نوآوری باز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نوآوری باز (به انگلیسی: Open innovation)اصطلاحی است که توسط هنری چسبرو دانشیار و مدیر گروه مرکز نوآوری باز در مدرسه مالی Haas در دانشگاه کالیفرنیا در کتابی به همین نام ظهور یافت، اگرچه ایده و بحث درباره پیامدهای آن به سال های دورتر یعنی دهه ۱۹۶۰ باز می‌گشت.

کتاب نوآوری باز در سال ۱۳۹۰ توسط «سید کامران باقری» و «مرضیه شاوردی» به فارسی ترجمه و توسط موسسه انتشارات رسا منتشر شده است.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2275124&pageStatus=0&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2275124&pageStatus=0&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Hippel, Eric von (2011). "Open User Innovation". In Soegaard, Mads; Dam, Rikke Friis. Encyclopedia of Human-Computer Interaction. Aarhus, Denmark: The Interaction Design Foundation.
  • Innovative Ideas Sources
  • Lakhani, K. R.; Panetta, J. A. (2007). "The Principles of Distributed Innovation". Innovations: Technology, Governance, Globalization. 2 (3): 97. doi:10.1162/itgg.2007.2.3.97.