نوع void

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نوع Void، به طور معمول در چندین زبان برنامه‌نویسی مشتق شده از زبان سی و الگول۶۸ برای بازگشت نتیجه تابع استفاده می‌شود، اما نتیجه بازگشتی قابل دیدن نیست. معمولاً توابع به خاطر اثر جانبی فراخوانی می‌شوند که فرمانی را انجام می‌دهند یا با توجه به پارامترهایی که دریافت می‌کنند خروجی‌ای را ایجاد می‌کنند. Void در چند زمینه دیگر از جمله تعریف رویه‌ها در ویژوال بیسیک و پاسکال کاربرد دارد. همچنین Void مشابه نوع Unit در زبان‌های برنامه‌نویسی تابعی و نظریه نوع‌ها است.

زبان سی و سی پلاس‌پلاس از Void برای استفاده در اشاره‌گرها(به شکل void *) پشتیبانی می‌کنند.

در سی و سی پلاس‌پلاس[ویرایش]

یک تابع با مقدار بازگشتی نهایی از نوع Void با به رسیدن به انتهای تابع یا اجرای دستور return به پایان می‌رسد. ممکن است Void تنها به عنوان یک آرگومان در نمونه اولیه تابع برای نشان دادن اینکه تابع هیچ پارامتری نمی‌گیرد استفاده شود.

در اولین نسخه‌های سی، توابعی که بدون مقدار بازگشتی پیشفرض از نوع int در نظر گرفته می‌شدند.

با توجه به جدول زیر Void و نگرفتن آرگومان یک تابع دارای تفاوت هستند:

سی معادل سی پلاس‌پلاس
void f(void); void f(); (ارجح)

void f(void);

void f(); (گرفتن مقدار ثابت اما تعداد آرگومان‌های نامشخص) بدون معادل

سی با توجه به مثال void f() آرگومانی را نمی‌گیرد، هرچند که این موضوع در استاندارد C99 منسوخ شده است.[۱]

منابع[ویرایش]