱۰. ^ Chitoran (۲۰۰۲:۲۲۱)

۱۱. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۶)

۱۲. ^ Martínez-Celdrán (۲۰۰۴:۲۰۸)

۱۳. ^ Trager (۱۹۴۲:۲۲۲)

۱۴. ^ Saporta (۱۹۵۶:۲۸۸)

۱۵. ^ Bowen & Stockwell (۱۹۵۵:۲۳۶)

Airstreams
See also

In phonetics and phonology, a semivowel or glide is a sound that is phonetically similar to a vowel sound but functions as the syllable boundary, rather than as the nucleus of a syllable.[1] Examples of semivowels in English are the consonants y and w, in yes and west, respectively. Written /j w/ in IPA, y and w are near to the vowels ee and oo in seen and moon, written / / in IPA. The term glide may alternatively refer to any type of transitional sound, not necessarily a semivowel.[2]

Classification

Semivowels form a subclass of approximants.[3][4] Although "semivowel" and "approximant" are sometimes treated as synonymous,[5] most authors use the term "approximant" for a more restricted set; there is no universally agreed upon definition, and the exact details may vary from author to author. For example, Ladefoged & Maddieson (1996) do not consider the labiodental approximant [ʋ] to be a semivowel[6] while Martínez Celdrán (2004) proposes that it should be considered one.[7]

In the International Phonetic Alphabet, the diacritic attached to non-syllabic vowel letters is an inverted breve placed below the symbol representing the vowel: U+032F  ̯  COMBINING INVERTED BREVE BELOW. When there is no room for the tack under a symbol, it may be written above, using U+0311  ̑  COMBINING INVERTED BREVE. Before 1989, non-syllabicity was represented by U+0306  ̆  COMBINING BREVE, which now stands for extra-shortness.

Additionally, there are dedicated symbols for four semivowels that correspond to the four close cardinal vowel sounds:[4]

Semivowel (non-syllabic) Vowel (syllabic)
[j] (palatal approximant) [i] (close front unrounded vowel)
[ɥ] (labio-palatal approximant) [y] (close front rounded vowel)
[ɰ] (velar approximant) [ɯ] (close back unrounded vowel)
[w] (labiovelar approximant) [u] (close back rounded vowel)

The pharyngeal approximant [ʕ̞] is also equivalent to the semivowel articulation of the open back unrounded vowel [ɑ].[6]

In addition, some authors[6][7] consider the rhotic approximants [ɹ], [ɻ ] to be semivowels corresponding to R-colored vowels such as [ɚ]. As mentioned above, the labiodental approximant [ʋ] is considered a semivowel in some treatments. An unrounded central semivowel, [ ȷ̈ ], equivalent to [ɨ], is uncommon, though rounded [ẅ] (or [w̟]), equivalent to [ʉ], is found in Swedish and Norwegian.

Contrast with vowels

Semivowels, by definition, contrast with vowels by being non-syllabic. In addition, they are usually shorter than vowels.[3] In languages as diverse as Amharic, Yoruba, and Zuni, semivowels are produced with a narrower constriction in the vocal tract than their corresponding vowels.[6] Nevertheless, semivowels may be phonemically equivalent with vowels. For example, the English word fly can be considered either as an open syllable ending in a diphthong [flaɪ̯] or as a closed syllable ending in a consonant [flaj].[8]

It is unusual for a language to contrast a semivowel and a diphthong containing an equivalent vowel,[citation needed] but Romanian contrasts the diphthong /e̯a/ with /ja/, a perceptually similar approximant-vowel sequence. The diphthong is analyzed as a single segment, and the approximant-vowel sequence is analyzed as two separate segments.

In addition to phonological justifications for the distinction (such as the diphthong alternating with /e/ in singular-plural pairs), there are phonetic differences between the pair:[9]

  • /ja/ has a greater duration than /e̯a/
  • The transition between the two elements is longer and faster for /ja/ than /e̯a/ with the former having a higher F2 onset (greater constriction of the articulators).

Although a phonological parallel exists between /o̯a/ and /wa/, the production and perception of phonetic contrasts between the two is much weaker, likely because of lower lexical load for /wa/, which is limited largely to loanwords from French, and a difficulty in maintaining contrasts between two back rounded semivowels in comparison to front ones.[10]

Contrast with fricatives/spirant approximants

According to the standard definitions, semivowels (such as [j]) contrast with fricatives (such as [ʝ]) in that fricatives produce turbulence, but semivowels do not. In discussing Spanish, Martínez Celdrán suggests setting up a third category of "spirant approximant", contrasting both with semivowel approximants and with fricatives.[11] Though the spirant approximant is more constricted (having a lower F2 amplitude), longer, and unspecified for rounding (viuda [ˈbjuða] 'widow' vs. ayuda [aˈʝʷuða] 'help'),[12] the distributional overlap is limited. The spirant approximant can only appear in the syllable onset (including word-initially, where the semivowel never appears). The two overlap in distribution after /l/ and /n/: enyesar [ẽɲɟʝeˈsaɾ] ('to plaster') aniego [ãˈnjeɣo] ('flood')[13] and although there is dialectal and ideolectal variation, speakers may also exhibit other near-minimal pairs like abyecto ('abject') vs abierto ('opened').[14] One potential minimal pair (depending on dialect) is ya visto [(ɟ)ʝaˈβisto] ('already seen') vs y ha visto [jaˈβisto] ('and he has seen').[15] Again, it is not present in all dialects. Other dialects differ in either merging the two or in enhancing the contrast by moving the former to another place of articulation ([ʒ]).

See also

Notes

References

  • Bowen, J. Donald; Stockwell, Robert P. (1955), "The Phonemic Interpretation of Semivowels in Spanish", Language, 31 (2): 236–240, doi:10.2307/411039, JSTOR 411039
  • Chitoran, Ioana (2002), "A perception-production study of Romanian diphthongs and glide-vowel sequences" (PDF), Journal of the International Phonetic Association, 32 (2): 203–222, CiteSeerX 10.1.1.116.1413, doi:10.1017/S0025100302001044 open access
  • Crystal, David (2008), A Dictionary of Linguistics and Phonetics (6th ed.), Blackwell, ISBN 978-1-4051-5297-6
  • Cohen, Antonie (1971), The phonemes of English: a phonemic study of the vowels and consonants of standard English (third ed.), Springer, ISBN 978-90-247-0639-6
  • Martínez Celdrán, Eugenio (2004), "Problems in the Classification of Approximants" (PDF), Journal of the International Phonetic Association, 34 (2): 201–210, doi:10.1017/S0025100304001732, archived from the original (PDF) on 2010-07-11, retrieved 2015-02-14
  • Meyer, Paul Georg (2005), Synchronic English Linguistics: An Introduction (third ed.), Tübingen: Gunter Narr Verlag, ISBN 978-3-8233-6191-6
  • Saporta, Sol (1956), "A Note on Spanish Semivowels", Language, 32 (2): 287–290, doi:10.2307/411006, JSTOR 411006
  • Trager, George (1942), "The Phonemic Treatment of Semivowels", Language, 18 (3): 220–223, doi:10.2307/409556, JSTOR 409556

Further reading

  • Ohala, John; Lorentz, James, "The story of [w]: An exercise in the phonetic explanation for sound patterns", in Whistler, Kenneth; Chiarelloet, Chris; van Vahn, Robert Jr. (eds.), Proceedings of the 3rd Annual Meeting of the Berkeley Linguistics Society, Berkeley: Berkeley Linguistic Society, pp. 577–599