نیروهای دفاعی استونی
| نیروهای دفاعی استونی | |
|---|---|
| استونیایی: Eesti Kaitsevägi | |
  نشان نیروهای دفاعی و پرچم فرماندهی | |
| شکل کنونی | ۳ سپتامبر ۱۹۹۱[۱] |
| شاخهها | نیروی زمینی استونی نیروی دریایی استونی نیروی هوایی استونی |
| ستاد | تالین |
| رهبری | |
| فرمانده عالی دفاع ملی | آلار کاریس[۲][۳] |
| وزیر دفاع | هانو پکوور[۴] |
| فرمانده نیروهای دفاعی | سپهبد آندروس مریلو[۵] |
| نیروی انسانی | |
| سن سربازی | ۱۸ تا ۲۷ سال برای ورود به خدمت وظیفه |
| خدمت سربازی | ۸ یا ۱۱ ماه[۶] |
| سن سالانه برای خدمت سربازی | (بیش از ۴۳٬۰۰۰ جایگاه در ساختار زمان جنگ، حدود ۲۹٬۰۰۰ نفر در آمادگی واکنش سریع و حدود ۲۳۰٬۰۰۰ نفر در ثبت بسیج[۷]) |
| نیروی ذخیره | حدود ۳۸٬۸۰۰ جایگاه در ساختار زمان جنگ برای نیروهای ذخیره و اعضای موظف نیروهای دفاع ملی[۷] |
| دخل و خرج | |
| بودجه | ۲٫۴ میلیارد یورو، ۲۰۲۶[۸] |
| درصد تولید ناخالص داخلی | حدود ۵٫۴ درصد، ۲۰۲۶[۸] |
| جستارهای وابسته | |
| تاریخ | جنگ استقلال استونی |
نیروهای دفاعی استونی (استونیایی: Eesti Kaitsevägi) نیروهای مسلح استونی و نهاد اصلی مسئول دفاع نظامی این کشور هستند. ساختار آن بر الگوی ارتش ذخیره استوار است. بخش اصلی نیروی زمان جنگ را شهروندانی تشکیل میدهند که از طریق خدمت وظیفه یا نیروهای دفاع ملی استونی آموزش دیده و پس از پایان دورهٔ فعال به ذخیره منتقل میشوند. نیروهای دائمی وظیفهٔ حفظ آمادگی، فرماندهی، آموزش نیروهای وظیفه و ذخیره، ادارهٔ سامانههای تخصصی و فراهم کردن شرایط بسیج را بر عهده دارند. بر پایهٔ آمار رسمی نیروهای دفاعی، ساختار زمان جنگ بیش از ۴۳ هزار جایگاه دارد، حدود ۲۹ هزار نفر در چارچوب آمادگی واکنش سریع قرار میگیرند و نزدیک به ۲۳۰ هزار نفر در ثبت بسیج نظامی کشور حضور دارند.[۷][۹]
سه شاخهٔ اصلی این نیروها نیروی زمینی استونی، نیروی دریایی استونی و نیروی هوایی استونی هستند. ستاد مشترک نیروهای دفاعی در تالین قرار دارد و در کنار سه شاخهٔ رزمی، فرماندهی سایبری، نیروهای عملیات ویژه، فرماندهی پشتیبانی، پلیس نظامی، مرکز اطلاعات نظامی و مراکز آموزش نظامی نیز در ساختار دفاعی فعالیت میکنند. بزرگترین سازمان رزمی زمینی، لشکر استونی است که دو تیپ پیاده، هنگ توپخانه و چند یگان پشتیبانی و تخصصی را دربر میگیرد و برای عملیات مشترک با نیروهای متحد ناتو سازمان یافته است.[۱۰]
پایههای نیروهای مسلح مستقل استونی در جریان فروپاشی امپراتوری روسیه و جنگ جهانی اول شکل گرفتند. پس از اعلام استقلال استونی در فوریهٔ ۱۹۱۸، یگانهای ملی این کشور به ارتش استونی تبدیل شدند و در جنگ استقلال استونی علیه روسیهٔ شوروی و دیگر نیروهای درگیر جنگیدند. نیروهای مسلح پس از اشغال استونی به دست اتحاد شوروی در ۱۹۴۰ منحل شدند. دولت استونی پس از بازیابی استقلال در ۱۹۹۱ نیروهای دفاعی را دوباره تأسیس کرد و در دههٔ بعد ساختار ذخیره، خدمت وظیفه و همکاری نظامی غربی را توسعه داد. استونی در ۲۹ مارس ۲۰۰۴ به عضویت ناتو درآمد.[۱][۱۱]
تحول محیط امنیتی منطقهٔ بالتیک از ۲۰۱۴ و به ویژه تهاجم گستردهٔ روسیه به اوکراین در ۲۰۲۲ به افزایش چشمگیر هزینههای دفاعی و نوسازی نیروهای استونی انجامیده است. بودجهٔ دفاعی کشور در ۲۰۲۶ به حدود ۲٫۴ میلیارد یورو، معادل حدود ۵٫۴ درصد تولید ناخالص داخلی، رسید. برنامههای جاری شامل گسترش توپخانهٔ خودکششی، موشکهای دوربرد، سامانههای پدافند هوایی میانبرد، دفاع ساحلی، پهپادها، ذخایر مهمات و استحکامات مرزی است. سامانههای هیمارس در ۲۰۲۵ وارد کشور شدند و نخستین مجموعههای پدافندی آیریس تی اسالام در ژوئن ۲۰۲۶ به نیروی هوایی تحویل داده شدند.[۸][۱۲]
مأموریت و مبانی حقوقی
[ویرایش | اشتراکگذاری]دفاع ملی استونی بر ترکیبی از توان مستقل کشور و دفاع جمعی ناتو استوار است. وزارت دفاع استونی توان مستقل را مجموعهای از نیروها و زیرساختهایی تعریف میکند که باید امکان واکنش سریع به حمله، آغاز دفاع از قلمرو و فراهم کردن شرایط ورود و فعالیت نیروهای متحد را ایجاد کند. اندازهٔ کشور و جمعیت آن سبب شده است که استونی توسعهٔ همهٔ قابلیتهای نظامی را به صورت مستقل دنبال نکند و بخشی از نیازهای راهبردی، از جمله جنگندههای رهگیر، در چارچوب همکاری با متحدان تأمین شود.[۹]
قانون اساسی استونی جایگاه نهادهای اصلی در فرماندهی دفاع ملی را تعیین میکند. بر اساس مادهٔ ۱۲۷ قانون اساسی، رئیسجمهور «فرمانده عالی دفاع ملی» است. مجلس استونی، ریگیکوگو، در موضوعاتی چون اعلان جنگ، بسیج و تصمیم دربارهٔ استفاده از نیروهای دفاعی برای اجرای تعهدات بینالمللی نقش قانونی دارد. مدیریت روزانهٔ نیروهای مسلح بر عهدهٔ فرمانده نیروهای دفاعی است. از ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ این مقام در اختیار سپهبد آندروس مریلو قرار دارد.[۲][۵]
وزارت دفاع مسئول سیاست دفاعی، برنامهریزی بودجه و توسعهٔ توان نظامی است. هانو پکوور از ژوئیهٔ ۲۰۲۴ در دولت وقت وزیر دفاع است و پیش از آن نیز از ۲۰۲۲ در همین سمت خدمت کرده بود.[۴] ستاد مشترک نیروهای دفاعی بالاترین ستاد نظامی کشور است و برنامهریزی عملیات، آمادگی، بسیج، آموزش، لجستیک، تحلیل و برنامهریزی بلندمدت را هماهنگ میکند. ستاد در خیابان یوهکنتالی تالین قرار دارد.[۱۳]
الگوی دفاعی استونی به مفهوم دفاع فراگیر جامعه نیز نزدیک است. نیروهای ذخیره، نیروهای دفاع ملی، دولت محلی، زیرساختهای غیرنظامی و همکاری با متحدان در برنامهریزی بحران و جنگ در کنار یکدیگر در نظر گرفته میشوند. در این چارچوب، توان بسیج سریع برای کشوری با نیروی حرفهای دائمی نسبتاً کوچک اهمیت بنیادی دارد.[۹]
تاریخ
[ویرایش | اشتراکگذاری]پیدایش یگانهای ملی و جنگ استقلال
[ویرایش | اشتراکگذاری]پیشینهٔ سازمانی نیروهای دفاعی کنونی به سال ۱۹۱۷ بازمیگردد. پس از انقلاب فوریه و سقوط حکومت تزاری در روسیه، دولت موقت روسیه اجازهٔ تشکیل یگانهای ملی استونیایی را صادر کرد. نخستین هنگ استونیایی در ماه مه ۱۹۱۷ رسمیت یافت و هزاران نظامی استونیایی که پیشتر در ارتش روسیه خدمت میکردند به یگانهای ملی منتقل شدند. در ادامه ستاد لشکر استونی ایجاد شد و تا اوایل ۱۹۱۸ سازمان نظامی ملی استونی شکل نسبتاً منسجمی پیدا کرده بود.[۱]
استونی در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۱۸ استقلال خود را اعلام کرد و لشکر استونی به ارتش کشور تازهتأسیس تبدیل شد. اشغال کشور به دست آلمان تشکیل ارتش مستقل را برای چند ماه متوقف کرد و مقامات آلمانی در مه ۱۹۱۸ نیروهای استونیایی را منحل کردند. شماری از افسران در همین دوره سازمان دفاعی داوطلبانهای را به صورت مخفیانه حفظ کردند که بعدها پایهٔ نیروهای دفاع ملی شد.[۱]
با شکست آلمان در جنگ جهانی اول، دولت موقت استونی در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ فعالیت خود را از سر گرفت. دولت در ۱۲ نوامبر تصمیم به تشکیل ارتش منظم گرفت و در ۱۶ نوامبر فراخوان داوطلبان و بسیج اجباری افسران را اعلام کرد. نیروهای دفاعی استونی تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۱۸ را روز تأسیس رسمی ارتش ملی میدانند.[۱]
ارتش روسیهٔ شوروی در ۲۸ نوامبر به استونی حمله کرد و جنگ استقلال استونی آغاز شد. دولت یک روز بعد بسیج عمومی اعلام کرد. نیروهای استونی در نخستین هفتهها عقب نشستند، اما با افزایش شمار نیروها، سازمان یافتن فرماندهی و دریافت کمک از داوطلبان فنلاندی و پشتیبانی دریایی بریتانیا ابتکار عمل را بازیافتند. ارتش استونی تا آغاز ۱۹۱۹ بیشتر قلمرو کشور را پس گرفت و در ادامه در جبهههای شرقی و جنوبی نیز عملیات کرد.[۱]
آتشبس در ۳ ژانویهٔ ۱۹۲۰ برقرار شد و پیمان تارتو در ۲ فوریه استقلال استونی را از سوی روسیهٔ شوروی به رسمیت شناخت. بنا بر تاریخ رسمی نیروهای دفاعی، حدود پنج هزار نفر از نیروهای استونی در جنگ کشته و حدود چهارده هزار نفر زخمی شدند. ارتش پس از پایان جنگ به سرعت از وضعیت بسیج عمومی خارج شد و ساختار زمان صلح جایگزین سازمان جنگی شد.[۱]
دورهٔ میان دو جنگ و اشغال شوروی
[ویرایش | اشتراکگذاری]استونی در دو دههٔ بعد کوشید ارتشی متناسب با جمعیت محدود خود ایجاد کند. دفاع کشور همچنان بر خدمت وظیفه و توان بسیج متکی بود. مدارس نظامی، ستادها و واحدهای زمینی، دریایی و هوایی توسعه یافتند و از ۱۹۲۸ دورهٔ معمول خدمت وظیفه یک سال تعیین شد. سازمان ارتش در ۱۹۳۴ بر مبنای تقسیم سرزمینی بازآرایی شد تا بسیج نیروهای ذخیره در مناطق مختلف کشور آسانتر شود.[۱]
موقعیت جغرافیایی استونی در ساحل شرقی دریای بالتیک و همسایگی اتحاد شوروی از موضوعات اصلی برنامهریزی دفاعی بود. کشور از نظر جمعیت و منابع امکان نگهداری ارتشی هماندازهٔ قدرتهای بزرگ پیرامون خود را نداشت و برنامههای جنگی بر بسیج عمومی و استفاده از جغرافیای محلی تکیه میکردند.
اشغال استونی به دست اتحاد شوروی در ۱۹۴۰ به پایان استقلال نظامی کشور انجامید. نیروهای مسلح استونی منحل شدند و بخشهایی از کارکنان و تجهیزات آنها در ساختار ارتش سرخ ادغام شدند. پس از آن تا بازیابی استقلال در ۱۹۹۱ نیروی مسلح مستقلی با فرماندهی دولت استونی در داخل کشور وجود نداشت.[۱]
بازسازی پس از ۱۹۹۱
[ویرایش | اشتراکگذاری]پس از بازیابی استقلال، شورای عالی جمهوری استونی در ۳ سپتامبر ۱۹۹۱ تصمیم به تشکیل دوبارهٔ نیروهای دفاعی گرفت. ستاد کل در ۳۱ اکتبر همان سال بازگشایی شد و کار ایجاد یگانها، نظام آموزشی و خدمت وظیفه از نو آغاز شد. فنلاند در سالهای نخست نقش مهمی در آموزش افسران و انتقال تجربهٔ یک نظام دفاعی مبتنی بر نیروی ذخیره داشت.[۱]
بازسازی ارتش در شرایط دشواری صورت گرفت. زیرساختهای نظامی شوروی باید تحویل گرفته و متناسب با نیازهای دولت جدید بازسازماندهی میشدند. کشور همزمان به دنبال ایجاد نظام فرماندهی سازگار با دولت دموکراتیک، آموزش افسران جدید و پیوند نیروهای مسلح با ساختارهای امنیتی غرب بود. نیروی هوایی و نیروی دریایی در ۱۳ آوریل ۱۹۹۴ دوباره دارای ستاد مستقل شدند.[۱]
استونی از دههٔ ۱۹۹۰ همکاری نزدیک با کشورهای نوردیک، ایالات متحده، بریتانیا و دیگر دولتهای غربی را آغاز کرد. مشارکت در مأموریتهای صلح نیز بخشی از این روند بود. نخستین اعزام خارجی نیروهای استونی در ۱۹۹۵ به مأموریت سازمان ملل در کرواسی انجام شد. یگانهای استونیایی بعدها در بالکان، افغانستان و عراق تجربهٔ عملیاتی گستردهتری به دست آوردند.[۱۴]
پیوستن به ناتو و تحول پس از ۲۰۱۴
[ویرایش | اشتراکگذاری]استونی در ۲۹ مارس ۲۰۰۴ همراه با شش کشور دیگر اروپای مرکزی و شرقی رسماً به ناتو پیوست. عضویت در پیمان آتلانتیک شمالی دفاع ملی را با برنامهریزی جمعی ناتو پیوند داد و استانداردهای آموزشی، فرماندهی، ارتباطی و تجهیزاتی نیروهای استونی با ساختارهای ائتلاف هماهنگتر شدند.[۱۱]
یکی از تغییرات مهم در حوزهٔ هوایی از همان سال رخ داد. استونی، لتونی و لیتوانی جنگندهٔ رهگیر کافی برای اجرای دائمی مأموریت مراقبت مسلحانه از آسمان خود ندارند و ناتو مأموریت چرخشی پلیس هوایی بالتیک را برای سه کشور برقرار کرد. از مه ۲۰۱۴ بخشی از این مأموریت از پایگاه هوایی آماری در استونی انجام میشود.[۱۵]
الحاق کریمه به روسیه در ۲۰۱۴ سبب شد ناتو حضور زمینی خود در کشورهای بالتیک و لهستان را افزایش دهد. سران ناتو در نشست ورشو در ۲۰۱۶ استقرار گروههای رزمی چندملیتی را تصویب کردند. گروه رزمی مستقر در استونی از بهار ۲۰۱۷ در تاپا فعالیت دارد و بریتانیا کشور چارچوب آن است. این نیرو در ساختار تیپ یکم پیادهٔ استونی ادغام شده است.[۱۶]
تهاجم گستردهٔ روسیه به اوکراین در فوریهٔ ۲۰۲۲ دورهٔ تازهای از توسعهٔ نیروهای استونی را آغاز کرد. توجه برنامههای دفاعی به قدرت آتش دوربرد، پدافند هوایی، مهمات، دفاع ساحلی، پهپادها، استحکامات و توان پذیرش سریع نیروهای متحد افزایش یافت. ناتو نیز در نشست مادرید در ۲۰۲۲ تصمیم گرفت برای کشورهای جناح شرقی نیروهای تقویتی در سطح تیپ در نظر بگیرد. بریتانیا یک تیپ مستقر در خاک خود را برای تقویت استونی در بحران اختصاص داده و از تابستان ۲۰۲۵ تیپ چهارم بریتانیا در آمادگی بالا برای این مأموریت قرار گرفته است.[۱۶]
سازمان و فرماندهی
[ویرایش | اشتراکگذاری]ستاد مشترک و لشکر استونی
[ویرایش | اشتراکگذاری]ستاد مشترک نیروهای دفاعی مرکز اصلی فرماندهی و برنامهریزی نظامی کشور است. بخشهای عملیاتی ستاد مسئول آمادگی، عملیات و بسیج هستند و بخشهای دیگر به لجستیک، تحلیل، برنامهریزی توان، آموزش، بودجه و ارتباطات راهبردی میپردازند. ریشهٔ تاریخی این ستاد به ستاد لشکر استونی در ۱۹۱۷ بازمیگردد و ساختار کنونی آن پس از ۱۹۹۱ بازسازی شده است.[۱۳]
لشکر استونی بزرگترین یگان نیروی زمینی است. محدودهٔ عملیاتی آن سراسر خاک کشور را دربر میگیرد و در زمان جنگ وظیفهٔ هماهنگ کردن تیپها، یگانهای دفاع سرزمینی و نیروهای متحد واگذارشده به فرماندهی استونی را بر عهده دارد. لشکر در زنجیرهٔ فرماندهی ناتو به سپاه چندملیتی شمال شرقی مرتبط است.[۱۰]
یگانهای اصلی استونیایی زیر فرمان لشکر عبارتاند از تیپ یکم پیاده، تیپ دوم پیاده، هنگ توپخانه، گردان لجستیک، گردان ستاد و ارتباطات، گردان شناسایی و مراقبت و گردان مهندسی. تیپ یکم یگان مانوری اصلی نیروهای دفاعی محسوب میشود و گردان اسکاتس، تنها گردان پیادهٔ کاملاً حرفهای و واکنش سریع کشور، در آن قرار دارد.[۱۷]
تیپ دوم پیاده مرکز اصلی آمادهسازی نیروهای ذخیره در جنوب استونی است و در زمان صلح ستاد آن در شهرستان تارتو قرار دارد. گردان پیادهٔ کوپریانوف و عناصر پشتیبانی و ارتباطی هستهٔ دائمی تیپ را تشکیل میدهند و سایر یگانهای آن در زمان بسیج با فراخوان نیروهای ذخیره تکمیل میشوند.[۱۸]
فرماندهیهای تخصصی
[ویرایش | اشتراکگذاری]فرماندهی سایبری مسئول عملیات در فضای سایبری، دفاع سایبری، زیرساختهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، آگاهی وضعیتی سایبری، عملیات اطلاعاتی و پشتیبانی ارتباطی از ستاد مشترک است. این فرماندهی همچنین یگانهای ذخیرهٔ حوزهٔ سایبری را آموزش میدهد. اهمیت این ساختار با توجه به وابستگی گستردهٔ خدمات عمومی و نظامی استونی به زیرساخت دیجیتال و تجربهٔ کشور در مقابله با تهدیدهای سایبری افزایش یافته است.[۱۹]
نیروهای عملیات ویژهٔ استونی یک فرماندهی مستقل زیر نظر مستقیم فرمانده نیروهای دفاعی هستند. مأموریتهای اعلامشدهٔ آن شامل جنگ نامتعارف، شناسایی و مراقبت ویژه، پشتیبانی نظامی و عملیات مستقیم است. توسعهٔ این نیرو از ۲۰۰۵ آغاز شد و در پایان ۲۰۱۲ به ساختاری مستقل تبدیل شد. یگانهای عملیات ویژهٔ استونی از اواخر ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ در افغانستان در کنار نیروهای ایالات متحده فعالیت کردند.[۲۰]
فرماندهی پشتیبانی مسئول بخش مهمی از لجستیک، خدمات پزشکی، تأمین، انبارداری و نگهداری نیروها است. پلیس نظامی، مرکز اطلاعات نظامی و آکادمی نظامی استونی نیز وظایف تخصصی در زمینهٔ انتظام نظامی، اطلاعات، آموزش افسران و توسعهٔ حرفهای نیروها دارند.
خدمت وظیفه و نیروی ذخیره
[ویرایش | اشتراکگذاری]ساختار دفاعی استونی با توجه به جمعیت محدود کشور بر تبدیل دورهای شهروندان آموزشدیده به نیروهای ذخیره استوار است. مردان دارای تابعیت استونی از هجده سالگی مشمول تکلیف خدمت نظامی میشوند و باید در فاصلهٔ هجده تا بیست و هفت سالگی خدمت وظیفه را انجام دهند، مگر آنکه بر اساس قانون از خدمت معاف باشند. تکلیف نظامی برای افراد مشمول تا شصت سالگی ادامه دارد. زنان شهروند استونی در سن هجده تا بیست و هفت سال میتوانند داوطلبانه وارد خدمت وظیفه شوند.[۲۱]
دورهٔ خدمت در نظام جاری هشت یا یازده ماه است. مشمولانی که در ورودیهای ژانویه و ژوئیه برای آموزش فرماندهی، تخصصهای فنی یا رانندگی پذیرفته میشوند یازده ماه خدمت میکنند. ورودی اکتبر که بخش بزرگی از سربازان پیاده را آموزش میدهد دورهای هشت ماهه دارد. آموزش با دورهٔ مقدماتی سربازی آغاز میشود و سپس آموزش تخصصی و تمرین در سطح یگان ادامه مییابد.[۶]
پس از پایان خدمت، سربازان به یگان ذخیرهای مشخص منتقل میشوند. هدف آن است که افرادی که در دورهٔ وظیفه کنار یکدیگر آموزش دیدهاند در زمان بسیج نیز در همان چارچوب سازمانی بازگردند. نیروهای ذخیره در دورههای بعد برای تمرینهای بازآموزی فراخوانده میشوند و رزمایشهای ناگهانی «اوکاس» برای آزمایش سرعت احضار و تشکیل یگانها برگزار میشود.[۹]
ساختار زمان جنگ در ۲۰۲۶ بیش از ۴۳ هزار جایگاه داشت. حدود ۴۲۰۰ جایگاه با کارکنان فعال نیروهای دفاعی و اعضای آمادهٔ نیروهای دفاع ملی پر میشود و نزدیک به ۳۸٬۸۰۰ جایگاه برای ذخیرهها و اعضای نیروهای دفاع ملی دارای تعهد نظامی در نظر گرفته شده است. حدود ۲۹ هزار نفر بخشی از ساختار واکنش سریع را تشکیل میدهند و ثبت بسیج نزدیک به ۲۳۰ هزار نفر را دربر میگیرد.[۷]
الگوی ذخیرهای به دولت اجازه میدهد در زمان صلح نیروی دائمی نسبتاً محدودی نگهداری کند و در بحران تعداد نیروها را در مدت کوتاه افزایش دهد. این مدل به آموزش مستمر، تجهیزات از پیش ذخیرهشده، سامانهٔ دقیق ثبت نیرو و توان انتقال سریع افراد به محل یگان وابسته است. وزارت دفاع این ساختار را ستون اصلی توان دفاع مستقل کشور معرفی میکند.[۹]
شاخههای نیروهای دفاعی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیروی زمینی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیروی زمینی استونی بزرگترین شاخهٔ نیروهای دفاعی و مسئول اصلی نبرد زمینی است. توان آن از ترکیب یگانهای حرفهای، نیروهای وظیفه، ذخیرهها و واحدهای پشتیبانی شکل میگیرد. لشکر استونی چارچوب فرماندهی اصلی جنگ زمینی است و دو تیپ پیادهٔ کشور را در کنار توپخانه، مهندسی، اطلاعات و لجستیک هماهنگ میکند.[۱۰]
مکانیزه کردن بخشهای اصلی نیروی زمینی در دههٔ ۲۰۱۰ شتاب گرفت. استونی ۴۴ خودروی رزمی پیادهنظام CV9035 را از هلند خرید و همهٔ آنها تا تابستان ۲۰۱۹ تحویل شدند. این خودروها به توپ خودکار ۳۵ میلیمتری مجهز هستند و هستهٔ توان مکانیزهٔ گردان اسکاتس را تشکیل میدهند.[۲۲]
ناوگان زرهی کشور همچنین شامل نفربرهای پاسی XA180EST و XA188EST است. در سالهای اخیر خودروهای زرهی چرخدار جدید آرمـا ۶ در ۶ و NMS چهار در چهار ترکیهای نیز وارد تجهیزات نیروها شدهاند. این خریدها به ویژه برای افزایش تحرک یگانهای تیپ دوم و جایگزینی تدریجی برخی وسایل نقلیهٔ قدیمی انجام میشوند.[۲۲]
توپخانه یکی از حوزههای اصلی نوسازی است. هویتزر خودکششی زنجیری K9 Kõu کرهٔ جنوبی و هویتزر چرخدار ۱۵۵ میلیمتری سزار فرانسه در کنار سامانههای راکتی دوربرد قرار گرفتهاند. برنامهٔ دفاعی ۲۰۲۶ افزایش شمار K9ها به ۳۶ قبضه را پیشبینی میکند و دوازده سزار در اختیار نیروها قرار گرفته است.[۲۳]
شش پرتابگر ام۱۴۲ هیمارس در ۲۹ آوریل ۲۰۲۵ به استونی تحویل شدند. این سامانهها برای نخستین بار توان آتش دقیق موشکی در بردی بسیار فراتر از توپخانهٔ لولهای را در اختیار نیروی زمینی قرار دادند. خدمهٔ استونیایی در ژوئیهٔ ۲۰۲۵ نخستین تمرین مستقل تیراندازی خود را انجام دادند. دولت در کنار هیمارس خرید سامانههای راکتی چونمو کرهٔ جنوبی را نیز آغاز کرده است.[۲۴][۲۵]
.jpg)
نیروی دریایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیروی دریایی استونی مسئول حفاظت از آبهای سرزمینی، بندرها، مسیرهای ارتباط دریایی و راههای دسترسی از دریا است. با توجه به جغرافیای بالتیک و میراث دو جنگ جهانی، عملیات مین دریایی و پاکسازی مین یکی از تخصصهای اصلی این نیرو است. نیروی دریایی همچنین یگان دفاع ساحلی، یگان پشتیبانی رزمی، شناورهای گشتی و مرکز آموزش دریایی دارد.[۲۶]
هستهٔ ناوگان مینروبی را سه مینشکار کلاس سنداون با نامهای EML Admiral Cowan، EML Sakala و EML Ugandi تشکیل میدهند. شناور EML Wambola از کلاس لیندورمن به عنوان کشتی فرماندهی و پشتیبانی فعالیت میکند. گروه غواصان مین نیز برای شناسایی و خنثیسازی مهمات زیرآبی در ساختار یگان جنگ مین قرار دارد.[۲۷]
از دههٔ ۱۹۹۰ تاکنون بیش از هزار مهمات انفجاری تاریخی در آبهای استونی خنثی شدهاند. تمرینهای مینروبی مشترک با کشورهای ناتو به نیروی دریایی امکان میدهند در گروههای دائمی مینروبی ائتلاف فعالیت کند.[۲۶]
دفاع ساحلی در سالهای اخیر اهمیت بسیار بیشتری یافته است. استونی سامانهٔ متحرک موشک ضدکشتی Blue Spear 5G را خریداری کرده و آن را با قابلیت مینریزی و مراقبت ساحلی ترکیب میکند. این موشکها امکان درگیری با اهداف سطحی در بخش گستردهای از حوزهٔ دریایی پیرامون استونی را فراهم میکنند. تعداد دقیق سامانههای تحویلشده به صورت عمومی اعلام نشده است.[۲۸]
نیروی هوایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]وظایف اصلی نیروی هوایی استونی مراقبت از حریم هوایی، پدافند هوایی زمینی، ادارهٔ پایگاه هوایی آماری، کنترل و گزارش وضعیت هوایی و پشتیبانی از هواگردهای متحد است. ساختار آن شامل ستاد نیروی هوایی، پایگاه آماری، یگان پدافند هوایی، یگان مراقبت هوایی و مرجع هوانوردی نظامی است.[۲۹]
استونی ناوگان جنگندهٔ رهگیر مستقل برای حفاظت دائمی از حریم هوایی خود نگهداری نمیکند. مأموریت رهگیری هوایی در چارچوب پلیس هوایی بالتیک توسط جنگندههای کشورهای ناتو انجام میشود. پایگاه آماری از ۱ مه ۲۰۱۴ به یکی از پایگاههای اصلی استقرار چرخشی این جنگندهها تبدیل شده است. از ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ نیروی هوایی ترکیه با جنگندههای اف ۱۶ مسئول دورهٔ جاری مأموریت از آماری شد.[۱۵][۳۰]
.jpg)
مراقبت هوایی استونی به شبکهای از رادارها و سامانههای فرماندهی متصل به سامانه یکپارچه دفاع هوایی و موشکی ناتو متکی است. رادارهای TPS 77 و Ground Master 403 از اجزای مهم این شبکه هستند و دادههای آنها در ساخت تصویر مشترک هوایی منطقهٔ بالتیک استفاده میشود.[۲۹]
ایجاد پدافند هوایی میانبرد یکی از بزرگترین تحولات نیروی هوایی در دههٔ ۲۰۲۰ بوده است. استونی و لتونی سامانهٔ آلمانی IRIS T SLM را به صورت مشترک انتخاب کردند. نخستین سامانههای متحرک در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶ به یگان پدافند هوایی در آماری تحویل شدند. وزارت دفاع برد درگیری سامانه را حدود ۴۰ کیلومتر و سقف درگیری آن را حدود ۲۰ کیلومتر اعلام کرده است. دفاع کوتاهبرد نیز با میسترال و سامانههای دوشپرتاب پیورون تقویت میشود.[۱۲][۲۳]
نیروی هوایی برای آموزش و ترابری سبک از شمار محدودی هواگرد استفاده میکند. فهرست رسمی تجهیزات شامل هواپیماهای ترابری سبک M28 Skytruck و هواپیماهای آموزشی L 39 Albatros بوده است. این ناوگان برای مأموریتهای رزمی رهگیری طراحی نشده و حفاظت جنگندهای حریم هوایی همچنان در چارچوب ناتو انجام میشود.[۳۱]
نیروهای دفاع ملی و دفاع سرزمینی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیروهای دفاع ملی استونی یا Kaitseliit سازمان داوطلبانهٔ دفاع ملی استونی است که زیر حوزهٔ اداری وزارت دفاع فعالیت میکند. این سازمان از نظر حقوقی و سازمانی یکی از سه شاخهٔ نیروهای دفاعی نیست. ساختار آن بر اصول نظامی استوار است، سلاح در اختیار دارد و تمرینهای نظامی برگزار میکند. هدف قانونی آن افزایش آمادگی جامعه برای دفاع از استقلال و نظم قانون اساسی کشور از راه مشارکت داوطلبانه است.[۳۲]
این سازمان حدود ۱۸ هزار عضو اصلی دارد. با احتساب سازمانهای وابستهٔ زنان، جوانان پسر و جوانان دختر، شمار اعضای شبکهٔ داوطلبانه از ۳۰ هزار نفر فراتر میرود. بخشی از اعضا تعهد نظامی مشخص دارند و در ساختار زمان جنگ نیروهای دفاعی قرار میگیرند.[۳۲]
نیروهای دفاع ملی در سراسر کشور دارای مناطق و واحدهای محلی هستند. همین پراکندگی به آنها نقش مهمی در دفاع سرزمینی، حفاظت از زیرساخت، مراقبت از مناطق محلی، پشتیبانی از بسیج و مقاومت در شرایط اشغال احتمالی میدهد. در رزمایشهای بزرگ، واحدهای این سازمان همراه با تیپهای ارتش و نیروهای متحد تمرین میکنند.
اهمیت دفاع سرزمینی پس از ۲۰۲۲ افزایش یافته است. دولت در برنامهٔ توسعهٔ ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۹ بیش از ۳۱۴ میلیون یورو برای نیروهای دفاع ملی در نظر گرفته و توسعهٔ زیرساخت، میدانهای تیراندازی و تجهیزات آنها را بخشی از تقویت توان ملی قرار داده است.[۳۳]
ناتو و نیروهای متحد
[ویرایش | اشتراکگذاری]پیوستن به ناتو در ۲۰۰۴ سیاست دفاعی استونی را به دفاع جمعی ائتلاف پیوند داد. استونی در برنامهریزی دفاعی و ساختار فرماندهی ناتو مشارکت میکند و یگانهای خود را برای عملیات مشترک بر اساس استانداردهای ائتلاف آموزش میدهد. در مقابل، برنامههای دفاعی کشور بر امکان انتقال سریع نیروی زمینی، هوایی و دریایی متحدان به منطقهٔ بالتیک تکیه دارند.[۱۱]
گروه رزمی چندملیتی ناتو در تاپا از بهار ۲۰۱۷ حضور دائمی دارد. این گروه بیش از هزار نیروی متحد دارد، بریتانیا کشور چارچوب آن است و فرانسه نیز یک یگان در سطح گروهان تأمین میکند. گروه رزمی در تیپ یکم پیادهٔ استونی ادغام شده و تمرین، برنامهریزی و عملیات زمینی آن با فرماندهی استونی هماهنگ میشود.[۱۶]
تصمیم نشست مادرید در ۲۰۲۲ به اختصاص نیروی تقویتی در سطح تیپ انجامید. بریتانیا از تابستان ۲۰۲۵ تیپ چهارم خود را در خاک بریتانیا در آمادگی بالا برای تقویت استونی نگه داشته است. توافق تازهٔ دو کشور در ژوئیهٔ ۲۰۲۶ همچنین پیشبینی کرد که از ۲۰۲۷ یگانی بریتانیایی با حدود ۱۲۰۰ نیرو در استونی مستقر شود و ذخیرهسازی تجهیزات و مهمات برای تیپ تقویتی از ۲۰۲۶ افزایش یابد.[۳۴]
در حوزهٔ هوایی، پلیس هوایی بالتیک یکی از آشکارترین نمونههای دفاع جمعی است. در دریا نیز کشتیهای استونی به گروههای مینروبی دائمی ناتو میپیوندند. یگان ادغام نیروهای ناتو در تالین وظیفهٔ تسهیل ورود، استقرار و هماهنگی نیروهای تقویتی ائتلاف را بر عهده دارد.
قرار دادن لشکر استونی در زنجیرهٔ فرماندهی سپاه چندملیتی شمال شرقی نیز امکان پیوند مستقیم عملیات نیروهای ملی با طرحهای منطقهای ناتو را فراهم کرده است. در برنامهٔ دفاعی کنونی، لشکر میتواند علاوه بر یگانهای استونیایی نیروهای متحد واگذارشده به فرماندهی خود را نیز هدایت کند.[۱۰]
نوسازی و توسعهٔ توان رزمی
[ویرایش | اشتراکگذاری]افزایش بودجه پس از ۲۰۲۲
[ویرایش | اشتراکگذاری]هزینهٔ دفاعی استونی در سالهای پس از ۲۰۲۲ با سرعت زیادی افزایش یافته است. وزارت دفاع بودجهٔ ۲۰۲۶ را حدود ۲٫۴ میلیارد یورو و برابر با ۵٫۴ درصد تولید ناخالص داخلی اعلام کرد. این رقم نسبت به بودجهٔ ۱٫۷ میلیارد یورویی سال قبل ۴۲ درصد افزایش داشت. دولت همچنین متعهد شده است هزینهٔ دفاعی در فاصلهٔ ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ کمتر از پنج درصد تولید ناخالص داخلی نباشد.[۸]
بیش از نیمی از بودجهٔ ۲۰۲۶، حدود ۱٫۲۷ میلیارد یورو، برای خریدهای دفاعی در نظر گرفته شد. برنامهٔ مهمات برای سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۹ نیز حدود ۳٫۴ میلیارد یورو ارزش دارد. این منابع برای ذخیرهٔ مهمات توپخانه، سامانههای موشکی، پدافند هوایی، ضدتانک و دیگر اقلام جنگی استفاده میشوند.[۸]
برنامهٔ توسعهٔ حوزهٔ دفاع برای ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۹ بیش از ده میلیارد یورو هزینه پیشبینی کرده است. اولویتها شامل پدافند هوایی چندلایه، آتش دوربرد، توپخانه، پهپادها و سامانههای مقابله با پهپاد، دفاع ساحلی، ذخایر مهمات، زیرساخت پذیرش متحدان و توسعهٔ صنعت دفاعی داخلی است. تا ۱۵۰ میلیون یورو برای توسعه و خرید قابلیتهای پهپادی در نظر گرفته شده است.[۳۳]
خط دفاعی بالتیک
[ویرایش | اشتراکگذاری]استونی، لتونی و لیتوانی در ژانویهٔ ۲۰۲۴ توافق کردند شبکهای از تأسیسات دفاعی در مرزهای شرقی خود ایجاد کنند. این پروژه که خط دفاعی بالتیک نام گرفته است با برنامههای دفاع پیشرو ناتو هماهنگ شده و هدف آن کند کردن حرکت نیروی مهاجم و فراهم کردن زمان و شرایط مناسب برای نیروهای مدافع است.[۳۵]
بخش استونیایی طرح شبکهای پراکنده از مواضع میدانی، موانع ضدتحرک و محلهای ذخیرهٔ تجهیزات مهندسی است. برنامه شامل ساخت تا ۶۰۰ سنگر در سطح دسته، مواضع پشتیبانی دفاعی، خندقهای ضدتانک و محل نگهداری موانعی چون دندان اژدها و سیم خاردار است. این تأسیسات برای استفادهٔ نیروهای دفاعی و نیروهای دفاع ملی طراحی شدهاند.[۳۵]
طرح بر ساخت یک دیوار ممتد در سراسر مرز متکی نیست. مواضع بر پایهٔ زمین، مسیرهای احتمالی حرکت نیرو و برنامهٔ عملیاتی در نقاط مشخص ایجاد میشوند و تجهیزات موانع میتواند در زمان بحران به سرعت به محل مورد نیاز منتقل شود.
تجهیزات اصلی
[ویرایش | اشتراکگذاری]فهرست زیر سامانههای شاخصی را نشان میدهد که بر پایهٔ منابع رسمی در خدمت نیروهای دفاعی یا در برنامهٔ قطعی توسعهٔ آنها قرار دارند. شمار بسیاری از تجهیزات سبک و برخی سامانههای موشکی به صورت عمومی منتشر نشده است.
زرهی و آتش زمینی
[ویرایش | اشتراکگذاری]| سامانه | نوع | کشور سازنده | تعداد یا وضعیت | توضیح |
|---|---|---|---|---|
| CV9035 | خودروی رزمی پیادهنظام |  سوئد |
۴۴ دستگاه | خریداریشده از هلند، همه تا تابستان ۲۰۱۹ تحویل شدند[۲۲] |
| پاسی XA180EST و XA188EST | نفربر زرهی |  فنلاند |
شمار جاری اعلام نشده | همچنان در فهرست رسمی تجهیزات نیروهای دفاعی قرار دارند[۲۲] |
| Arma 6×6 | نفربر زرهی چرخدار |  ترکیه |
در حال ورود به خدمت | برای افزایش تحرک یگانهای زمینی[۲۲] |
| NMS 4×4 | خودروی زرهی سبک | ترکیه |
در حال ورود به خدمت | خودروی زرهی سبک چندمنظوره[۲۲] |
| K9 Kõu | هویتزر خودکششی ۱۵۵ میلیمتری |  کرهٔ جنوبی |
برنامهٔ افزایش به ۳۶ قبضه | برد حدود ۴۰ کیلومتر با مهمات متعارف در مشخصات رسمی[۲۳][۳۶] |
| سزار | هویتزر خودکششی چرخدار ۱۵۵ میلیمتری |  فرانسه |
۱۲ قبضه | قرارداد خرید دوازده قبضه در ۲۰۲۴ منعقد شد و در ۲۰۲۶ یک دوجین در اختیار نیروها بود[۳۷][۲۳] |
| ام۱۴۲ هیمارس | سامانهٔ راکتانداز چندگانه |  ایالات متحده |
۶ پرتابگر تحویلشده | شش سامانه در آوریل ۲۰۲۵ تحویل شدند[۲۴] |
| K239 Chunmoo | سامانهٔ راکتانداز چندگانه | کرهٔ جنوبی |
در حال خرید | قراردادهای خرید برای تکمیل توان هیمارس، سه پرتابگر اضافی در مه ۲۰۲۶ سفارش داده شد[۲۵] |
| جاولین | موشک هدایتشوندهٔ ضدتانک | ایالات متحده |
در خدمت و در حال تأمین بیشتر | بخشی از برنامهٔ تقویت دفاع ضدزره[۳۸] |
| Spike LR | موشک هدایتشوندهٔ ضدتانک |  اسرائیل |
در خدمت و در حال تأمین بیشتر | موشک ضدتانک بردبلند[۳۸] |
پدافند هوایی، ساحلی و دریایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]| سامانه | حوزه | کشور سازنده | وضعیت در ۲۰۲۶ |
|---|---|---|---|
| IRIS T SLM | پدافند هوایی میانبرد |  آلمان |
نخستین سامانهها در ژوئن ۲۰۲۶ تحویل شدند، تحویل مجموعههای دیگر ادامه دارد[۱۲] |
| میسترال | پدافند هوایی کوتاهبرد | فرانسه |
در خدمت، خرید سامانه و مهمات بیشتر برنامهریزی شده است[۳۳] |
| پیورون | موشک دوشپرتاب پدافند هوایی |  لهستان |
در خدمت و در حال گسترش[۲۳] |
| Blue Spear 5G SSM | موشک ضدکشتی متحرک ساحلی | اسرائیل |
در خدمت، شمار عمومی نشده است[۲۸] |
| EML Admiral Cowan | مینشکار کلاس سنداون |  بریتانیا |
در خدمت[۲۷] |
| EML Sakala | مینشکار کلاس سنداون | بریتانیا |
در خدمت[۲۷] |
| EML Ugandi | مینشکار کلاس سنداون | بریتانیا |
در خدمت[۲۷] |
| EML Wambola | کشتی فرماندهی و پشتیبانی کلاس لیندورمن |  دانمارک |
در خدمت[۲۷] |
این فهرست نشاندهندهٔ تغییر ترکیب تسلیحاتی نیروهای استونی نسبت به دههٔ ۲۰۰۰ است. هویتزرهای کششی، موشکهای ضدتانک نسل قدیمی و خودروهای قدیمی که در نسخههای پیشین فهرست تجهیزات مقاله حضور داشتند دیگر نمایندهٔ بخش اصلی برنامهٔ نوسازی نیستند. تمرکز جدید بر تحرک زرهی، آتش دقیق دوربرد، پدافند چندلایه و سامانههای بدون سرنشین قرار گرفته است.[۳۳]
آموزش و رزمایشها
[ویرایش | اشتراکگذاری]آموزش نیروهای وظیفه و ذخیره ستون اصلی چرخهٔ آمادگی نیروهای دفاعی است. یگانها پس از دورهٔ آموزش انفرادی به تمرین در سطح جوخه، گروهان و گردان میپردازند و مرحلهٔ پایانی چرخه معمولاً در یکی از رزمایشهای بزرگ کشور انجام میشود. ذخیرهها نیز به صورت دورهای برای تمرینهای بازآموزی فراخوانده میشوند.
مهمترین رزمایش سالانهٔ نیروهای دفاعی «بهار توفانی» یا Kevadtorm است که نخستین بار در ۲۰۰۳ برگزار شد. رزمایش از یک آزمون نهایی برای سربازان وظیفه به تمرینی بزرگ با حضور نیروهای زمینی، هوایی، دریایی، ذخیره، نیروهای دفاع ملی و متحدان تبدیل شده است.[۳۹]
.jpg)
رزمایش بهار توفانی ۲۰۲۶ از ۴ مه تا ۱ ژوئن برگزار شد و در اوج خود بیش از ۱۲ هزار نفر از استونی و کشورهای متحد را دربر گرفت. تمرکز اصلی بر تیپ دوم پیاده و منطقهٔ جنوبی نیروهای دفاع ملی بود. برای نخستین بار بخشی از فعالیتهای رزمایش در شمال شرقی لتونی انجام شد تا عملیات دفاعی فرامرزی و هماهنگی منطقهای تمرین شود. نیروهایی از بریتانیا، فرانسه، ایالات متحده، فنلاند، سوئد، کشورهای بالتیک و چندین عضو دیگر ناتو و شریکان در آن شرکت کردند.[۴۰]
رزمایش بزرگ «سیل» یا Siil نیز در دورههای مشخص جایگزین بهار توفانی میشود و مقیاس بسیج بزرگتری دارد. تمرینهای «اوکاس» با اعلام کوتاهمدت برای سنجش توان بسیج فوری ذخیرهها برگزار میشوند. تمرینهای سایبری، پزشکی، هوایی، دریایی و توپخانهای نیز به صورت ملی یا چندملیتی در طول سال انجام میشوند.
مأموریتهای بینالمللی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیروهای دفاعی استونی از ۱۹۹۵ در عملیاتهای خارج از کشور مشارکت داشتهاند. نخستین مأموریت در قالب نیروی حفاظت سازمان ملل در کرواسی انجام شد. تجربهٔ خارجی بعدها به یکی از ابزارهای اصلی آموزش عملیاتی و یکپارچگی با ارتشهای ناتو تبدیل شد. نیروهای استونی در بوسنی و هرزگوین، کوزوو، افغانستان، عراق، لبنان، مالی، جمهوری آفریقای مرکزی، دریای مدیترانه و شاخ آفریقا خدمت کردهاند.[۱۴]
افغانستان یکی از طولانیترین مأموریتها بود. استونی از ۲۰۰۳ تا پایان مأموریت ایساف در ۲۰۱۴ و سپس در مأموریت حمایت قاطع تا ۲۰۲۱ حضور داشت. یگانهای رزمی استونی برای سالهایی در جنوب افغانستان در کنار نیروهای بریتانیایی فعالیت کردند. عراق نیز از ۲۰۰۳ به بعد یکی از مهمترین عرصههای تجربهٔ رزمی نیروهای استونی بود. مشارکت در عملیات عزم راسخ در سپتامبر ۲۰۲۵ پایان یافت، اما حضور در مأموریت آموزشی ناتو در عراق ادامه دارد.[۱۴]
تا ۲۷ اوت ۲۰۲۶ مأموریتهای جاری اعلامشدهٔ نیروهای دفاعی چنین بودند:[۱۴]
| منطقه | مأموریت | سازمان | مشارکت استونی |
|---|---|---|---|
 عراق |
مأموریت ناتو در عراق | ناتو | یک افسر ستادی |
| دریای سرخ | EUNAVFOR ASPIDES | اتحادیه اروپا | یک نظامی |
| دریای مدیترانه | EUNAVFOR MED IRINI | اتحادیه اروپا | یک افسر ستادی |
 موزامبیک |
EUMAM Mozambique | اتحادیه اروپا | یک افسر ستادی |
| خاورمیانه | UNTSO | سازمان ملل متحد | یک ناظر نظامی |
 لبنان |
یونیفل | سازمان ملل متحد | یک افسر ستادی |
مأموریتهای مهم گذشته
[ویرایش | اشتراکگذاری]| منطقه | عملیات | دورهٔ مشارکت استونی |
|---|---|---|
 کرواسی |
UNPROFOR | مارس تا اکتبر ۱۹۹۵ |
 بوسنی و هرزگوین |
IFOR و SFOR | ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ |
 کوزوو |
نیروی کوزوو | ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ |
 افغانستان |
نیروهای بینالمللی کمک به امنیت | ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۴ |
| افغانستان |
مأموریت حمایت قاطع | ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۱ |
| عراق |
عملیات آزادی عراق | ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ |
| عراق |
عملیات عزم راسخ | ۲۰۱۶ تا سپتامبر ۲۰۲۵ |
 مالی |
EUTM Mali | ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ |
| مالی |
MINUSMA | ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ |
| مالی |
عملیات بارخان | ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ |
| شاخ آفریقا | عملیات آتالانتا | ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ |
استونی با وجود اندازهٔ کوچک نیروهای مسلح خود در مأموریتهای خارجی گاه یگانهایی در سطح گروهان مستقر کرده است. سیاست رسمی مشارکت خارجی بر پیوند میان تعهد به متحدان و انتظار کمک متقابل در دفاع از استونی تأکید دارد. اندازه و نوع هر اعزام باید در چارچوب اختیارات ریگیکوگو تصویب شود.[۱۴]
بودجه و خریدهای دفاعی
[ویرایش | اشتراکگذاری]افزایش هزینههای نظامی استونی در دههٔ ۲۰۲۰ به تغییر ساختار مالی نیروهای دفاعی انجامیده است. بودجهٔ ۲۰۲۶ نسبت به سال پیش ۴۲ درصد افزایش یافت و خرید تجهیزات با ۱٫۲۷ میلیارد یورو بزرگترین بخش هزینه را تشکیل داد. هزینههای جاری نیز برای نگهداری یگانهای بزرگتر، آموزش ذخیرهها، نیروی انسانی و زیرساخت افزایش یافتهاند.[۸]
دولت برنامهٔ بزرگی برای افزایش ذخایر مهمات تا ۲۰۲۹ دارد. ۳٫۴ میلیارد یورو برای خرید مهمات در فاصلهٔ ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۹ اختصاص یافته است. توسعهٔ انبارهای پراکندهٔ مهمات نیز بخشی از همین سیاست است تا ذخایر در بحران آسیبپذیری کمتری داشته باشند.[۸]
خریدهای جدید تنها به سامانههای بزرگ محدود نیستند. موشکهای ضدتانک، مهمات پرسهزن، پهپادهای شناسایی و رزمی، سامانههای کشف صوتی پهپاد، تجهیزات مقابله با پهپاد و فناوریهای فرماندهی و ارتباطی نیز در برنامه قرار دارند. نیروهای دفاعی قصد دارند پهپادها را از سطح دسته تا لشکر در عملیات رزمی ادغام کنند.[۳۳]
استونی همزمان توسعهٔ صنعت دفاعی داخلی را دنبال میکند. بخشی از بودجه برای ایجاد زیرساخت تولید مهمات و مواد منفجره، حمایت از شرکتهای فناوری دفاعی و آزمایش سریع تجهیزات جدید در همکاری با یگانهای نظامی اختصاص یافته است.
نگارخانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]
خودروی رزمی پیادهنظام CV9035 در رژهٔ روز استقلال استونی
نفربر XA 180EST نیروهای استونی در افغانستان
هویتزر خودکششی K9 Kõu
سامانهٔ هیمارس استونی در تمرین ۲۰۲۵
مینشکار Admiral Cowan
هواپیمای آموزشی L 39 نیروی هوایی
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامHistoryEDFوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - 1 2 "The Constitution of the Republic of Estonia" (in انگلیسی). Riigi Teataja. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "List of State Heads" (in انگلیسی). Office of the President of the Republic of Estonia. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Hanno Pevkur" (in انگلیسی). Government of the Republic of Estonia. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Commander" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Completion of Conscription" (in انگلیسی). Estonian Defence Resources Agency. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامEDFCurrentوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - 1 2 3 4 5 6 7 "Defence Budget" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 5 "Independent defence capability" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 27 مارس 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 "Estonian Division" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 12 اوت 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 "Seven new members join NATO" (in انگلیسی). NATO. 29 مارس 2004. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 "Medium-Range Air Defence Missile Systems IRIS-T SLM Arrive in the Estonian Air Force" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 22 ژوئن 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Joint Headquarters" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 5 "Operations abroad" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 27 اوت 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Baltic Air Policing in Ämari Airbase" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 "NATO Allied battlegroup in Estonia" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 9 آوریل 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "1st Infantry Brigade" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 12 اوت 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "2nd Infantry Brigade" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 11 مه 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Cyber Command" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Special Operations Forces" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 11 مه 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Conscription" (in انگلیسی). Estonian Defence Resources Agency. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 5 6 "Transport" (in استونیایی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 5 "Estonia's defence capabilities will be strengthened this year with a medium-range air defence system" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 20 فوریه 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "HIMARS Delivered to Estonia" (in انگلیسی). Defense Visual Information Distribution Service. 30 آوریل 2025. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Estonia will purchase three additional Chunmoo multiple rocket launchers produced in South Korea" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 11 مه 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 5 "Mine Warfare Squadron" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 11 اوت 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Ettevõtteid tunnustati Riigikaitse Nurgakividega" (in استونیایی). Estonian Centre for Defence Investments. 11 مارس 2024. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Air Force" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Turkish Air Force took over the NATO Baltic air defence mission in Estonian airspace" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 31 ژوئیه 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Relvastus ja tehnika" (in استونیایی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "General info" (in انگلیسی). Estonian Defence League. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 3 4 5 "Estonia to invest over €10 billion in defence in 2026-2029" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 30 ژوئیه 2025. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "United Kingdom to Increase Military Presence in Estonia" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 16 ژوئیه 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Baltic Defence Line" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Relvad" (in استونیایی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Minister of Defence Pevkur: The first Caesar howitzers will arrive in Estonia this year" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 19 ژوئن 2024. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Procuring ammunition is the focus of the Estonian defence budget" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 27 سپتامبر 2024. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Spring Storm 2026" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "The Estonian Defence Forces have concluded their largest exercise of the year, Spring Storm 2026" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces. 1 ژوئن 2026. Retrieved 29 اوت 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- "Estonian Defence Forces" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - "History" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - "Independent defence capability" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - "Defence Budget" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - "Estonia to invest over €10 billion in defence in 2026-2029" (in انگلیسی). Estonian Ministry of Defence. 2025.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - "Operations abroad" (in انگلیسی). Estonian Defence Forces.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - "General info" (in انگلیسی). Estonian Defence League.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - الگو:یادکرد گزارش
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- وبگاه رسمی نیروهای دفاعی استونی
- وزارت دفاع استونی
- وبگاه نیروهای دفاع ملی استونی
- مرکز سرمایهگذاری دفاعی استونی
| سمبلها |  | |
|---|---|---|
| تاریخچه | ||
| ساختار | ||
| افراد | ||
| اعضاء | ||
| Multilateral relations | ||
| جستارهای وابسته |
| |
