نوش‌آذر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نوش‌آذر (پسر اسفندیار)
اطلاعات کلی
نام نوش‌آذر
نژاد کیان
دودمان گشتاسپیان
آئین مزدیسنا
ملیت ایران
سایر اطلاعات
جنگ‌ها ایران، زابل، ترکان
جنگ اول یورش ارجاسپ به بلخ
جنگ دوم جنگ رستم و اسفندیار
خانواده
نام نیا گشتاسپ
نام پدر اسفندیار
برادران مهرنوش، بهمن

نوش آذر (آذرنوش)[۱] نام یکی از پسران اسفندیار است که در نبرد رستم و اسفندیار به دست زواره کشته شد.[۲]

نوش‌آذر در شاهنامه[ویرایش]

وقتی که اسفندیار در نبردی سخت بدست رستم کشته شد رستم به جنازه او احترام نمود و او را به پشوتن سپرد و او جنازه را در تابوتی نهاده بطرف پایتخت ایران شهر بلخ به نزد پدرش گشتاسپ آورد. شور و فغان از دربار شاه برخاست همه لب به نفرین گشتاسپ و جاماسپ گشودند. چون باعث مرگ اسفندیار را به ایشان بودند. اینک خواهران اسفندیار در سوگ او گشتاسپ را مورد خطاب قرارد می‌دهند:

چو ارجاسپ آمد ز خلّخ به بلخ همه زندگانی شد از رنج تلخ
چو ما را که پوشیده داریم روی برهنه بیاورد ز ایوان به کوی
چو نوش‌آذر زردهشتی بکشت گرفت آن زمان پادشاهی به مشت
تو دانی که فرزند مردی چه کرد برآورد از ایشان دم و دود و گرد
ز روئین‌دژ آورد ما را برت نگهبان کشور بُد و افسرت[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • حسین، الهی قمشه‌ای. شاهنامه فردوسی. ترجمهٔ ناهید فرشادمهر. تهران: نشر محمد، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۵۵۶۶-۳۵-۵. 
  • جهانگیری، علی. فرهنگ نام‌های شاهنامه. چاپ هیجدهم. تهران: انتشارات برگ، ۱۳۶۹. 
  • دانایی، فریده. فرهنگ نام‌های ایرانی. چاپ چهارم. تهران: انتشارات نگاه، ۱۳۶۷.