نکول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نکول در زبان عربی عربی به معنای عدم قبول یا رد است. در اصطلاح کارکنان مالی اگر طرف قرارداد نتواند در قبال قراردادی که بسته‌ است به تمام یا بخشی از تعهدات‌اش، خواسته یا ناخواسته، عمل کند، گویند که «نُکول» انجام داده‌است.

نکول معمولاً درباره برات و سفته به کار می‌رود.

از بابت نکول، معمولاً ریسکی به وجود می‌آید که به ریسک اعتباری معروف است.

جستارهای وابسته[ویرایش]