نماد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
برخی از تصویرنگاشت های رانندگی

«نماد»، «رمز» یا «سمبل» کلمه‌ای است که معانی مختلفی دارد. نمادها یا رموز (در معنای حقیقی آن) زندگی بشر را آکنده اند، به گونه‌ای که هیچ بخشی از زندگی انسان خالی از رمز نیست.

در دیدگاه عرفی آکادمیک مورد اشاره، نمادها چیزهایی هستند که در زندگی روزمره به کار می‌روند و معمولاً به معنای نشانه یا کنش‌هایی هستند که قرار است بر اساس مجموعهٔ هنجارها یا قراردادهای مشترکی، معنایی را به فردی دیگر انتقال دهد. پس از آن جا که نماد جایگزین چیز دیگری است حامل و ناقل معناست، هرچند که میان نماد و آن چیز پیوندی ضروری وجود ندارد (بنابراین، نماد در رویکرد حکمی نخست، حقیقتی وجودی و غیر قراردادی و در رویکرد دوم، تابع قراردادهای بشری است، همانگونه که پیرس نیز آن را بدین سان در نشانه‌شناسی خود به کار می‌برد).[۱]

شاید تنها نیرویی که بتوان با اطمینان آن را ویژه انسان دانست توانایی اندیشیدن انتزاعی و نمادپردازی باشد. اندیشه انتزاعی هنگامی شکل می‌گیرد که به مفاهیم تجریدی (آنچه حس‌های پنجگانه از درکش ناتوانند) فکر می‌کنیم. نمادپردازی نیز آنجایی آغاز می‌شود که انسان برای یک جسم یا مفهوم، نامی (برچسب یا واژه‌ای) بر می‌گزیند و یا آن را با شکل، رنگ یا علامتی به تصویر می‌کشد. بدین‌ترتیب انسان توانسته با رمزگذاری اندیشه‌هایش در قالب نمادهای کلامی یا شمایلی راهی برای ماندگار کردن آن‌ها بیابد. جانوران دیگر همواره ناچار به تکرار آزمون و خطاهای اجدادی برای بقا هستند، اما انسان با ابداع دو دسته رمزگان خاص خودش زبان و الفبا، توانسته دانسته‌ها و تجربه‌هایش را به همنوعانش انتقال دهد و برای نسل‌های آتی به‌جا نهد. سپس برپایه آن‌ها رمزگان‌های پرشمار دیگری همچون هنرها، ادیان، اساطیر، دانش‌ها و... را بنا کرده تا انسانی گردد که امروز هست. مهم‌ترین دلیل پیشرفت‌هایی که انسان را از جانوری آسیب‌پذیر تا راس هرم غذایی زمین بالا کشانده، همین توان رمزگذاری و رمزگشایی با بهره از نمادها است که به انباشت داده‌های اطلاعاتی و رشد روزافزون و شتابنده دانایی و توانایی انسان انجامیده است.[۲] نمادها در ارتباط میان فرهنگ‌ها دست به دست می‌شوند، اما نباید بر این پندار باشیم که در فرایند مهاجرت هر نماد تمام مفاهیم اسطوره‌ایش نیز منتقل و پذیرفته خواهد شد. برخی از نمادها به هنگام مهاجرت در کنار فرم، انگاره‌ها و معانی را نیز با خود به همراه می‌برند. بسیاری از نمادها اما در میهن جدیدشان میان اندیشه‌های کهن مردمان حل شده و کارکرد و مفهومی تازه می‌یابند. نمادها گاه مفاهیم متفاوتی را برای بازماندگان فرهنگ‌های گوناگون بازنمایی می‌کنند. حتی در درون یک فرهنگ نیز نمادها در گذر از نسلی به نسل دیگر ممکن است معانی تازه‌ای بیابند . اما هر بازتعریف از یک نماد ابتدا نیاز به پذیرش جمعی دارد. بنابراین معانی نمادین بر پایه قراردادهای اجتماعی در یک فرهنگ درونی می‌شوند.[۳]

نماد کلمه‌ای است که معنایی فراتر یا غیر از لفظ خود را القا می‌کند.[۴]

نَماد (که مَظهَر و سَمبُل هم نامیده شده) نشانهای است که نشانگر یک اندیشه، شیء، مفهوم، چگونگی و جز این‌ها می‌تواند باشد.

نماد می‌تواند یک شیء مادی باشد که شکلش بطور طبیعی یا بر پایه قرارداد با چیزی که به آن اشاره می‌کند پیوند داشته باشد. برای نمونه فروهر نماد مزداپرستی است.

نماد در اصطلاح روان‌شناسی تحلیلی نوعی شبیه ساخته لیبیدو است. صورتی ذهنی که هم می‌تواند لیبیدو را به همان اندازهٔ قبلی سازدو هم اینکه آن را در قالبی متفاوت از صورت اولیه خود به جریان اندازد. اما شکل‌گیری نمادها یک روند آگاهانه نیست بلکه بر عکس از راه مکاشفه یا شهود از دل ناخودآگاه تولید و بیرون داده می‌شود. اغلب اوقات نمادها به‌طور مستقیم از رؤیاها نتیجه می‌شوند یا از آن‌ها تأثیر می‌پذیرند که این گونه نمادها پر از انرژی روانی و دارای نفوذی جبری و مقاومت ناپذیر هستند.

نماد نه تنها باید بیانگر خیال‌پردازی‌های خودآگاهانه تکنولوژیک و فلسفی انسان باشد بلکه باید از ژرفای سرشت حیوانی او نیز خبر دهد: باید تقلیدی از کلیت انسان و بازگوکنندهٔ همان باشد.

سرمایه نمادین:انسان موجودی است متعالی که همواره به دنبال کمال است و برای رسیدن به کمال تلاش می‌کند، انسان موجودی است که می‌تواند به کمال برسد و برای رسیدن به این کمال نیمه گم شده خود را در هر چیزی جستجو می‌کند و از این رو همواره تلاش می‌کند که نمادهای کمال و نیمه گم شده خود را در هر چیزی جستجو کند و زمانی که این نمادها را در چیزی می‌یابد، خود را بدان نزدیک کرده یا شبیه به آن می‌کند. این نمادها و سرمایه‌های نمادین به‌طور کلی به سه گروه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قابل تقسیم‌بندی هستند که می‌توانند به‌طور کلی به دو گروه نمادین مبتنی بر معنویت (دینی و اخلاقی) و نمادین مبتنی بر الگوی مادی (لذت‌ها و منافع زودگذر) تقسیم شوند. سر تا سر جامعه از سرمایه‌ها پوشیده شده‌است و جایی از جامعه وجود ندارد که بتوان گفت که سرمایه‌های اقتصادی – اجتماعی – فرهنگی وجود ندارند و از این رو چون سرمایه نمادین می‌تواند بخشی از سایر سرمایه‌ها تعریف شود، به‌طور کلی می‌توان گفت که سرمایه نمادین در سرتاسر جامعه وجود دارد و حضورش احساس می‌شود و می‌تواند از زمانی به زمانی دیگر و از مکانی به مکان دیگر تغییر یابد و گونه‌های مختلف به خود بگیرد . سرمایه نمادین در سرتاسر جامعه حضور دارد و می‌تواند بر گفتار، رفتار و پندار مردم تأثیر بگذارید و تأثیر بگیرد. در درجه اول سرمایه نمادین نوع تغییر شکل یافته از هر نوع سرمایه محسوب می‌شود که به عنوان نماد و سمبل محسوب می‌شود و دارنده آن از جانب مردم مورد عزت و احترام قرار می‌گیرد و به نوعی، به عنوان پرستیژ محسوب می‌شود و از طرفی هر نوع از سرمایه می‌باشد که در چشم دیگران به عنوان نماد محسوب می‌شود. در بیانی دیگر می‌توان این چنین بیان نمود که سرمایه نمادین از هر نوع سرمایه به عنوان بعدی جداگانه محسوب می‌شود و در واقع باید سرمایه نمادین را به عنوان بٌعدی از هر سرمایه محسوب نمود[۵]

ابعاد سرمایه نمادین[ویرایش]

سرمایه نمادین اقتصادی : با توجه به مطالب بیان شده می‌توان چنین اظهار نمود که سرمایه نمادین اقتصادی، آن دسته از سرمایه اقتصادی می‌باشد که به عنوان نماد توسط جامعه پذیرفته شده‌است و دارنده آن، از طرف مردم صاحب احترام و منزلت می‌باشد. سرمایه اقتصادی: هر نوع سرمایه و دارایی مشهود می‌باشد که دارنده آن می‌تواند آن را به سرعت به وجه نقد تبدیل نماید. (البته باید به این نکته اشاره نمود که سرمایه نمادین اقتصادی به معنای داشتن سرمایه اقتصادی بیشتر نمی‌باشد و گاهی خلاف آن نیز صدق می‌کند، یعنی شاید در برخی مناطق و میان افراد خاصی ساده زیستی و زندگی بدون تجملات و ساده به عنوان سرمایه نمادین اقتصادی دارای ارزش و احترام باشد). ولی در کل باید چنین بیان نمود، که سرمایه نمادین اقتصادی، هر گونه از سرمایه اقتصادی محسوب می‌شود که به عنوان نماد و سمبل و پرستیژ استفاده می‌شود و دارنده آن از جانب مردم مورد احترام قرار می‌گیرد . سرمایه نمادین فرهنگی : سرمایه نمادین فرهنگی آن دسته از سرمایه فرهنگی می‌باشد که برای مردم به عنوان نماد محسوب می‌شود و مردم برای دارنده آن احترام و منزلت خاصی قائل می‌شوند (سرمایه فرهنگی نمادین، سرمایه فرهنگی است که فرد با داشتن آن سرمایه فرهنگی در چشم مردم، مورد ستایش و احترام است). (البته باید به این نکته اشاره نمود که سرمایه نمادین فرهنگی به معنای داشتن سرمایه فرهنگی بیشتر نمی‌باشد و گاهی خلاف آن نیز صدق می‌کند، یعنی شاید در برخی مناطق و میان افراد خاصی فرهنگ خاص یا کلاً فرهنگ منفی و متضاد با فرهنگ پذیرفته شده به عنوان سرمایه نمادین فرهنگی دارای ارزش و احترام باشد). ولی در کل باید چنین بیان نمود، که سرمایه نمادین فرهنگی، هر گونه از سرمایه فرهنگی محسوب می‌شود که به عنوان نماد و سمبل و پرستیژ استفاده می‌شود و دارنده آن از جانب مردم (یاگروهی خاص) مورد احترام قرار می‌گیرد. سرمایه نمادین اجتماعی: سرمایه نمادین اجتماعی آن دسته از سرمایه اجتماعی محسوب می‌شود که در میان مردم از احترام و منزلت بالایی برخوردار می‌باشد و به عنوان نماد از سوی جامعه محسوب می‌شود، (مانند عضویت و همکاری و مشارکت و ارتباط با اشخاص و گروه‌هایی که مردم آن را به عنوان نماد به‌شمار می‌آورند و برای فرد منزلت و احترام به همراه دارد). (البته باید به این نکته اشاره نمود که سرمایه نمادین اجتماعی به معنای داشتن سرمایه اجتماعی بیشتر نمی‌باشد و گاهی خلاف آن نیز صدق می‌کند، یعنی شاید در برخی مناطق و میان افراد خاصی، زندگی بدون رفت‌وآمد و ساده به عنوان سرمایه نمادین اجتماعی دارای ارزش و احترام باشد). ولی در کل باید چنین بیان نمود، که سرمایه نمادین اجتماعی، هر گونه از سرمایه اجتماعی محسوب می‌شود که به عنوان نماد و سمبل و پرستیژ استفاده می‌شود و دارنده آن از جانب مردم مورد احترام قرار می‌گیرد[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. ادگار،اندرو و سج ویک،پیتر (۱۳۸۷). مفاهیم بنیادی نظریه‌های فرهنگی. ترجمهٔ مهران مهاجر و محمد نبوی. اگه. از پارامتر ناشناخته |= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. طاهری، صدرالدین (۱۳۹۶، صص ۱۲–۱۳). نشانه‌شناسی کهن‌الگوها در هنر ایران باستان و سرزمین‌های همجوار. تهران: شورآفرین. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. طاهری، صدرالدین (۱۳۹۶، صص ۱۳–۱۴). نشانه‌شناسی کهن‌الگوها در هنر ایران باستان و سرزمین‌های همجوار. تهران: شورآفرین. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  4. محمد رضا نظری دارکولی، راهنمای داستان‌نویسی، انتشارات آریابان، شابک: ۷-۵۶-۷۱۹۶-۹۶۴-۹۷۸
  5. عطافر و نامدار(1394). ریشه یابی گرایش به تنوع طلبی در جامعه اسلامی و غربی
  6. قاسمی و نامدار(1394). بررسی رابطه سرمایه فرهنگی وسرمایه نمادین فرهنگی (مطالعه موردی: دانشجویان دانشگاه دولتی ایلام)
  • ^  والتر اودانیک، ولودیمیر. یونگ و سیاست. ترجمهٔ علیرضا طیب. نشر نی. ۱۳۷۹.
Silhouette of a red octagon
A red octagon symbolizes "stop" even without the word.
Wearing variously colored ribbons is a symbolic action that shows support for certain campaigns.

A symbol is a mark, sign or word that indicates, signifies, or is understood as representing an idea, object, or relationship. Symbols allow people to go beyond what is known or seen by creating linkages between otherwise very different concepts and experiences. All communication (and data processing) is achieved through the use of symbols. Symbols take the form of words, sounds, gestures, ideas or visual images and are used to convey other ideas and beliefs. For example, a red octagon may be a symbol for "STOP". On a map, a blue line might represent a river. Numerals are symbols for numbers. Alphabetic letters may be symbols for sounds. Personal names are symbols representing individuals. A red rose may symbolize love and compassion. The variable 'x', in a mathematical equation, may symbolize the position of a particle in space.

In cartography, an organized collection of symbols forms a legend for a map.

Etymology

The word symbol derives from the Greek σύμβολον symbolon, meaning "token, watchword" from σύν syn "together" and βάλλω bállō " "I throw, put." The sense evolution in Greek is from "throwing things together" to "contrasting" to "comparing" to "token used in comparisons to determine if something is genuine." Hence, "outward sign" of something. The meaning "something which stands for something else" was first recorded in 1590, in Edmund Spenser's Faerie Queene.[1]

Concepts and definitions

Symbols are a means of complex communication that often can have multiple levels of meaning.[2] Symbols are the basis of all human understanding and serve as vehicles of conception for all human knowledge.[3] Symbols facilitate understanding of the world in which we live, thus serving as the grounds upon which we make judgments.[4] In this way, people use symbols not only to make sense of the world around them, but also to identify and cooperate in society through constitutive rhetoric.

Human cultures use symbols to express specific ideologies and social structures and to represent aspects of their specific culture. Thus, symbols carry meanings that depend upon one's cultural background; in other words, the meaning of a symbol is not inherent in the symbol itself but is culturally learned.[2]

In considering the effect of a symbol on the psyche, in his seminal essay The Symbol without Meaning Joseph Campbell proposes the following definition:

A symbol is an energy evoking, and directing, agent.[5]

Later, expanding on what he means by this definition, Campbell says:

a symbol, like everything else, shows a double aspect. We must distinguish, therefore between the 'sense' and the 'meaning' of the symbol. It seems to me perfectly clear that all the great and little symbolical systems of the past functioned simultaneously on three levels: the corporeal of waking consciousness, the spiritual of dream, and the ineffable of the absolutely unknowable. The term 'meaning' can refer only to the first two but these, today, are in the charge of science – which is the province as we have said, not of symbols but of signs. The ineffable, the absolutely unknowable, can be only sensed. It is the province of art which is not 'expression' merely, or even primarily, but a quest for, and formulation of, experience evoking, energy-waking images: yielding what Sir Herbert Read has aptly termed a 'sensuous apprehension of being'.[6]

Heinrich Zimmer gives a concise overview of the nature, and perennial relevance, of symbols.

Concepts and words are symbols, just as visions, rituals, and images are; so too are the manners and customs of daily life. Through all of these a transcendent reality is mirrored. There are so many metaphors reflecting and implying something which, though thus variously expressed, is ineffable, though thus rendered multiform, remains inscrutable. Symbols hold the mind to truth but are not themselves the truth, hence it is delusory to borrow them. Each civilisation, every age, must bring forth its own."[7]

In the book Signs and Symbols, it is stated that

A symbol ... is a visual image or sign representing an idea -- a deeper indicator of a universal truth.[8]

Symbols and semiotics

Semiotics is the study of signs, symbols, and signification as communicative behavior. Semiotics studies focus on the relationship of the signifier and the signified, also taking into account interpretation of visual cues, body language, sound, and other contextual clues. Semiotics is linked with both linguistics and psychology. Semioticians thus not only study what a symbol implies, but also how it got its meaning and how it functions to make meaning in society. Symbols allow the human brain continuously to create meaning using sensory input and decode symbols through both denotation and connotation.

Psychoanalysis, rhetoric and archetypes

An alternative definition of symbol, distinguishing it from the term sign was proposed by Swiss psychoanalyst Carl Jung. In his studies on what is now called Jungian archetypes, a sign stands for something known, as a word stands for its referent. He contrasted a sign with a symbol: something that is unknown and that cannot be made clear or precise. An example of a symbol in this sense is Christ as a symbol of the archetype called self.[9]

Kenneth Burke described Homo sapiens as a "symbol-using, symbol making, and symbol misusing animal" to suggest that a person creates symbols as well as misuses them. One example he uses to indicate what he means by the misuse of symbol is the story of a man who, when told that a particular food item was whale blubber, could barely keep from throwing it up. Later, his friend discovered it was actually just a dumpling. But the man's reaction was a direct consequence of the symbol of "blubber" representing something inedible in his mind. In addition, the symbol of "blubber" was created by the man through various kinds of learning.

Burke goes on to describe symbols as also being derived from Sigmund Freud's work on condensation and displacement, further stating that symbols are not just relevant to the theory of dreams but also to "normal symbol systems". He says they are related through "substitution", where one word, phrase, or symbol is substituted for another in order to change the meaning.[clarification needed] In other words, if one person does not understand a certain word or phrase, another person may substitute a synonym or symbol in order to get the meaning across. However, upon learning the new way of interpreting a specific symbol, the person may change his or her already-formed ideas to incorporate the new information.

Jean Dalby Clift says that people not only add their own interpretations to symbols, they also create personal symbols that represent their own understanding of their lives: what she calls "core images" of the person. She argues that symbolic work with these personal symbols or core images can be as useful as working with dream symbols in psychoanalysis or counseling.[10]

William Indick suggests that the symbols that are commonly found in myth, legend, and fantasy fulfil psychological functions and hence are why archetypes such as "the hero," "the princess" and "the witch" have remained popular for centuries.[11]

Symbolic value

Symbols can carry symbolic value in three primary forms: Ideological, comparative, and isomorphic.[12] Ideological symbols such as religious and state symbols convey complex sets of beliefs and ideas that indicate "the right thing to do". Comparative symbols such as prestigious office addresses, fine art, and prominent awards indicate answers to questions of "better or worse" and "superior or inferior". Isomorphic symbols blend in with the surrounding cultural environment such that they enable individuals and organizations to conform to their surroundings and evade social and political scrutiny. Examples of symbols with isomorphic value include wearing professional dress during business meetings, shaking hands to greet others in the West, or bowing to greet others in the East. A single symbol can carry multiple distinct meanings such that it provides multiple types of symbolic value.[12]

Paul Tillich

Paul Tillich argued that, while signs are invented and forgotten, symbols are born and die.[13] There are, therefore, dead and living symbols. A living symbol can reveal to an individual hidden levels of meaning and transcendent or religious realities. For Tillich a symbol always "points beyond itself" to something that is unquantifiable and mysterious; symbols open up the "depth dimension of reality itself".[14] Symbols are complex, and their meanings can evolve as the individual or culture evolves. When a symbol loses its meaning and power for an individual or culture, it becomes a dead symbol. When a symbol becomes identified with the deeper reality to which it refers, it becomes idolatrous as the "symbol is taken for reality." The symbol itself is substituted for the deeper meaning it intends to convey. The unique nature of a symbol is that it gives access to deeper layers of reality which are otherwise inaccessible.[15]

Role of context in symbolism

A symbol's meaning may be modified by various factors including popular usage, history, and contextual intent.

Historical meaning

The history of a symbol is one of many factors in determining a particular symbol's apparent meaning. Consequently, symbols with emotive power carry problems analogous to false etymologies.[16]

Context

The context of a symbol may change its meaning. Similar five-pointed stars might signify a law enforcement officer or a member of the armed services, depending upon the uniform.

Symbols in cartography

The three categories of cartographic symbol shapes

Symbols are used in cartography to communicate geographical information (generally as point, line, or area features).[17] As with other symbols, visual variables such as size, shape, orientation, texture, and pattern provide meaning to the symbol.[18] According to semiotics, map symbols are "read" by map users when they make a connection between the graphic mark on the map (the sign), a general concept (the interpretant), and a particular feature of the real world (the referent). Map symbols can thus be categorized by how they suggest this connection:[19][20]

  • Pictorial Symbols (also "Image", "Iconic", or "Replicative") appear as the real-world feature, although it is often in a generalized manner; e.g. a tree icon to represent a forest, or green denoting vegetation.
  • Functional Symbols (also "Representational") directly represent the activity that takes place at the represented feature; e.g. a picture of a skier to represent a ski resort or a tent to represent a campground.
  • Conceptual Symbols directly represent a concept related to the represented feature; e.g. a dollar sign to represent an ATM, or a Star of David to represent a Jewish synagogue.
  • Conventional Symbols (also "Associative") do not have any intuitive relationship but are so commonly used that map readers eventually learn to recognize them; e.g. a red line to represent a highway or a cross to represent a hospital.
  • Abstract/Geometric Symbols (also "Ad Hoc") are arbitrary shapes chosen by the cartographer to represent a certain feature.

Related terms

A symbolic action is an action that has no, or little, practical effect but symbolizes, or signals, what the actor wants or believes. The action conveys meaning to the viewers. Symbolic action may overlap with symbolic speech, such as the use of flag burning to express hostility or saluting the flag to express patriotism.[21] In response to intense public criticism, businesses, organizations, and governments may take symbolic actions rather than, or in addition to, directly addressing the identified problems.[22]

See also

References

  1. ^ Online Etymological Dictionary
  2. ^ a b Womack, Mari. Symbols and Meaning: A Concise Introduction. California: AltaMira Press, 2005.
  3. ^ Langer, Susanne K. A Theory of Art, Developed From: Philosophy in a New Key. New York: Charles Scribner’s Sons, 1953.
  4. ^ Palczewski, Catherine, and Ice, Richard, and Fritch, John. Rhetoric in Civic Life. Pennsylvania: Strata Publishing, Inc., 2012.
  5. ^ Campbell, Joseph (2002). Flight of the Wild Gander:- The Symbol without Meaning. California: New World Library. p. 143. ISBN 1-57731-210-4.
  6. ^ Campbell, The Symbol without Meaning p153
  7. ^ Campbell, Heinrich Zimmer; edited by Joseph (1969). Philosophies of India (9. paperback print. ed.). Princeton: Princeton Univ. Press. pp. 1–2. ISBN 0-691-01758-1.
  8. ^ Dorling Kindersley Limited. Signs and Symbols. p.6. ISBN 978-0-7566-3393-6. 2008
  9. ^ Christ, A symbol of the self CW vol 9i Aion RKP 1958
  10. ^ Jean Dalby Clift, Core Images of the Self: A Symbolic Approach to Healing and Wholeness. Crossroad, 1992.[page needed]
  11. ^ Indick, William. Ancient Symbology in Fantasy Literature: A Psychological Study. Jefferson: McFarland &, 2012. Print.
  12. ^ a b Schnackenberg, Andrew K.; Bundy, Jonathan; Coen, Corinne; Westphal, James. "Capitalizing on Categories of Social Construction: A Review and Integration of Organizational Research on Symbolic Management Strategies". Academy of Management Annals. doi:10.5465/annals.2017.0096.
  13. ^ Tillich, Paul (1964). Theology of Culture. Oxford University Press. p. 58. ISBN 0195007115.
  14. ^ Tillich, Paul (1964). Theology of Culture. Oxford University Press. p. 59. ISBN 0195007115.
  15. ^ Tillich, Paul (1964). Theology of Culture. Oxford University Press. p. 54. ISBN 0195007115.
  16. ^ Compare: Basso, Michele (1982). Eschatological symbolism in the Vatican Necropolis. Tipografia Poliglotta Vaticana. p. 78. Retrieved 2019-01-05. In a late period the Greeks made [Pan] the incarnation of All (giving a false etymology to his name, which is really connected with the pastures), that is to say, the universe.
  17. ^ Tyner, Judith A. (2010). Principles of map design. New York: Guilford Press. ISBN 9781606235447. OCLC 437300476.
  18. ^ Dent, Borden D.; Torguson, Jeffrey; Hodler, T. W. Cartography : thematic map design (6th ed.). New York: McGraw-Hill Higher Education. ISBN 0072943823. OCLC 184827987.
  19. ^ MacEachren, Alan (1995) How Maps Work: Representation, visualization, and design, New York: Guilford Press
  20. ^ Dent, Borden D. Cartography : thematic map design (5th ed.). New York: McGraw-Hill Higher Education. ISBN 0697384950.
  21. ^ Bagossy, Renate. The Difficulty of the Amendment Process of the Constitution of the United States of America and Freedom of Speech and its limits. GRIN Verlag; 2008-08-11 [cited 5 November 2012]. ISBN 9783640129546. p. 16–17.
  22. ^ Bednar, Michael Kay. How Symbolic Action Affects the Media as a Governance Mechanism. ProQuest; 2008. ISBN 9780549738817. p. 17.

External links