نفرت‌پراکنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نفرت‌پراکنی (به انگلیسی: Hate Speech) گفتاری است که شخص یا گروهی را براساس ویژگی‌هایی نظیر نژاد، جنسیت، دین و مانند آن، مورد حمله قرار می‌دهد.[۱]

قوانین ضد نفرت‌پراکنی در کشورهای گوناگون[ویرایش]

ایران[ویرایش]

در قوانین ایران اصطلاحی نظیر گفتار نفرت‌انگیز وجود ندارد، اما برخی قوانین را می‌توان مشمول چنین عنوانی دانست. قذف یکی از این اصطلاحات قانونی است. قوانینی که بر قذف دلالت دارند به ترتیب زیر است:

ماده ۱۴۱: قذف باید روشن و بدون ابهام بوده و نسبت‌دهنده به معنای لفظ آگاه باشد، گرچه شنونده معنای آن را نداند.

ماده ۱۴۴: هر گاه کسی به قصد نسبت دادن زنا به شخصی مثلاً چنین گوید (زن‌قحبه) یا خواهرقحبه یا مادرقحبه، نسبت به کسی که زنا را به او نسبت داده است محکوم به حد قذف می‌شود و نسبت به مخاطب که به واسطهٔ این دشنام اذیت شده است تا ۷۴ ضربه شلاق تعزیر می‌شود.

ماده ۱۴۵: هر دشنامی که باعث اذیت شنونده شود و دلالت بر قذف نکند مانند این که کسی به زنش بگوید تو باکره نبودی، موجب محکومیت گوینده به شلاق تا ۷۴ ضربه می‌شود.[۲]

نوع دیگری از گفتار نفرت‌انگیز هجو است که در قوانین ایران چنین عملی مشمول مجازات است:

هر کس با نظم یا نثر یا به صورت کتبی یا شفاهی کسی را هجو کند یا هجویه را منتشر نماید، به حبس از یک تا شش ماه محکوم می‌شود.[۲]

در مورد گفتار نفرت‌انگیز نسبت به زنان و کودکان نیز قانون مجازات‌هایی را در نظر گرفته است:

هر کس در اماکن عمومی یا معابر، متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین نماید به حبس از دو تا شش ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد.[۲]

آلمان[ویرایش]

ایالات متحده[ویرایش]

بریتانیا[ویرایش]

فرانسه[ویرایش]

کانادا[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Definitions for "hate speech", Dictionary.com. Retrieved 25 June 2011
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ http://www.jamejamonline.ir/NewsPreview/1164429592590101744