نقطه دود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نقطه دود در واقع همان دمایی است که اگر روغن بیشتر از آن دما داغ شود، شروع به تجزیه شدن، دود کردن و سوختن می‌کند.

وقتی روغن به نقطه دود می‌رسد، شروع به تولید کف می‌کند و ماده ای سمی به نام آکرولین تولید می‌شود که چشم را می‌سوزاند.

حالت غیر استفاده[ویرایش]

روغنی که تا حد نقطه دود داغ شده‌است، در واقع روغنی است که بوی نامطبوع و مزه تندی پیدا کرده‌است. از طرفی روغن‌هایی که به نقطه دود می‌رسند، کف آلود می‌شوند.

هرچه روغن بیشتر به نقطه دود برسد، غلظت آن افزایش می‌یابد. از طرفی وقتی مواد غذایی را در روغن سوخته یا به دمای دود رسیده قرار دهید در اطراف آن حباب ایجاد می‌شود.

منابع[ویرایش]