پرش به محتوا

نیرجا بهانوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیرجا بهانوت
زادهٔ۷ سپتامبر ۱۹۶۳
درگذشت۵ سپتامبر ۱۹۸۶ (۲۲ سال)
علت مرگزخم گلوله از سوی هواپیماربایان
ملیتهندی
دیگر نام‌هانیرجا میشرا
تحصیلاتمدرسهٔ اسکاتلندی بمبئی
محل تحصیلکالج سنت اگزیویر
کارفرماپان امریکن ورلد ایرویز
شناخته‌شده
برای
نجات جان مسافران پرواز شماره ۷۳ پان‌آم در جریان یک واقعهٔ هواپیماربایی توسط سازمان أبو نضال
همسرنارش میشرا (ا. ۱۹۸۵–۱۹۸۵)
والدینهاریش بهانوت (پدر) راما بهانوت (مادر)
جوایز
  • آشوکا چاکرا (۱۹۸۷)
  • تمغا پاکستان (۱۹۸۷)

نیرجا بهانوت (هندی: नीरजा भनोट؛ ‏ ۷ سپتامبر ۱۹۶۳ – ۵ سپتامبر ۱۹۸۶)[۱][۲] صندوقدار و متصدی بلیط و امور مالی هواپیما و مدل پیشین اهل هند بود. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۸۶، تعداد زیادی از مسافران پرواز شماره ۷۳ پان‌آم را که هواپیمایشان توسط چهار تروریست فلسطینی از سازمان أبو نضال پس از توقف در فرودگاه بین‌المللی جناح در کراچی پاکستان ربوده شده بودند، نجات داد. حدود ۱۷ ساعت پس از درگیری، پس از اینکه در خروجی اضطراری را باز کرد و به مسافران کمک کرد تا از هواپیما فرار کنند، نیرجا مورد اصابت گلوله هواپیماربایان قرار گرفت و کشته شد. اندکی پس از آن، گروه خدمات ویژه ارتش پاکستان به هواپیما حمله کرد و همه هواپیماربایان را دستگیر کرد.

پس از مرگ، بهانوت اولین زن دریافت‌کننده و تا سال ۲۰۰۳، جوان‌ترین دریافت‌کننده چاکرای آشوکا، بالاترین نشان شجاعت دوران صلح هند شد. او همچنین جایزه تمغا پاکستان، چهارمین جایزه عالی غیرنظامی پاکستان را به اضافه چندین جایزه از ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.[۲][۳] زندگی و اقدامات بشردوستانه او الهام بخش فیلم زندگی‌نامه‌ای هندی نیرجا در سال ۲۰۱۶ به کارگردانی رام مادهاوانی و بازیگری سونام کاپور بود.

اوایل زندگی و خانواده

[ویرایش]

نیرجا بهانوت در ۷ سپتامبر ۱۹۶۳ در چندی‌گر هند در یک خانواده برهمین هندو پنجابی از قبیله بهانوت متولد شد.[۴][۵] او دختر هاریش بانوت، روزنامه‌نگار ساکن بمبئی و راما بهانوت بود. او دو برادر به نام‌های آکهیل و آنیش بهانوت داشت.[۶] او تحصیلات اولیه خود را در مدرسه متوسطه قلب مقدس در چندی‌گر گذراند. هنگامی که خانواده به بمبئی نقل مکان کردند، او تحصیلات خود را در مدرسه اسکاتلندی بمبئی ادامه داد و سپس از کالج سنت اگزیویر بمبئی فارغ‌التحصیل شد.[۱] در بمبئی بود که زیبایی ظاهری او برای اولین بار برای مدلینگ کشف شد و حرفه مدلینگ او را آغاز کرد.[۷] او یکی از طرفداران بزرگ بازیگر راجش خانا بود و در طول زندگی اش به نقل قول‌هایی از فیلم‌های او اشاره می‌کرد.[۸]

پدرش، هاریش بانوت، بیش از ۳۰ سال به عنوان روزنامه‌نگار با هندوستان تایمز کار کرد و در روز سال نو در سال ۲۰۰۸ در چندی‌گر در سن ۸۶ سالگی درگذشت.[۹] مادرش در ۵ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.[۱۰]

حرفه

[ویرایش]

نیرجا بهانوت برای شغل مهمانداری هواپیما برای پان امریکن ورلد ایرویز درخواست داد، زمانی که این شرکت در سال ۱۹۸۵ تصمیم گرفت یک خدمه کابین تماماً هندی برای مسیرهای پروازی فرانکفورت به هند داشته باشد. پس از انتخاب، او برای آموزش به عنوان مهماندار هواپیما به میامی، فلوریدا رفت، اما به عنوان یک صندوقدار و متصدی بلیط و امور مالی تعلیم دید و به هند برگشت.[۱][۱۱]

هواپیماربایی

[ویرایش]

نیرجا بهانوت مأمور ارشد پرواز شماره ۷۳ پان‌آم بود، یک بوئینگ ۷۴۷–۱۲۱ که از بمبئی به نیویورک از طریق کراچی و فرانکفورت پرواز می‌کرد، که توسط چهار تروریست فلسطینی در ۵ سپتامبر ۱۹۸۶ ربوده شد. این هواپیما حامل ۳۸۰ مسافر و ۱۳ خدمه بود. تروریست‌ها می‌خواستند با هدف آزادی زندانیان پاکستانی در قبرس، به این کشور بروند. بهانوت توانست به محض سوار شدن هواپیماربایان به خدمه کابین خلبان هشدار دهد و زمانی که هواپیما هنوز در صحن فرودگاه قرار داشت، خدمه سه نفره کابین شامل خلبان اصلی، کمک خلبان و مهندس پرواز از طریق دریچه بالای سر در کابین خلبان از هواپیما فرار کردند. بهانوت به عنوان ارشدترین خدمه کابین، مسئولیت وضعیت داخل هواپیما را بر عهده گرفت.[۱۱][۱۲][۱۳]

هواپیماربایان بخشی از سازمان ابونضال، یک سازمان تروریستی فلسطینی تحت حمایت لیبی بودند. آنها آمریکایی‌ها و دارایی‌های آمریکا را هدف قرار می‌دادند. در همان دقایق اولیه هواپیماربایی، یک شهروند هندی-آمریکایی را شناسایی کردند، او را به سمت خروجی کشاندند و با شلیک گلوله کشته شدند و جسدش را از هواپیما به پایین انداختند. تروریست‌ها سپس به بهانوت دستور دادند تا پاسپورت همه مسافران را جمع‌آوری کند تا بتوانند سایر آمریکایی‌های حاضر در هواپیما را شناسایی کنند. او و سایر خدمه تحت مسئولیتش گذرنامه‌های ۴۳ آمریکایی باقی مانده در هواپیما را مخفی کردند، برخی در زیر صندلی و بقیه در یک سطل زباله تا هواپیماربایان نتوانند بین مسافران آمریکایی و غیر آمریکایی تفاوت قائل شوند.[۱۱][۱۲][۱۴]

پس از ۱۷ ساعت، هواپیماربایان شروع به تیراندازی نموده و بمب‌های کوچکی را منفجر کردند. بهانوت یکی از درهای هواپیما را باز کرد و با وجود اینکه می‌توانست اولین کسی باشد که از هواپیما بیرون پریده و فرار کند، این کار را نکرد و در عوض شروع به کمک به سایر مسافران کرد. به گفته یکی از مسافران زنده‌مانده، «او مسافران را به سمت خروجی اضطراری راهنمایی می‌کرد. در آن زمان بود که تروریست‌ها از ترس حمله کماندویی مدام تیراندازی می‌کردند. آنها نیرجا را دیدند که بی‌وقفه تلاش می‌کرد تا به سه کودک بی‌همراه کمک کند و در آن زمان بود که موهایش را گرفتند و درجا به او شلیک کردند.»[۱۵] یک کودک در هواپیما که در آن زمان هفت ساله بود، کاپیتان یک شرکت هواپیمایی بزرگ شد و اظهار داشت که بهانوت الهام‌بخش او بوده است و هر روز از زندگی‌اش را مدیون اوست.[۱۶] او در سطح بین‌المللی به‌عنوان «قهرمان هواپیماربایی» شناخته شد و جوان‌ترین دریافت‌کننده جایزه آشوکا چاکرا، معتبرترین جایزه شجاعت هند در دوران صلح شد.[۱۱][۱۲][۱۳]

بهانوت علاوه بر نجات جان بسیاری از گروگان‌ها، به جلوگیری از بلند شدن هواپیما از زمین نیز کمک کرد. او پس از مرگش جوایز متعددی را برای شجاعت خود از دولت ایالات متحده آمریکا و نشان تمغای پاکستان را دریافت کرد، جایزه ای که برای نشان دادن مهربانی بزرگ انسانی اعطا شد.[۱۲][۱۷]

میراث

[ویرایش]

برای شجاعت او، دولت هند پس از مرگ بهانوت جایزه آشوکا چاکرا را اعطا کرد که بالاترین جایزه شجاعت هند برای شجاعت در برابر دشمن در زمان صلح است. او جوانترین دریافت کننده در آن زمان و اولین زن دریافت کننده این جایزه بود.[۱][۱۸][۱۹] در سال ۲۰۰۴، خدمات پستی هند تمبری به یاد او منتشر کرد.[۲۰][۲۱]

پس از مرگ او، خانواده او از درآمد بیمه، «صندوق نیرجا بهانوت» را تأسیس کردند. این صندوق هر سال دو جایزه اعطا می‌کند: یکی برای یک خدمه پرواز، در سراسر جهان، که فراتر از وظیفه عمل می‌کند، و دیگری، جایزه نیرجا بهانوت، به یک زن هندی که وقتی با بی عدالتی اجتماعی مواجه شد، شجاعانه با این وضعیت روبرو شود و به زنان دیگری که در مشکلات اجتماعی مشابهی گرفتار بودند، کمک کرده باشد. این جایزه شامل مبلغ ۱۵۰٬۰۰۰ روپیه هند (تقریباً ۲٬۰۰۰ دلار آمریکا) یک جایزه و یک تقدیرنامه است.[۱۱][۲۲][۲۳]

برادر بهانوت، آنیش، در سال ۲۰۰۵ به واشینگتن، دی.سی. رفت تا «جایزه عدالت برای جنایات» را که پس از مرگش در حاشیهٔ برگزاری «هفته سالانه حقوق جرم و جنایت» در مراسمی در دفتر دادستانی ایالات متحده در ناحیه کلمبیا برگزار شد، دریافت کند.[۲۴] در سال ۲۰۰۶، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا به او و سایر خدمه پرواز پرواز شماره ۷۳ پان‌آم و مدیر پرواز پان امریکن در پاکستان «جایزه ویژه شجاعت» اعطا کرد.[۱۷]

«بهانوت هاوس» در مدرسه آستری به افتخار او نامگذاری شد.[۲۵][۲۶]

در ۲ ژوئیه ۲۰۱۶، «جایزه بهارات گوراو» در مراسمی که در مجلس عوام، پارلمان بریتانیا در لندن، انگلستان برگزار شد، به او اعطا شد.[۲۷]

در ۳۰ مه ۲۰۱۸، دانشگاه پنجاب «خوابگاه نیرجا بهانوت» را در محوطه دانشگاه در چندی‌گر افتتاح کرد. این خوابگاه برای بیش از ۳۵۰ دانشجوی دختر محل اقامت دانشجویی فراهم می‌کند.[۲۸]

منابع

[ویرایش]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ Vij, Illa (13 November 2000). "Brave in life, brave in death". The Tribune.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "'I saw Neerja being shot in the head' –Said by Times of India". The Times of India. Retrieved 3 December 2016.
  3. Mohan, Megha (31 March 2016). "Inside a hijack: The unheard stories of the Pan Am 73 crew". BBC News. Retrieved 3 December 2016.
  4. "The glamorous lives of '80s air hostesses in India". Quartz. 4 February 2016.
  5. "Neerja Bhanot- Inspiration Personified". 12 November 2018. Retrieved 15 January 2022.
  6. Avantika Bhuyan (5 March 2016). "It is incredible how blessed this project has been: Atul Kasbekar".
  7. "'The Sky Was Her Limit". The Indian Express. Retrieved 23 February 2016.
  8. "Neerja: A fond tribute to a forgotten hero". Retrieved 14 January 2017.
  9. "Journalist, former MC member Harish Bhanot passes away". The Indian Express. 2 January 2008. Archived from the original on 5 December 2008.
  10. Kapoor, Jaskiran (7 December 2015). "Body donated to PGI: Ashok Chakra recipient Neerja Bhanot's mother dies at 86". The Indian Express.
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ ۱۱٫۳ ۱۱٫۴ The Story of Neerja Bhanot – India’s Flight Attendant – CN Traveller. Cntraveller.in (18 January 2016). Retrieved on 14 November 2018.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ Kapoor, Vandita (19 December 2015). "Neerja Bhanot – The Indian Flight Attendant Who Saved 360 Lives". The Better India.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ Why Everyone Should Know ‘Hijack Heroine’ Neerja Bhanot’s Story. The Quint
  14. "MY STORY: I Survived the Pan Am Hijack During Which Neerja Bhanot Lost Her Life". The Better India. 22 February 2016. Retrieved 3 December 2016.
  15. "'I saw Neerja being shot in the head'". The Times of India. 18 February 2016. Retrieved 14 January 2017.
  16. "Who is Neerja Bhanot & How Pan Am-73 flight was hijacked in Sept 1986?". Oneindia. Retrieved 11 December 2016.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ "Special Courage Awards: Pan Am Flight 73 flight attendants and the Pan Am Director for Pakistan". United States Department of Justice. Archived from the original on 13 March 2008.
  18. "Nominations invited for Neerja Bhanot Awards". The Indian Express. 5 September 2006. Archived from the original on 5 December 2008.
  19. Ambardar, Avani (20 July 2014) Neerja Bhanot: Brave in life, brave in death. The Times of India.
  20. "Stamp on Neerja released". The Tribune. 9 October 2004.
  21. Jaffry, Nasir (4 January 2008). "Pak frees Pan Am hijack quartet". The Telegraph. India. Archived from the original on 8 January 2008.
  22. "NeerjaTrust – Neerja Bhanot Pan Am Trust". Karmayog. Archived from the original on 26 July 2011.
  23. "Mumbai based Chanda Asani to get Neerja Bhanot Award 2008". Business Standard. India. 16 September 2008.
  24. "America honours Neerja Bhanot". The Times of India. 13 April 2005. Archived from the original on 11 August 2011.
  25. "Information – Austrey School". Archived from the original on 8 November 2015. Retrieved 23 August 2015.
  26. "Ermine Schools – Ermine". Archived from the original on 2 July 2017. Retrieved 14 January 2017.
  27. "Neerja Bhanot Conferred 'Bharat Gaurav Award' In London". Retrieved 14 January 2017.
  28. 31 years on, Panjab University to name hostel after Neerja Bhanot. Hindustan Times, Retrieved 19 August 2017.

پیوند به بیرون

[ویرایش]