نمکدان و فلفلدان


نمکدان و فلفلدان ظرفهایی برای پاشیدن چاشنی هستند که در آشپزی اروپایی برای توزیع دانههای نمک خوراکی و فلفل سیاه آسیابشده بر روی غذا به کار میروند. این ظرفها معمولاً به صورت جفتی عرضه میشوند و گاه تنها از روی تعداد سوراخهای درپوش از یکدیگر قابل تشخیصاند.
نمکدان و فلفلدان از جنسهای گوناگون مانند پلاستیک، شیشه، فلز و سرامیک ساخته میشوند و طرحهای آنها از ظروف ساده شیشهای تا آثار هنری تزئینی متنوع است. به دلیل همین گوناگونی، گردآوری نمکدان و فلفلدان به یک سرگرمی تبدیل شدهاست.
تاریخچه
[ویرایش]استفاده از نمکپاش پس از آنکه شرکت نمک مورتون در سال ۱۹۱۱ میلادی ماده ضدکلوخهشدن را به نمک افزود، رواج بیشتری یافت.[۱][۲] رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰ نیز به محبوبیت این ظرفها افزود، زیرا تولیدکنندگان سرامیک در سراسر جهان بر ساخت کالاهای ارزانقیمت تمرکز کردند.[۲]
تمایز نمکدان از فلفلدان
[ویرایش]تعداد سوراخهای نمکدان و فلفلدان بسته به فرهنگ متفاوت است. در ایالات متحده، نمک در ظرفی با سوراخهای کمتر نگهداری میشود، اما در بخشهایی از اروپا که فلفل تاریخاً ادویهای کمیاب بود، این ترتیب برعکس است.[۳] همچنین ممکن است روی ظرفها حروف «S» و «P» نوشته شده باشد، یا رنگ سفید برای نمک و سیاه برای فلفل به کار رود.
منابع
[ویرایش]- ↑ "Her Debut". Morton Salt (به انگلیسی). Retrieved 2023-08-03.
- 1 2 Derek Workman (23 January 2012). "Would You Like Some Salt and Pepper? How About 80,000 Shakers' Worth?". Smithsonian Magazine. مؤسسه اسمیتسونین. Archived from the original on 6 May 2013. Retrieved 31 March 2013.
- ↑ "The Salt and Pepper Shaker Museum Gatlinburg TN The most asked Question". Thesaltandpeppershakermuseum.com. 2014-02-25. Retrieved 2016-11-24.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Salt and pepper shakers». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۵ آوریل ۲۰۲۶.