نه دلاور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کنده‌کاری «نه قهرمان نیک» متعلق به قرن سیزدهم در ساختمان شهرداری کلن، آلمان. از راست به چپ: شارلمانی، شاه آرتور، گودفری، ژولیوس سزار، هکتور، اسکندر کبیر، داوود، یوشع بن نون، یهوذا المکابی.

نه دلاور، نه شخصیت تاریخی، مربوط به کتاب مقدس، و افسانه‌ای می‌باشند که مظهر آرمان‌های شوالیه‌گری بودند؛ به همان نحو اصیل قرون وسطی. معمولاً همگی‌شان را فارغ از عنوان اصلی‌شان، «شاهزاده» می‌خوانند. نه دلاور شامل سه کافر نیک: هکتور، اسکندر کبیر، و ژولیوس سزار؛ سه یهودی نیک: یوشع بن نون، داوود، و یهوذا المکابی؛ و سه مسیحی نیک: شاه آرتور، شارلمانی، و گودفری بودند.

منابع[ویرایش]