نمودار پنروز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در فیزیک نظری، نمودار پنروز (که نام آن برگرفته از نام راجر پنروز است) یک نمودار دوبعدی است که روابط سببی (علی) بین نقاط مختلف در فضازمان را ثبت می کند. این نمودار شکل گسترش یافته ای از نمودار مینکوفسکی است که در ن بعد عمودی نمایشگر زمان و بعد افقی نمایشگر فضا است و خطهای مورب با زاویه °۴۵ متناظر با پرتوهای نور است. بزرگترین تفاوت آن با متریک مینکوفسکی در این است که به صورت محلی، متریک در نمودار پنروز هم ارز همدیس متریک واقعی در فضازمان است. فاکتور همدیسی به گونه ای انتخاب می شود که همه فضازمان بی نهایت به یک نمودار پنروز با اندازه متناهی تبدیل می شود.

منابع[ویرایش]

  • d'Inverno, Ray (1992). Introducing Einstein's Relativity. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-859686-3.  See Chapter 17 (and various succeeding sections) for a very readable introduction to the concept of conformal infinity plus examples.
  • Frauendiener, Jörg. "Conformal Infinity". Living Reviews in Relativity. Retrieved February 2, 2004.