نیتروسونیوم اوکتافلوروکسنات (VI)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
نیتروسونیوم اوکتافلوروکسنات (VI)
شناساگرها
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی (NO)
2
XeF
8
چگالی 3.354 g/cm³
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

نیتروسونیوم اوکتافلوروکسنات(VI) (به انگلیسی: Nitrosonium octafluoroxenate(VI)) با فرمول شیمیایی (NO)
۲
XeF
۸
یک ترکیب شیمیایی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.
Nitrosonium octafluoroxenate(VI)
A greenish-blue central atom surrounded by and bonded to eight yellowish-green atoms arranged in a square antiprismatic fashion.
The square antiprismatic [XeF8]2− anion in (NO)2XeF8[1]
Names
IUPAC name
Nitrosonium octafluoroxenate(VI)
Identifiers
3D model (JSmol)
Properties
(NO)
2
XeF
8
Density 3.354 g/cm³
Reacts
Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa).
☑Y verify (what is ☑Y☒N ?)
Infobox references

Nitrosonium octafluoroxenate(VI) is a chemical compound of xenon with nitrogen, oxygen, and fluorine, having formula (NO)
2
XeF
8
. It is an ionic compound containing well-separated nitrosonium cations (NO+) and octafluoroxenate(VI) anions (XeF2−
8
). The molecular geometry of the octafluoroxenate(VI) ion is square antiprismatic, having Xe–F bond lengths of 1.971 Å, 1.946 Å, 1.958 Å, 2.052 Å, and 2.099 Å.[1]

It is synthesized by the reaction of xenon hexafluoride (XeF
6
) with nitrosyl fluoride (NOF):[2]

XeF
6
+ 2 NOF → (NO)
2
XeF
8

Other compounds containing the octafluoroxenate(VI) ion include its alkali metal salts, including Cs2XeF8 and Rb2XeF8, which are stable up to 400 °C.[3][4]

References

  1. ^ a b Peterson, W.; Holloway, H.; Coyle, A.; Williams, M. (Sep 1971). "Antiprismatic Coordination about Xenon: the Structure of Nitrosonium Octafluoroxenate(VI)". Science. 173 (4003): 1238–1239. Bibcode:1971Sci...173.1238P. doi:10.1126/science.173.4003.1238. ISSN 0036-8075. PMID 17775218.
  2. ^ Cotton (2007). Advanced Inorganic Chemistry (6th ed.). Wiley-India. p. 588. ISBN 978-81-265-1338-3.
  3. ^ Chandra, Sulekh (2004). Comprehensive Inorganic Chemistry. New Age International. p. 308. ISBN 81-224-1512-1.
  4. ^ Holleman, A. F.; Wiberg, E. (2001). Inorganic Chemistry. San Diego: Academic Press. ISBN 0-12-352651-5.