نوزاد (درمیان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۲°۵۶′۴۱″ شمالی ۵۹°۴۷′۵۴″ شرقی / ۳۲.۹۴۴۷۲° شمالی ۵۹.۷۹۸۳۳° شرقی / 32.94472; 59.79833

نوزاد
نمای کلی روستای نوزاد
نمای کلی روستای نوزاد
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان خراسان جنوبی
شهرستان درمیان
بخش مرکزی
دهستان میاندشت (درمیان)
نوزاد بر ایران واقع شده‌است
نوزاد
۳۲°۳۳′۵۲″ شمالی ۵۹°۲۸′۵۵″ شرقی / ۳۲.۵۶۴۴° شمالی ۵۹.۴۸۲۰° شرقی / 32.5644; 59.4820
مردم
جمعیت ۶۸۵ نفر (۱۳۹۰)
رشد جمعیت ۲۳٪ منفی (۵سال)
آب‌وهوا
بارش سالانه ۱۳۰
کد آماری ۱۳۱۹۷۸

روستای نوزاد، روستایی در دهستان میاندشت از توابع بخش مرکزی شهرستان درمیان، واقع در استان خراسان جنوبی است.

جمعیت[ویرایش]

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۶۸۵ نفر (در ۲۳۵ خانوار) بوده است.[۱]

جمعیت تاریخی
سال جمعیت  %±
۱۳۸۵ ۸۸۹
۱۳۹۰ ۶۸۵ ۲۲٫۹ ٪ −

مشاهیر[ویرایش]

از جمله چهره‌های سرشناس آن می‌توان به دکتر سیدعبدالله علوی، استاد سید غلامرضا سعیدی و سید مهدی سعیدی اشاره نمود.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

این روستا در ۶۵ کیلومتری مرکز استان خراسان جنوبی و در ۲۵ کیلومتری شهر اسدیه قرار دارد. این روستا در یک دره واقع شده و آب روستا از دو رشته قنات و یک حلقه چاه تأمین می‌شود. هوای روستا در تابستان‌ها بسیار مطبوع می‌باشد. اهالی این روستاها از نظر مذهب، معیشت، شیوه زندگی و اوضاع اجتماعی با یکدیگر وجه اشتراک زیادی دارند.

تاریخچه[ویرایش]

دربارهٔ این روستا هیچ سابقه تاریخی مکتوبی وجود ندارد. فقط مزار بی بی صاحبه در جنوب روستا قرار دارد که بنا بر اقوال ظاهراً از نیکان بوده و مورد احترام و زیارت اهالی است ولی هیچ سند مکتوبی در خصوص انتساب ایشان به امامان شیعه وجود ندارد. در اقدامی اخیراً شورای روستا این مکان را توسعه و بازسازی نموده است

مردم‌شناسی[ویرایش]

مذهب مردم منطقه نوزاد شیعه و از نوع اثنی عشری است که با زبان فارسی و با گویش بیرجندی سخن می‌گویند. این روستا دارای افراد تحصیل کرده فراوانی در سراسر ایران و جهان می‌باشد.

حرفه و پیشه[ویرایش]

شغل اصلی مردم روستا کشاورزی است و در کنار آن به دامداری نیز مشغول هستند، علاوه بر این تعدادی از اهالی قالیبافی نیز می‌کنند و این صنعت از عمده صنایع دستی روستا به شمار می‌رود. کاشت محصولات باغی در روستا رونق فراوان دارد و درختان گردو، بادام، انواع میوه و زرشک و زعفران از عمده محصولات این روستاست. دیگر محصولات کشاورزی منطقه شامل گندم، سیر، جو، شلغم، چغندر قند و هویچ است.

امکانات[ویرایش]

راه روستا در سال‌های اخیر ایجاد و آسفالت شده‌است و علاوه بر این روستا دارای آب شرب، برق، تلفن، خانه بهداشت، مدرسه ابتدایی، مدرسه راهنمایی، دبیرستان، حمام و خانه بهداشت سه عدد حسینیه و چندین مسجد چندین مغازه از جمله خواروبارفروشی، نانوایی، تعمیرگاه موتور هستند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری ۱۳۹۰» (اکسل). درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.