نهنگ ۵۲ هرتز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طیف سیگنال ۵۲ هرتز

نهنگ ۵۲ هرتز یک نهنگ از گونه‌ای ناشناخته است که صدایی با فرکانس غیرمعمول ۵۲ هرتز تولید می‌کند. فرکانس این نهنگ بسیار بالاتر از فرکانس صدای وال‌هایی است که الگوی مهاجرتی مشابه این نهنگ را دارند (نهنگ آبی با فرکانس بین ۱۰ تا ۳۹ هرتز و نهنگ تیغ‌باله فرکانی صدای ۲۰ هرتز). صدای این نهنگ بطور متناوب در مکان‌های مختلفی از دهه ۱۹۸۰ شنیده شده و به نظر می‌رسد متعلق به یک نهنگ باشد. به دلیل فرکانس متفاوت آوازی، این نهنگ قادر به برقراری ارتباط با نهنگ‌های دیگر نیست و به همین دلیل او را تنهاترین نهنگ دنیا نام نهاده‌اند.[۱]

ویژگی‌ها[ویرایش]

سیگنال در شمال شرق اقیانوس آرام ثبت شد. سرعت ده برابر شده‌است تا صدا به فرکانس ۵۲۰ هرتز که بوسیله انسان قابل شنیدن است برسد.

Problems playing this file? See ویکی‌پدیا:راهنمای رسانه.

ویژگی‌های صدا حاکی از آن است که متعلق به یک نهنگ است اما با فرکانس منحصربه‌فرد ۵۲ هرتز. الگوی صدا مشابه آواز نهنگ‌های بال‌تیغه و آبی نیست چون فرکانس بالاتری دارد و کوتاهتر است و با تناوب بیشتر. آوازها از ۱۹۹۲ به حدود ۴۹ هرتز عمق پیدا کرده‌اند که می‌توان نشان از به بلوغ رسیدن نهنگ مورد نظر باشد.[۲] [۳]

مسیری که آوازها از آن شنیده می‌شود شبیه مسیر مهاجرتی نهنگ‌های آبی است اما زمان‌بندی آن به زمان‌بندی مهاجرتی نهنگ‌های تیغ‌باله شباهت دارد.[۲] این آواز از آغاز هر سال در ماه‌های آگوست و دسامبر در اقیانوس آرام قابل شناسایی است و در ژانویه و فوریه از محدوده هیدروفون‌ها خارج می‌شود. محدوده سفر آن از شمال به حدود جزایر الیوشن و کودیاک و از جنوب به سواحل کالیفرنیا می‌رسد که روزانه ۳۰ تا ۷۰ کیلومتر مسافت را طی می‌کند. محدوه مسافتی که هر فصل طی می‌کند متغیر است که کمترین آن ۷۰۸ کیلومتر و بیشترین آن ۱۱۰۶۲ کیلومتر مابین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ بوده‌است.[۴]

دانشمندان مؤسسه اقیانوس‌شناسی Woods Hole موفق نشده‌اند گونه این نهنگ را شناسایی کنند و احتمال می‌دهند که این نهنگن یا به بیماری مادرزادی مبتلاست و یا اینکه دورگهٔ‌ نهنگ آبی و نهنگ تیغ‌باله است.[۵] همچنین احتمال ناشنوا بودن این نهنگ نیز مطرح شده‌است.[۵]

علت فرکانس غیرعادی این نهنگ هرچه که بوده باعث از بین رفتن آن نشده و بالغ شدن آن نشان‌دهنده سلامت احتمالی این نهنگ است. با این حال صدای منحصربه‌فرد آن تنها نمونه شناخته‌شده در هر فصل بوده‌است و از این‌رو این حیوان را تنهاترین نهنگ دنیا نامیده‌اند.

تاریخچه[ویرایش]

این نهنگ به‌وسیله یک تیم از مؤسسه اقیانوس‌شناسی Woods Hole در سال ۱۹۸۹کشف شد. آواز او اولین بار در سال ۱۹۸۹ و سپس در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ شناسایی شد.[۴] از سال ۲۰۱۴ هر ساله صدای این نهنگ شناسایی شده‌است.[۶]


پانویس[ویرایش]

  1. "Maybe the World's Loneliest Whale Isn't So Isolated, After All | Smart News | Smithsonian". Smithsonianmag.com. 2015-04-15. doi:10.1016/j.dsr.2004.08.006. Retrieved 2015-10-31. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Watkins, William A.; George, Joseph E.; Daher, Mary Ann; Mullin, Kristina; Martin, Darel L.; Haga, Scott H.; DiMarzio, Nancy A. February 2000. "Whale call data for the North Pacific: November 1995 through July 1999 occurrence of calling whales and source locations from SOSUS and other acoustic systems". Woods Hole Oceanographic Institution. Technical report. WHOI-00-02.
  3. Nelson, Bryan (2012-05-20). "52 Hertz: The Loneliest Whale in the World". Discovery.com. Retrieved 2012-09-17. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Lippsett, Lonny (5 April 2005). "A Lone Voice Crying in the Watery Wilderness (with a graphic of tracking during twelve year period)". Oceanus. Woods Hole Oceanographic Institution. Retrieved 17 September 2012. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Revkin, Andrew C. (December 21, 2004). "Song of the Sea, a Cappella and Unanswered". New York Times. Retrieved 2012-09-17. 
  6. Mulvaney, Kieran (26 January 2017). "The loneliest whale in the world?". Washington Post. Retrieved 23 February 2017. 

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی