نوبت‌یزدانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

کاتنوتئیسم (به فرانسوی: Kathénothéisme) یا نوبت‌یزدانی[۱] گونه‌ای از خداپرستی‌است که در آن پرستندگان در یک زمان مشخص خدایی را از میان خدایان می‌پرستند و در دیگر زمان خدای دیگری را. در این شیوهٔ پرستش توانایی‌های کیهانی را به نوبت ایزدی که مورد ستایش است وام می‌گیرد. نام کاتنوتئیسم را نخستین بار زبان‌شناس نامی ماکس مولر پیش‌نهاد. اینگونه پرستش خدایی پیوندهای نزدیکی با چندخدایی و مونولاتریسم(واحدپرستی، پرستش یک ازد برتر در میان دیگر ایزدان) دارد. چنین گونه‌ای از خداپرستی در ادبیات ودایی دیده می‌شود که در هر زمانی خدایی برتر دانسته و ستوده می‌شد.

واژهٔ کاتنوتئیسم از ریشهٔ یونانی کاث هِنا یه معنای یکی پس از دیگری و ثئیسم به معنای خداپرستی ساخته شده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. ابوالحسن تهامی در ترجمهٔ کتاب آیین زرتشت، کهن‌روزگار و قدرت ماندگارش؛ انتشارات نگاه؛ واژهٔ نوبت-یزدانی را به جای کاتنوتئیسم پیش نهاده‌است.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Kathenotheism," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kathenotheism&oldid=298295016 (accessed January 11, 2010).

Kathenotheism is a term coined by the philologist Max Müller to mean the worship of one god at a time. It is closely related to henotheism, the worship of one god while not rejecting the existence of other gods. Müller coined the term in reference to the Vedas, where he explained each deity is treated as supreme in turn.

Etymology

Kathenotheism, a more specific form of henotheism, refers to the worship of a succession of supreme gods "one at a time", from the Greek kath' hena "one by one" + theism.[1]

Ancient Greece

The ancient Orphic religion had a polytheistic theology. The deities were each distinct individuals that were not equated with one another.

Hinduism

The Smarta Tradition of Hinduism worship the five major deities as supreme in turn and collectively.

References