نظریه‌های توطئه فرود بر ماه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
فضانوردان باز آلدرین و نیل آرمسترانگ در حال آموزش دیدن برای فرود بر روی ماه. بر این نظر داریم که کره ماه کلا ترکیده است و هچ گونه کره ای در جو وجود ندارد اصلا جوی در کار نیست این باورند که فیلم فرود بر روی کره ماه در جایی شبیه به این مکان گرفته شده‌است.

نظریه ی جعلی بودن فرود بر ماه (به انگلیسی: Moon landing conspiracy theories) با اشاره به نکات مبهم برنامه های تبلیغاتی آمریکا در دوران جنگ سرد به این نتیجه می رسد که همه یا برخی از سری مأموریت‌هایی که در بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ میلادی به عنوان پروژه آپولو شناخته می‌شوند وجود خارجی ندارند و ساختگی هستند.[۱] بر طبق برخی از این شواهد ناسا متهم شده است که همه فیلم‌های فرود بر روی ماه و همین‌طور سنگ‌هایی که منسوب به کره ماه است ساختگی هستند. برخی از مخالفان در مورد صحت وجود ایستگاه فضایی نیز تردید داشتند.[۲]
این تئوری از تردیدها، رصدها و فرضیه‌هایی گرفته شده‌است که در طول مأموریت‌های آپولو ارائه شده بودند. منشأ نظریهٔ جعلی بودن فرود بر روی ماه در کتاب ویلیام چارلز کایسینگ نویسنده آمریکایی مطرح شده‌است. این نویسنده در کتاب خود با عنوان ما هرگز به ماه نرفتیم که در سال ۱۹۷۶ منتشر کرد این تئوری را ارائه کرد. همچنین اندرو چاکین در کتابی با عنوان یک بشر روی ماه که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد بر این باور است که در زمان مأموریت آپولو ۸ در دسامبر ۱۹۶۸ نیز این انگاره‌های جعلی بودن این مأموریت عنوان شد.[۳]

با اینکه مدارک و شواهد زیادی از طرف گروه ثالث (نه از طرف ناسا یا دولت آمریکا پشتیبانی شده باشند و نه گروه معتقد به تئوری توطئه یعنی گروه دوم) دال بر فرود ناسا بر ماه ارائه شده‌اند ولی همچنان نظرسنجی نشان می‌دهد که بین ۶ تا ۲۰٪ از آمریکایی‌ها و ۲۸٪ از مردم روسیه باور دارند که فرود بر سطح ماه ساختگی است.( بدون سند)

پیدایش[ویرایش]

اولین کتابی که در این زمینه منتشر شده کتاب ما هرگز به ماه نرفتیم: کلاهبرداری سی میلیارد دلاری آمریکایی نوشته بیل کیسینگ است.[۴][۵] این کتاب دو سال پس از اتمام مأموریت‌های سفینه‌های آپولو در سال ۱۹۷۴نوشته[۶] و در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. بیل کیسینگ، نویسنده فنی بود که در سال، ۱۹۵۶ در شرکت راکت‌داین، همان شرکت تولیدکنندهٔ موتورهای اف-۱ استفاده شده در موشک ساترن ۵ استخدام شد.[۷][۸] البته او در آن زمان دربارهٔ موشک‌ها و نویسندگی فنی هیچ آگاهی نداشت.[۹] او تا سال ۱۹۶۳، به ریاست واحد انتشارات فنی در انتشارات لابراتوری فیلد مشغول بود. کتاب کیسینگ ادعاهای فراوانی فراهم کرد و به‌طور مؤثر شروع به بحث پیرامون ساختگی بودن فرود بر سطح ماه نمود.[۱۰][۱۱] این کتاب اظهار می‌کند که احتمال فرود موفق انسان بر سطح ماه ۰٫۰۰۱۷ درصد است و با وجود نظارت شدید اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، فرود ساختگی بر روی ماه، نسبت به فرود واقعی، کار به مراتب آسان‌تری برای ناسا بوده‌است.[۱۲][۱۳]

انجمن زمین تخت یکی از اولین سازمان‌هایی بود که این موضوع را قبول کرد و ناسا را به ساختگی بودن فرود بر ماه متهم ساخت. این انجمن مدعی بود که آن‌ها با همکاری هالیوود و عهده‌گیری والت دیزنی، بر اساس نوشته آرتور سی. کلارک و کارگردانی استنلی کوبریک بر روی صحنه رفتند.[۱۴] لیندا دق، فولکلوریست، پیش‌بینی می‌کند که پیتر هیامز، نویسنده و کارگردان فیلم کاپریکورن یک (۱۹۷۸)، که در یک فضاپیما شبیه به فضاپیمای آپولو، سفری ساختگی به مریخ را نشان می‌دهد، تئوری ساختگی بودن این فرود را در دوران جنگ ویتنام قوت می‌بخشد. او بیان می‌کند که این اتفاق در دوران رسوایی واترگیت اتفاق افتاده‌است، که شهروندان آمریکایی به حساب‌های بانکی بی‌اعتماد شده بودند. او می‌نویسد: "رسانه‌های جمعی این موضوعات نیمه درست را به نوعی منطقه گرگ و میش پرتاب کردند، جایی که مردم گمان کنند همه چیز حقیقی است. رسانه جمعی بر روی کسانی که راهنمایی نمی‌شوند، تأثیر وحشتناکی می‌گذارد. "[۱۵] در کتاب مردی روی ماه[۱۶] انتشار یافته در سال ۱۹۹۴، آندرو چیکین بیان می‌کند که در زمان قرار گرفتن آپولو ۸ در مدار ماه در دسامبر ۱۹۶۸، ایده‌های توطئه مشابهی در جریان بودند.[۱۷]

نظریه پردازان توطئه و ایده اصلی آن‌ها[ویرایش]

بعد از کیسینگ، نظریه پردازان توطئه عبارت بودند از (بر اساس الفبای انگلیسی):

  • مارکوس آلن– ناشر بریتانیایی مجله نکسوس که بیان کرد عکس‌های کاوشگر اثبات نمی‌کند که ایالات متحده انسان را بر روی ماه فرود آورد و "رسیدن به ماه کار دشواری نیست، روسیه این کار را در سال ۱۹۵۹ انجام داد. مشکل بزرگ، بردن مردم به آنجاست. " او پیش‌بینی می‌کند که ناسا به دلیل وجود پرتوهای کشنده در فضای بیرونی، روبات فرستاده‌است. همچنین، ناسا و پیمانکارانش، بعد از آتش‌سوزی آپولو ۱، فرصت کافی برای رفع مشکلات نداشتند و تا قبل از آپولو ۱۴ یا آپولو ۱۵، تمام مأموریت‌های آپولو، ساختگی بود. ویلیام برین –مهندس هسته‌ای که در سال ۱۹۸۲، کتاب مونگیت: یافته‌های سرکوب‌شده از برنامه فضایی ایالات متحده آمریکا[۱۸] را منتشر کرد. او در این کتاب جاذبه در سطح ماه را مورد بررسی قرار می‌دهد.
  • جیمز کلیر–خبرنگار و نویسنده آمریکایی، و تهیه‌کننده ویدیوی «آیا آن فقط یک ماه کاغذی بود؟» در سال (۱۹۹۷).
  • میلتون ویلیام کوپر (۱۹۴۳–۲۰۰۱) –یک نویسنده و نظریه‌پرداز توطئه می‌باشد. او معتقد بود که تمام مأموریت‌های آپولو به ماه محصولاتی تمرینی بودند که بعداً صداگذاری شدند.[۱۹]
  • جیمز فتزر – استاد فلسفه بازنشسته آمریکایی و نظریه‌پرداز توطئه. در روز دوم ماه مه ۲۰۱۳، دکتر فتزر دکتر استرلینگ هاروود را ملاقات کرد. فتزر از تئوری خود مبنی بر جعلی بودن هر ۶ فرود دفاع کرد.[۲۰]
  • دیوید گروز –کارمند پردازش تصویر کوانتچ. او تصویر آلدرین در حال پدیدار شدن از داخل کاوشگر را بررسی کرد و گفت که قادر است جاهای استفاده شده از نورافکن را تعیین کند. او با استفاده از فاصله کانونی لنز دوربین، و با استفاده از رهگیری پرتو، دریافت که نور افکن در فاصله بین ۲۴ تا ۳۶ سانتی‌متری سمت راست دوربین قرار دارد.[۲۱] این موضوع با میزان روشنایی بخشی از لباس فضایی آرمسترانگ منطبق است.[۲۲]
  • کلاید لویس –مهمان گفتگوی رادیویی.[۲۳]
  • فیلیپه لروکس–نویسنده فرانسوی کتاب چراغ در ماه.[۲۴][۲۵] در سال ۲۰۰۳، نسخه انگلیسی این کتاب با نام فرودهای ماه: آیا ناسا دروغ می‌گوید؟ چاپ شد. او گفت فضانوردان بر روی ماه فرود آمدند، اما ناسا برای جلوگیری از بهره‌برداری سایرین از اطلاعات علمی موجود در عکس‌های واقعی، تصاویری ساختگی منتشر کرد.[۲۶]
  • یوری موخین –سیاست‌مدار مخالف روسی، نویسنده و ناشر کتاب کلاهبرداری ایالات متحده بر روی ماه،[۲۷] او در این کتاب تمام شواهد فرود بر روی ماه را رد می‌کند و دولت ایالات متحده آمریکا را به غارت پولی متهم می‌سازد، که مالیات دهندگان برای برنامه ماه پرداخت کرده بودند. او همچنین ادعا می‌کند دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی و برخی دانشمندان شوروی به فرود ساختگی ناسا کمک کرده‌اند.[۲۸]
  • دیوید پرسی –تهیه‌کننده تلویزیونی، محقق فناوری‌های سمعی و بصری، و عضو انجمن عکاسان سلطنتی. او با همکاری ماری بنت، کتاب «ماه تیره: آپولو و افشاگران»[۲۹] را نوشت و کتاب «چه اتفاقی بر روی ماه افتاد؟» را منتشر کرد. او استدلال‌کننده اصلی اتهام افشاگر می‌باشد، و بیان می‌کند که اشتباهات موجود در عکس‌های ناسا به قدری واضح است که نشان می‌دهد افرادی از داخل ناسا، با علم بر افزودن اشتباهاتی که توسط دیگران دیده خواهند شد، دست به افشاگری زده‌اند.[۳۰]
  • استانیسلاو پکرفسکی –مدیر کل روسی پروژه علمی D-MSK، که محاسبه کرد سرعت موشک ساترن ۵ در سکوی پرتاب اس-آی‌سی تنها نصف میزان اعلام شده بود.[۳۱][۳۲] آنالیزهای او نشان می‌دهند که موشک‌های جامد ساخته شده از بدنه هواپیما و موشک ترمزی واقع بر روی دو سکو، برای لحظه‌ای در هوای اطراف مکث می‌کنند و می‌توان از این موضوع برای تخمین زدن سرعت موشک استفاده کرد. او وزش بادهای بلند ارتفاع را در سکوی پرتاب ۶۷ کیلومتری که هوا حدوداً یک ده‌هزارم چگالی سطح آب‌های آزاد است، رد کرد و اظهار داشت که تنها حرکت در اطراف ماه ممکن است و امکان فرود بر روی ماه و برگشت به زمین وجود ندارد. او این موضوع را با توجه به ابرآلیاژ اینکنل استفاده شده در موتور اف-۱ دریافت.[۳۳][۳۴][۳۵]
  • آلکساندر ایوانویچ پوپوف –نویسنده روسی کتاب «آمریکایی‌ها در ماه: موفقیت بزرگ یا کلاهبرداری کیهانی؟»،[۳۶] او در این کتاب ثابت می‌کند که ساترن ۵ در حقیقت ساترن ۱ بی[۳۷] پنهان می‌باشد و تمام شواهد فرود بر سطح ماه را رد می‌کند.[۳۸]
  • آرون راننفیلم‌ساز، کارگردان و تهیه‌کننده مستند «آیا ما رفتیم؟»[۳۹][۴۰]
  • رالف رنه (۱۹۳۳–۲۰۰۸) –مخترع و مهندس خودآموخته. او نویسنده کتاب ناسا بر روی قمر آمریکا فرود آمد؟ می‌باشد.[۴۱]
  • برت سیبرل –فیلمساز، تهیه‌کننده و کارگردان چهار فیلم برای شرکتش، AFTH, LLC,[۴۲] از جمله فیلم یک چیز خنده‌دار که در مسیر ماه اتفاق افتاد[۴۳][۴۴] در سال ۲۰۰۱، که شواهد یک فریب را بررسی می‌کند. مباحث ارائه شده در این فیلم، به وسیله بسیاری از منابع از جمله سری ۵ قسمتی لونار لیجنسی،[۴۵] کاری از استودیو اوکتر، رو شده‌اند. آن‌ها مبحث اصلی این مستند یعنی ساختگی بودن اظهارات خدمه آپولو دربارهٔ فاصله از زمین در مدار نزدیک زمین را رد کردند. سیبرل گفته‌است که تأثیر عکسی که فیلم او پوشش داده به وسیله استفاده از شفافیت زمین ساخته شده‌است. بر اساس گفته سیبرل، برخی بخش‌های فیلم اصلی قادر به شامل شدن انتشارات رسمی برای رسانه نبودند. برای رد گفته سیبرل دربارهٔ جعلی بودن این عکس‌ها، می‌توان ارتباط بین زمین و گام‌های ماه را تأیید کرد. در ۹ سپتامبر ۲۰۰۲، سیبرل با باز آلدرین روبه‌رو شد و تئوری خود را برای او بیان کرد[۴۶] و فضانوردان پیشین را به «ترسو، دروغ‌گو و دزد بودن» متهم ساخت. اداره وکالت شهرستان لس‌آنجلس بیان کرد که سیبرل با گفته‌هایش آلدرین را خشمگین کرده‌است.[۴۷]
  • تاکاهیکو سویجیما (به ژاپنی) – دانشمند سیاسی ژاپنی، نویسنده کتاب «ورود به ماه نظریه موم انسان بود.».[۴۸]
  • جک وایت – یک تاریخ‌نگار آمریکایی بود که به دلیل تلاش‌هایش برای اثبات جعلی بودن عکس‌ها و فیلم زاپرودر مربوط به ترور جان اف کندی شهرت دارد.[۴۹][۵۰][۵۱][۵۲]
  • جرارد ویزنوزکی –روزنامه‌نگار آلمانی و فیلمساز و نویسنده یک قدم کوتاه؟: فریب بزرگ ماه و سرعت تسلط زمین از فضا.[۵۳]

انگیزه‌های ارائه شده از طرف ایالات متحده و ناسا[ویرایش]

آن‌هایی که تصور می‌کردند فرودها ساختگی هستند، دربارهٔ انگیزه ناسا و دولت فدرال ایالات متحده آمریکا چندین تئوری بیان کردند. سه تئوری اصلی در پایین ذکر شده‌است.

مسابقه فضایی[ویرایش]

دلیل اصلی مسابقه برای رسیدن به ماه جنگ سرد بود. دولت ایالات متحده آن را حیاتی می‌پنداشت و گمان می‌کرد با این اتفاق می‌تواند برنده رقابت فضایی با اتحاد جماهیر شوروی شود. رفتن به ماه خطرناک و پر هزینه است، همان‌طور که رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، جان اف. کندی عبارت مشهور خود را این‌گونه بیان کرد که ایالات متحده به این دلیل تصمیم به رفتن گرفته‌است که سخت است.[۵۴]

فیلیپ پلینت، افشاگر تئوری فریب، در کتاب خود فضانورد بد بیان می‌کند، که اگر ایالات متحده تلاش به فرودی جعلی بر روی ماه می‌کرد، شوروی‌ها –با وجود برنامه ماه خود، یک شبکه اطلاعاتی گسترده و انجمن علمی نیرومند توانا در آنالیز ناسا- به نادرستی گریه می‌کردند،[۵۵] بخصوص بعد از آنکه برنامه خود آن‌ها شکست خورد. اثبات جعلی بودن می‌تواند پیروزی بزرگی برای شوروی به حساب آید. نظریه‌پرداز توطئه، برت سیبرل، پاسخ داد، "شوروی تا اواخر سال ۱۹۷۲، توانایی دنبال‌کردن فضاپیماها را نداشت، و بعد از آن که به این توانایی دست یافت، سه مأموریت آپولو آخر به‌طور ناگهانی لغو شدند. "[۵۶]

در واقع، شوروی فضاپیمای بدون سرنشین را از سال ۱۹۵۹ به ماه فرستاد،[۵۷] و در سال ۱۹۶۲، دو ردیاب فضایی در آی‌پی-۱۵ اوسورییک و آی‌پی-۱۶ یفپاتوریا معرفی شدند، در حالی که ایستگاه مخابراتی ساترن به آی‌پی-۳، ۴ و ۱۴ افزوده شده بود،[۵۸] مورد آخر، شعاع ۱۰۰ میلیون کیلومتری را پوشش می‌دهد.[۵۹] اتحاد جماهیر شوروی مأموریت‌های آپولو را در «لشکر انتقال فضایی»، که مملو از جدیدترین تجهیزات جمع‌آوری اطلاعات و نظارت بود، ردیابی می‌کرد.[۵۹] وازیلی میشین، در مصاحبه‌ای با مقاله «برنامه ماهی که پر از شک و شبهه است»، بیان کرد که بعد از فرود آپولو به چه ترتیب برنامه‌های شوروی برای سفر به ماه کاهش یافت.[۶۰]

همچنین، هیچ چیز غیرمنتظره‌ای دربارهٔ توقف‌های مأموریت آپولو وجود ندارد که به دلیل کمبود بودجه، در ژانویه و سپتامبر سال ۱۹۷۰ اتفاق افتاد.[۶۱]

بودجه و اعتبار ناسا[ویرایش]

گفته می‌شود که ناسا برای جلوگیری از تحقیر شدن و اطمینان از بودجه داشتن، فرودها را بازسازی کرده‌است. ناسا برای سفر به ماه حدود ۳۰ میلیارد دلار بودجه دریافت کرد، و بیل کیسینگ در کتاب خود بیان کرد که این پول به جیب خیلی‌ها رفته‌است.[۶۲] از زمانی که بسیاری از نظریه پردازان توطئه باور داردند که در آن زمان، امکان فرود بر ماه وجود نداشت، آن‌ها بیان کرده‌اند که فرود ساختگی بر روی ماه برای تحقق بخشیدن به گفته کندی بود، «قبل از پایان این دهه، انسان بر روی ماه فرود خواهد آمد و به سلامت به زمین برخواهد گشت.»[۶۳] در حقیقت ناسا برای کنگره آمریکا هزینه آپولو را ۲۵. ۴ میلیارد دلار را ارائه داده بود.[۶۴]

ماری بنت و دیوید پرسی در کتاب ماه تیره: آپولو و افشاگران بیان کرده‌اند که با وجود تمام خطرات شناخته شده و ناشناس،[۶۵] ناسا نمی‌توانست تحقیر عمومی مرگ فضانوردان در ماه را که به صورت زنده پخش می‌شد، تحمل کند.[۶۶] بعد از دست رفتن تمام خدمه آپولو ۱ در اثر آتش‌سوزی در یک تست، ناسا متحمل حجم عظیمی از تحقیر عمومی و مخالفت سیاسی شد و در نتیجه تیم مدیریت ارشدش به وسیله مجلس سنا و مجلس نمایندگان مورد پرس‌وجو قرار گرفت.[۶۷] همچنین، فرود در تلویزیون پخش نشد.

جنگ ویتنام[ویرایش]

در سال ۲۰۰۹، شبکه آمریکایی دوستان هم‌میهن، بیان کرد که فرودها به دولت ایلات متحده کمک کرد تا توجه افکار عمومی را از جنگ نامحبوب ویتنام دور کند؛ و همچنین به‌طور ناگهانی و هم‌زمان با پایان دخالت آمریکا در جنگ، فرود بشر بر ماه پایان یافت.[۶۸] در حقیقت، پایان فرودها اتفاقی نبود، (مسابقه فضایی را در بالا ببینید)، و به هیچ طریقی به پایان مداخله ایالات متحده در ویتنام مربوط نمی‌باشد. این جنگ یکی از چند بودجه فدرالی بود ناسا در آن‌ها رقابت می‌کرد؛ بودجه ناسا در ۱۹۶۶ به حداکثر مقدار خود رسید و در سال ۱۹۷۲، ۴۲٫۳ درصد کاهش یافت.[۶۹] با وجود طرح‌های جاه طلبانه مانند ایستگاه فضایی ثابت و سفر انسان به مریخ، پروازهای نهایی کنسل شدند.[۷۰]

ادعاهای جعلی[ویرایش]

تئوری‌های توطئه فراوانی مطرح شده‌اند.[۷۱] نظریه‌ای وجود دارد که بیان می‌کند، اصلاً فرودی اتفاق نیفتاده است و کارکنان ناسا (و بعضی اوقات دیگران) دروغ می‌گویند؛ یا اینکه فرود اتفاق افتاده ولی نه به شکل گفته شده‌است. نظریه پردازان توطئه روی شکاف‌ها و تناقضات در موارد ثبت شده‌های قدیمی در مأموریت‌ها تمرکز دارند. رایج‌ترین ایده این است که فرود با سرنشین از اول تا آخر یک دروغ بوده‌است. بعضی‌ها معتقدند که تکنولوژی فرستادن انسان به ماه ناقص بوده یا کمربند وان آلن، شراره‌های خورشیدی، بادهای خورشیدی، خروج جرم از تاج خورشیدی و پرتوهای کیهانی این سفر را غیرممکن می‌کنند.[۱۰]

وینس کالدر و اندرو جانسن، دانشمندان آزمایشگاه ملی آرگون در وب‌سایت آزمایشگاه، پاسخ‌هایی با جزئیات به ادعاهای نظریه پردازان توطئه دادند.[۷۲] آن‌ها ثابت کردند تصاویر نشان داده شده توسط ناسا از فرود بر روی ماه به صورت پایه‌ای دقیق بوده‌است، ولی پیرو خطاهای رایجی، مانند تصویرهای دارای برچسب تقلبی یا خاطرات ناقص شخصی می‌باشد. با استفاده از روش‌های علمی، باید هر نظریه متضاد با واقعیت‌های قابل مشاهده رد گردد. نظریه «فرود واقعی» یک داستان واحد است زیرا از یک منبع ناشی می‌شود. اما هیچ وحدتی در نظریه‌های جعلی نیست، زیرا نظرات متفاوتی وجود دارند.[۷۳]

تعداد توطئه گران درگیر[ویرایش]

به گفته جیمز لانگوسکی (پروفسور فضانوردی و مهندس هوا و فضا از دانشگاه پردیو)، تئوری‌های توطئه به دلیل اندازه و پیچیدگی آن‌ها امکان ناپذیراند. توطئه، ۴۰۰۰۰۰ نفری که نزدیک به ۱۰ سال در ناسا کار کرده‌اند، ۱۲ نفری که پای در ماه گذاشته‌اند، ۶نفر دیگر که به عنوان کارکنان سفینه فرماندهی و خدمات آپولو با آن‌ها پرواز کرده‌اند و۶ فضانورد دیگر که به دور ماه چرخیدند را شامل می‌شود. صدها هزار نفر شامل فضانوردان، دانشمندان، مهندسان، تکنسین‌ها و کارگران ماهر باید ساکت نگه داشته می‌شدند. لانگوسکی بر این باور است که خیلی راحت‌تر بود یک فرود واقعی صورت گیرد تا انجام این کارها برای اجرای فرود تقلبی.[۷۴][۷۵]

تا امروز هیچ‌یک از اعضای دولت آمریکا یا ناسا که به برنامه آپولو پیوندی داشتند، نگفته‌اند که فرود روی ماه یک توطئه بوده‌است. پن ژیلت خلاصه‌ای از این را در قسمتی به نام (تئوری‌های توطئه) در برنامه تلویزیونی (پن و تلر:مزخرف!) در سال۲۰۰۵ نمایش داد.[۷۶] او گفت با این تعداد نفرات درگیر شده، کمتر کسی مانده‌است که تا حالا خارج از توطئه باشد. با توجه به رسوایی واترگیت، ژیلت گفت اگر فرود یک دروغ بود، دولت نمی‌توانسته همه را ساکت کند.

عجایب عکس و فیلم[ویرایش]

نظریه پردازان توطئه، بیشتر روی عکس‌های ناسا تمرکز کرده‌اند. آن‌ها به عجیب بودن عکس‌های گرفته شده در ماه اشاره دارند. متخصصان عکاسی و از جمله آن‌هایی که به ناسا مرتبط نیستند، پاسخ می‌دهند که این عجایب آن‌هایی هستند که از یک فرود بر روی ماه انتظار می‌رود، و عکس‌هایی نیستند که بهینه دستکاری شده، یا در استودیو گرفته شده باشند. بعضی بحث‌های اصلی در زیر آمده‌اند.

۱. در بعضی عکس‌ها، رِتیکِل یا شبکه دوربین (به انگلیسی: Reticle) ("+"هایی با فاصله‌های مشخص) پشت اشیاء دیده می‌شود. بر روی دوربین‌ها صفحه رسو (صفحه شیشه‌ای شفاف که رتیکل روی آن نصب است) نصب شده بودند، و این موجب می‌شد تا نمایان شدن اشیاء در جلوی رتیکل‌ها، غیرممکن شود، در واقع می‌بایست همه رتیکل‌ها جلوتر از همه اشیاء باشند.

  • این موضوع فقط در عکس‌های کپی یا اسکن شده دیده می‌شود، نه در عکس‌های اصلی. علت آن ظاهرسازی عکس است: ناحیه‌های سفید شفاف امولسیون روی شبکه‌های نازک سیاه دوربین قرار دارد. ضخامت شبکه‌های سیاه ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱ میلی‌متر) است و امولسیون تقریباً نیمی از آن را محو کرده‌است. علاوه بر این، در بعضی عکس‌ها وسط شبکه محو شده‌است ولی بقیه دیده می‌شوند. در بعضی از عکس‌های پرچم آمریکا شبکه‌ها در قسمت قرمز آشکار ولی در قسمت سفید کمرنگ یا محو هستند. هیچ دلیلی برای چسباندن شبکه‌های سفید در عکس وجود ندارد.[۷۷]
در بزرگ نمایی از عکس با کیفیت کم در سال ۱۹۹۸ دیده می‌شود که هم شبکه‌ها و هم قسمت قرمز کم‌رنگ هستند. 
در بزرگ نمایی از عکس با کیفیت کم در سال ۲۰۰۴ هم خطوط و هم قسمت قرمز، دیده می‌شوند. 
دیوید اسکات به پرچم آمریکا در مأموریت آپولو ۱۵ احترام نظامی می‌گذارد، بازوهای شبکه‌های سیاه دوربین در قسمت سفید رنگ پرچم محو هستند) 
با از نزدیک نگاه کردن به پرچم، خطوط محو شده، قابل تشخیص‌اند. 
  • این نتیجه بریده یا چرخانده شدن عکس‌های محبوب برای افزایش تأثیر زیبایی شناختی آن‌ها می‌باشد.[۷۷]

۳. کیفیت عکس‌ها خیلی بالا است.

  • فضانوردان آپولو عکس‌های کم کیفیت زیادی گرفته‌اند، ناسا تنها عکس‌های با کیفیت را انتخاب کرده‌است.[۷۷][۷۸]
  • فضا نوردان آپولو از دوربین‌های با رزولوشن بالای هسل بلد 500 EL با لنزهای کارل زیس و مجله ۷۰میلیمتری با کیفیت متوسط استفاده کرده‌اند.[۷۹][۸۰]

۴. هیچ ستاره‌ای در عکس‌ها وجود ندارد. فضانوردان آپولو ۱۱ در نشست خبری نیز ادعا کردند که هیچ ستاره‌ای ندیده‌اند.

  • فضانوردان در مورد دیدن ستارگان با چشم غیر مسلح در وقت روز در ماه صحبت می‌کردند. آن‌ها اغلب ستارگان را به وسیله لنزهای فضاپیمای ناوبری می‌دیدند.
  • تمام فرودهای با سرنشین به وقت ماه، در روز انجام شده‌اند. پس ستارگان توسط نور خورشید و نور خورشید بازتابی از سطح ماه محو می‌شدند. چشم‌های فضانوردان به نور خورشید در چشم‌اندازهای اطراف عادت کرده بود پس آن‌ها نمی‌توانستند ستاره‌های نسبتاً کم‌نور را ببینند؛ و به همین ترتیب، دوربین‌ها نیز با آن شرایط تنظیم شده بودند و نمی‌توانستند ستارگان را تشخیص دهند.[۸۱][۸۲] وقتی که پیش‌زمینه روشن است، تنظیمات دوربین می‌تواند یک پس زمینه دارای نور مناسب را، به سیاه تغییر دهد، مجبور کردن دوربین برای عکاسی سریع باعث می‌شود که نور پیش زمینه محو شود. نمایش این تأثیر این است.[۸۳] این تأثیر مشابه قادر نبودن به دیدن ستارگان در یک پارکینگ ماشین نورانی در شب هنگام است، ستارگان وقتی دیده می‌شوند که چراغ‌ها خاموش شوند. فضا نوردان هنگامی می‌توانستند با چشم غیر مسلح ستارگان را ببینند که در قسمت تاریک ماه قرار داشته باشند.[۸۴][۸۵]
  • یک دوربین فرابنفش ویژه، با نام طیف‌نگار فرابنفش برای فاصله دور در آپولو ۱۶ به سطح ماه برده شد و در سایه ماه نشین آپولو راه‌اندازی گشت. آن دوربین از زمین و بسیاری از ستارگان عکس گرفت، بعضی‌ها در نور مرئی کم نور و در نور فرابنفش براق و روشن هستند. این مشاهدات چندی بعد با مشاهدات تلسکوپ چرخنده فرابنفش یکی شد. علاوه بر آن موقعیت ستارگان با توجه به زمین و موقعیت آپولو ۱۶ درست است.[۸۶][۸۷]
  • عکس‌های گرفته شده از تاج خورشید که شامل سیاره تیر و بعضی از ستارگان پس زمینه به وسیله آلفرد وردن، خلبان ارشد آپولو ۱۵ گرفته شده‌اند.[۸۸]
  • از سطح ماه، عکس‌هایی توسط فضانورد آلن شپارد در طول مأموریت آپولو ۱۴ از سیاره ناهید (درخشان‌تر از هر ستاره‌ای) گرفته شده‌است.[۸۹]
عکس گرفته شده از ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) توسط فضاپیمای آتلانتیس در فوریه ۲۰۰۸، که یکی از عکس‌هایی است که از فضا گرفته شده‌است و هیچ ستاره‌ای دیده نمی‌شود. 
زمین و ایستگاه فضایی میر در ژوئن ۱۹۹۵، یک مثال برای اینکه چگونه نور خورشید باعث محو شدن ستارگان می‌شود. 
عکس با نوردهی درازمدت گرفته شده توسط فضانوردان آپولو ۱۶ با طیف‌نگار فرابنفش برای فاصله دور. این دوربین زمین را با پس زمینه صحیح ستارگان نشان می‌دهد. 
عکس با نوردهی بالا (۱. ۶ در ثانیه f/2. 8, ISO 1000۰) گرفته شده از (ISS) در ژوئیه ۲۰۱۱ نشان می‌دهد که ستارگان کمی دیده می‌شوند. در این عکس زمین با نور ماه روشن شده‌است نه نور خورشید. 

۵. زاویه و رنگ سایه‌ها ناسازگارند. این نشان می‌دهد که نور مصنوعی استفاده شده‌است.

  • سایه ایجاد شده توسط انعکاس نور حاصل از زمین ناهموار، اعوجاج لنز واید و گرد و غبار ماه پیچیده‌است. منابع نور متفاوتی وجود دارد: خورشید، نور خورشید منعکس شده از زمین، نور خورشید منعکس شده از سطح ماه، نور منعکس شده از فضانورد و ماه نورد. نورهای این منابع توسط غبار ماه در مسیرهای متفاوت پخش می‌شوند، از جمله به طرف سایه‌ها. سایه‌های چاله‌ها و تپه‌ها می‌تواند کوتاه یا بلند شوند.[۹۰] علاوه بر آن، سایه‌ها حالات چشم‌انداز نقطه محو را نشان می‌دهد، و آن‌ها را در یک نقطه در افق همگرا می‌کند.
  • این تئوری در قسمت میسباسترز از فرود بر ماه ناسا خنثی شد.

۶. پس‌زمینه‌های عکس‌ها یکی هستند، اگرچه عکس‌ها با مایل‌ها فاصله انداخته شده‌اند. این نشان می‌دهد که برای پس‌زمینه از عکس نقاشی شده‌استفاده شده‌است.

  • پس‌زمینه‌ها یکی نیستند، فقط شبیه‌اند. آنچه که در برخی عکس‌ها نزدیک تپه‌ها دیده می‌شوند، کوه‌هایی هستند که مایل‌ها فاصله دارند. در زمین، آنچه که دور است با جزئیات کمتری دیده می‌شود. در ماه، جو و ریزگرد وجود ندارد تا اشیاء را محوتر کند؛ بنابراین آن‌ها نزدیک‌تر و واضح‌تر دیده می‌شوند.[۹۰] علاوه بر آن، اشیاء خیلی کمتری (مانند درختان) وجود دارد که به درک فاصله کمک کند. این موضوع در برنامه «چه کسی برای آپولو گریه کرد؟» توسط (مایک بارا) خنثی گردید.[۹۱]

۷. تعداد عکس‌های گرفته شده به صورت غیرممکنی زیاد است. در هر ۵۰ ثانیه یکی[۹۲]

  • چرخ دنده ساده با تنظیمات ثابت اجازه دو عکس را در ثانیه می‌دهد. بسیاری پشت سر هم خیلی سریع به صورت پانوراما گرفته شده‌است. این محاسبه (هر ۵۰ ثانیه یک عکس) بر پایه حضور یک فضانورد روی سطح صورت گرفته شده، و این لحاظ نشده‌است که دو فضانورد حجم کار را در راهپیمایی فضایی (EVA) شریک می‌شوند.

۸. این عکس‌ها، مانند بر روی هم قرار دادن Cهای روی سنگ و زمین، شامل چیزهای مصنوعی هستند. این‌ها ممکن است توسط کارکنان استودیو علامت‌گذاری شوند.

  • اشیاء به شکل C بیشتر به نظر می‌رسد که نقص در هنگام پرینت هستند و در عکس‌های اصلی وجود ندارند. این‌ها احتمالاً موی حلقه شده هستند.[۹۱][۹۳]
عکس اصلی AS16-107-17445 
عکس اصلی AS160107-17446 
نگاه از جلو به عکس AS16-107-17446 بعد از آخرین پرینت گرفتن. 

۹. یک خانم ساکن پرت (استرالیا) به نام اونا رولند گفته‌است که برای ۲یا۳ ثانیه یک بطری کوکاکولا را در گوشه پایین و راست تلویزیون خود در هنگام پخش آپولو ۱۱ دیده‌است. همچنین او گفت که نامه‌هایی به استرالیای شرقی آمد که به مدت ۱۰ روز آن بطری کوکاکولا به اشتباه در برنامه ظاهر شده‌است.[۹۴]

  • هیچ گزارش روزنامه یا ضبط از آن یافت نشده‌است.[۹۵] ادعای رونالد فقط به وسیله یک منبع گفته شده‌است.[۲۹] همچنین شکاف‌هایی در داستان وجود دارد، بیان می‌شود که او برای دیدن برنامه مجبور بوده‌است تا نصف شب بیدار بماند، ولی شاهدانی در استرالیا که در روز آن برنامه را دیدند این موضوع را نقض می‌کنند.[۹۶][۹۷]

۱۰. کتاب ضربه در ماه[۹۸] شامل عکس‌های مرکبی است که نشان می‌دهد آلن شفارد به همراه یک فضانورد دیگر روی ماه به یک توپ گلف ضربه می‌زند.

  • آن عکس تنها از مسیر تلویزیون، به جای عکس‌های فعلی واقعی استفاده شده‌است. ظاهراً ناشران احساس کردند که برای فروش کتاب خوب است؛ و ناشران اصلاً برای ناسا کار نمی‌کردند.

۱۱. در بعضی از عکس‌ها نقاط گرمی دیده می‌شود که احتمالاً به خاطر استفاده از نور نقطه‌ای قوی می‌باشد.

  • چاله‌ها در روی سطح ماه نور را مانند شیشه‌های گردی که برای پوشش علائم راهنمایی و رانندگی استفاده می‌شود، یا قطرات باران، منعکس می‌کنند. این یک تابش را در اطراف سایه عکاس ایجاد می‌کند که در عکس دیده می‌شود.
  • اگر فضانورد در زیر نور بایستد ولی عکاس در سایه قرار داشته باشد، نور انعکاسی از لباس فضانوردی اش مانند نقطه نورانی عمل می‌کند.[۲۲]
  • بعضی از عکس‌های منتشر شده با کیفیت بالا، آن نقاط نورانی را بهتر نشان می‌دهند. اسکن‌های شفافیت‌های اصلی در حالت کلی بسیار روشن ترند. یک مثال در زیر آمده‌است.
عکس اصلی از (باز آلدرین) در مأموریت آپولو ۱۱ 
مشهورترین نمونه ویرایش شده. کنتراست بهینه‌سازی شده، و یک نوار سیاه در بالای عکس قرار گرفته‌است. 

۱۲. چه کسی از نیل آرمسترانگ هنگام قدم گذاشتن به ماه فیلم‌برداری کرده‌است؟

  • ماه نورد انجام داده‌است. این وسیله، بسیاری از وسایل دیگر را همراه دوربین تلویزیونی، در خود جای می‌دهد. این باعث می‌شود که ۶۰۰ میلیون نفر از روی زمین آن قدم‌ها را به‌طور زنده ببینند.

۱۳. در فیلم قرار دادن پرچم آمریکا در کره ماه نوک پرچم حرکت دارد؛ همانند حرکت پرچم یا پارچه توسط باد. در صورتی که در ماه هوایی وجود ندارد که باعث تولید باد شود.

این‌طور ایستادن پرچم به دلیل وجود دو میله به صورت افقی و عمودی که در قسمت فوقانی پرچم است.

محیط[ویرایش]

۱. به دلیل قرار گرفتن فضانوردان در معرض امواج کمربند ون آلن و امواج کهکشانی، امکان نداشت که جان سالم به در ببرند(مسمویت پرتویی و درمان سلامتی با پرتوهای کیهانی را ببینید). تئوری پردازان توطئه بیان می‌کنند که عملیات استارفیش پرایم (آزمایش انفجار هسته‌ای در ارتفاع بلند) هم برای مختل کردن کمربند ون آلن ناکام ماند.

  • دو کمربند ون آلن اصلی، یکی داخلی یکی بیرونی، و یک حالت گذرا سوم وجود دارند.[۹۹] کمربند داخلی که شامل پروتون‌های پرانرژیست، خطرناک‌ترین است. کمربند خارجی هم که شامل الکترون‌های کم انرژی می‌باشد، کم خطرترین است(ذرات بتا).[۱۰۰][۱۰۱] فضاپیمای آپولو طی چند دقیقه از کمربند داخلی و طی ۱٫۵ ساعت از کمربند بیرونی گذشت.[۱۰۱] فضانوردان بوسیله پوسته آلومینیومی فضاپیما از امواج یونیزه محافظت می‌شدند.[۱۰۱][۱۰۲] علاوه بر آن مسیر زمین تا ماه طوری انتخاب شده بود که کمترین تماس را با کمربند داشته باشد.[۱۰۲] حتی دکتر جیمز وان آلن احتمال کشنده بودن امواج برای آپولو را رد کرد.[۱۰۳] پلیت دز میانگین کمتر از ۱ رم را بیان کرد، که معادل تشعشع محیطی دریافتی در موجودات زنده سطح دریا برای سه سال می‌باشد. همه امواج دریافت شده در طول مسیر هم اندازه با مقدار مجاز برای کارکنان هسته‌ای در طول یک سال است[۱۰۱][۱۰۴] که خیلی بیشتر از مقداری که فضانوردان شاتل فضایی دریافت کردند نیست.[۱۰۰][۱۰۰]

۲. فیلم دوربین‌ها باید در اثر این تشعشعات بخار شده باشد.

  • فیلم‌ها در یک نگه دارنده فلزی قرار داشتند که از آن‌ها محافظت می‌کرد.[۱۰۵] علاوه بر آن فیلم توسط ماشین‌هایی از قبیل لونا ۳ و برنامه چرخندهٔ ماه حمل می‌شدند که آن‌ها را از بخار شدن حفاظت می‌کرد.

۳. سطح ماه در طول روز طوری گرم است که فیلم دوربین را ذوب می‌کند.

  • هیچ جوی در ماه وجود ندارد که گرمای سطح را به لوازم از جمله دوربین منتقل کند و آن‌ها در تماس مستقیم نیستند. در یک مکان خلأ تنها تابش می‌تواند گرما را انتقال دهد، نوع عملکرد تابش به‌طور کامل درک شده‌است، و بهترین راه جلوگیری از ورود نور است که آن هم به رنگ کردن محفظه صورت می‌گیرد. با رنگ طلایی که به ماه نورد زده شده بود، دمای آن کنترل می‌شد. همچنین، با اینکه سطح ماه در ظهر خیلی داغ می‌شد ولی بعد از غروب آفتاب هر جایی برای فرود مناسب می‌گشت. وقتی که مدت اقامت زیاد می‌شد، فضا نوردان، حتی با بیشتر شدن گرمای خورشید، متوجه بیشتر شدن سردکننده در لباس خود می‌شدند اما، اثر گرما با فعال و غیرفعال کردن سیستم‌های کنترلی رفع می‌گشت.[۱۰۶] فیلم از تابش مستقیم خورشید در امان بود، پس خیلی گرم نمی‌شد.[۱۰۷] روز در ماه تقریباً ۲۹٫۵ برابر روز در زمین است؛ و این یعنی، طول روز در ماه برابر ۱۵ شبانه روز در زمین است.

۴. خدمه آپولو ۱۶ در مسیر خود نمی‌توانستند از شراره خورشیدی جان سالم به در ببرند.

  • هیچ شرارهٔ بزرگی هنگام پرواز آپولو ۱۶ رخ نداد. یک شراره بزرگ در اوت ۱۹۷۲ بعد از برگشت آپولو ۱۶ و قبل ازآپولو ۱۷ رخ داد.[۱۰۸][۱۰۹]

۵. پرچمی که که فضانوردان بر روی سطح ماه قرار دادند، طوری است که نشان می‌دهد بادی می‌وزد و این خلاف گفته فضانوردان است که بادی نبوده‌است. این نشان می‌دهد که آن عکس روی زمین گرفته شده، وقتی که نسیمی در حال وزش بوده‌است. سیبرل گفت احتمالاً آن بخاطر سردکننده داخلی بوده که برای سرد کردن فضانوردان استفاده می‌شده‌است، درحالیکه سردکننده داخل لباس آن‌ها روی زمین خیلی سنگین بوده‌است.

  • پرچم به یک میله L (برعکس) شکل وصل شده، پس ثابت نبوده‌است. به نظر می‌رسد پرچم فقط وقتی که فضانوردان آن را به مکانش حمل می‌کردند، لرزیده‌است. بدون جریان هوا، این حرکت باعث می‌شده که گوشه آزاد پرچم، برای مدتی مثل یک آونگ نوسان کند. پرچم توسط نیرو چین خورده شده‌است، فیلمی که از عکس‌ها ساخته شده نشان می‌دهد که پرچم بعد از رها شدن توسط فضانوردان، بعد از مدتی همچنان به همان شکل باقی می‌ماند.[۱۱۰][۱۱۱][۱۱۲]

این تئوری در قسمت میسباسترز از برنامه (فرود بر ماه ناسا) افشا گردید.

عکس گرفته شده از باز آلدرین هنگام سلام نظامی‌کردن به پرچم (انگشتان دست راست وی از پشت کلاه فضانوردی اش دیده می‌شود). عکس گرفته شده از آلدرین که دست خود را پایین انداخته و کمی به سمت دوربین برگشته است، در حالی که پرچم ثابت است. انیمیشن درست شده از دو عکس نشان می‌دهد که دوربین آرمسترانگ حرکت کرده‌است، ولی پرچم خیر.

۶. با وجود نبودن رطوبت، جای پا روی ما به‌طور شگفتی حفظ می‌شود.

  • خاک ماه مانند زمین دارای رطوبت نیست، و لبه‌های تیزی دارد. این اجازه می‌دهد که ذرات خاک به هم بچسبند و شکل خود را حفظ کنند. فضا نوردان آن را به «پودر تالک و شن خیس» تشبیه کردند.[۹۱]

این تئوری در قسمت میسباسترز از برنامه فرود بر ماه ناسا افشا گردید.

۷. در اتهام فرود روی ماه، حتی از تولید صدا نیز استفاده شده‌است، یا در صحرا با وجود فضانوردان، از فیلم‌برداری راه دور، یا کنترل کردن یا فیلم‌برداری اسلوموشن استفاده شده‌است تا آن را به ماه شبیه کند.

  • در سریال (از زمین تا ماه) از شبکه اچ‌بی‌او در یک قسمت از فیلم که مربوط به آپولو ۱۳ بود، در آن از مرحله صدا و تنظیمات مهار استفاده شده بود. در آن فیلم کاملاً آشکار بود که گرد و خاک بالا رفته، سریع روی زمین نمی‌نشیند (مانند ابر می‌شوند). در فیلم گرفته شده از قدم‌های آرمسترانگ و چرخ‌های ماه نورد معلوم است که خاک بالا رفته، بر اثر جاذبه ماه به صورت خط سهموی، خیلی زود می‌نشیند (چون هیچ هوایی برای نگه داشتن گردها وجود ندارد). حتی اگر از تولید صدا نیز استفاده می‌شد، پمپی که برای آن کار می‌کند هوا را بالا می‌برد و در مسیرهایی می‌فرستد که می‌بایست در فیلم دیده می‌شدند.

در طول مأموریت آپولو ۱۵، دیوید اسکات آزمایش انداختن یک چکش و پر را به‌طور هم‌زمان انجام داد، هردو در یک زمان سقوط کردند و با زمین برخورد نمودند، که بودن خلأ را ثابت می‌کند.[۱۱۳]

  • این تئوری در قسمت میسباسترز از برنامه (فرود بر ماه ناسا) افشا گردید.
دیوید اسکات یک چکش و پر را روی سطح ماه انداخت. 

مسائل مکانیکی[ویرایش]

زیر ماه نورد آپولو ۱۱

۱. ماه نورد هیچ چاله‌ای ایجاد و هیچ گرد و خاکی پراکنده نکرد.[۱۱۴]

  • نباید انتظار هیچ چاله‌ای داشت. سیستم پیش رانش رو به پایین در مواقع فرود، خیلی زود تر خاموش می‌شد. به‌طوری‌که ماه نورد دیگر شتاب رو به بالا نداشت، پس موتور رو به پایین فقط وزن خود دستگاه را تحمل می‌کرد، که با توجه به جاذبه ماه خیلی کمتر می‌شد. در هنگام فرود، موتور طوری تنظیم می‌شد که فشار در انتهای نازل فقط ۱۰ کیلو پاسکال (۱. ۵ پوند بر اینچ مربع) باشد.[۱۱۵] بالاتر از نازل، ستون مواد پخش شده و فشار کاهش می‌یابد. گازهای خروجی موشک در خلأ خیلی زودتر نسبت به اتمسفر پخش می‌شوند. تأثیر اتمسفر بر ستون راکت را می‌توان به راحتی موقع پرتاب در زمین مشاهده کرد. در اتمسفر گاز خروجی به‌طور قابل توجهی پخش می‌شود. برای یادگیری، راکت‌هایی که برای خلأ ساخته می‌شود دارای کمربند بلندتر نسبت به زمین هستند، ولی آن‌ها هم نمی‌توانند جلو پخش شدن را بگیرند. پس گازهای خروجی از کاوشگر خیلی زودتر و خیلی بالاتر از محل فرود پخش می‌شوند. موتورهای روبه پایین، خیلی زیاد خاک ماه را پراکنده می‌کردند، همان‌طور که در فیلم‌های ۱۶ میلی‌متری دیده می‌شود، و بسیاری از فرماندگان مأموریت‌ها از این اثر به روشنی حرف زدند. کاوشگران می‌توانند در حالت افقی به خوبی عمودی حرکت کنند، و عکس‌ها نشان می‌دهند که خاک‌ها در امتداد مسیر پخش می‌شوند. سنگ پوشه ماه زیر قسمت خاکی آن خیلی محکم است و به موتر اجازهٔ ایجاد چاله را نمی‌دهد.[۱۱۶] یک چاله در زیر آپولو ۱۱ با کمک سایه قسمت زنگی موتور کاوشگر اندازه‌گیری شده‌است و با توجه به جای قسمت پایه روی ماه می‌توان اندازه آن را ۴ تا ۶ اینچ برآورد کرد.[۱۱۷] که این را هم باید در نظر گرفت که وزن ۱۰۰۰۰ پوند کاوشگر هم به طرف پایین فشار می‌آورد.[۱۱۷]

۲. مرحله دوم پرتاب راکت و ماه نشین آپولو شعله قابل رویتی را تولید نکردند.

  • ماه نورد برای پیشران از آروزین ۵۰ (سوخت) و دی‌نیتروژن تترااکسید (اکسیدکننده) استفاده می‌کرد، که برای سادگی و قابل اعتماد بودن انتخاب شده‌است. آن‌ها به روش هایپر گلیک و بدون نیاز به جرقه مشتعل می‌کنند، این محصولات احتراق دارای رنگ شفافی هستند.[۱۱۸] همان سوخت برای راکت آمریکایی تایتان استفاده شده‌است. شفافیت توده‌های آن‌ها در عکس‌های موجود، قابل مشاهده است. توده‌های راکت علاوه بر شفافیت، در حالت خلأ به سرعت پخش می‌شوند. در آخر، موتورهای راکت طوری قدرتمند حرکت می‌کنند که نواقص داخلی فهمیده نمی‌شوند. در زمین، سوخت اضافی در تماس با اکسیژن جو سوخته می‌شود، ولی این امر در خلأ امکان ندارد.

۳. ماه نورد دارای وزن ۱۷ تن است و هیچ اثری روی خاک نگذاشته‌است، ولی در کنارش جای پا دیده می‌شود.[۱۱۹]

  • روی زمین آپولو ۱۱ سوخت‌گیری شد و ماه نورد سوار آن گشت و جرمش حدوداً ۱۵۳۰۰ کیلوگرم (۱۷ تن آمریکایی) اندازه‌گیری شد. بر روی سطح ماه، با خالی شدن سوخت و اکسیدکننده ماه نورد با چرخشش حول ماه، وزنش ۱۲۲۴ کیلوگرم شد.[۱۲۰] فضانوردان خیلی سبک‌تر از کاوشگر بودند، ولی چکمه‌هایشان خیلی کوچکتر از پایه‌های با قطر ۹۱سانتیمتری بود.[۱۲۱] فشار (نیرو بر واحد سطح) بیشتر از جرم بر فشردگی تأثیر دارد. رد ماه نورد روی خاک وجود دارد، مخصوصاً هنگامی که در هنگام فرود به طرفین حرکت کرده‌است (فشار متحمل شده زیر آپولو۱۱ که وزنش ۴۴ برابر وزن فضا نوردان است، تقریباً با فشار زیر پای آن‌ها یکی است).[۱۲۱]

۴. واحد سردکننده موجود در لباس فضانوردان در جایی که جو نباشد، نمی‌توانسته کار کند.[۱۹]

  • واحد خنک‌کننده فقط در شرایط خلأ کار می‌کرد. آب از مخزنی درون کوله پشتی فضانوردان، وارد سوراخ‌های کوچک یک صفحه تصعید‌کننده فلزی گشته، و به سرعت در فضا بخار می‌شد. از دست رفتن گرما توسط تبخیر باعث منجمد شدن آب باقی‌مانده می‌گشت، و یک لایه یخ روی صفحه تشکیل می‌دادند که به فضا بخار می‌شدند (تبدیل مستقیم جامد به گاز). و یک جریان آب دیگر که از درون LCG (لباس با خنک‌کننده مایع) می‌گذرد که فضانوردان می‌پوشیدند، و گرمای بدن فرد را به صفحه تصعید می‌برد، جایی که دوباره خنک شده و به LCG برمی‌گشت. ۵٫۴کیلوگرم آب تقریباً ۸ ساعت سرما می‌داد. با توجه به اندازه‌اش، در راه‌پیمایی‌های روی ماه محدودیت مصرف داشت.
سورویر ۳ با پس زمینه آپولو ۱۲.

مخابره[ویرایش]

۱. به خاطر فاصله ۴۰۰۰۰۰ کیلومتری، باید بیش از ۲ ثانیه تأخیر در ارتباطات بین زمین و ماه می‌بود.

  • تأخیر بیشتر از ۲ ثانیه در صداهای ضبط شده ماه‌نورد کاملاً آشکار است، ولی همیشه آن طور که انتظار می‌رفته نبوده‌است. در بعضی فیلم‌های مستند دیده می‌شود که تأخیر درست شده‌است. علت این تاخیرها ممکن است که محدودیت‌های زمانی یا ایجاد وضوح باشد.[۱۲۲]
اندازه نسبی، و فاصله بین ماه و زمین در مقیاس پرتوی از نور که بین آن دو حرکت می‌کند.

۲. تأخیر معمول در ارتباطات تقریباً ۰٫۵ ثانیه بود.

  • ادعای اینکه تأخیر ۰٫۵ ثانیه بوده، طبق بررسی‌های انجام شده، دروغ است. نباید در مکالمه انجام شده با یک طرف اتاق فرمان، زمان تأخیر را بین هر پاسخ در نظر گرفت. پاسخ‌ها از اتاق فرمان بدون هیچ تأخیری شنیده می‌شدند، در حالی که هیوستون، جواب را از ماه دریافت می‌کند.

۳. رصدخانه پارکس در استرالیا، برای هفته‌ها گفته شده بود که مرکز تقویت ارتباطات در اولین راهپیمایی روی ماه خواهد بود. اما ۵ ساعت قبل از ارتباط، به آن‌ها گفته شده بود که سیستم‌ها را خاموش کنند.

  • زمان اولین راهپیمایی بعد از فرود تغییر یافت. در حقیقت، این عمل با تأخیر انجام گرفت و پارکس همهٔ راهپیمایی آپولو۱۱ را پوشش داد.[۱۲۳]

۴. ظاهراً پارکس دارای بهترین تصویر از ماه بود؛ ولی رسانه‌های استرالیایی و همه مراکز شناخته شده، تصویر خود را از آمریکا دریافت می‌کردند.

۵. پارکس سیگنال‌های بهتری را وقتی که ماه در طرف دیگر زمین بود، دریافت می‌کرد.

  • این موضوع توسط شاهدان و گزارش مأموریت تأیید نمی‌شود.

اطلاعات گم شده[ویرایش]

برنامه کار و طراحی و نقشه‌های پیشرفت ماشین‌ها گم شدند.[۱۲۶][۱۲۷] اطلاعات آپولو۱۱ شامل دوری‌سنج و ویدیوهای با کیفیت از اولین راهپیمایی بوده‌است که گم شده‌اند.[۳۹][۱۲۸]

نوارها[ویرایش]

عکس با کیفیت اس‌اس‌تی وی قبل از اسکن تبدیل‌کننده.
عکس خراب شده بعد از اسکن تبدیل‌کننده اس‌اس‌تی‌وی.

دکتر دیوید آر ویلیامز (پرونده ناسا در مرکز پروازهای فضایی گودارد) و مدیر پرواز آپولو۱۱ جنه کرانز هردو اذعان کرده‌اند که نوارهای دور سنجی آپولو۱۱ گم شده‌است. تئوری پردازان توطئه تصور می‌کنند که این‌ها اصلاً وجود نداشته‌اند.[۳۹] نوارهای دور سنجی آپولو ۱۱ با نوارهای فرود بر ماه متفاوت بودند، چون دارای اطلاعت خام فیلم نمایش شده در تلویزیون بودند. به دلایل فنی، کاوشگر آپولو ۱۱ دوربین اس‌اس‌تی‌وی را حمل می‌کرد. برای به تلویزیون بردن عکس‌ها، تبدیل‌کننده اسکن مورد نیاز بود. رادیو تلسکوپ موجود در پارکس می‌توانست، دور سنجی را هنگام قدم گذاشتن در ماه دریافت کند.[۱۲۵] آنتن پارکس از آنتن ناسا در استرالیا بزرگ‌تر بود و می‌توانست تصویر بهتری را دریافت کند. آن آنتن حتی از آنتن ناسا در مرکز شبکه فضای دوردست گلداستون هم بزرگتر بود. سیگنال‌های مستقیم تلویزیون به همراه اطلاعات دور سنجی در یک نوار آنالوگ در پارکس ضبط می‌شد. ارتباطات اصلی اس‌اس‌تی‌وی دارای کیفیت بهتری نسبت به عکس‌های تبدیلی داشتند، که این نوارها گم شده‌اند.[۱۲۵] یک اسکن خام و واقعی از تبدیل سیگنال‌های اساستیوی، پیش از پخش جهانی، در استرالیا صورت گرفت. هنوز عکس‌های اصلی اس‌اس‌تی‌وی موجود است. بعد از ۵۰ دقیقه گذشتن از عکس‌برداری توسط یک فیلم ۸ میلی‌متری آماتور، این‌ها آماده شده‌اند. بعدها در مأموریت‌های آپولو اس‌اس‌تی‌وی استفاده نشد. طبق گفته دکتر ولیامز، حد اقل بعضی از نوارهای دوری سنج ALSEP هنوز باقی‌مانده‌اند. کپی‌های آن نوارها پیدا شده‌است.[۱۲۹]

دیگران به دلایلی به دنبال پیدا کردن نوارهای گم شده دور سنجی می‌گردند. نوارها شامل اصلی‌ترین و باکیفیت‌ترین ویدیوها از فرود آپولو ۱۱ بودند. بعضی از پرسنل آپولو آن را برای آیندگان جستجو می‌کنند، درحالی که مهندسان ناسا به خاطر اطلاعات مفید برای مأموریت‌های آینده، دنبال آن‌ها هستند. آن‌ها نوارها را پیدا کرده و در سال ۱۹۷۰ به آرشیو ملی آمریکا فرستاده‌اند، اما به‌خاطر درخواستشان در سال ۱۹۸۴، نوارها به مرکز پروازهای فضایی گودارد فرستاده شده‌اند. گمان می‌رود که نوارها قبل از استفاده مجدد، فروخته شده‌اند.[۱۳۰] گودارد در سال ۳۵۰۰۰ نوار می‌فروخته،[۱۳۱] حتی قبل از فرود بر ماه.

در نوامبر سال ۲۰۰۶، مجله کسمس گزارش داده‌است که ۱۰۰ نوار ضبط شده در استرالیا در طول مأموریت آپولو ۱۱ در یک آزمایشگاه علمی کوچک در دانشگاه فنی کورتین در شهر پرت یافت شده‌است. یکی از نوارهای قدیمی برای آزمایش به ناسا فرستاده شد. عکس‌های اس‌اس‌تی‌وی روی نوار نبود.[۱۲۹]

در ژوئیه ۲۰۰۹، ناسا بیان کرد که شاید فیلم‌های اصلی آپولو ۱۱ پاک شده باشند، پس تصمیم به استفاده مجدد از آن‌ها گرفت. در دسامبر ۲۰۰۹، ناسا یک گزارش نهایی از نوارهای دور سنجی آپولو ۱۱ ارائه داد. مهندس ارشد دیک نافزگر، کسی که در طول مأموریت‌های آپولو مسئول برنامه‌های تلویزیونی بود، اکنون مسئول پروژه جدید آپولو می‌باشد. بعد از ۳ سال تحقیق، دیک نافزگر گفت: تقریباً ۴۵ عدد از نوارهای ویدئویی آپولو ۱۱ پاک شده‌اند. در چهلمین سالگرد فرود آپولو ۱۱، شرکت (لوری دیجیتال) نوارهای باقی‌مانده را احیا کرد. مدیر شرکت مایک اینچالیگ گفت: شرکت این را از کمترین کیفیت بدست آورده‌است. نافزگر، لوری را برای بازسازی فیلم‌ها ستایش کرد، که به صورت سیاه و سفید است. پروژه بازسازی به قیمت ۲۳۰۰۰۰ دلار، که ماه‌ها طول خواهد کشید و کیفیت صدا را بهتر نمی‌کند. بعضی از فیلم‌های با کیفیت، در وب‌سایت ناسا در دست رس هستند.[۱۳۲]

بلوپرینت‌ها[ویرایش]

ماهپیمای پرتاب شده به درون آپولو ۱۵

وب‌سایت Xenophilia. Com نظریه توطئه‌ای را نوشته بود که بلوپرینت‌های ساترن ۵، ماه نورد آپولو، ماهپیما و تجهیزات مرتبط، گم شده‌است.[۱۳۳] طراحی‌هایی از ماه نورد و ماه‌پیما در سایت ناسا وXenophilia. com وجود دارد.[۱۳۳] به نظر می‌رسد که گرومن تمام اطلاعات ماه‌نورد را از بین برده‌است،[۱۲۷][۱۳۴] اما کپی‌هایی از بلوپرینت‌های ساترن ۵ روی ریزنگاشت وجود دارد.[۱۳۵]

چهار عدد از ماه‌پیماهای مأموریت‌ها توسط بوئینگ ساخته شده‌اند.[۱۳۶] سه عدد از آن‌ها توسط آپولو ۱۵ و ۱۶ و۱۷ به ماه حمل شد و آنجا ماند. بعد از آنکه آپولو۱۸ لغو گشت، ماه‌پیمای دیگر به عنوان تأمین‌کننده لوازم یدکی آن سه ماه‌پیماهای قبلی به کار رفت. دفترچه ۲۲۱ صفحه‌ای ماه نورد دارای همه جزئیات جز بلوپرینت‌ها است.[۱۳۷]

فناوری[ویرایش]

برات سیبل گفته‌است که رابطه آمریکا و شوروی دلیل این است که فرود بر ماه اتفاق نیفتاده است. در بسیاری از سطوح مسابقات فضایی، شوروی از آمریکا جلوتر بود، اما در آخر آن‌ها نتوانستند که انسان را به ماه ببرند و فقط توانستند تنها روی ماه فرود آیند. این نشان می‌دهد که چون یواس‌اس‌آر قادر به این کار نبود، پس آمریکا نیز قادر نخواهد بود.

برای مثال، او بیان می‌کند، در زمان آپولو شوروی از لحاظ زمانی ۵ برابر بیشتر انسان را به فضا برده بود؛ و باید این را اضافه کرد که آن‌ها به پیشرفت‌های زیادی رسیده بودند. اولین ماهواره ساخت بشر در مدار (اسپوتینک ۱ اکتبر ۱۹۵۷)، اولین موجود زنده در مدار (یک سگ به نام لایکا در اسپوتینک ۲ نوامبر ۱۹۵۷)، اولین مرد در مدار(یوری گاگارین آوریل ۱۹۶۱ در وستوک-۱)، اولین زن در فضا (والنتینا ترشکوا ژوئن ۱۹۶۳ در وستوک-۶)، و اولین راهپیمایی در فضا(الکسی لئونوف مارس۱۹۶۵ در وسخود-۲).

گرچه بیشتر دستاوردهای شوروی در همان سال یا حتی گاهی اوقات همان هفته توسط آمریکا نیز انجام شده‌است. در سال ۱۹۶۵ آمریکا تصمیم به انجام اولین‌ها (اولین ایستگاه فضایی) گرفت، که قدم بزرگی برای رفتن به ماه بود. علاوه بر این، ناسا گفت که دستاوردهای شوروی آن‌طور که به نظر می‌رسد مهم نیستند؛ که بعضی از این اولین‌ها اصلاً علم را بهبود نداده‌اند، مانند اولین زن در فضا.[۱۳۸][۱۳۹] در حقیقت با اولین پرتاب انسان در مدار زمین توسط ناسا(آپولو ۷)، یواس‌اس‌آر فقط ۹ پرواز فضایی داشت(۷ عدد با یک فضانورد، یکی با دو یکی با سه) که با ۱۶ عدد آمریکا مقایسه می‌شود. از نظر ساعت پرواز فضایی، شوروی ۴۶۰ ساعت و آمریکا ۱۰۲۴ ساعت را به خود اختصاص داده بودند. از نظر زمانی که انسان در فضا بود، شوروی ۵۳۴ ساعت و آمریکا ۱۹۹۲ ساعت را به خود اختصاص داده بودند. در زمان آپولو۱۱ آمریکا خیلی جلوتر بود.

علاوه بر آن، شوروی تا دهه ۱۹۸۰ نتوانسته بود موشکی با توانایی پرتاب انسان را بسازد، البته جز N1 که در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در مرحله پرتاب شکست خورد.[۱۴۰] ماه نورد LK شوروی در مدار نزدیک زمین در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ امتحان شد.

مرگ کارکنان ناسا[ویرایش]

در یک برنامه تلویزیونی مربوط به توطئه، گروه سرگرمی فاکس لیستی از ۱۰ فضانورد و ۲ شهروند مرتبط با پرواز فضایی را ارائه داد که گفته می‌شود، برای سرپوش گذاشتن به ماجرا کشته شده‌اند.

دو نفر از آن‌ها، مایک آدامز خلبان ایکس۱۵ و رابرت لارنس خلبان MOL، رابطه‌ای با پرواز مردم عادی آپولو نداشته‌اند. همهٔ آن مرگ‌ها حداقل ۲۰ ماه قبل پرواز آپولو۱۱ بوده‌اند. در اوت ۲۰۱۲، ۸ نفر از ۱۲ فضانورد آپولو که بر ماه قدم گذاشتند، از جمله باز آلدرین، و ۹ نفر از فضانوردان آپولو که به ماه پرواز کردند، ولی قدم نگذاشتند مانند مایکل کولینز زنده بودند. تعداد مرگ فضانوردان آمریکایی از زمان ایجاد آپولو تا فرود بر ماه، همانند تعداد مرگ روس‌ها است. فضانوردان و خدمه روسی که در دوره ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۲ مردند: والنتین بوندرنکو (تصادف حین تمرین در روی زمین، مارس ۱۹۶۱)

همچنین رئیس اصلی برنامه فضایی آن‌ها سرگئی کارالیوف بر اثر بیماری مرد.

پاسخ ناسا[ویرایش]

در ژوئن ۱۹۷۷، ناسا حقیقت را در مورد ادعاهای توطئه فرود بر ماه، منتشر کرد.[۱۴۵] ناسا به ذرات و سنگ‌هایی اشاره می‌کند که از ماه جمع کرده و برای اثبات مشروعیت برنامه آورده‌است؛ و می‌گویند که این سنگ‌ها با شرایط زمین مطابقت ندارند. ناسا همچنین گفت که تمام عمل‌های برنامه آپولو از پرتاب تا برگشتش کاملاً زیر نظر رسانه‌های خبری بوده‌است. ناسا به کتاب بیل کایسینگ با عنوان، ما هیچ‌گاه به ماه نرفته‌ایم، با شناسایی یکی از نظریه‌های وی در مورد ایجاد نشدن چاله در ماه وقتی که ماه نورد فرود آمد، پاسخ داد؛ و این حقیقت را به وسیله خاک و سنگی که از ماه آورده بود، ثابت کرد.

بیانیه حقیقت ناسا در ۱۴ فوریه ۲۰۰۱ یک روز قبل از نمایش برنامه نظریه توطئه: آیا ما به ماه رفته‌ایم؟ از شبکه فاکس، دوباره منتشر شد. آن فیلم مستند علاقه مردم را به نظریه جعلی بودن رفتن به ماه بیشتر کرد، تا جایی که ناسا مجبور به دفاع از اعتبار خود شد.

مشارکت استنلی کوبریک[ویرایش]

استنلی کوبریک فیلمساز متهم به ساختن فیلم‌هایی از آپولو ۱۱ و ۱۲ است. احتمالاً علت آن ساختن فیلم سفری به فضا بوده که قسمتی از آن در ماه است و صحنه‌های برجسته خاصی در فیلم وجود دارد.[۲۳] این نظریه بیان می‌کند هنگامی که در سال ۲۰۰۱، فیلم مربوط به سال ۱۹۶۸ پس‌تولید شد، ناسا به کوبریک نزدیک گشت تا ۳ فرود اول به ماه را کارگردانی کند. پرتاب و برگشت باید واقعی می‌بود ولی فضاپیما باید در مدار زمین می‌ماند و یک فیلم تقلبی (زنده از ماه) در تلویزیون پخش می‌شد. شاهدی برای این نظریه وجود ندارد، ولی بسیاری از حقیقت‌ها نادیده گرفته‌است. برای مثال، در ۲۰۰۱ منتشر شد و تصویر کوبریک از ماه خیلی متفاوت از عکس‌ها و فیلم‌های ناسا بود. کوبریک فردریک اردوی و هری لنگ را که برای ناسا کار می‌کردند و پیمانکاران اصلی هوا و فضا بودند در سال ۲۰۰۱ استخدام کرد تا برایش کار کنند. او همچنین از دوربین‌های 50 mm f|۰. ۷ شرکت (زئیس) که برای ناسا ساخته شده بودند و از دسته جا مانده بودند، استفاده کرد. با این حال، او از این لنزه فقط در بری لیندون استفاده کرد. لنزها برای عکاسی مناسب بودند و برای فیلم‌برداری باید عوض می‌شدند. شبه مستند برا این پایه درست شده‌است، طرف تاریک ماه،[۱۴۶] می‌توانست نظریه توطئه را شدت ببخشد. شبه مستند فرانسوی، کارگردانی شده توسط ویلیام کارل، در سال ۲۰۰۲ در شبکه Arte و تحت عنوان Opération Lune پخش شد. آن شبه مستند، تئوری‌های توطئه را با انجام مصاحبه‌های دروغین مسخره می‌کرد، داستان ترورهای به کمک استنلی کوبریک و سی‌آی‌ای، و پر از اشتباهات آشکار متنوع، ربط دادن به بازیگران فیلم قبلی، جذابیت فیلم را برای بینندگان زیاد کرد. با این حال، Opération Lune هنوز از طرف باور کنندگان توطئه استفاده می‌شود.

نظریه‌ها زیادی هستند که اول به صورت شوخی گفته شدند، ولی بعدها توسط کلاید لوئیس جدی شدند.[۲۳][۱۴۷]

کار دانشگاهی[ویرایش]

در سال ۲۰۰۲، ناسا ۱۵٬۰۰۰دلار به جیمز اوبرگ داد تا گروهی برای نوشتن دفاعیه در مقابل توطئه‌ها، ایجاد کند. گرچه ناسا گروه را بعد از یک سال به خاطر شکایت‌هایی که کتاب به نظریه پردازان توطئه کمک می‌کند، لغو کرد.[۱۴۳] اوبرگ گفت که قصد تمام کردن کتاب را دارد.[۱۴۳][۱۴۸] در نوامبر ۲۰۰۲، پیتر جنینگز گفت که ناسا قصد دارد چند هزار دلار برای اثبات اینکه آمریکا، انسان را به ماه برده‌است، صرف کند؛ و ناسا مردد است، و می‌خواهد چند نفر برای نوشتن دفاعیه نامه استخدام نماید. اوبرگ گفت که نظریه پردازان توطئه مقصر نیستند، بلکه معلم‌ها و مردم (حتی ناسا) باید اطلاعات را در جامعه پخش کنند.[۱۴۳]

در ۲۰۰۴ مارتین هنری و کن اسکلدن از دانشگاه گلاسکو جایزه‌ای را برای تحقیق در مورد نظرات توطئه‌گرانه گرفتند.[۱۴۹] در نوامبر ۲۰۰۴ آن‌ها یک کنفرانس در مرکز علمی گلاسکو ارائه دادند، که ده عدد از مطرح‌ترین تئوری‌های توطئه را جداگانه بررسی و رد کردند.[۱۵۰]

ویژه میسباسترز[ویرایش]

یک قسمت از برنامه میسباسترز در اوت ۲۰۰۸ به فرود روی ماه اختصاص داده شده بود. کارکنان میسباسترز بسیاری از نظریات توطئه را امتحان کردند. بعضی از تست‌ها در مرکز تمرینی ناسا انجام گرفت و تمام نظریات امتحان شده در برنامه‌ای به نام (شکست خورده) نمایش داده شد. به این معنی که آن‌ها درست نبودند.

شواهد سوم-شخص برای فرود بر ماه[ویرایش]

عکس‌های گرفته شده توسط چرخنده شناساگر ماه از مکان‌های فرود بر ماه. مکان فرود آپولو۱۱، (مکان فرود ماه نورد، درحالی که ۴۰ سال پیش این اتفاق افتاده ولی الان هم مثل ۴۰ سال پیش است). نیویورک تایمز[۱۵۱]

عکس‌هایی از مکان‌های فرود[ویرایش]

عکسی از محل فرود آپولو ۱۷
عکسی از محل فرود آپولو ۱۱

نظریه پردازان توطئه ادعا می‌کنند که رصدخانه‌ها و تلسکوپ فضایی هابل باید قادر به عکس برداری از مکان‌های فرود باشند. این نشان می‌دهد که رصدخانه‌ها (همپای تلسکوپ هابل) اصلی جهان در توطئه با نگرفتن عکس همدستی می‌کردند. عکس گرفته شده توسط هابل، شامل عکس‌های آخرین فرودهای آپولو است، اما کیفیت عکس‌های گرفته شده توسط هابل خوب نیست و اجزای ماه که دارای اندازه ۵۵–۶۹ متر هستند، دیده نمی‌شود. این در حالی است که دارای کیفیت لازم برای دیدن موقعیت جاهای فرود آمده بر ماه می‌باشد.[۱۵۲]

در آوریل ۲۰۰۱، لئونارد دیوید مقاله‌ای را در space. com منتشر کرد،[۱۵۳][۱۵۴] که عکسی گرفت شده توسط فضاپیمای کیلمتاین را نشان می‌دهد، که پخش شدن نقاطی را نمایان می‌سازد که در آن‌ها، آپولو ۱۵(به گفته ناسا) فرود داشته‌است. مدارک توسط میشا کرسلاوسکی، از دانشکده علوم فضایی دانشگاه براون، و یوری شوکراتوا از دانشگاه فضایی اوکراین جمع شده‌است. کاوشگر بدون سرنشین، بنابه گفتهٔ برنارد فوینگ، مدیر ارشد برنامه ای‌اس‌اِی سازمان فضایی اروپا به نام اسمارت-۱ عکس‌هایی را از محل‌های فرود فرستاده‌است.[۱۵۵]

در ۲۰۰۲، آلکس آر بکول، از دانشگاه هاوایی گفت که بعضی عکس‌ها هنگام چرخش به دور ماه، توسط فضانوردان گرفته شده‌است.

روزنامه دیلی تلگراف در سال ۲۰۰۲، مقاله‌ای را چاپ کرد که می‌گفت، فضانوردان اروپایی برای دیدن محل فرود از تلسکوپ وی‌ال‌تی استفاده کردند. طبق مقاله، دکتر ریچارد وست گفت، تیمش عکس‌های باکیفیتی را از محل فرود بر ماه گرفتند. مارکوس آلن گفت، که هیچ عکسی من را متقاعد به فرود بر ماه نمی‌کند.[۱۵۶] آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷ کاوشگر سلنه را از مرکز فضایی تانیگاشیما پرتاب کرد. سلنه در ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری به دور ماه چرخید. در مه ۲۰۰۸، آژانس یک گزارشی را ارائه داد که در آن اثرات ماه نورد آپولو۱۵ را با عکس دوربین تراین بررسی می‌کرد.[۱۵۷] بازسازی سه بعدی عکس نشان داد، که عکس گرفته شده توسط تراین با عکس آپولو۱۵ از سطح مطابقت دارد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۹، ناسا عکس‌های کم کیفیتی از مکان‌های فرود آپولو ۱۱، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷ که برای آزمایش، توسط شناساگر ماه گرفته شده‌است، را ارائه کرده‌است.[۱۵۸] عکس‌ها جای سیاه ایجاد شده توسط فرود را نشان می‌دهند. عکس گرفته شده از محل فرود آپولو ۱۴، راهی را که فضانوردان بین کاوشگر و محل کار خود ایجاد کرده‌اند نشان می‌دهد.[۱۵۸] در ۳ سپتامبر ۲۰۰۹، ناسا عکس‌های گرفته شده از محل فرود آپولو ۱۲ را منتشر کرد.[۱۵۹] کبودی حاصل از کاوشگر اینترپید، بسته آزمایش(ALSEP)، فضاپیمای سورویور ۳، و جای پای فضانوردان کاملاً معلوم می‌کند رکه این عکس‌ها ناقض نظریه‌های توطئه‌اند.[۱۶۰] در ۱ ستامبر ۲۰۰۹، چاندریان-۱، برنامه هند در ماه، عکس‌هایی از محل فرود آپولو ۱۵ و جای پاهای فضانوردان گرفت.[۱۶۱][۱۶۲] در ۸ سپتامبر ۲۰۰۸، کاوشگر بدون سرنشین سازمان فضایی هند از مرکز فضایی ساتیش داون به هوا فرستاده شد. عکس‌های آن، توسط تکنولوژی تصویربرداری فراطیفی گرفته شده بودند.[۱۶۱]

چنگ ۲ دومین کاوشگر جمهوری خلق چین که در ۲۰۱۰ پرتاب شد، عکس‌هایی با رزولوشن ۱٫۳متر گرفت که رد پای فضانوردان را نشان می‌دهد.[۱۶۳]

سنگ‌های آورده شده از ماه[ویرایش]

سنگ جنسیس آورده شده از ماه توسط آپولو ۱۵، که از همه سنگ‌های زمین قدیمی‌تر است.

در طی ۶ مأموریت با سرنشین آپولو تقریباً ۳۸۲ کیلوگرم از سنگ‌های ماه جمع‌آوری شده‌است. نظر همهٔ دانشمندان این است که سنگ‌ها از ماه است، نمونه‌های ناسا هم از سنگ‌های زمین و هم از شهاب‌سنگ‌ها متفاوت است. دانشمندان در آن نشان دادند که کمبود محصولات هیدروژن وجود دارد، آن‌ها نشان دادند که در محیط بدون هوا اتفاقاتی برای سنگ می‌افتد، و آن‌ها صفات ژئوشیمی منحصر بفردی دارند. علاوه برآن، بیشترشان ۲۰۰میلیون سال قدیمی‌تر از سنگ‌ها زمین هستند؛ و دارای همان ویژگی‌های نمونهٔ شوروی می‌باشند.[۱۶۴]

نظریه پردازان توطئه می‌گویند که سفر ورنر فون براون از مرکز پروازها فضایی مارشال به قطب جنوب برای جمع‌آوری سنگ‌هایی که برای فریب از آن‌ها استفاده شده، بوده‌است. چون وی عضو سابق اس‌اس بود (توسط گشتاپو دستگیرشده بود)،[۱۶۵] فیلم مستند آیا ما رفته‌ایم؟،[۳۹] پیشنهاد کرد که او بخاطر اتهامات وارده، مجبور به کمک در این ماجرا شده‌است. ناسا گفت که: مأموریت فون براون این بود که نگاهی به محیط و فاکتورهای محاسباتی که ممکن بود در مأموریت اثر داشته باشد، بیندازد.[۱۶۶] ناسا تیم‌هایی را به قطب جنوب فرستاد تا در شرایط سیاره‌های خارجی کار کنند.

دانشمندان قبول دارند، که سنگ‌ها مربوط به ماه و مریخ است که در اطراف دهانه برخوردی یافت شده‌اند، و بعضی از آن‌ها در زمین نیز به عنوان شهاب سنگ فرود آمده‌اند.[۱۶۷][۱۶۸] ناسا بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ توانست ۳۸۲ کیلوگرم از سنگ‌های ماه را جمع کند که با وجود گشتن اشخاص و دولت‌ها در سراسر جهان به مدت ۲۰ سال، فقط ۳۰ کیلوگرم از آن‌ها در روی زمین نمونه دارد.[۱۶۹]

هنگامی که در مأموریت‌های آپولو ۳۸۲ کیلوگرم سنگ ماه جمع شده بود، روبات‌های لونا ۱۶ و لونا ۲۰ و لونا ۲۴ شوروی توانستند، تنها ۳۲۶ گرم جمع کنند. درواقع، برنامه‌های فعلی مریخ، می‌توانند فقط ۵۰۰ گرم خاک را بیاورند،[۱۷۰] و روبات پیشنهاد شده بر پایه قطب جنوب، فقط می‌تواند ۱ کیلوگرم سنگ بیاورد.[۱۷۱][۱۷۲][۱۷۳] اگر ناسا از همان تکنولوژی‌ها برای روبات‌ها استفاده کرده‌است، پس باید ۳۰۰ تا ۲۰۰۰ روبات وجود داشت، تا آن مقدار را جمع‌آوری کنند.

کایسینگ در مورد آرایش سنگ‌ها پرسید: چرا هیچ سنگ گران‌قیمتی مانند طلا و نقره و. . . در میان سنگ‌ها نیست؟ آیا این منطقی است؟ چرا این موضوع توسط فضانوردان در مصاحبه‌ها گفته نشده‌است؟ زمین‌شناسان تشخیص دادند که طلا و نقره موجود در زمین از واکنش مایع‌های هیدروترنال با سنگ‌های معدن درست می‌شوند. تا سال ۱۹۶۹ باور می‌شد که روی ماه آب وجود ندارد، و هیچ زمین‌شناسی زحمت بحث در مورد پیدا کردن این‌ها را در چنین اندازه زیاد، به خود نمی‌داد.

مأموریت‌هایی که به وسیله اشخاص غیر مرتبط دنبال می‌شد[ویرایش]

گذشته از ناسا، مسیر مأموریت‌های آپولو توسط گروه‌ها و اشخاص رد یابی می‌گشت. در آخرین مأموریت، ناسا زمان و مکان دیده شدن فضاپیما را مشخص کرد. مسیر توسط رادار پیدا می‌شد و توسط تلسکوپ‌هایی عکس‌برداری صورت می‌گرفت. همچنین ارتباط رادیویی میان فضانوردان و زمین، همیشه ضبط می‌گشت.

پس بازتابگرها[ویرایش]

حضور پس بازتابگرها در آزمایش فاصله سنجی لیزری قمری شاهد این است، که فرود اتفاق افتاده‌است. رصدخانه لیک اقدام به بررسی پس بازتابگر آپولو ۱۱ هنگامی که آرمسترانگ و آلدرین روی ماه بودند، کرد ولی تا ۱ اوت ۱۹۶۹ موفق نشد.[۱۷۴] فضانوردان آپولو ۱۴ در ۵ فوریه ۱۹۷۱ پس بازتابگری را مستقر کردند، و رصدخانه مک‌دونالد بررسی خود را به همان روش انجام داد؛ و همین اتفاق برای آپولو ۱۵ اتفاق افتاد و مک‌دونالد بعد از چند روز موفق به بررسی شد.[۱۷۵] پس بازتابگرهای کوچکی هم توسط روس‌ها با کاوشگرهای لونخود ۱ و لونخود ۲ روی ماه قرار داده شده‌است.[۱۷۶]

پس بازتابگر آپولو ۱۱ که هنوز با همان پوشش محافظ خود، سر جایش قرار دارد.

نظر عموم[ویرایش]

در یک نظرسنجی توسط واشینگتن پست در سال ۱۹۹۴، ۹٪ نظردهندگان گفتند که ممکن است فضانوردان به ماه نرفته باشند، و ۵٪ درصد گفتند که مطمئن نیستند.[۱۷۷] در سال ۱۹۹۹ شرکت گالوپ فهمید که ۶٪ مردم شک دارند که فرود اتفاق افتاده و ۵٪ نظری ندارند.[۱۷۸][۱۷۹][۱۸۰][۱۸۱] که تقریباً مشابه با نظرسنجی سی‌ان‌ان|تایم در ۱۹۹۵ است.[۱۷۸] مقامات شبکه فاکس گفتند: بعد از اینکه در فوریه ۲۰۰۱، ۱۵ میلیون نفر برنامه «آیا ما به ماه رفته‌ایم؟» را دیدند، شک به این اتفاق به ۲۰٪ رسید.[۱۷۹] به نظر می‌رسید که فاکس، نظریه‌های توطئه را ترویج می‌دهد.[۱۷۹]

در سال ۲۰۰۰، بنیاد نظر عمومی با نظر سنجی فهمید که، ۲۸٪ مردم روسیه می‌گویند که فضانوردان آمریکایی بر ماه فرود نیامدند، و این درصد در تمامی جوامع برابر است.[۱۸۲][۱۸۳][۱۸۴] در سال ۲۰۰۹، در یک نظر سنجی توسط مجله مهندسی و تکنولوژی بریتانیا مشخص شد که ۲۵٪ مردم می‌گویند، فرود بر ماه انسان یک دروغ بوده‌است.[۱۸۵] یک نظر سنجی دیگر نشان می‌دهد که ۲۵٪ مردم ۱۸–۲۵ سال مطمئن بر این امر نیستند.[۱۸۶] نظر دیگری در سطح جهان وجود دارد که فرود بر ماه دروغ بوده‌است. در ۱۹۹۷ مجله هوراکریشنا، توطئه را «برگشت به خدا» نامید، و گفت: خورشید ۹۳۰۰۰۰۰۰ مایل دورتر است، و بنابه گفتهٔ هندو (ماه ۸۰۰۰۰۰ مایل دورتر از آن است)، یعنی ماه در فاصله تقریبی ۹۴۰۰۰۰۰۰ مایل قرار دارد، که برای طی این فاصله در ۹۱ ساعت، سرعت یک میلیون مایل در ساعت نیاز است، که مطمئناً غیرممکن است، حتی با محاسبه دانشمندان.[۱۸۷][۱۸۸] جیمز اوبرگ از خبرگزاری ای‌بی‌سی نیوز گفت: تئوری‌های توطئه در مدارس کوبا و هر جایی که معلمان کوبایی فرستاده می‌شوند، تدریس می‌شود.[۱۴۳][۱۸۹] طبق نظرسنجی که در ده ۱۹۷۰ توسط آژانس اطلاعاتی آمریکا انجام گرفت، بیشتر نظردهندگان در آمریکای لاتین آسیا و آفریقا از فرود بر ماه ناآگاه بوده‌اند، بسیاری از آن‌ها توسط تبلیغات سیاسی و فکر اینکه ماجرا کلاً داستان علمی-تخیلی بوده‌است، ناآگاه مانده‌اند، و بسیاری فکر می‌کنند که روسیه برای اولین بار روی ماه فرود آمده‌است.[۱۹۰]

پانویس[ویرایش]

  • ^  We Never Went to the Moon: America's Thirty Billion Dollar Swindle

منابع[ویرایش]

  1. «آیا سفر به ماه دروغ بود؟». ایسنا. ۲۰۱۷-۰۳-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۴.
  2. Popov, Alexander Ivanovich. Человек на Луне? Какие доказательства? [Man on the Moon? What's the Evidence?]. Part 2 (به Russian). Archived from the original on February 17, 2009.
  3. «چرا ادعاهای ساختگی بودن سفر به ماه صحت ندارند». BBC Farsi. ۲۰۱۹-۰۷-۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۴.
  4. Kaysing 2002
  5. https://history.nasa.gov/Remembering_Space_Age_B.pdf
  6. Kaysing 2002, p. 74
  7. Kaysing 2002, p. 80
  8. Kaysing, Wendy L. "A brief biography of Bill Kaysing". BillKaysing.com. Retrieved February 28, 2013.
  9. Kaysing 2002, p. 30
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Kaysing 2002, p. 7–8
  11. Plait 2002, p. 157
  12. "DID U.S. ASTRONAUTS REALLY LAND ON THE MOON?" (PDF). Rocket and Space Technology. February 14, 2001. Retrieved July 15, 2019.
  13. Galuppini, Albino. "Hoax Theory". BillKaysing.com. Retrieved May 3, 2013.
  14. Schadewald, Robert J. (July 1980). "The Flat-out Truth: Earth Orbits? Moon Landings? A Fraud! Says This Prophet". Science Digest. New York: Hearst Magazines. Retrieved July 15, 2019.
  15. van Bakel, Rogier (September 1994). "The Wrong Stuff". وایرد (2.09). New York: Condé Nast Publications. p. 5. Retrieved July 15, 2019.
  16. Chaikin 2007 (page needed)
  17. Dick & Launius 2007, pp. 63–64
  18. Brian 1982
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Cooper, William (1997). "MAJESTYTWELVE". williamcooper.com. Archived from the original on 15 August 2000. Retrieved May 31, 2013.
  20. Fetzer, James H. (May 2, 2013). "Did America Land Men on the Moon?: The Moon Landing Hoax" (MP3) (Interview). Interviewed by Sterling Harwood. Retrieved May 3, 2013.
  21. Cosnette, Dave. "The Apollo Hoax". Ufos-aliens.co.uk. Dave Cosnette. Retrieved July 15, 2019.
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ Windley, Jay. "Clavius: Photo Analysis - buzz's hot spot". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved July 15, 2019.
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ Lewis, Clyde. "Good Luck, Mr. Gorsky!". Groundzeromedia.org. Retrieved July 15, 2019.
  24. Lheureux 2000
  25. «Site officiel du livre LUMIERES SUR LA LUNE». lheureux.free.fr. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۵.
  26. "Moon shots 'faked'". BBC News. London: BBC. June 21, 2001.
  27. Mukhin 2005
  28. Mukhin, Yury Ignatyevich. "Anti-Apollo: Lunar Scam of the USA 'АнтиАполлон'. Лунная афера США" (به Russian). ymuhin.ru. Retrieved April 28, 2013. Promotional webpage from Mukhin's personal website.
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ Bennett & Percy 2001
  30. Windley, Jay. "Clavius: Bibliography - dramatis personae". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 25, 2008.
  31. Pokrovsky, Stanislav G. (2007). "Investigation into the Saturn V velocity and its ability to place the stated payload into lunar orbit" (PDF). Актуальные проблемы современной науки. Moscow (5): 152–166. ISSN 1680-2721. Retrieved July 16, 2019. English translation by BigPhil 2011.
  32. Pokrovsky, Stanislav G. "Improved estimates of the Saturn V velocity and its ability to place the stated payload into lunar orbit" (PDF). ©Aulis Publishers/Aulis Online. Retrieved July 16, 2019. English translation by BigPhil 2011.
  33. "Investigations: Moon". Supernovum.ru (به Russian). Archived from the original on 25 July 2009. Retrieved May 1, 2013. Site archives three papers by Stanislav G. Pokrovsky.
  34. "(Stanislav Pokrovsky - Professionaly.ru) Станислав Покровский — Профессионалы.ru" (به Russian). Профессионалы.ru. Retrieved May 1, 2013.
  35. Pokrovsky, Stanislav (April 27, 2008). "(A more exact reconstruction) Уточненная реконструкция" (Forum). Форум С. Кара-Мурзы. Archived from the original on 2 June 2013. Retrieved May 1, 2013. S. Kara-Murza forum message to Дмитрий Кропотов.
  36. Popov 2009
  37. Popov, Alexander Ivanovich. (Man on the Moon? What's the Evidence?) Человек на Луне? Какие доказательства?. Part 2 (به Russian). Archived from the original on 17 February 2009. Retrieved 6 September 2014.
  38. Popov, Alexander Ivanovich. "(Man on the Moon? What's the Evidence?) Человек на Луне? Какие доказательства?" (Abstract) (به Russian). Retrieved April 28, 2013. "Man on the Moon? What's the Evidence?" is the title of a preliminary paper. Selected chapters of Popov's book, Americans on the Moon, are also provided.
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ ۳۹٫۲ ۳۹٫۳ Ranen, Aron (Director, Writer, Producer); Britton, Benjamin (Writer, Executive Producer) (2005) [First published 1999 by the University of Cincinnati as part of Moon: A Mutual Reality Art Experience]. Did We Go? (VHS tape). Santa Monica, CA: Third Wave Media. OCLC 56316947. Retrieved May 4, 2013. Abstract: "This video looks at whether man actually walked on the moon in 1969 or if it was an elaborate hoax."
  40. Britton, Benjamin (Executive Producer); Britton, Lisa (Associate Producer); Ranen, Aron (Video Documentary); et al. (1999). Moon: A Mutual Reality Art Experience (DVD video). Cincinnati, OH: University of Cincinnati. OCLC 43837978. Abstract: "The Moon Project is a full-screen, Mutual Reality Internet DVD made on the event of the 30th anniversary of humankind's first moon landing. It is to bring viewers into personal contact with humanity's cultural tradition through participation in the exploration of the moon. As an historical source document and as an artistic interpretation of cultural context, the Moon project is made to connect viewers in our collective global culture."
  41. René 1994
  42. "Moon Hoax - MOONMOVIE.COM - Seeking Full Disclosure of NASA's Fraudulent Manned Moon Landings". Moonmovie.com. Nashville, TN: AFTH, LLC. Archived from the original on 2 November 2010. Retrieved November 13, 2010.
  43. en:A Funny Thing Happened on the Way to the MoonSibrel, Bart Winfield (Writer, Producer, Director) (2001). A Funny Thing Happened on the Way to the Moon (DVD). Fairway, TN: AFTH, LLC. OCLC 426135438.
  44. "Moon Hoax – A Funny Thing Happened on the Way to the Moon DVD – Front Cover & Bart Sibrel". Moonmovie.com. Nashville, TN: AFTH, LLC. Archived from the original on 28 February 2008. Retrieved November 25, 2008.
  45. Svector (Writer, Producer, Director) (2007). Lunar Legacy (Flash Video) (Digital video). Low Gravity Films. Retrieved May 9, 2013.
  46. "Buzz Aldrin Punch" در یوتیوب
  47. Bancroft, Colette (September 29, 2002). "Lunar Lunacy". St. Petersburg Times. |access-date= requires |url= (help)
  48. Soejima 2004
  49. White, Jack D. (April 13, 2010). "An Interview with Photo Analyst Jack White On JFK, Apollo and 9/11". NoMoreGames.net (Interview). Interviewed by Morgan O. Reynolds. Retrieved May 23, 2013.
  50. Bugliosi, Vincent (2007). Reclaiming History: The Assassination of President John F. Kennedy. New York: W. W. Norton & Company. pp. 504–512. ISBN 978-0-393-04525-3.
  51. Fetzer, James H., ed. (1998). Assassination Science: Experts Speak Out on the Death of JFK. Chicago: Catfeet Press. pp. 213–214. ISBN 0-8126-9366-3.
  52. Windley, Jay. "Clavius: Bibliography - jack white". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved May 23, 2013.
  53. Wisnewski 2007
  54. Chaikin 2007, p. 2, "We choose to go to the Moon! We choose to go to the Moon in this decade and do the other things – not because they are easy, but because they are hard. " – Kennedy speaking at Rice University, September 12, 1962.
  55. Plait 2002, p. 173
  56. "Moon Hoax MOONMOVIE.COM Frequently Asked Questions". Moonmovie.com. Nashville, TN: AFTH, LLC. Archived from the original on 12 February 2008. Retrieved August 26, 2009.
  57. "Soviet Lunar Programs". Space Race (Online version of exhibition on view in Gallery 114). Washington, D.C.: National Air and Space Museum. Retrieved November 13, 2010.
  58. Zak, Anatoly. "Russia's space command and control infrastructure". RussianSpaceWeb.com. Anatoly Zak. Retrieved November 13, 2010.
  59. ۵۹٫۰ ۵۹٫۱ Scheaffer 2004, p. 247
  60. "The Moon Programme That Faltered". Spaceflight. London: British Interplanetary Society. 33: 2–3. March 1991.
  61. "Apollo 18 through 20 - The Canceled Missions", Dr. David R. Williams, NASA, accessed July 19, 2006.
  62. Kaysing 2002, p. 71
  63. Kennedy, John F. (May 25, 1961). Special Message to Congress on Urgent National Needs (Motion picture (excerpt)). Boston, MA: John F. Kennedy Presidential Library and Museum. Accession Number: TNC:200; Digital Identifier: TNC-200-2. Retrieved August 1, 2013.
  64. Congress, House of Representatives, Committee on Science and Astronautics (1973). 1974 NASA Authorization Hearings (Hearing on H.R. 4567). Washington, D.C.: 93rd Congress, first session. OCLC 23229007.
  65. Bennett & Percy 2001, p. 77
  66. Bennett & Percy 2001, pp. 330–331
  67. Anderson, Clinton P. (January 30, 1968), Apollo 204 Accident: Report of the Committee on Aeronautical and Space Sciences, United States Senate, with Additional Views, Senate Report 956, Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office, archived from the original on 20 December 2014, retrieved 6 September 2014
  68. "Was The Apollo Moon Landing Fake?". American Patriot Friends Network (APFN). APFN.org. July 21, 2009. Archived from the original on 16 May 2018. Retrieved November 25, 2008.
  69. U.S. Office of Management and Budget
  70. Hepplewhite, T.A.The Space Shuttle Decision: NASA's Search for a Reusable Space Vehicle, chapter 4. Washington, DC: National Aeronautics and Space Administration, 1999.
  71. «رد ۸ شایعه درباره قدم گذاشتن فضانوردان آمریکایی بر ماه در پنجاه سال پیش». صدای آمریکا. ۱۳۹۸-۰۴-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۱۷.
  72. Calder, Vince; Johnson, Andrew, P.E.; et al. (October 12, 2002). "Ask A Scientist". Newton. Argonne National Laboratory. Retrieved August 14, 2009.
  73. Ramsay 2006 (page needed)
  74. Longuski 2006, p. 102
  75. Aaronovitch 2010, pp. 1–2, 6
  76. "Conspiracy Theories". Penn & Teller: Bullshit!. Season 3. Episode 3. May 9, 2005. Showtime.
  77. ۷۷٫۰ ۷۷٫۱ ۷۷٫۲ Windley, Jay. "Clavius: Photography - Crosshairs". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved April 20, 2013.
  78. Windley, Jay. "Clavius: Photography - image quality". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 5, 2009.
  79. "Apollo 11 Mission Photography". Lunar and Planetary Institute. Retrieved July 23, 2009.
  80. "Space Cameras". Hasselblad in Space. Victor Hasselblad AB. Archived from the original on 10 May 2013. Retrieved May 6, 2013.
  81. Carlowicz, Mike (September 28, 2011). "Where are the stars?". NASA Earth Observatory (Blog). NASA. Retrieved April 20, 2013.
  82. Plait 2002, pp. 158–160
  83. File:Lamp-and-moon-example-2.JPG
  84. Woods 2008, pp. 206–207
  85. Harrison 2012, pp. 95–96
  86. Keel, William C. (July 2007). "The Earth and Stars in the Lunar Sky". Skeptical Inquirer. Amherst, NY: Committee for Skeptical Inquiry. 31 (4): 47–50.
  87. Keel, William C. "Apollo16EarthID.gif" (GIF). UA Astronomy Personal Home Page - Bill Keel. Retrieved May 8, 2013. Baseimage: AS16-123-19657; Earth image start: 1233 CDT 21 April 1972; Field shown: 18.9 degrees.
  88. "Solar corona photographed from Apollo 15 one minute prior to sunrise". JSC Digital Image Collection. Lyndon B. Johnson Space Center. July 31, 1971. Photo ID: AS15-98-13311. Archived from the original on 17 February 2013. Retrieved April 26, 2013.
  89. Lunsford, Danny Ross; Jones, Eric M. (2007). "Venus over the Apollo 14 LM". Apollo Lunar Surface Journal. NASA. Retrieved May 8, 2013.
  90. ۹۰٫۰ ۹۰٫۱ Plait 2002, pp. 167–172
  91. ۹۱٫۰ ۹۱٫۱ ۹۱٫۲ Bara, Michael; Troy, Steve. "Who Mourns For Apollo? Part II" (PDF). Mr. Clintberg's Studyphysics!. LunarAnomalies.com. Retrieved November 13, 2010. Part I with Steve Troy and Richard C. Hoagland is available here (PDF). Part III by Steve Troy has been archived from the original by the Wayback Machine on June 10, 2009.
  92. White, Jack (2005). "The skeleton in NASA's spacesuit". AULIS Online. London: AULIS Publishing. Retrieved November 25, 2008.
  93. Windley, Jay. "Clavius: Photo Analysis - lunar rover". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 5, 2009.
  94. Bennett & Percy 2001, pp. 319–320
  95. Windley, Jay. "Clavius: Bibliography - una ronald and the coke bottle". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved May 23, 2013.
  96. Bennett & Percy 2001, p. 319
  97. Anthony, James. "Fly Me to the Moon". Web Wombat. Web Wombat Pty Ltd. Retrieved November 25, 2008.
  98. Shepard & Slayton 1994 (page needed)
  99. Phillips, Tony, ed. (February 28, 2013). "Van Allen Probes Discover a New Radiation Belt". Science@NASA. NASA. Retrieved May 8, 2013.
  100. ۱۰۰٫۰ ۱۰۰٫۱ ۱۰۰٫۲ "The Van Allen Belts". IMAGE Science Center. NASA. Retrieved May 6, 2013.
  101. ۱۰۱٫۰ ۱۰۱٫۱ ۱۰۱٫۲ ۱۰۱٫۳ Woods 2008, p. 109
  102. ۱۰۲٫۰ ۱۰۲٫۱ Plait 2002, p. 162
  103. Windley, Jay. "Clavius: Environment - radiation and the van allen belts". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 8, 2009.
  104. Bailey, J. Vernon (1975). "Radiation Protection and Instrumentation". Lyndon B. Johnson Space Center. NASA SP-368. Archived from the original on 15 May 2013. Retrieved May 17, 2013. Section II, Chapter 3, of NASA SP-368,Biomedical Results of Apollo. See "Table 2 بایگانی‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine: Average Radiation Doses of the Flight Crews for the Apollo Missions."
  105. Plait 2002, pp. 162–163
  106. Plait 2002, pp. 165–167
  107. Windley, Jay. "Clavius: Environment - heat". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 25, 2008.
  108. Phillips, Tony (January 27, 2005). "Sickening Solar Flares". Science@NASA. NASA. Archived from the original on 15 June 2011. Retrieved November 25, 2008.
  109. Cull, Selby (July 12, 2006). "Predicting Solar Eruptions". News from Sky & Telescope. Sky Publishing. Retrieved November 25, 2008.
  110. Windley, Jay. "Clavius: Environment: fluttering flags". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved April 20, 2013.
  111. Harrison 2012, p. 97
  112. McAdams 2011, p. 132
  113. Nemiroff, Robert; Bonnell, Jerry (November 1, 2011). "Hammer Versus Feather on the Moon". Astronomy Picture of the Day. NASA. Retrieved April 20, 2013. Source for video: "The Hammer and the Feather" در یوتیوب
  114. Kaysing 2002, p. 75
  115. Plait 2002, p. 164
  116. Plait 2002, pp. 163–165
  117. ۱۱۷٫۰ ۱۱۷٫۱ "Apollo 11 Preliminary Science Report" (PDF). NASA. 1969. NASA SP-214. Retrieved May 1, 2013.
  118. Woods 2008, p. 191
  119. René 1994 pp. n, 11
  120. Orloff, Richard W. (September 2004) [First published 2000]. "Apollo by the Numbers: A Statistical Reference". NASA History Program Office. NASA. ISBN 0-16-050631-X. NASA SP-2000-4029. Retrieved May 31, 2013. See Statistical Tables:"Selected Mission Weights (lbs)" and "LM Descent Stage Propellant Status".
  121. ۱۲۱٫۰ ۱۲۱٫۱ Rogers, William F. "Apollo Lunar Module Landing Gear" (PDF). Apollo Lunar Surface Journal. NASA. Retrieved May 31, 2013.
  122. "Radio Lag". Redzero.demon.co.uk. Archived from the original on 29 July 2008. Retrieved November 25, 2008.
  123. "Apollo 11 Mission Summary". The Apollo Program. National Air and Space Museum. July 16, 1969. Retrieved November 13, 2010. From NASA SP-214, Preliminary Science Report
  124. "Apollo 11 TV – as seen in Australia". Honeysucklecreek.net. Retrieved November 25, 2008.
  125. ۱۲۵٫۰ ۱۲۵٫۱ ۱۲۵٫۲ Sarkissian, John M. (2001). "On Eagle's Wings: The Parkes Observatory's Support of the Apollo 11 Mission". Publications of the Astronomical Society of Australia. Collingwood, Victoria: CSIRO Publishing for the Astronomical Society of Australia. 18 (3): 287–310. Bibcode:2001PASA...18..287S. doi:10.1071/AS01038. Retrieved November 25, 2008. October 2000 website version, part 1 of 12: "Introduction." Original version available from CSIRO Parkes Observatory (PDF).
  126. Windley, Jay. "Clavius: Bibliography - cosmic dave's 32 questions". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 13, 2010.
  127. ۱۲۷٫۰ ۱۲۷٫۱ Windley, Jay. "Clavius: Bibliography - the Collier article". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 13, 2010.
  128. Macey, Richard (August 5, 2006). "One giant blunder for mankind: how NASA lost moon pictures". The Sydney Morning Herald.
  129. ۱۲۹٫۰ ۱۲۹٫۱ Amalfi, Carmelo (November 1, 2006). "Lost Moon landing tapes discovered". COSMOS Online. Australia: Cosmos Media Pty Ltd. Archived from the original on 14 February 2013. Retrieved November 25, 2008.
  130. Sarkissian, John M. (May 21, 2006). "The Search for the Apollo 11 SSTV Tapes" (PDF). Honeysucklecreek.net. CSIRO Parkes Observatory. Retrieved April 26, 2013.
  131. "The GSFC Scientific Data Storage Problem" (PDF). NASA. Retrieved September 5, 2009.
  132. Garner, Robert, ed. (August 7, 2009). "Apollo 11 Partial Restoration HD Video Streams". NASA. Retrieved September 5, 2009.
  133. ۱۳۳٫۰ ۱۳۳٫۱ "Xenophilia – Moon Hoax Debate". Xenophilia.com. August 2, 2005. Archived from the original on 9 September 2009. Retrieved September 2, 2009.
  134. Scotti, Jim (February 4, 2000). "The Collier article – a critique". Lunar and Planetary Laboratory. University of Arizona. Retrieved September 2, 2009. Scotti's critique of James M. Collier August 1997 article, "Investigator Challenging NASA," Media Bypass (Evansville, IN:Tree Top Communications, Inc.) Vol. 5, No. 8. ISSN 1085-6714.
  135. Paine, Michael (March 13, 2000). "Saturn 5 Blueprints Safely in Storage". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. Archived from the original on 8 July 2008. Retrieved November 13, 2010.
  136. Young, Anthony (April 5, 2004). "Lunar rovers past and future". The Space Review. Jeff Foust. p. 1. Retrieved September 5, 2009.
  137. "Lunar Rover Operations Handbook". NASA. Doc. LS006-002-2H. Retrieved November 25, 2008.
  138. Windley, Jay. "Clavius: Technology - beating the soviets". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 5, 2009.
  139. Warren, Liz (June 17, 2013). "Women in Space Part One, Female Firsts in Flight for Space Exploration and Research". A Lab Aloft (Blog). NASA Blogs. Retrieved July 18, 2013.
  140. "Soviet Lunar Landing". Encyclopedia Astronautica. Mark Wade. Retrieved November 25, 2008.
  141. Scotti, Jim. "Comments on the FOX special on the Hoax". Lunar and Planetary Laboratory. University of Arizona. Retrieved November 25, 2008.
  142. "NASA Apollo Mission Apollo-1-- Baron Report". NASA History Program Office. NASA. Archived from the original on September 21, 2008. Retrieved November 25, 2008.
  143. ۱۴۳٫۰ ۱۴۳٫۱ ۱۴۳٫۲ ۱۴۳٫۳ ۱۴۳٫۴ Oberg, James (March–April 2003). "Lessons of the 'Fake Moon Flight' Myth". Skeptical Inquirer. Amherst, NY: Committee for Skeptical Inquiry: 23, 30. Retrieved April 27, 2013. Reprinted in Frazier, Kendrick (ed.) (2009). Science Under Siege: Defending Science, Exposing Pseudoscience. Amherst, NY: کتاب‌های پرومتئوس. شابک ‎۹۷۸-۱-۵۹۱۰۲-۷۱۵-۷.
  144. "Brian Welch, NASA director Of media services, Dies". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. November 24, 2000. Retrieved May 2, 2013.
  145. "Did U.S. Astronauts Really Land on the Moon" (PDF) (Reissue (June 1977)). Washington, D.C.: NASA. February 14, 2001. Retrieved April 24, 2014.[پیوند مرده]
  146. Dark Side of the Moon (2002)
  147. Windley, Jay. "Clavius: Bibliography - the kubrick article". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved April 20, 2013.
  148. Whitehouse, David (November 8, 2002). "Nasa pulls Moon hoax book". BBC News. London. Retrieved August 26, 2009.
  149. Hendry, Martin; Skeldon, Ken (February 17, 2005). "Did we really land on the Moon?". Cafescientifique.org. Archived from the original on 5 August 2009. Retrieved August 26, 2009.
  150. Di Maggio, Mario (November 2004). "Hoax Busters". Dimaggio.org. Archived from the original on 12 October 2007. Retrieved August 26, 2009.
  151. "The Human Moon". The New York Times. November 16, 2009. Retrieved November 19, 2009.
  152. Stoyanova, Silvia, ed. (September 10, 2007). "Hubble Shoots The Moon". NASA. Retrieved October 20, 2009.
  153. David, Leonard (April 27, 2001). "Apollo 15 Landing Site Spotted in Images". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. Archived from the original on 1 March 2005. Retrieved August 26, 2009.
  154. Richmond, Michael (August 17, 2002). "Can we see Apollo hardware on the Moon?". The Amateur Sky Survey (TASS). Archived from the original on 4 April 2009. Retrieved August 26, 2009.
  155. David, Leonard (March 4, 2005). "End of Conspiracy Theories? Spacecraft Snoops Apollo Moon Sites". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. Retrieved May 2, 2013.
  156. Matthews, Robert (November 24, 2002). "World's biggest telescope to prove Americans really walked on Moon". The Daily Telegraph. London. Retrieved August 26, 2009.
  157. "The "halo" area around Apollo 15 landing site observed by Terrain Camera on SELENE(KAGUYA)" (Press release). Chōfu, Tokyo: Japan Aerospace Exploration Agency. May 20, 2009. Retrieved August 26, 2009.
  158. ۱۵۸٫۰ ۱۵۸٫۱ Hautaluoma, Grey; Freeberg, Andy (July 17, 2009). Garner, Robert, ed. "LRO Sees Apollo Landing Sites". NASA. Retrieved August 14, 2009. NASA's Lunar Reconnaissance Orbiter, or LRO, has returned its first imagery of the Apollo moon landing sites. The pictures show the Apollo missions' lunar module descent stages sitting on the moon's surface, as long shadows from a low sun angle make the modules' locations evident.
  159. Garner, Robert, ed. (September 3, 2009). "Apollo 12 and Surveyor 3". NASA. Retrieved May 2, 2013.
  160. Antonia (September 10, 2009). "A HB Response To The LRO Photos". Lunarlandinghoax.com (Blog). Antares 14 Media. Archived from the original on 18 October 2009. Retrieved April 27, 2013.
  161. ۱۶۱٫۰ ۱۶۱٫۱ "Chandrayaan sends images of Apollo 15 landing". The Times of India. New Delhi: The Times Group. September 2, 2009. Retrieved April 20, 2013.
  162. "Chandrayaan's moon findings: Water, rocks and traces of Apollo". MSN India. Redmond, WA: Microsoft. India Syndicate. October 22, 2009. Archived from the original on 10 May 2014. Retrieved April 20, 2013.
  163. Lina, Yang, ed. (February 6, 2012). "China publishes high-resolution full moon map". English.news.cn. Beijing: Xinhua News Agency. Retrieved April 20, 2013.
  164. Papike, James J.; Ryder, Graham; Shearer, Charles K. (January 1998). "Lunar Samples". Reviews in Mineralogy and Geochemistry. Washington, D.C.: Mineralogical Society of America. 36 (1): 5.1–5.234. ISBN 978-0-939950-46-1.
  165. "Wernher von Braun in SS uniform". The Reformation Online. Bible Believers Press. Source cited: Dornberger, Walter V-2 (1958) New York: Viking Press[OCLC 255209058].
  166. "Marshall Highlights for 1967". Marshall Space Flight Center History Office. Archived from the original on 4 August 2014. Retrieved 6 September 2014. Originally "published in a news release issued in late 1967 by the Marshall Center Public Affairs Office."
  167. Head, James N.; Melosh, H. Jay; Ivanov, Boris A. (November 2002). "Martian Meteorite Launch: High-Speed Ejecta from Small Craters". Science. 298 (5599): 1752–1756. Bibcode:2002Sci...298.1752H. doi:10.1126/science.1077483. PMID 12424385.
  168. Cooke, Bill (2006). "The Great Interplanetary Rock Swap". Astronomy. Waukesha, WI: Kalmbach Publishing. 34 (8): 64–67. ISSN 0091-6358.
  169. Korotev, Randy (2005). "Lunar geochemistry as told by lunar meteorites". Chemie der Erde. 65 (4): 297–346. Bibcode:2005ChEG...65..297K. doi:10.1016/j.chemer.2005.07.001.
  170. "Mars Sample Return". European Space Agency.
  171. Portree, David S. F. (November 7, 2012). "Lunar South Pole-Aitken Sample Return (2002)". Wired. New York: Condé Nast Publications. Retrieved May 2, 2013.
  172. Duke, Michael B. (June 2003). "Sample return from the lunar South Pole-Aitken Basin". Advances in Space Research. Netherlands: Elsevier. 31 (11): 2347–2352. Bibcode:2003AdSpR..31.2347D. doi:10.1016/S0273-1177(03)00539-8.
  173. Duke, M. B.; Clark, B. C.; Gamber, T.; et al. (September 24, 1999). "Sample Return Mission to the South Pole Aitken Basin" (PDF). Retrieved May 2, 2013. Paper presented at the "New Views of the Moon II: Understanding the Moon Through the Integration of Diverse Datasets" workshop held on September 22–24, 1999, in Flagstaff, AZ. The workshop's preliminary program (PDF).
  174. Hansen 2005, p. 515
  175. Bender, P. L.; Currie, D. G.; Dicke, R. H.; et al. (October 19, 1973). "The Lunar Laser Ranging Experiment" (PDF). Science. Washington, D.C.: American Association for the Advancement of Science. 182 (4109): 229–238. Bibcode:1973Sci...182..229B. doi:10.1126/science.182.4109.229. PMID 17749298. Retrieved April 27, 2013.
  176. Jones, Nancy; McDonald, Kim (April 26, 2010). Jenner, Lynn, ed. "NASA's LRO Team Helps Track Laser Signals to Russian Rover Mirror". NASA. Goddard Release No. 10-038. Retrieved September 24, 2012.
  177. Scheaffer 2004, pp. 226–227
  178. ۱۷۸٫۰ ۱۷۸٫۱ Plait 2002, p. 156
  179. ۱۷۹٫۰ ۱۷۹٫۱ ۱۷۹٫۲ Borenstein, Seth (November 2, 2002). "Book to confirm moon landings". Deseret News. Salt Lake City, UT. Knight Ridder Newspapers. Retrieved August 13, 2009.
  180. "Did Men Really Land on the Moon?" (Press release). Gallup. February 15, 2001. Retrieved August 14, 2009.
  181. Newport, Frank (July 20, 1999). "Landing a Man on the Moon: The Public's View" (Press release). Gallup. Retrieved August 14, 2009.
  182. Петрова, А. С. (April 19, 2000). "БЫЛИ ЛИ АМЕРИКАНЦЫ НА ЛУНЕ?" (Press release) (به Russian). Public Opinion Foundation (ФОМ). Retrieved August 13, 2009. Unknown parameter |trans_title= ignored (help) Nationwide Russian survey of urban and rural population conducted on April 1, 2000. 1,500 respondents. Americans walked on the Moon? Overall results of poll: 51% yes; 28% no; 22% unsure.
  183. "ИНОГДА ВЫСКАЗЫВАЕТСЯ МНЕНИЕ, ЧТО НА САМОМ ДЕЛЕ ВЫСАДКИ АМЕРИКАНСКИХ АСТРОНАВТОВ НА ЛУНУ НЕ БЫЛО. ВЫ ЛИЧНО ВЕРИТЕ ИЛИ НЕ ВЕРИТЕ, ЧТО АМЕРИКАНСКИЕ АСТРОНАВТЫ ДЕЙСТВИТЕЛЬНО ПОБЫВАЛИ НА ЛУНЕ?" (به Russian). Public Opinion Foundation (ФОМ). April 5, 2000. Retrieved April 30, 2013.
  184. "ЗНАЕТЕ ЛИ ВЫ, ЧТО-ТО СЛЫШАЛИ ИЛИ СЛЫШИТЕ СЕЙЧАС ВПЕРВЫЕ О ВЫСАДКЕ АМЕРИКАНСКИХ АСТРОНАВТОВ НА ЛУНУ ЛЕТОМ 1969 ГОДА?" (به Russian). Public Opinion Foundation (ФОМ). April 5, 2000. Retrieved April 30, 2013.
  185. Bizony, Piers (July 6, 2009). "It was a fake, right?". Engineering & Technology. London: Institution of Engineering and Technology. Archived from the original on 28 January 2011. Retrieved February 19, 2011.
  186. Kruesi, Liz (December 2009). "The Cosmic Grid". Astronomy. Waukesha, WI: Kalmbach Publishing: 62. ISSN 0091-6358.
  187. Satsvarūpa dāsa Goswami (May 1977). "Man on the Moon: A Case of Mass Brainwashing" (PDF). Back to Godhead. Los Angeles: Bhaktivedanta Book Trust. 12 (5): 10–11, 13–14. ISSN 0005-3643. Retrieved October 9, 2013.
  188. Scheaffer 2011, p. 229
  189. Oberg, James (July 1999). "Getting Apollo 11 Right". ABC News. New York: ABC. Archived from the original on 2 April 2003. Retrieved August 13, 2009. I'm told that this is official dogma still taught in schools in Cuba, plus wherever else Cuban teachers have been sent (such as Sandinista, Nicaragua and Angola).
  190. Oberg 1982, p. 97

Astronauts Buzz Aldrin and Neil Armstrong in NASA's training mockup of the Moon and the Apollo Lunar Module. Conspiracy theorists say that the films of the missions were made using sets similar to this training mockup.

Moon landing conspiracy theories claim that some or all elements of the Apollo program and the associated Moon landings were hoaxes staged by NASA, possibly with the aid of other organizations. The most notable claim is that the six crewed landings (1969–1972) were faked and that 12 Apollo astronauts did not actually walk on the Moon. Various groups and individuals have made claims since the mid-1970s that NASA and others knowingly misled the public into believing the landings happened, by manufacturing, tampering with, or destroying evidence including photos, telemetry tapes, radio and TV transmissions, and Moon rock samples.

Much third-party evidence for the landings exists, and detailed rebuttals to the hoax claims have been made.[1] Since the late 2000s, high-definition photos taken by the Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) of the Apollo landing sites have captured the lander modules and the tracks left by the astronauts.[2][3] In 2012, images were released showing five of the six Apollo missions' American flags erected on the Moon still standing; the exception is that of Apollo 11, which has lain on the lunar surface since being accidentally blown over by the takeoff rocket's exhaust.[4][5]

Conspiracists have managed to sustain public interest in their theories for more than 40 years, despite the rebuttals and third-party evidence. Opinion polls taken in various locations have shown that between 6% and 20% of Americans, 25% of Britons, and 28% of Russians surveyed believe that the crewed landings were faked. Even as late as 2001, the Fox television network documentary Conspiracy Theory: Did We Land on the Moon? claimed NASA faked the first landing in 1969 to win the Space Race.[6]

Origins

An early and influential book about the subject of a moon-landing conspiracy, We Never Went to the Moon: America's Thirty Billion Dollar Swindle, was self-published in 1976 by Bill Kaysing, a former US Navy officer with a Bachelor of Arts in English.[7] Despite having no knowledge of rockets or technical writing,[8] Kaysing was hired as a senior technical writer in 1956 by Rocketdyne, the company that built the F-1 engines used on the Saturn V rocket.[9][10] He served as head of the technical publications unit at the company's Propulsion Field Laboratory until 1963. The many allegations in Kaysing's book effectively began discussion of the Moon landings being faked.[11][12] The book claims that the chance of a successful crewed landing on the Moon was calculated to be 0.0017%, and that despite close monitoring by the USSR, it would have been easier for NASA to fake the Moon landings than to really go there.[13][14]

In 1980, the Flat Earth Society accused NASA of faking the landings, arguing that they were staged by Hollywood with Walt Disney sponsorship, based on a script by Arthur C. Clarke and directed by Stanley Kubrick.[a][15] Folklorist Linda Dégh suggests that writer-director Peter Hyams' film Capricorn One (1978), which shows a hoaxed journey to Mars in a spacecraft that looks identical to the Apollo craft, might have given a boost to the hoax theory's popularity in the post-Vietnam War era. Dégh sees a parallel with other attitudes during the post-Watergate era, when the American public were inclined to distrust official accounts. Dégh writes: "The mass media catapult these half-truths into a kind of twilight zone where people can make their guesses sound as truths. Mass media have a terrible impact on people who lack guidance."[16] In A Man on the Moon,[17] first published in 1994, Andrew Chaikin mentions that at the time of Apollo 8's lunar-orbit mission in December 1968,[18] similar conspiracy ideas were already in circulation.[19]

Conspiracists and their contentions

After Kaysing, Moon-landing conspiracists include (in alphabetical order):

  • Marcus Allen – British publisher of Nexus, who said photographs of the lander would not prove that the United States put men on the Moon, and "Getting to the Moon really isn't much of a problem – the Russians did that in 1959. The big problem is getting people there." He suggests that NASA sent robot missions because radiation levels in outer space would be deadly.[20]
  • William L. Brian – a nuclear engineer who self-published a book in 1982, Moongate: Suppressed Findings of the U.S. Space Program,[21] in which he disputes the Moon's surface gravity.
  • James M. Collier (d. 1998) – American journalist and writer, producer of the video Was It Only a Paper Moon? (1997).
  • Milton William Cooper (1943–2001) – American conspiracy theorist and author. He believed that all of the Apollo missions to the Moon were actually carefully rehearsed productions that were then filmed in large sound stages.[22]
  • James H. Fetzer – American conspiracy theorist and retired philosophy professor. On May 2, 2013, Dr. Fetzer was interviewed by Dr. Sterling Harwood. Fetzer defended his conspiracist views that all six lunar landings were hoaxes.[23]
  • David Groves – works for Quantech Image Processing. He examined the photo of Aldrin emerging from the lander and said he can pinpoint when a spotlight was used. Using the focal length of the camera's lens and an actual boot, he allegedly calculated, using ray-tracing, that the spotlight is between 24 and 36 cm (9.4 and 14.2 in) to the right of the camera.[24] This matches with the sunlit part of Armstrong's spacesuit.[25]
  • Clyde Lewis – radio talk show host who says the 1969 Moon landing was fake.[26][27]
  • Philippe LheureuxFrench author of Lumières sur la Lune.[28] An English language edition was published in 2003, Moon Landings: Did NASA Lie? He said that astronauts did land on the Moon, but to stop other states from benefiting from scientific information in the real photos, NASA published fake images.[29]
  • Yury Ignatyevich Mukhin – Russian opposition politician, publicist and author of the book Antiapollon: Moonlight scam US[30] in which he denies all Moon landing evidence and accuses the United States government of plundering the money paid by the American taxpayers for the Moon program. He also claims the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union and some Soviet scientists helped NASA fake the landings.[31]
  • David S. Percy – TV producer. He is co-author, along with Mary Bennett, of Dark Moon: Apollo and the Whistle-Blowers[32] and co-producer of What Happened On the Moon? He is the main proponent of the 'whistle-blower' accusation, arguing that mistakes in the NASA photos are so obvious that they are evidence that insiders are trying to 'blow the whistle' on the hoax by knowingly adding mistakes that they know will be seen.[33] Most of his allegations of photographic anomalies have been refuted by Doug Millard of the Science Museum in London.[34]
  • Stanislav Pokrovsky – Russian general director of scientific-manufacturing enterprise Project-D-MSK who calculated that the real speed of the Saturn V rocket at S-IC staging time was only half of what was claimed.[35][36] His analysis appears to assume that the solid rocket plumes from the fuselage and retrorockets on the two stages came to an instant halt in the surrounding air so they can be used to estimate the velocity of the rocket. He ignored high-altitude winds and the altitude at staging, 67 km, where air is about 1/10,000 as dense as at sea level, and claimed that only a loop around the Moon was possible, not a crewed landing on the Moon with return to Earth. He also allegedly found the reason for this – problems with the Inconel superalloy used in the F-1 engine.[37][38][39]
  • Alexander Ivanovich Popov – Russian author of the book The Americans on the Moon: the great breakthrough or cosmic scam??[40] in which he aims to prove that Saturn V was in fact a camouflaged Saturn IB[41] and denies all Moon landing evidence.[42]
  • Aron Ranen – a filmmaker, directed and produced the documentary Did We Go?[43][44]
  • Ralph René (1933–2008) – was an inventor and 'self-taught' engineering buff. Author of the self-published book NASA Mooned America![45]
  • Bart Sibrel (b. 1964) – a filmmaker, produced and directed four films for his company, AFTH, LLC,[46] including a 2001 film, A Funny Thing Happened on the Way to the Moon,[47][48] examining the evidence of a hoax. The arguments that Sibrel puts forward in this film have been debunked by many sources, including Svector Studios' five-part video series Lunar Legacy,[49] which disproves the documentary's main argument that the Apollo crew faked their distance from the Earth while in low Earth orbit. Sibrel has said that the effect on the shot covered in his film was made through the use of a transparency of the Earth. Some parts of the original footage, according to Sibrel, were not able to be included on the official releases for the media. On such allegedly censored parts, the correlation between Earth and Moon phases can be clearly confirmed, refuting Sibrel's claim that these shots were faked. On September 9, 2002, Sibrel was punched in the face by Buzz Aldrin after Sibrel confronted Aldrin with his theories[50] and accused the former astronaut of being "a coward, and a liar, and a thief." The Los Angeles County district attorney's office refused to file charges against Aldrin, saying that he had been provoked by Sibrel.[51]
  • Takahiko Soejima [ja]Japanese political scientist, author of 人類の月面着陸は無かったろう論 (Apollo 11 Has Never Been to the Moon).[52]
  • Jay Weidner – author and interviewee about the Moon conspiracy theory in the documentary film Room 237 (2012). In this film he repeatedly states that he does not necessarily doubt that America landed men on the Moon even though he thinks there was a conspiracy with Stanley Kubrick to fake the lunar landing footage.
  • Massimo Mazzucco (b. 1954) - Italian filmmaker, released a 2017 documentary titled American Moon. The film interviews photographers and provides opinions as to why man has never gone to the Moon.
  • Jack D. White (1927–2012) – was an American photo historian known for his attempt to prove forgery in photos and the Zapruder film related to the assassination of John F. Kennedy.[53][54][55][56]
  • Gerhard Wisnewski [de]German journalist and filmmaker, author of One Small Step?: The Great Moon Hoax and the Race to Dominate Earth from Space.[57]

Claimed motives of the United States and NASA

Those who believe the Moon landings were faked give several theories about the motives of NASA and the United States government. The three main theories are below.

The Space Race

Motivation for the United States to engage the Soviet Union in a Space Race can be traced to the then on-going Cold War. Landing on the Moon was viewed as a national and technological accomplishment that would generate world-wide acclaim. But going to the Moon would be risky and expensive, as exemplified by President John F. Kennedy famously stating in a 1962 speech that the United States chose to go because it was hard.[58]

Hoax theory debunker Phil Plait says in his book Bad Astronomy,[b] that the Soviets – with their own competing Moon program, an extensive intelligence network and a formidable scientific community able to analyze NASA data – would have 'cried foul' if the United States tried to fake a Moon landing,[59] especially since their own program had failed. Proving a hoax would have been a huge propaganda win for the Soviets.

Conspiracist Bart Sibrel responded, incorrectly asserting that, "the Soviets did not have the capability to track deep space craft until late in 1972, immediately after which, the last three Apollo missions were abruptly canceled."[60]

In fact, the Soviets had been sending uncrewed spacecraft to the Moon since 1959,[61] and "during 1962, deep space tracking facilities were introduced at IP-15 in Ussuriisk and IP-16 in Evpatoria (Crimean Peninsula), while Saturn communication stations were added to IP-3, 4 and 14,"[62] the latter having a 100 million km (62 million mi) range.[63] The Soviet Union tracked the Apollo missions at the Space Transmissions Corps, which was "fully equipped with the latest intelligence-gathering and surveillance equipment."[64] Vasily Mishin, in an interview for the article "The Moon Programme That Faltered," describes how the Soviet Moon program dwindled after the Apollo landings.[65]

Also, there was nothing "abrupt" about the Apollo cancellations, which were made for cost-cutting reasons. These were announced in January and September 1970,[66] two full years before the "late 1972" claimed by Sibrel.[67] (See Vietnam War below.)

NASA funding and prestige

Conspiracy theorists claim that NASA faked the landings to avoid humiliation and to ensure that it continued to get funding. NASA raised "about US$30 billion" to go to the Moon, and Kaysing claimed in his book that this could have been used to "pay off" many people.[68] Since most conspiracists believe that sending men to the Moon was impossible at the time,[69] they argue that landings had to be faked to fulfill Kennedy's 1961 goal, "before this decade is out, of landing a man on the Moon and returning him safely to the Earth."[70] In fact, NASA accounted for the cost of Apollo to the US Congress in 1973, totaling US$25.4 billion.[71]

Mary Bennett and David Percy have claimed in Dark Moon: Apollo and the Whistle-Blowers, that, with all the known and unknown hazards,[72] NASA would not risk broadcasting an astronaut getting sick or dying on live television.[73] The counter-argument generally given is that NASA in fact did incur a great deal of public humiliation and potential political opposition to the program by losing an entire crew in the Apollo 1 fire during a ground test, leading to its upper management team being questioned by Senate and House of Representatives space oversight committees.[74] There was in fact no video broadcast during either the landing or takeoff because of technological limitations.[75]

Vietnam War

The American Patriot Friends Network claimed in 2009 that the landings helped the United States government distract public attention from the unpopular Vietnam War, and so crewed landings suddenly ended about the same time that the United States ended its involvement in the war.[76] In fact, the ending of the landings was not "sudden" (see The Space Race above). The war was one of several federal budget items with which NASA had to compete; NASA's budget peaked in 1966, and fell by 42.3% by 1972.[77] This was the reason the final flights were cut, along with plans for even more ambitious follow-on programs such as a permanent space station and crewed flight to Mars.[78]

Hoax claims and rebuttals

Many Moon-landing conspiracy theories have been put forward, claiming either that the landings did not happen and that NASA employees have lied, or that the landings did happen but not in the way that has been told. Conspiracists have focused on perceived gaps or inconsistencies in the historical record of the missions. The foremost idea is that the whole crewed landing program was a hoax from start to end. Some claim that the technology to send men to the Moon was lacking or that the Van Allen radiation belts, solar flares, solar wind, coronal mass ejections and cosmic rays made such a trip impossible.[11]

Vince Calder and Andrew Johnson, scientists from Argonne National Laboratory, have given detailed answers to conspiracists' claims on the laboratory's website.[79] They show that NASA's portrayal of the Moon landing is fundamentally accurate, allowing for such common mistakes as mislabeled photos and imperfect personal recollections. Using the scientific process, any hypothesis that is contradicted by the observable facts may be rejected. The 'real landing' hypothesis is a single story since it comes from a single source, but there is no unity in the hoax hypothesis because hoax accounts vary between conspiracists.[80]

Number of conspirators involved

According to James Longuski, the conspiracy theories are impossible because of their size and complexity. The conspiracy would have to involve more than 400,000 people who worked on the Apollo project for nearly ten years, the 12 men who walked on the Moon, the six others who flew with them as command module pilots, and another six astronauts who orbited the Moon.[c] Hundreds of thousands of people–including astronauts, scientists, engineers, technicians, and skilled laborers–would have had to keep the secret. Longuski argues that it would have been much easier to really land on the Moon than to generate such a huge conspiracy to fake the landings.[81][82] To date, nobody from the United States government or NASA linked to the Apollo program has said the Moon landings were hoaxes. Penn Jillette made note of this in the "Conspiracy Theories" episode of his television show Penn & Teller: Bullshit! in 2005.[83] With the number of people involved, and noting the Watergate scandal, Jillette noted that someone would have outed the hoax by now.

One rebuttal by Sibrel to this claim is that NASA had compartmentalized all of the work on the Apollo program. This would have allowed for only a small number of people to actually know the truth about faking the Moon landings.[84]

Photographic and film oddities

Moon-landing conspiracists focus heavily on NASA photos. They point to oddities in photos and films taken on the Moon. Photography experts (including those unrelated to NASA) have replied that the oddities are consistent with what should be expected from a real Moon landing, and are not consistent with tweaked or studio imagery. Some main arguments and counter-arguments are listed below.

1. In some photos, the crosshairs appear to be behind objects. The cameras were fitted with a Réseau plate (a clear glass plate with a reticle etched on), making it impossible for any photographed object to appear "in front" of the grid. Conspiracists often use this evidence to suggest that objects were "pasted" over the photographs, and hence obscure the reticle.

  • This effect only appears in copied and scanned photos, not any originals. It is caused by overexposure: the bright white areas of the emulsion "bleed" over the thin black crosshairs. The crosshairs are only about 0.004 inches thick (0.1 mm) and emulsion would only have to bleed about half that much to fully obscure it. Furthermore, there are many photos where the middle of the crosshair is "washed-out" but the rest is intact. In some photos of the American flag, parts of one crosshair appear on the red stripes, but parts of the same crosshair are faded or invisible on the white stripes. There would have been no reason to "paste" white stripes onto the flag.[85]

2. Crosshairs are sometimes rotated or in the wrong place.

  • This is a result of popular photos being cropped and/or rotated for aesthetic impact.[85]

3. The quality of the photographs is implausibly high.

4. There are no stars in any of the photos; the Apollo 11 astronauts also stated in post-mission press conferences that they did not remember seeing any stars during EVA.[89] Conspiracists contend that NASA chose not to put the stars into the photos because astronomers would have been able to use them to determine whether the photos were taken from the Earth or the Moon, by means of identifying them and comparing their celestial position and parallax to what would be expected for either observation site.

  • The astronauts were talking about naked-eye sightings of stars during the lunar daytime. They regularly sighted stars through the spacecraft navigation optics while aligning their inertial reference platforms, the Apollo PGNCS.[90]
  • Stars are rarely seen in Space Shuttle, Mir, Earth observation photos, or even photos taken at sporting events held at night. The light from the Sun in outer space in the Earth-Moon system is at least as bright as the sunlight that reaches the Earth's surface on a clear day at noon, so cameras used for imaging subjects illuminated by sunlight are set for a daylight exposure. The dim light of the stars simply does not provide enough exposure to record visible images. All crewed landings happened during the lunar daytime. Thus, the stars were outshone by the sun and by sunlight reflected off the Moon's surface. The astronauts' eyes were adapted to the sunlit landscape around them so that they could not see the relatively faint stars.[91][92] The astronauts could see stars with the naked eye only when they were in the shadow of the Moon.[93][94]
  • Camera settings can turn a well-lit background to black when the foreground object is brightly lit, forcing the camera to increase shutter speed so that the foreground light does not wash out the image. A demonstration of this effect is here.[95] The effect is similar to not being able to see stars from a brightly lit car park at night – the stars only become visible when the lights are turned off.
  • A special far ultraviolet camera, the Far Ultraviolet Camera/Spectrograph, was taken to the lunar surface on Apollo 16 and operated in the shadow of the Apollo Lunar Module (LM). It took photos of Earth and of many stars, some of which are dim in visible light but bright in the ultraviolet. These observations were later matched with observations taken by orbiting ultraviolet telescopes. Furthermore, the positions of those stars with respect to Earth are correct for the time and location of the Apollo 16 photos.[96][97]
  • Photos of the planet Venus (which is much brighter than any of the stars) were taken from the Moon's surface by astronaut Alan Shepard during the Apollo 14 mission.[99]

5. The angle and color of shadows are inconsistent. This suggests that artificial lights were used.

  • Shadows on the Moon are complicated by reflected light, uneven ground, wide-angle lens distortion, and lunar dust. There are several light sources: the Sun, sunlight reflected from the Earth, sunlight reflected from the Moon's surface, and sunlight reflected from the astronauts and the Lunar Module. Light from these sources is scattered by lunar dust in many directions, including into shadows. Shadows falling into craters and hills may appear longer, shorter and distorted.[100] Furthermore, shadows display the properties of vanishing point perspective, leading them to converge to a point on the horizon.
  • This theory was further debunked on the MythBusters episode "NASA Moon Landing".

6. There are identical backgrounds in photos which, according to their captions, were taken miles apart. This suggests that a painted background was used.

  • Backgrounds were not identical, just similar. What appear as nearby hills in some photos are actually mountains many miles away. On Earth, objects that are further away will appear fainter and less detailed. On the Moon, there is no atmosphere or haze to obscure faraway objects, thus they appear clearer and nearer.[101] Furthermore, there are very few objects (such as trees) to help judge distance. One such case is debunked in "Who Mourns For Apollo?" by Mike Bara.[102]

7. The number of photos taken is implausibly high. Up to one photo per 50 seconds.[103]

  • Simplified gear with fixed settings allowed two photos a second. Many were taken immediately after each other as stereo pairs or panorama sequences. The calculation (one per 50 seconds) was based on a lone astronaut on the surface, and does not take into account that there were two astronauts sharing the workload and simultaneously taking photographs during an Extra-vehicular activity (EVA).

8. The photos contain artifacts like the two seemingly matching 'C's on a rock and on the ground. These may be labeled studio props.

  • The "C"-shaped objects are most likely printing imperfections and do not appear in the original film from the camera. It has been suggested that the "C" is a coiled hair.[102][104]

9. A resident of Perth, Western Australia, a woman named Una Ronald (a pseudonym created by the authors of the source[105]), said that for two or three seconds she saw a Coca-Cola bottle roll across the lower right quadrant of her television screen that was displaying the live broadcast of the Apollo 11 EVA. She also said that several letters appeared in The West Australian discussing the Coca-Cola bottle incident within ten days of the lunar landing.[106]

  • No such newspaper reports or recordings have been found.[107] Ronald's claims have only been relayed by one source.[32] There are also flaws in the story, e.g. the statement that she had to stay up late to watch the Moon landing live is easily discounted by many witnesses in Australia who watched the landing in the middle of their daytime.[108][109]

10. The book Moon Shot[110] contains an obviously fake composite photo of Alan Shepard hitting a golf ball on the Moon with another astronaut.

  • It was used instead of the only existing real images, from the TV monitor, which the editors seemingly felt were too grainy for their book. The book publishers did not work for NASA.

11. There appear to be "hot spots" in some photos that look like a large spotlight was used in place of the Sun.

  • Pits on the Moon's surface focus and reflect light like the tiny glass spheres used in the coating of street signs, or dewdrops on wet grass. This creates a glow around the photographer's own shadow when it appears in a photograph (see Heiligenschein).
  • If the astronaut is standing in sunlight while photographing into shade, light reflected off his white spacesuit yields a similar effect to a spotlight.[25]
  • Some widely published Apollo photos were high-contrast copies. Scans of the original transparencies are generally much more evenly lit. An example is shown below:

12. Who filmed Neil Armstrong stepping onto the Moon?

The Apollo TV camera as it was mounted on the side of the Lunar Module
  • Cameras on the Lunar Module did. The Apollo TV camera mounted in the Modularized Equipment Stowage Assembly (MESA) of the Apollo Lunar Module gave a view from the exterior. While still on the Module's ladder steps, Armstrong deployed the MESA from the side of the Lunar Module, unpacking, amongst other things, the TV camera. The TV camera was then powered on and a signal transmitted back to Earth. This meant that upwards of 600 million people on Earth could watch the live feed with only a very slight delay. Similar technology was also used on subsequent Apollo missions.[111][112][113][114] It was also filmed from an automatic 16mm movie camera mounted in a window of the Lunar Module.

Environment

1. The astronauts could not have survived the trip because of exposure to radiation from the Van Allen radiation belt and galactic ambient radiation (see radiation poisoning and health threat from cosmic rays). Some conspiracists have suggested that Starfish Prime (a high-altitude nuclear test in 1962) was a failed attempt to disrupt the Van Allen belts.

  • There are two main Van Allen belts – the inner belt and the outer belt – and a transient third belt.[115] The inner belt is the more dangerous one, containing energetic protons. The outer one has less-dangerous low-energy electrons (Beta particles).[116][117] The Apollo spacecraft passed through the inner belt in a matter of minutes and the outer belt in about ​1 12 hours.[117] The astronauts were shielded from the ionizing radiation by the aluminum hulls of the spacecraft.[117][118] Furthermore, the orbital transfer trajectory from Earth to the Moon through the belts was chosen to lessen radiation exposure.[118] Even Dr. James Van Allen, the discoverer of the Van Allen radiation belts, rebutted the claims that radiation levels were too harmful for the Apollo missions.[119] Philip Plait cited an average dose of less than 1 rem (10 mSv), which is equivalent to the ambient radiation received by living at sea level for three years.[120] The total radiation received on the trip was about the same as allowed for workers in the nuclear energy field for a year[117][121] and not much more than what Space Shuttle astronauts received.[116]

2. Film in the cameras would have been fogged by this radiation.

  • The film was kept in metal containers that stopped radiation from fogging the film's emulsion.[122] Furthermore, film carried by uncrewed lunar probes such as the Lunar Orbiter and Luna 3 (which used on-board film development processes) was not fogged.

3. The Moon's surface during the daytime is so hot that camera film would have melted.

  • There is no atmosphere to efficiently bind lunar surface heat to devices (such as cameras) that are not in direct contact with it. In a vacuum, only radiation remains as a heat transfer mechanism. The physics of radiative heat transfer are thoroughly understood, and the proper use of passive optical coatings and paints was enough to control the temperature of the film within the cameras; Lunar Module temperatures were controlled with similar coatings that gave them a gold color. Also, while the Moon's surface does get very hot at lunar noon, every Apollo landing was made shortly after lunar sunrise at the landing site; the Moon's day is about ​29 12 Earth days long, meaning that one Moon day (dawn to dusk) lasts nearly fifteen Earth days. During the longer stays, the astronauts did notice increased cooling loads on their spacesuits as the sun and surface temperature continued to rise, but the effect was easily countered by the passive and active cooling systems.[123] The film was not in direct sunlight, so it was not overheated.[124]

4. The Apollo 16 crew could not have survived a big solar flare firing out when they were on their way to the Moon.

  • No large solar flare occurred during the flight of Apollo 16. There were large solar flares in August 1972, after Apollo 16 returned to Earth and before the flight of Apollo 17.[125][126]

5. The flag placed on the surface by the astronauts fluttered despite there being no wind on the Moon. This suggests that it was filmed on Earth and a breeze caused the flag to flutter. Sibrel said that it may have been caused by indoor fans used to cool the astronauts since their spacesuit cooling systems would have been too heavy on Earth.

  • The flag was fastened to a Г-shaped rod (see Lunar Flag Assembly) so that it did not hang down. The flag only seemed to flutter when the astronauts were moving it into position. Without air drag, these movements caused the free corner of the flag to swing like a pendulum for some time. The flag was rippled because it had been folded during storage – the ripples could be mistaken for movement in a still photo. Videos show that when the astronauts let go of the flagpole it vibrates briefly but then remains still.[127][128][129]
  • This theory was further debunked on the MythBusters episode "NASA Moon Landing".

6. Footprints in the Moondust are unexpectedly well preserved, despite the lack of moisture.

  • Moondust has not been weathered like Earth sand and has sharp edges. This allows the dust particles to stick together and hold their shape in the vacuum. The astronauts likened it to "talcum powder or wet sand".[102]
  • This theory was further debunked on the MythBusters episode "NASA Moon Landing".

7. The alleged Moon landings used either a sound stage or were filmed outside in a remote desert with the astronauts either using harnesses or slow-motion photography to make it look like they were on the Moon.

  • While the HBO miniseries "From the Earth to the Moon", and a scene from the movie "Apollo 13" used the sound-stage and harness setup, it is clearly seen from those films that when dust rose it did not quickly settle; some dust briefly formed clouds. In the film footage from the Apollo missions, dust kicked up by the astronauts' boots and the wheels of the Lunar Roving Vehicles rose quite high due to the lower lunar gravity, and settled quickly to the ground in an uninterrupted parabolic arc since there was no air to suspend the dust. Even if there had been a sound stage for hoax Moon landings that had the air pumped out, the dust would have reached nowhere near the height and trajectory as in the Apollo film footage because of Earth's greater gravity.
  • During the Apollo 15 mission, David Scott did an experiment by dropping a hammer and a falcon feather at the same time. Both fell at the same rate and hit the ground at the same time. This proved that he was in a vacuum.[130]
  • If the landings were filmed outside in a desert, heat waves would be present on the surface in mission videos, but no such heat waves exist in the footage. If the landings were filmed in a sound stage, several anomalies would occur, including a lack of parallax, and an increase or decrease in the size of the backdrop if the camera moved (footage was filmed while the rover was in motion, and yet no evidence of any change in the size of the background is present).

Mechanical issues

Under the Apollo 11 Lunar Module

1. The Lunar Modules made no blast craters or any sign of dust scatter.[131]

  • No crater should be expected. The 4,500 kg (10,000 lb) thrust Descent Propulsion System was throttled very far down during the final landing.[132] The Lunar Module was no longer quickly decelerating, so the descent engine only had to support the lander's own weight, which was lessened by the Moon's gravity and by the near exhaustion of the descent propellants. At landing, the engine thrust divided by the nozzle exit area is only about 10 kPa (1.5 psi).[133][134]
Beyond the engine nozzle, the plume spreads, and the pressure drops very quickly. Rocket exhaust gasses expand much more quickly after leaving the engine nozzle in a vacuum than in an atmosphere. The effect of an atmosphere on rocket plumes can be easily seen in launches from Earth; as the rocket rises through the thinning atmosphere, the exhaust plumes broaden very noticeably. To lessen this, rocket engines made for vacuums have longer bells than those made for use on Earth, but they still cannot stop this spreading. The lander's exhaust gasses, therefore, expanded quickly well beyond the landing site. The descent engines did scatter a lot of very fine surface dust as seen in 16mm movies of each landing, and many mission commanders spoke of its effect on visibility. The landers were generally moving horizontally as well as vertically, and photos do show scouring of the surface along the final descent path. Finally, the lunar regolith is very compact below its surface dust layer, making it impossible for the descent engine to blast out a "crater".[135] A blast crater was measured under the Apollo 11 lander using shadow lengths of the descent engine bell and estimates of the amount that the landing gear had compressed and how deep the lander footpads had pressed into the lunar surface and it was found that the engine had eroded between 100 and 150 mm (4 and 6 in) of regolith out from underneath the engine bell during the final descent and landing.[136]

2. The second stage of the launch rocket and/or the Lunar Module ascent stage made no visible flame.

  • The Lunar Modules used Aerozine 50 (fuel) and dinitrogen tetroxide (oxidizer) propellants, chosen for simplicity and reliability; they ignite hypergolically – upon contact – without the need for a spark. These propellants produce a nearly transparent exhaust.[137] The same fuel was used by the core of the American Titan II rocket. The transparency of their plumes is apparent in many launch photos. The plumes of rocket engines fired in a vacuum spread out very quickly as they leave the engine nozzle (see above), further lessening their visibility. Finally, rocket engines often run "rich" to slow internal corrosion. On Earth, the excess fuel burns in contact with atmospheric oxygen, enhancing the visible flame. This cannot happen in a vacuum.

3. The Lunar Modules weighed 17 tons and made no mark on the Moondust, yet footprints can be seen beside them.[138]

  • On the surface of the Earth, Apollo 11's fueled and crewed Lunar Module, Eagle, would have weighed approximately 15,000 kg (17 short tons). On the surface of the Moon, however, after expending fuel and oxidizer on its descent from lunar orbit, the lander weighed about 1,200 kg (2,700 pounds).[139] The astronauts were much lighter than the lander, but their boots were much smaller than the lander's approximately 91 cm (3 ft) diameter footpads.[140] Pressure (or force per unit area) rather than mass determines the amount of regolith compression. In some photos, the footpads did press into the regolith, especially when they moved sideways at touchdown. (The bearing pressure under Apollo 11's footpads, with the lander being about 44 times the weight of an EVA-configured astronaut, would have been of similar magnitude to the bearing pressure exerted by the astronauts' boots.)[141]

4. The air conditioning units that were part of the astronauts' spacesuits could not have worked in an environment of no atmosphere.[22]

  • The cooling units could only work in a vacuum. Water from a tank in the backpack flowed out through tiny pores in a metal sublimator plate where it quickly vaporized into space. The loss of the heat of vaporization froze the remaining water, forming a layer of ice on the outside of the plate that also sublimated into space (turning from a solid directly into a gas). A separate water loop flowed through the LCG (Liquid Cooling Garment) worn by the astronaut, carrying his metabolic waste heat through the sublimator plate where it was cooled and returned to the LCG. Five point four kg (12 lb) of feedwater gave about eight hours of cooling; because of its bulk, it was often the limiting consumable on the length of an EVA.
Surveyor 3 with Apollo 12 lander in background

Transmissions

1. There should have been more than a two-second delay in communications between Earth and the Moon, at a distance of 400,000 km (250,000 miles).

  • The round trip light travel time of more than two seconds is apparent in all the real-time recordings of the lunar audio, but this does not always appear as expected. There may also be some documentary films where the delay has been edited out. Reasons for editing the audio may be time constraints or in the interest of clarity.[142]

2. Typical delays in communication were about 0.5 seconds.

  • Claims that the delays were only half a second are untrue, as examination of the original recordings shows. Also, there should not be a consistent time delay between every response, as the conversation is being recorded at one end – Mission Control. Responses from Mission Control could be heard without any delay, as the recording is being made at the same time that Houston receives the transmission from the Moon.

3. The Parkes Observatory in Australia was billed to the world for weeks as the site that would be relaying communications from the first moonwalk. However, five hours before transmission they were told to stand down.

  • The timing of the first moonwalk was changed after the landing. In fact, delays in getting the moonwalk started meant that Parkes did cover almost the entire Apollo 11 moonwalk.[143]

4. Parkes supposedly had the clearest video feed from the Moon, but Australian media and all other known sources ran a live feed from the United States.

  • While that was the original plan, and, according to some sources, the official policy, the Australian Broadcasting Commission (ABC) did take the transmission direct from the Parkes and Honeysuckle Creek radio telescopes. These were converted to NTSC television at Paddington, in Sydney. This meant that Australian viewers saw the moonwalk several seconds before the rest of the world.[144] See also Parkes radio astronomer John Sarkissian's article, "On Eagle's Wings: The Parkes Observatory's Support of the Apollo 11 Mission"[145] The events surrounding the Parkes Observatory's role in relaying the live television of the moonwalk were portrayed in a slightly fictionalized Australian film comedy "The Dish" (2000).

5. Better signal was supposedly received at Parkes Observatory when the Moon was on the opposite side of the planet.

  • This is not supported by the detailed evidence and logs from the missions.[146]

Missing data

Blueprints and design and development drawings of the machines involved are missing.[147][148] Apollo 11 data tapes containing telemetry and the high-quality video (before scan conversion from slow-scan TV to standard TV) of the first moonwalk are also missing.[43][149]

Tapes

Photo of the high-quality SSTV image before the scan conversion
Photo of the degraded image after the SSTV scan conversion

Dr. David R. Williams (NASA archivist at Goddard Space Flight Center) and Apollo 11 flight director Eugene F. Kranz both acknowledged that the original high-quality Apollo 11 telemetry data tapes are missing. Conspiracists see this as evidence that they never existed.[43] The Apollo 11 telemetry tapes were different from the telemetry tapes of the other Moon landings because they contained the raw television broadcast. For technical reasons, the Apollo 11 lander carried a slow-scan television (SSTV) camera (see Apollo TV camera). To broadcast the pictures to regular television, a scan conversion had to be done. The radio telescope at Parkes Observatory in Australia was able to receive the telemetry from the Moon at the time of the Apollo 11 moonwalk.[145] Parkes had a bigger antenna than NASA's antenna in Australia at the Honeysuckle Creek Tracking Station, so it received a better picture. It also received a better picture than NASA's antenna at Goldstone Deep Space Communications Complex. This direct TV signal, along with telemetry data, was recorded onto one-inch fourteen-track analog tape at Parkes. The original SSTV transmission had better detail and contrast than the scan-converted pictures, and it is this original tape that is missing.[150] A crude, real-time scan conversion of the SSTV signal was done in Australia before it was broadcast worldwide. However, still photos of the original SSTV image are available (see photos). About fifteen minutes of it were filmed by an amateur 8 mm film camera and these are also available. Later Apollo missions did not use SSTV. At least some of the telemetry tapes from the ALSEP scientific experiments left on the Moon (which ran until 1977) still exist, according to Dr. Williams. Copies of those tapes have been found.[151]

Others are looking for the missing telemetry tapes for different reasons. The tapes contain the original and highest quality video feed from the Apollo 11 landing. Some former Apollo personnel want to find the tapes for posterity while NASA engineers looking towards future Moon missions believe the tapes may be useful for their design studies. They have found that the Apollo 11 tapes were sent for storage at the U.S. National Archives in 1970, but by 1984, all the Apollo 11 tapes had been returned to the Goddard Space Flight Center at their request. The tapes are believed to have been stored rather than re-used.[152] Goddard was storing 35,000 new tapes per year in 1967,[153] even before the Moon landings.

In November 2006, COSMOS Online reported that about 100 data tapes recorded in Australia during the Apollo 11 mission had been found in a small marine science laboratory in the main physics building at the Curtin University of Technology in Perth, Australia. One of the old tapes has been sent to NASA for analysis. The slow-scan television images were not on the tape.[151]

In July 2009, NASA indicated that it must have erased the original Apollo 11 Moon footage years ago so that it could re-use the tape. In December 2009 NASA issued a final report on the Apollo 11 telemetry tapes.[154] Senior engineer Dick Nafzger, who was in charge of the live TV recordings during the Apollo missions, was put in charge of the restoration project. After a three-year search, the "inescapable conclusion" was that about 45 tapes (estimated 15 tapes recorded at each of the three tracking stations) of Apollo 11 video were erased and re-used, said Nafzger.[155] In time for the 40th anniversary of the Apollo 11 landing, Lowry Digital had been tasked with restoring the surviving footage. Lowry Digital president Mike Inchalik said that, "this is by far and away the lowest quality" video the company has dealt with. Nafzger praised Lowry for restoring "crispness" to the Apollo video, which will remain in black and white and contains conservative digital enhancements. The US$230,000 restoration project took months to complete and did not include sound quality improvements. Some selections of restored footage in high-definition have been made available on the NASA website.[156]

Blueprints

Lunar Roving Vehicle flown on Apollo 15

Grumman appears to have destroyed most of their LM documentation,[148][157] but copies of the blueprints for the Saturn V exist on microfilm.[158]

Four mission-worthy Lunar Roving Vehicles (LRV) were built by Boeing.[159] Three of them were carried to the Moon on Apollos 15, 16, and 17, used by the astronauts for transportation once on the Moon, and left there. After Apollo 18 was canceled, the other LRV was used for spare parts for the Apollos 15 to 17 missions. The 221-page operation manual for the LRV contains some detailed drawings,[160] although not the blueprints.

NASA technology compared to USSR

Bart Sibrel cites the relative level of the United States and USSR space technology as evidence that the Moon landings could not have happened. For much of the early stages of the Space Race, the USSR was ahead of the United States, yet in the end, the USSR was never able to fly a crewed craft to the Moon, let alone land one on the surface. It is argued that, because the USSR was unable to do this, the United States should have also been unable to develop the technology to do so.

For example, he claims that, during the Apollo program, the USSR had five times more crewed hours in space than the United States, and notes that the USSR was the first to achieve many of the early milestones in space: the first man-made satellite in orbit (October 1957, Sputnik 1);[d] the first living creature in orbit (a dog named Laika, November 1957, Sputnik 2); the first man in space and in orbit (Yuri Gagarin, April 1961, Vostok 1); the first woman in space (Valentina Tereshkova, June 1963, Vostok 6); and the first spacewalk (EVA) (Alexei Leonov in March 1965, Voskhod 2).

However, most of the Soviet gains listed above were matched by the United States within a year, and sometimes within weeks. In 1965, the United States started to achieve many firsts (such as the first successful space rendezvous), which were important steps in a mission to the Moon. Furthermore, NASA and others say that these gains by the Soviets are not as impressive as they seem; that a number of these firsts were mere stunts that did not advance the technology greatly, or at all, e.g., the first woman in space.[161][162] In fact, by the time of the launch of the first crewed Earth-orbiting Apollo flight (Apollo 7), the USSR had made only nine spaceflights (seven with one cosmonaut, one with two, one with three) compared to 16 by the United States. In terms of spacecraft hours, the USSR had 460 hours of spaceflight; the United States had 1,024 hours. In terms of astronaut/cosmonaut time, the USSR had 534 hours of crewed spaceflight whereas the United States had 1,992 hours. By the time of Apollo 11, the United States had a lead much wider than that. (See List of human spaceflights, 1961–1970, and refer to individual flights for the length of time.)

Moreover, the USSR did not develop a successful rocket capable of a crewed lunar mission until the 1980s – their N1 rocket failed on all four launch attempts between 1969 and 1972.[163] The Soviet LK lunar lander was tested in uncrewed low-Earth-orbit flights three times in 1970 and 1971.

Technology used by NASA

The digital technology on Earth during the time of the Moon landings was just in its infancy. The astronauts had relied on computers to aid in the Moon missions. The Apollo Guidance Computer was on the Lunar Module and the command and service module. Many computers at the time were very large despite poor specs.[164][165] For example, in 1973, one year after the final Moon landing, the Xerox Alto was released.[166] This computer had 96kB of memory.[167] Most personal computers as of 2019, use 50,000 - 100,000 times this amount of RAM.[168] Conspiracy theorists argue that the computers during the time of the Moon landings would not have been advanced enough to allow for manned space travel to the Moon and back.[169] Aside from the computer technology used, other technology regarding radio transmission, radar, and other instrumentation are said to be insufficient for the task at the time.[170]

Deaths of NASA personnel

In a televised program about the moon-landing hoax allegations, Fox Entertainment Group listed the deaths of ten astronauts and two civilians related to the crewed spaceflight program as part of an alleged cover-up.

Two of the above, X-15 pilot Mike Adams and MOL pilot Robert Lawrence, had no connection with the civilian crewed space program that oversaw the Apollo missions. All of the deaths listed besides Welch occurred at least 20 months before Apollo 11 and subsequent flights.

As of November 2018, four of the twelve Apollo astronauts who landed on the Moon between 1969 and 1972 are still alive, including Buzz Aldrin. Also, nine of the twelve Apollo astronauts who flew to the Moon without landing between 1968 and 1972 are still alive, including Michael Collins.

The number of deaths within the American astronaut corps during the run-up to Apollo and during the Apollo missions is similar to the number of deaths incurred by the Russians. During the period 1961 to 1972, at least eight Russian serving and former cosmonauts died:

Additionally, the overall chief of their crewed-spaceflight program, Sergei Korolev, died while undergoing surgery in January 1966.

NASA response

In June 1977, NASA issued a fact sheet responding to recent claims that the Apollo Moon landings had been hoaxed.[175] The fact sheet is particularly blunt and regards the idea of faking the Moon landings to be preposterous and outlandish. NASA refers to the rocks and particles collected from the Moon as being evidence of the program's legitimacy, as they claim that these rocks could not have been formed under conditions on earth. NASA also notes that all of the operations and phases of the Apollo program were closely followed and under the scrutiny of the news media, from liftoff to splashdown. NASA responds to Bill Kaysing's book, We Never Went to the Moon, by identifying one of his claims of fraud regarding the lack of a crater left on the Moon's surface by the landing of the lunar module, and refuting it with facts about the soil and cohesive nature of the surface of the Moon.

The fact sheet was reissued on February 14, 2001, the day before Fox television's broadcast of Conspiracy Theory: Did We Land on the Moon? The documentary reinvigorated the public's interest in conspiracy theories and the possibility that the Moon landings were faked, which has provoked NASA to once again defend its name.

Alleged Stanley Kubrick involvement

Filmmaker Stanley Kubrick is accused of having produced much of the footage for Apollos 11 and 12, presumably because he had just directed 2001: A Space Odyssey, which is partly set on the Moon and featured advanced special effects.[27] It has been claimed that when 2001 was in post-production in early 1968, NASA secretly approached Kubrick to direct the first three Moon landings. The launch and splashdown would be real but the spacecraft would stay in Earth orbit and fake footage broadcast as "live from the Moon." No evidence was offered for this theory, which overlooks many facts. For example, 2001 was released before the first Apollo landing and Kubrick's depiction of the Moon's surface differs greatly from its appearance in the Apollo footage. The movement of characters on the Moon in 2001 differs from that of the filmed movement of Apollo astronauts, and does not resemble an environment with 1/6 the gravity of Earth. Several scenes in 2001 show dust billowing as spacecraft landed, something that would not happen in the vacuum environment of the Moon. Kubrick did hire Frederick Ordway and Harry Lange, both of whom had worked for NASA and major aerospace contractors, to work with him on 2001. Kubrick also used some 50 mm f/0.7 lenses that were left over from a batch made by Zeiss for NASA. However, Kubrick only got this lens for Barry Lyndon (1975). The lens was originally a still photo lens and needed changes to be used for motion filming.

The mockumentary based on this idea, Dark Side of the Moon, could have fueled the conspiracy theory. This French mockumentary, directed by William Karel, was originally aired on Arte channel in 2002 with the title Opération Lune. It parodies conspiracy theories with faked interviews, stories of assassinations of Stanley Kubrick's assistants by the CIA, and a variety of conspicuous mistakes, puns, and references to old movie characters, inserted through the film as clues for the viewer. Nevertheless, Opération Lune is still taken at face value by some conspiracy believers.

An article titled "Stanley Kubrick and the Moon Hoax" appeared on Usenet in 1995, in the newsgroup "alt.humor.best-of-usenet". One passage – on how Kubrick was supposedly coerced into the conspiracy – reads:

NASA further leveraged their position by threatening to publicly reveal the heavy involvement of Mr. Kubrick's younger brother, Raul, with the American Communist Party. This would have been an intolerable embarrassment to Mr. Kubrick, especially since the release of Dr. Strangelove.

Kubrick had no such brother – the article was a spoof, complete with a giveaway sentence describing Kubrick shooting the moonwalk "on location" on the Moon. Nevertheless, the claim was taken up in earnest;[176] Clyde Lewis used it almost word-for-word,[27] whereas Jay Weidner gave the brother a more senior status within the party:

No one knows how the powers-that-be convinced Kubrick to direct the Apollo landings. Maybe they had compromised Kubrick in some way. The fact that his brother, Raul Kubrick, was the head of the American Communist Party may have been one of the avenues pursued by the government to get Stanley to cooperate.[177]

In July 2009, Weidner posted on his webpage "Secrets of the Shining", where he states that Kubrick's The Shining (1980) is a veiled confession of his role in the scam project.[178][179] This thesis was the subject of refutation in an article published on Seeker nearly half a year later.[180]

The 2015 movie Moonwalkers is a fictional account of a CIA agent's claim of Kubrick's involvement.

In December 2015, a video surfaced which allegedly shows Kubrick being interviewed shortly before his 1999 death; the video purportedly shows the director confessing to T. Patrick Murray that the Apollo Moon landings had been faked.[181] Research quickly found, however, that the video was a hoax.[182]

Academic work

In 2002, NASA granted US$15,000 to James Oberg for a commission to write a point-by-point rebuttal of the hoax claims. However, NASA canceled the commission later that year, after complaints that the book would dignify the accusations.[173] Oberg said that he meant to finish the book.[173][183] In November 2002, Peter Jennings said "NASA is going to spend a few thousand dollars trying to prove to some people that the United States did indeed land men on the Moon," and "NASA had been so rattled, [they] hired [somebody] to write a book refuting the conspiracy theorists." Oberg says that belief in the hoax theories is not the fault of the conspiracists, but rather that of teachers and people (including NASA) who should provide information to the public.[173]

In 2004, Martin Hendry and Ken Skeldon of the University of Glasgow were awarded a grant by the UK-based Particle Physics and Astronomy Research Council to investigate Moon landing conspiracy theories.[184] In November 2004, they gave a lecture at the Glasgow Science Centre where the top ten claims by conspiracists were individually addressed and refuted.[185]

MythBusters special

An episode of MythBusters in August 2008 was dedicated to the Moon landings. The MythBusters crew tested many of the conspiracists' claims. Some of the testings were done in a NASA training facility. All of the conspiracists' claims examined on the show were labeled as having been "Busted", meaning that the conspiracists' claims were not true.

Third-party evidence of Moon landings

Imaging the landing sites

Lunar Reconnaissance Orbiter photo of Apollo 17 landing site (click to enlarge)[2]
Apollo 11 landing site – "There the lunar module sits, parked just where it landed 40 years ago, as if it still really were 40 years ago and all the time since merely imaginary." –The New York Times[186]

Moon-landing conspiracists claim that observatories and the Hubble Space Telescope should be able to photograph the landing sites. This implies that the world's major observatories (as well as the Hubble Program) are complicit in the hoax by refusing to take photos of the landing sites. Photos of the Moon have been taken by Hubble, including at least two Apollo landing sites, but the Hubble resolution limits viewing of lunar objects to sizes no smaller than 55–69 m (60–75 yd), which is insufficient resolution to see any landing site features.[187]

In April 2001, Leonard David published an article on space.com,[188][189] which showed a photo taken by the Clementine mission showing a diffuse dark spot at the site NASA says is the Apollo 15 lander. The evidence was noticed by Misha Kreslavsky, of the Department of Geological Sciences at Brown University, and Yuri Shkuratov of the Kharkiv Astronomical Observatory in Ukraine. The European Space Agency's SMART-1 uncrewed probe sent back photos of the landing sites, according to Bernard Foing, Chief Scientist of the ESA Science Program.[190] "Given SMART-1's initial high orbit, however, it may prove difficult to see artifacts," said Foing in an interview on space.com.

In 2002, Alex R. Blackwell of the University of Hawaii pointed out that some photos taken by Apollo astronauts[189] while in orbit around the Moon show the landing sites.

The Daily Telegraph published a story in 2002 saying that European astronomers at the Very Large Telescope (VLT) would use it to view the landing sites. According to the article, Dr. Richard West said that his team would take "a high-resolution image of one of the Apollo landing sites." Marcus Allen, a conspiracist, answered that no photos of hardware on the Moon would convince him that manned landings had happened.[191] As the VLT is capable of resolving equivalent to the distance between the headlights of a car as seen from the Moon,[192] it may be able to photograph some features of the landing sites. Such photos, if and when they become available, would be the first non-NASA-produced photos of the sites at that definition.

The Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) launched their SELENE Moon orbiter on September 14, 2007 (JST), from Tanegashima Space Center. SELENE orbited the Moon at about 100 km (62 miles) altitude. In May 2008, JAXA reported detecting the "halo" generated by the Apollo 15 Lunar Module engine exhaust from a Terrain Camera image.[193] A three-dimensional reconstructed photo also matched the terrain of an Apollo 15 photo taken from the surface.

On July 17, 2009, NASA released low-resolution engineering test photos of the Apollo 11, Apollo 14, Apollo 15, Apollo 16 and Apollo 17 landing sites that have been photographed by the Lunar Reconnaissance Orbiter as part of the process of starting its primary mission.[194] The photos show the descent stage of the landers from each mission on the Moon's surface. The photo of the Apollo 14 landing site also shows tracks made by an astronaut between a science experiment (ALSEP) and the lander.[194] Photos of the Apollo 12 landing site were released by NASA on September 3, 2009.[195] The Intrepid lander descent stage, experiment package (ALSEP), Surveyor 3 spacecraft, and astronaut footpaths are all visible. While the LRO images have been enjoyed by the scientific community as a whole, they have not done anything to convince conspiracists that the landings happened.[196]

On September 1, 2009, India's lunar mission Chandrayaan-1 took photos of the Apollo 15 landing site and tracks of the lunar rovers.[197][198] The Indian Space Research Organisation launched their uncrewed lunar probe on September 8, 2008 (IST), from Satish Dhawan Space Centre. The photos were taken by a hyperspectral camera fitted as part of the mission's image payload.[197]

China's second lunar probe, Chang'e 2, which was launched in 2010, can photograph the lunar surface with a resolution of up to 1.3 m (4.3 ft). It spotted traces of the Apollo landings.[199]

Moon rocks

Genesis Rock brought back by Apollo 15 – older than any rocks on Earth

The Apollo program collected 380 kg (838 lb) of Moon rocks during the six crewed missions. Analyses by scientists worldwide all agree that these rocks came from the Moon – no published accounts in peer-reviewed scientific journals exist that dispute this claim. The Apollo samples are easily distinguishable from both meteorites and Earth rocks[6] in that they show a lack of hydrous alteration products, they show evidence of having undergone impact events on an airless body, and they have unique geochemical traits. Furthermore, most are more than 200 million years older than the oldest Earth rocks. The Moon rocks also share the same traits as Soviet samples.[200]

Conspiracists argue that Marshall Space Flight Center Director Wernher von Braun's trip to Antarctica in 1967 (about two years before the Apollo 11 launch) was to gather lunar meteorites to be used as fake Moon rocks. Because von Braun was a former SS officer (though one who had been detained by the Gestapo),[201] the documentary film Did We Go?[43] suggests that he could have been pressured to agree to the conspiracy to protect himself from recriminations over his past. NASA said that von Braun's mission was "to look into environmental and logistic factors that might relate to the planning of future space missions, and hardware."[202] NASA continues to send teams to work in Antarctica to mimic the conditions on other planets.

It is now accepted by the scientific community that rocks have been blasted from both the Martian and lunar surface during impact events, and that some of these have landed on the Earth as meteorites.[203][204] However, the first Antarctic lunar meteorite was found in 1979, and its lunar origin was not recognized until 1982.[205] Furthermore, lunar meteorites are so rare that it is unlikely that they could account for the 380 kg (840 lb) of Moon rocks that NASA gathered between 1969 and 1972. Only about 30 kg (66 lb) of lunar meteorites have been found on Earth thus far, despite private collectors and governmental agencies worldwide searching for more than 20 years.[205]

While the Apollo missions gathered 380 kg (840 lb) of Moon rocks, the Soviet Luna 16, Luna 20 and Luna 24 robots gathered only 326 g (11.5 oz) combined (that is, less than one-thousandth as much). Indeed, current plans for a Martian sample return would only gather about 500 g (18 oz) of soil,[206] and a recently proposed South Pole-Aitken basin robot mission would only gather about 1 kg (2.2 lb) of Moon rock.[207][208][209] If NASA had used similar robot technology, then between 300 and 2,000 robot missions would have been needed to collect the current amount of Moon rocks that is held by NASA.

On the makeup of the Moon rocks, Kaysing asked: "Why was there never a mention of gold, silver, diamonds or other precious metals on the moon? Wasn't this a viable consideration? Why was this fact never dicussed [sic] in the press or by the astronauts?"[210] Geologists realize that gold and silver deposits on Earth are the result of the action of hydrothermal fluids concentrating the precious metals into veins of ore. Since in 1969 water was believed to be absent on the Moon, no geologist would bother discussing the possibility of finding these on the Moon in any great amount.

Missions tracked by independent parties

Aside from NASA, a number of groups and individuals tracked the Apollo missions as they happened. On later missions, NASA released information to the public explaining where and when the spacecraft could be sighted. Their flight paths were tracked using radar and they were sighted and photographed using telescopes. Also, radio transmissions between the astronauts on the surface and in orbit were independently recorded.

Retroreflectors

Apollo 11 retroreflector, still with its protective cover

The presence of retroreflectors (mirrors used as targets for Earth-based tracking lasers) from the Laser Ranging Retroreflector Experiment (LRRR) is evidence that there were landings.[211] Lick Observatory attempted to detect from Apollo 11's retroreflector while Armstrong and Aldrin were still on the Moon but did not succeed until August 1, 1969.[212] The Apollo 14 astronauts deployed a retroreflector on February 5, 1971, and McDonald Observatory detected it the same day. The Apollo 15 retroreflector was deployed on July 31, 1971, and was detected by McDonald Observatory within a few days.[213] Smaller retroreflectors were also put on the Moon by the Russians; they were attached to the uncrewed lunar rovers Lunokhod 1 and Lunokhod 2.[214]

Public opinion

In a 1994 poll by The Washington Post, 9% of the respondents said that it was possible that astronauts did not go to the Moon and another 5% were unsure.[215] A 1999 Gallup Poll found that 6% of the Americans surveyed doubted that the Moon landings happened and that 5% of those surveyed had no opinion,[216][217][218][219] which roughly matches the findings of a similar 1995 Time/CNN poll.[216] Officials of the Fox network said that such skepticism rose to about 20% after the February 2001 airing of their network's television special, Conspiracy Theory: Did We Land on the Moon?, seen by about 15 million viewers.[217] This Fox special is seen as having promoted the hoax claims.[220][221]

A 2000 poll conducted by the Public Opinion Foundation [ru] (ФОМ) in Russia found that 28% of those surveyed did not believe that American astronauts landed on the Moon, and this percentage is roughly equal in all social-demographic groups.[222][223][224] In 2009, a poll held by the United Kingdom's Engineering & Technology magazine found that 25% of those surveyed did not believe that men landed on the Moon.[225] Another poll gives that 25% of 18- to 25-year-olds surveyed were unsure that the landings happened.[226]

There are subcultures worldwide which advocate the belief that the Moon landings were faked. By 1977 the Hare Krishna magazine Back to Godhead called the landings a hoax, claiming that, since the Sun is 150 million km (93 million mi) away, and "according to Hindu mythology the Moon is 800,000 miles farther away than that",[e] the Moon would be nearly 151 million km (94 million mi) away; to travel that span in 91 hours would require a speed of more than a million miles per hour, "a patently impossible feat even by the scientists' calculations."[227][228]

James Oberg of ABC News said that the conspiracy theory is taught in Cuban schools and wherever Cuban teachers are sent.[173][229] A poll conducted in the 1970s by the United States Information Agency in several countries in Latin America, Asia, and Africa found that most respondents were unaware of the Moon landings, many of the others dismissed them as propaganda or science fiction, and many thought that it had been the Russians that landed on the Moon.[230]

In 2019, Ipsos conducted a study for C-Span to assess the level of belief that the 1969 Moon landing was faked. Six percent of respondents believed it was not real, but 11% of millennials (reached adulthood in the early 21st Century) were the most likely to believe it was not factual.[231]

See also

Notes

  1. ^ In 1968, Clarke and Kubrick had collaborated on the film 2001: A Space Odyssey, which realistically portrayed a Moon mission.
  2. ^ He does this in his site as well
  3. ^ This number includes the crews of Apollos 8, 10, and 13, though the latter technically only performed a fly-by. These three missions account for only six additional astronauts because James Lovell orbited the Moon twice (Apollos 8 and 13) and John Young and Gene Cernan orbited on Apollo 10 both later landed on the Moon.
  4. ^ According to the 2007 NOVA episode "Sputnik Declassified," the United States could have launched the Explorer 1 probe before Sputnik, but the Eisenhower administration hesitated, first because they were not sure if international law meant that national borders kept going all the way into orbit (and, thus, their orbiting satellite could cause an international uproar by violating the borders of dozens of nations), and second because there was a desire to see the not yet ready Vanguard satellite program, designed by American citizens, become America's first satellite rather than the Explorer program, that was mostly designed by former rocket designers from Nazi Germany. A transcript of the appropriate section from the show is available at "Sputnik's Impact on America."
  5. ^ This is equivalent of 1.3 million km.

Citations

 This article incorporates public domain material from websites or documents of the National Aeronautics and Space Administration.

  1. ^ Plait 2002, pp. 154–173
  2. ^ a b Neal-Jones, Nancy; Zubritsky, Elizabeth; Cole, Steve (September 6, 2011). Garner, Robert (ed.). "NASA Spacecraft Images Offer Sharper Views of Apollo Landing Sites". NASA. Goddard Release No. 11-058 (co-issued as NASA HQ Release No. 11-289). Retrieved September 22, 2011.
  3. ^ Robinson, Mark (July 27, 2012). "LRO slewed 19° down-Sun allowing the illuminated side of the still standing American flag to be captured at the Apollo 17 landing site. M113751661L" (Caption). LROC News System. Archived from the original on October 24, 2012. Retrieved April 29, 2013.
  4. ^ "Apollo Moon flags still standing, images show". BBC News. London: BBC. July 30, 2012. Retrieved April 29, 2013.
  5. ^ Abbey, Jennifer (July 31, 2012). "American Flags From Apollo Missions Still Standing". ABC News (Blog). New York: ABC. Retrieved April 29, 2013.
  6. ^ a b Phillips, Tony (February 23, 2001). "The Great Moon Hoax". Science@NASA. NASA. Retrieved July 30, 2012.
  7. ^ Kaysing 2002
  8. ^ Kaysing 2002, p. 30
  9. ^ Kaysing 2002, p. 80
  10. ^ Kaysing, Wendy L. "A brief biography of Bill Kaysing". BillKaysing.com. Retrieved February 28, 2013.
  11. ^ a b Kaysing 2002, p. 7–8
  12. ^ Plait 2002, p. 157
  13. ^ Braeunig, Robert A. (November 2006). "Did we land on the Moon?". Rocket and Space Technology. Robert Braeunig. Archived from the original on May 22, 2013. Retrieved May 3, 2013.
  14. ^ Galuppini, Albino. "Hoax Theory". BillKaysing.com. Retrieved May 3, 2013.
  15. ^ Schadewald, Robert J. (July 1980). "The Flat-out Truth: Earth Orbits? Moon Landings? A Fraud! Says This Prophet". Science Digest. New York: Hearst Magazines. Archived from the original on January 28, 2013. Retrieved April 29, 2013.
  16. ^ van Bakel, Rogier (September 1994). "The Wrong Stuff". Wired. 2 (09). New York: Condé Nast Publications. p. 5. Retrieved August 13, 2009.
  17. ^ Chaikin 2007 (page needed)
  18. ^ Attivissimo 2013, p. 70
  19. ^ Dick & Launius 2007, pp. 63–64
  20. ^ Matthews, Robert (November 24, 2002). "World's biggest telescope to prove Americans really walked on Moon". The Sunday Telegraph. London: Telegraph Media Group. Retrieved May 15, 2013.
  21. ^ Brian 1982
  22. ^ a b Cooper, William (1997). "MAJESTYTWELVE". williamcooper.com. Archived from the original on August 15, 2000. Retrieved May 31, 2013.
  23. ^ Fetzer, James H. (May 2, 2013). "Did America Land Men on the Moon?: The Moon Landing Hoax". Spirit To Spirit (Interview). Interviewed by Sterling Harwood. San Jose, California: KLIV 1590 AM. Archived from the original (MP3) on March 4, 2016. Retrieved May 3, 2013.
  24. ^ Cosnette, Dave. "The Apollo Hoax". Ufos-aliens.co.uk. Dave Cosnette. Retrieved November 25, 2008.
  25. ^ a b Windley, Jay. "Clavius: Photo Analysis – buzz's hot spot". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved June 25, 2009.
  26. ^ Miller, Jeff (October 1, 2012). "Clyde Lewis: Ground Zero Radio". Portland Interview Magazine. Retrieved May 4, 2017.
  27. ^ a b c Lewis, Clyde. "Good Luck, Mr. Gorsky!". Groundzeromedia.org. Retrieved November 25, 2008.
  28. ^ Lheureux 2000
  29. ^ "Moon shots 'faked'". BBC News. London: BBC. June 21, 2001.
  30. ^ Mukhin 2005
  31. ^ Mukhin, Yury Ignatyevich. 'АнтиАполлон'. Лунная афера США [Anti-Apollo: Lunar Scam of the USA] (in Russian). ymuhin.ru. Retrieved April 28, 2013. Promotional webpage from Mukhin's personal website.[unreliable source?]
  32. ^ a b Bennett & Percy 2001
  33. ^ Windley, Jay. "Clavius: Bibliography – dramatis personae". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 25, 2008.
  34. ^ "Those hoax myths debunked". David Adam. London: The Guardian. July 1, 2009.
  35. ^ Pokrovsky, Stanislav G. (2007). "Investigation into the Saturn V velocity and its ability to place the stated payload into lunar orbit" (PDF). Актуальные проблемы современной науки. Moscow (5): 152–66. ISSN 1680-2721. Retrieved May 1, 2013. English translation by BigPhil 2011.
  36. ^ Pokrovsky, Stanislav G. "Improved estimates of the Saturn V velocity and its ability to place the stated payload into lunar orbit" (PDF). Retrieved May 1, 2013. English translation by BigPhil 2011.
  37. ^ "Investigations: Moon". Supernovum.ru (in Russian). Archived from the original on July 25, 2009. Retrieved May 1, 2013. Site archives three papers by Stanislav G. Pokrovsky.
  38. ^ "Станислав Покровский – Профессионалы.ru" [Stanislav Pokrovsky – professionali.ru] (in Russian). Профессионалы.ru. Retrieved May 1, 2013.
  39. ^ Pokrovsky, Stanislav (April 27, 2008). "Уточненная реконструкция" [A more exact reconstruction] (Forum). Форум С.Кара-Мурзы. Archived from the original on June 2, 2013. Retrieved May 1, 2013. S. Kara-Murza forum message to Дмитрий Кропотов.
  40. ^ Popov 2009
  41. ^ Popov, Alexander Ivanovich. Человек на Луне? Какие доказательства? [Man on the Moon? What's the Evidence?]. Part 2 (in Russian). Archived from the original on February 17, 2009.
  42. ^ Popov, Alexander Ivanovich. Человек на Луне? Какие доказательства? [Man on the Moon? What's the Evidence?] (Abstract) (in Russian). Retrieved April 28, 2013. "Man on the Moon? What's the Evidence?" is the title of a preliminary paper. Selected chapters of Popov's book, Americans on the Moon, are also provided.
  43. ^ a b c d Ranen, Aron (Director, Writer, Producer); Britton, Benjamin (Writer, Executive Producer) (2005) [First published 1999 by the University of Cincinnati as part of Moon: A Mutual Reality Art Experience]. Did We Go? (VHS tape). Santa Monica, CA: Third Wave Media. OCLC 56316947. Retrieved May 4, 2013.CS1 maint: multiple names: authors list (link) Abstract: "This video looks at whether man actually walked on the moon in 1969 or if it was an elaborate hoax."
  44. ^ Britton, Benjamin (Executive Producer); Britton, Lisa (Associate Producer); Ranen, Aron (Video Documentary); et al. (1999). Moon: A Mutual Reality Art Experience (DVD video). Cincinnati, OH: University of Cincinnati. OCLC 43837978. Abstract: "The Moon Project is a full-screen, Mutual Reality Internet DVD made on the event of the 30th anniversary of humankind's first moon landing. It is to bring viewers into personal contact with humanity's cultural tradition through participation in the exploration of the moon. As an historical source document and as an artistic interpretation of cultural context, the Moon project is made to connect viewers in our collective global culture."
  45. ^ René 1994
  46. ^ "Moon Hoax – MOONMOVIE.COM – Seeking Full Disclosure of NASA's Fraudulent Manned Moon Landings". Moonmovie.com. Nashville, TN: AFTH, LLC. Archived from the original on November 2, 2010. Retrieved November 13, 2010.
  47. ^ Sibrel, Bart Winfield (Writer, Producer, Director) (2001). A Funny Thing Happened on the Way to the Moon (DVD). Fairway, TN: AFTH, LLC. OCLC 426135438.
  48. ^ "Moon Hoax – A Funny Thing Happened on the Way to the Moon DVD – Front Cover & Bart Sibrel". Moonmovie.com. Nashville, TN: AFTH, LLC. Archived from the original on February 28, 2008. Retrieved November 25, 2008.
  49. ^ Svector (Writer, Producer, Director) (2007). Lunar Legacy (Flash Video) (Digital video). Low Gravity Films. Retrieved March 20, 2018.
  50. ^ Burr, Bill (July 20, 2016). Buzz Aldrin punches guy (YouTube).
  51. ^ Bancroft, Colette (September 29, 2002). "Lunar Lunacy". St. Petersburg Times. Retrieved February 13, 2007.
  52. ^ Soejima 2004
  53. ^ White, Jack D. (April 13, 2010). "An Interview with Photo Analyst Jack White On JFK, Apollo and 9/11". NoMoreGames.net (Interview). Interviewed by Morgan O. Reynolds. Retrieved May 23, 2013.
  54. ^ Bugliosi, Vincent (2007). Reclaiming History: The Assassination of President John F. Kennedy. New York: W. W. Norton & Company. pp. 504–12. ISBN 978-0-393-04525-3.
  55. ^ Fetzer, James H., ed. (1998). Assassination Science: Experts Speak Out on the Death of JFK. Chicago: Catfeet Press. pp. 213–14. ISBN 0-8126-9366-3.
  56. ^ Windley, Jay. "Clavius: Bibliography – jack white". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved May 23, 2013.
  57. ^ Wisnewski 2007
  58. ^ Chaikin 2007, p. 2, "We choose to go to the Moon! We choose to go to the Moon in this decade and do the other things – not because they are easy, but because they are hard." – Kennedy speaking at Rice University, September 12, 1962.
  59. ^ Plait 2002, p. 173
  60. ^ "Moon Hoax MOONMOVIE.COM Frequently Asked Questions". Moonmovie.com. Nashville, TN: AFTH, LLC. Archived from the original on February 12, 2008. Retrieved August 26, 2009.
  61. ^ "Soviet Lunar Programs". Space Race (Online version of exhibition on view in Gallery 114). Washington, D.C.: National Air and Space Museum. Retrieved November 13, 2010.
  62. ^ Zak, Anatoly. "Russia's space command and control infrastructure". RussianSpaceWeb.com. Anatoly Zak. Archived from the original on July 8, 2010. Retrieved November 13, 2010.
  63. ^ "Soviet Space Tracking Systems". Encyclopedia Astronautica. Mark Wade. Archived from the original on November 1, 2010. Retrieved November 13, 2010.
  64. ^ Scheaffer 2004, p. 247
  65. ^ "The Moon Programme That Faltered". Spaceflight. London: British Interplanetary Society. 33: 2–3. March 1991. Bibcode:1991SpFl...33....2.
  66. ^ "Science: Waning Moon Program". Time. September 14, 1970.
  67. ^ "Apollo 18 through 20 – The Canceled Missions", Dr. David R. Williams, NASA, accessed July 19, 2006.
  68. ^ Kaysing 2002, p. 71
  69. ^ Attivissimo 2013, p. 163
  70. ^ Kennedy, John F. (May 25, 1961). Special Message to Congress on Urgent National Needs (Motion picture (excerpt)). Boston, MA: John F. Kennedy Presidential Library and Museum. Accession Number: TNC:200; Digital Identifier: TNC-200-2. Retrieved August 1, 2013.
  71. ^ Congress, House of Representatives, Committee on Science and Astronautics (1973). 1974 NASA Authorization Hearings (Hearing on H.R. 4567). Washington, D.C.: 93rd Congress, first session. OCLC 23229007.CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  72. ^ Bennett & Percy 2001, p. 77
  73. ^ Bennett & Percy 2001, pp. 330–31
  74. ^ Anderson, Clinton P. (January 30, 1968), Apollo 204 Accident: Report of the Committee on Aeronautical and Space Sciences, United States Senate, with Additional Views, Senate Report 956, Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office, archived from the original on December 20, 2014
  75. ^ Steven-Boniecki, Dwight (2010). Live TV From the Moon. Burlington, Ontario: Apogee Books. ISBN 978-1-926592-16-9.
  76. ^ "Was The Apollo Moon Landing Fake?". American Patriot Friends Network (APFN). APFN.org. July 21, 2009. Retrieved November 25, 2008.
  77. ^ U.S. Office of Management and Budget
  78. ^ Hepplewhite, T.A. The Space Shuttle Decision: NASA's Search for a Reusable Space Vehicle, chapter 4. Washington, DC: National Aeronautics and Space Administration, 1999.
  79. ^ Calder, Vince; Johnson, Andrew, P.E.; et al. (October 12, 2002). "Ask A Scientist". Newton. Argonne National Laboratory. Retrieved August 14, 2009.
  80. ^ Ramsay 2006 (page needed)
  81. ^ Longuski 2006, p. 102
  82. ^ Aaronovitch 2010, pp. 1–2, 6
  83. ^ "Conspiracy Theories". Penn & Teller: Bullshit!. Season 3. Episode 3. May 9, 2005. Showtime.
  84. ^ Griggs, Brandon. "Could moon landings have been faked? Some still think so - CNN.com". www.cnn.com.
  85. ^ a b c Windley, Jay. "Clavius: Photography – Crosshairs". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved April 20, 2013.
  86. ^ Windley, Jay. "Clavius: Photography – image quality". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 5, 2009.
  87. ^ "Apollo 11 Mission Photography". Lunar and Planetary Institute. Retrieved July 23, 2009.
  88. ^ "Space Cameras". Hasselblad in Space. Victor Hasselblad AB. Archived from the original on May 10, 2013. Retrieved May 6, 2013.
  89. ^ Kaysing 2002, pp. 20, 21, 22, 23
  90. ^ Jones, Eric M. (January 21, 2012). "Navigation Stars used in the AOT". Apollo Lunar Surface Journal. NASA. Retrieved September 28, 2014.
  91. ^ Carlowicz, Mike (September 28, 2011). "Where are the stars?". NASA Earth Observatory (Blog). NASA. Retrieved April 20, 2013.
  92. ^ Plait 2002, pp. 158–60
  93. ^ Woods 2008, pp. 206–07
  94. ^ Harrison 2012, pp. 95–96
  95. ^ File:Lamp-and-moon-example-2.JPG
  96. ^ Keel, William C. (July 2007). "The Earth and Stars in the Lunar Sky". Skeptical Inquirer. Amherst, NY: Committee for Skeptical Inquiry. 31 (4): 47–50.
  97. ^ Keel, William C. "Apollo16EarthID.gif" (GIF). UA Astronomy Home Page. Retrieved May 8, 2013. Base image: AS16-123-19657; Earth image start: 1233 CDT 21 April 1972; Field shown: 18.9 degrees.
  98. ^ "Solar corona photographed from Apollo 15 one minute prior to sunrise". JSC Digital Image Collection. Lyndon B. Johnson Space Center. July 31, 1971. Photo ID: AS15-98-13311. Archived from the original on February 17, 2013. Retrieved April 26, 2013.
  99. ^ Lunsford, Danny Ross; Jones, Eric M. (2007). "Venus over the Apollo 14 LM". Apollo Lunar Surface Journal. NASA. Retrieved May 8, 2013.
  100. ^ Plait 2002, pp. 167–72
  101. ^ Goddard, Ian Williams (February 26, 2001). "Goddard's Journal: Are Apollo Moon Photos Fake?". Iangoddard.com. Retrieved November 25, 2008.
  102. ^ a b c Bara, Michael; Troy, Steve. "Who Mourns For Apollo? Part II" (PDF). Mr. Clintberg's Studyphysics!. LunarAnomalies.com. Retrieved November 13, 2010. Part I with Steve Troy and Richard C. Hoagland is available here (PDF). Part III by Steve Troy has been archived from the original by the Wayback Machine on June 10, 2009.
  103. ^ White, Jack (2005). "The skeleton in NASA's spacesuit". AULIS Online. London: AULIS Publishing. Retrieved November 25, 2008.
  104. ^ Windley, Jay. "Clavius: Photo Analysis – lunar rover". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 5, 2009.
  105. ^ Bennett & Percy 2001, p. 321
  106. ^ Bennett & Percy 2001, pp. 319–20
  107. ^ Windley, Jay. "Clavius: Bibliography – una ronald and the coke bottle". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved May 23, 2013.
  108. ^ Bennett & Percy 2001, p. 319
  109. ^ Anthony, James. "Fly Me to the Moon". Web Wombat. Web Wombat Pty Ltd. Retrieved November 25, 2008.
  110. ^ Shepard & Slayton 1994 (page needed)
  111. ^ Steven-Boniecki, Dwight (2010). Live TV From the Moon. Burlington, Ontario: Apogee Books. ISBN 978-1-926592-16-9.
  112. ^ "A Detailed Look at the Camera Gear Behind the Historical Apollo 11 Moon Landing". petapixel.com. Retrieved March 11, 2019.
  113. ^ "Photography During Apollo". www.history.nasa.gov. Retrieved March 11, 2019.
  114. ^ Teitel, Amy Shira (February 5, 2016). "How NASA Broadcast Neil Armstrong Live from the Moon". Popular Science. Retrieved March 11, 2019.
  115. ^ Phillips, Tony, ed. (February 28, 2013). "Van Allen Probes Discover a New Radiation Belt". Science@NASA. NASA. Retrieved May 8, 2013.
  116. ^ a b "The Van Allen Belts". IMAGE Science Center. NASA. Retrieved May 6, 2013.
  117. ^ a b c d Woods 2008, p. 109
  118. ^ a b Plait 2002, p. 162
  119. ^ Windley, Jay. "Clavius: Environment – radiation and the van allen belts". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 8, 2009.
  120. ^ Plait 2002, pp. 160–62
  121. ^ Bailey, J. Vernon (1975). "Radiation Protection and Instrumentation". Lyndon B. Johnson Space Center. NASA SP-368. Archived from the original on May 15, 2013. Retrieved May 17, 2013. Section II, Chapter 3, of NASA SP-368, Biomedical Results of Apollo. See "Table 2 Archived February 21, 2013, at the Wayback Machine: Average Radiation Doses of the Flight Crews for the Apollo Missions."
  122. ^ Plait 2002, pp. 162–63
  123. ^ Plait 2002, pp. 165–67
  124. ^ Windley, Jay. "Clavius: Environment – heat". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 25, 2008.
  125. ^ Phillips, Tony (January 27, 2005). "Sickening Solar Flares". Science@NASA. NASA. Archived from the original on June 15, 2011. Retrieved November 25, 2008.
  126. ^ Cull, Selby (July 12, 2006). "Predicting Solar Eruptions". News from Sky & Telescope. Sky Publishing. Retrieved November 25, 2008.
  127. ^ Windley, Jay. "Clavius: Environment: fluttering flags". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved April 20, 2013.
  128. ^ Harrison 2012, p. 97
  129. ^ McAdams 2011, p. 132
  130. ^ Nemiroff, R.; Bonnell, J., eds. (November 1, 2011). "Hammer Versus Feather on the Moon". Astronomy Picture of the Day. NASA. Retrieved April 20, 2013. Source for video: "The Hammer and the Feather" on YouTube
  131. ^ Kaysing 2002, p. 75
  132. ^ Harrison 2012, p. 96
  133. ^ Plait 2002, p. 164
  134. ^ Metzger, Philip; Smith, Jacob; Lane, John (June 30, 2011). "Phenomenology of soil erosion due to rocket exhaust on the Moon and the Mauna Kea lunar test site". Journal of Geophysical Research. 116 (E06005): 5–8. Bibcode:2011JGRE..116.6005M. doi:10.1029/2010JE003745.
  135. ^ Plait 2002, pp. 163–65
  136. ^ "Apollo 11 Preliminary Science Report" (PDF). NASA. 1969. pp. 93–101. NASA SP-214. Retrieved May 1, 2013.
  137. ^ Woods 2008, p. 191
  138. ^ René 1994 pp. n, 11
  139. ^ Orloff, Richard W. (September 2004) [First published 2000]. Apollo by the Numbers: A Statistical Reference. NASA History Program Office. NASA. ISBN 0-16-050631-X. NASA SP-2000-4029. Retrieved May 31, 2013. See Statistical Tables: "Selected Mission Weights (lbs)" and "LM Descent Stage Propellant Status".
  140. ^ Rogers, William F. "Apollo Lunar Module Landing Gear" (PDF). Apollo Lunar Surface Journal. NASA. Retrieved May 31, 2013.
  141. ^ Heiken 1991, pp. 475–476
  142. ^ "Radio Lag". Redzero.demon.co.uk. Archived from the original on July 29, 2008. Retrieved November 25, 2008.
  143. ^ "Apollo 11 Mission Summary". The Apollo Program. National Air and Space Museum. July 16, 1969. Retrieved November 13, 2010. From NASA SP-214, Preliminary Science Report
  144. ^ "Apollo 11 TV – as seen in Australia". Honeysucklecreek.net. Retrieved November 25, 2008.
  145. ^ a b Sarkissian, John M. (2001). "On Eagle's Wings: The Parkes Observatory's Support of the Apollo 11 Mission". Publications of the Astronomical Society of Australia. Collingwood, Victoria: CSIRO Publishing for the Astronomical Society of Australia. 18 (3): 287–310. Bibcode:2001PASA...18..287S. doi:10.1071/AS01038. Retrieved November 25, 2008. October 2000 website version, part 1 of 12: "Introduction." Original version available from CSIRO Parkes Observatory (PDF).
  146. ^ Sarkissian, John M. (2001). "On Eagle's Wings: The Parkes Observatory's Support of the Apollo 11 Mission". Publications of the Astronomical Society of Australia. Collingwood, Victoria: CSIRO Publishing for the Astronomical Society of Australia. 18 (3): 287–310. Bibcode:2001PASA...18..287S. doi:10.1071/AS01038. Retrieved November 25, 2008. October 2000 website version, part 9 of 12: "One Giant Leap." Original version available from CSIRO Parkes Observatory (PDF).
  147. ^ Windley, Jay. "Clavius: Bibliography – cosmic dave's 32 questions". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 13, 2010.
  148. ^ a b Windley, Jay. "Clavius: Bibliography – the Collier article". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved November 13, 2010.
  149. ^ Macey, Richard (August 5, 2006). "One giant blunder for mankind: how NASA lost moon pictures". The Sydney Morning Herald.
  150. ^ Sarkissian, John M. "The Parkes Apollo 11 TV Quality". CSIRO Parkes Observatory. Retrieved November 25, 2008.
  151. ^ a b Amalfi, Carmelo (November 1, 2006). "Lost Moon landing tapes discovered". COSMOS Online. Australia: Cosmos Media Pty Ltd. Archived from the original on February 14, 2013. Retrieved November 25, 2008.
  152. ^ Sarkissian, John M. (May 21, 2006). "The Search for the Apollo 11 SSTV Tapes" (PDF). Honeysucklecreek.net. CSIRO Parkes Observatory. Retrieved April 26, 2013.
  153. ^ "The GSFC Scientific Data Storage Problem" (PDF). NASA. Retrieved September 5, 2009.
  154. ^ "The Apollo 11 Telemetry Data Recordings: A Final Report" (PDF). NASA. December 2009. Retrieved April 27, 2013.
  155. ^ Borenstein, Seth (July 17, 2009). "NASA lost moon footage, but Hollywood restores it". US News & World Report. Associated Press. Retrieved September 5, 2009.
  156. ^ Garner, Robert, ed. (August 7, 2009). "Apollo 11 Partial Restoration HD Video Streams". NASA. Retrieved September 5, 2009.
  157. ^ Scotti, Jim (February 4, 2000). "The Collier article – a critique". Lunar and Planetary Laboratory. University of Arizona. Retrieved September 2, 2009. Scotti's critique of James M. Collier August 1997 article, "Investigator Challenging NASA", Media Bypass (Evansville, IN: Tree Top Communications, Inc.) Vol. 5, No. 8. ISSN 1085-6714.
  158. ^ Paine, Michael (March 13, 2000). "Saturn 5 Blueprints Safely in Storage". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. Archived from the original on July 8, 2008. Retrieved November 13, 2010.
  159. ^ Young, Anthony (April 5, 2004). "Lunar rovers past and future". The Space Review. Jeff Foust. p. 1. Retrieved September 5, 2009.
  160. ^ "Lunar Rover Operations Handbook". NASA. Doc. LS006-002-2H. Retrieved November 25, 2008.
  161. ^ Windley, Jay. "Clavius: Technology – beating the soviets". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved September 5, 2009.
  162. ^ Warren, Liz (June 17, 2013). "Women in Space Part One, Female Firsts in Flight for Space Exploration and Research". A Lab Aloft (Blog). NASA Blogs. Retrieved July 18, 2013.
  163. ^ "Soviet Lunar Landing". Encyclopedia Astronautica. Mark Wade. Archived from the original on February 24, 2009. Retrieved November 25, 2008.
  164. ^ "Computers of the '70s | Synonym". classroom.synonym.com.
  165. ^ "History of Computers". homepage.cs.uri.edu.
  166. ^ "Xerox commercial from 1972 shows the computer as your personal assistant". The Verge. April 26, 2012.
  167. ^ Alto Operating System Reference Manual (PDF). Xerox. June 26, 1975. Retrieved July 21, 2019 – via BitSavers.
  168. ^ Puiu, Tibi (October 13, 2015). "Your smartphone is millions of times more powerful that all of NASA's combined computing in 1969". ZME Science.
  169. ^ Spitznagel, Eric (July 19, 2019). "What It's Like to Be a Moon Landing Conspiracist in 2019". Popular Mechanics.
  170. ^ "The Moon Hoax; Did we really go?". www.astronautcentral.com.
  171. ^ Scotti, Jim. "Comments on the FOX special on the Hoax". Lunar and Planetary Laboratory. University of Arizona. Retrieved November 25, 2008.
  172. ^ "NASA Apollo Mission Apollo-1 – Baron Report". NASA History Program Office. NASA. Archived from the original on September 21, 2008. Retrieved November 25, 2008.
  173. ^ a b c d e Oberg, James (March–April 2003). "Lessons of the 'Fake Moon Flight' Myth". Skeptical Inquirer. Amherst, NY: Committee for Skeptical Inquiry: 23, 30. Retrieved April 27, 2013. Reprinted in Frazier, Kendrick (ed.) (2009). Science Under Siege: Defending Science, Exposing Pseudoscience. Amherst, NY: Prometheus Books. ISBN 978-1-59102-715-7.
  174. ^ "Brian Welch, NASA director Of media services, Dies". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. November 24, 2000. Archived from the original on May 23, 2009. Retrieved May 2, 2013.CS1 maint: unfit url (link)
  175. ^ "Did U.S. Astronauts Really Land on the Moon" (PDF) (Reissue (June 1977)). Washington, D.C.: NASA. February 14, 2001. Archived from the original (PDF) on December 13, 2015. Retrieved April 24, 2014.
  176. ^ Windley, Jay. "Clavius: Bibliography – the kubrick article". Moon Base Clavius. Clavius.org. Retrieved April 20, 2013.
  177. ^ Weidner, Jay (July 20, 2009). "How Stanley Kubrick Faked the Apollo Moon Landings". jayweidner.com. Archived from the original on November 23, 2010. Retrieved June 24, 2017.CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
  178. ^ Weidner, Jay (July 20, 2009). "Secrets of the Shining". Bibliotecapleyades.net. Retrieved June 24, 2017.
  179. ^ Faked Moon Landing Hidden Subliminal Messages in Stanley Kubrick's Movie 'The Shining' on YouTube. Retrieved June 24, 2017.
  180. ^ Lamb, Robert (January 21, 2010). "Faked Moon Landings and Kubrick's 'The Shining'". Seeker. Retrieved June 24, 2017.
  181. ^ Austin, Jon (December 11, 2015). "Moon Landings 'Fake': Shock video shows 'Stanley Kubrick' admit historic event was 'HOAX'". Daily Express. Retrieved December 11, 2015.
  182. ^ Evon, Dan (December 11, 2015). "Lie Me to the Moon". Snopes.com. Retrieved December 11, 2015.
  183. ^ Whitehouse, David (November 8, 2002). "Nasa pulls Moon hoax book". BBC News. London. Retrieved August 26, 2009.
  184. ^ Hendry, Martin; Skeldon, Ken (February 17, 2005). "Did we really land on the Moon?". Cafescientifique.org. Archived from the original on August 5, 2009. Retrieved August 26, 2009.
  185. ^ Di Maggio, Mario (November 2004). "Hoax Busters". Dimaggio.org. Archived from the original on October 12, 2007. Retrieved August 26, 2009.
  186. ^ "The Human Moon". The New York Times. November 16, 2009. Retrieved November 19, 2009.
  187. ^ Stoyanova, Silvia, ed. (September 10, 2007). "Hubble Shoots The Moon". NASA. Retrieved October 20, 2009.
  188. ^ David, Leonard (April 27, 2001). "Apollo 15 Landing Site Spotted in Images". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. Archived from the original on March 1, 2005. Retrieved August 26, 2009.
  189. ^ a b Richmond, Michael (August 17, 2002). "Can we see Apollo hardware on the Moon?". The Amateur Sky Survey (TASS). Archived from the original on July 11, 2002. Retrieved August 26, 2009.
  190. ^ David, Leonard (March 4, 2005). "End of Conspiracy Theories? Spacecraft Snoops Apollo Moon Sites". Space.com. TechMediaNetwork, Inc. Retrieved May 2, 2013.
  191. ^ Matthews, Robert (November 24, 2002). "World's biggest telescope to prove Americans really walked on Moon". The Daily Telegraph. London. Retrieved August 26, 2009.
  192. ^ Stee, Philippe (September 20, 2006). "To Be or Not to Be: Is It All About Spinning?" (Press release). Garching, Germany: European Southern Observatory. Retrieved September 5, 2009.
  193. ^ "The "halo" area around Apollo 15 landing site observed by Terrain Camera on SELENE (KAGUYA)" (Press release). Chōfu, Tokyo: Japan Aerospace Exploration Agency. May 20, 2009. Retrieved August 26, 2009.
  194. ^ a b Hautaluoma, Grey; Freeberg, Andy (July 17, 2009). Garner, Robert (ed.). "LRO Sees Apollo Landing Sites". NASA. Retrieved August 14, 2009. NASA's Lunar Reconnaissance Orbiter, or LRO, has returned its first imagery of the Apollo Moon landing sites. The pictures show the Apollo missions' lunar module descent stages sitting on the moon's surface, as long shadows from a low sun angle make the modules' locations evident.
  195. ^ Garner, Robert, ed. (September 3, 2009). "Apollo 12 and Surveyor 3". NASA. Retrieved May 2, 2013.
  196. ^ Antonia (September 10, 2009). "A HB Response To The LRO Photos". Lunarlandinghoax.com (Blog). Antares 14 Media. Archived from the original on October 18, 2009. Retrieved April 27, 2013.
  197. ^ a b "Chandrayaan sends images of Apollo 15 landing". The Times of India. New Delhi: The Times Group. September 2, 2009. Retrieved April 20, 2013.
  198. ^ "Chandrayaan's moon findings: Water, rocks and traces of Apollo". MSN India. Redmond, WA: Microsoft. India Syndicate. October 22, 2009. Archived from the original on May 10, 2014. Retrieved April 20, 2013.
  199. ^ Lina, Yang, ed. (February 6, 2012). "China publishes high-resolution full moon map". English.news.cn. Beijing: Xinhua News Agency. Archived from the original on May 27, 2013. Retrieved April 20, 2013.
  200. ^ Papike, James J.; Ryder, Graham; Shearer, Charles K. (January 1998). "Lunar Samples". Reviews in Mineralogy and Geochemistry. Washington, D.C.: Mineralogical Society of America. 36 (1): 5.1–5.234. ISBN 978-0-939950-46-1.
  201. ^ "Wernher von Braun in SS uniform". The Reformation Online. Bible Believers Press. Source cited: Dornberger, Walter V-2 (1958) New York: Viking Press [OCLC 255209058].
  202. ^ "Marshall Highlights for 1967". Marshall Space Flight Center History Office. Archived from the original on August 4, 2014. Retrieved July 24, 2006. Originally "published in a news release issued in late 1967 by the Marshall Center Public Affairs Office."
  203. ^ Head, James N.; Melosh, H. Jay; Ivanov, Boris A. (November 2002). "Martian Meteorite Launch: High-Speed Ejecta from Small Craters". Science. 298 (5599): 1752–56. Bibcode:2002Sci...298.1752H. doi:10.1126/science.1077483. PMID 12424385.
  204. ^ Cooke, Bill (2006). "The Great Interplanetary Rock Swap". Astronomy. Waukesha, WI: Kalmbach Publishing. 34 (8): 64–67. Bibcode:2006Ast....34h..64C. ISSN 0091-6358.
  205. ^ a b Korotev, Randy (2005). "Lunar geochemistry as told by lunar meteorites". Chemie der Erde. 65 (4): 297–346. Bibcode:2005ChEG...65..297K. doi:10.1016/j.chemer.2005.07.001.
  206. ^ "Mars Sample Return". European Space Agency.
  207. ^ Portree, David S. F. (November 7, 2012). "Lunar South Pole-Aitken Sample Return (2002)". Wired. New York: Condé Nast Publications. Retrieved May 2, 2013.
  208. ^ Duke, Michael B. (June 2003). "Sample return from the lunar South Pole-Aitken Basin". Advances in Space Research. Netherlands: Elsevier. 31 (11): 2347–52. Bibcode:2003AdSpR..31.2347D. doi:10.1016/S0273-1177(03)00539-8.
  209. ^ Duke, M. B.; Clark, B. C.; Gamber, T.; et al. (September 24, 1999). "Sample Return Mission to the South Pole Aitken Basin" (PDF). Retrieved May 2, 2013. Paper presented at the "New Views of the Moon II: Understanding the Moon Through the Integration of Diverse Datasets" workshop held on September 22–24, 1999, in Flagstaff, AZ. The workshop's preliminary program (PDF).
  210. ^ Kaysing 2002, p. 8
  211. ^ Dorminey, Bruce (March 2011). "Secrets beneath the Moon's surface". Astronomy. Waukesha, WI: Kalmbach Publishing: 24–29. ISSN 0091-6358.
  212. ^ Hansen 2005, p. 515
  213. ^ Bender, P. L.; Currie, D. G.; Dicke, R. H.; et al. (October 19, 1973). "The Lunar Laser Ranging Experiment" (PDF). Science. Washington, D.C.: American Association for the Advancement of Science. 182 (4109): 229–38. Bibcode:1973Sci...182..229B. doi:10.1126/science.182.4109.229. PMID 17749298. Retrieved April 27, 2013.
  214. ^ Jones, Nancy; McDonald, Kim (April 26, 2010). Jenner, Lynn (ed.). "NASA's LRO Team Helps Track Laser Signals to Russian Rover Mirror". NASA. Goddard Release No. 10-038. Retrieved September 24, 2012.
  215. ^ Scheaffer 2004, pp. 226–27
  216. ^ a b Plait 2002, p. 156
  217. ^ a b Borenstein, Seth (November 2, 2002). "Book to confirm moon landings". Deseret News. Salt Lake City, UT. Knight Ridder Newspapers. Archived from the original on July 26, 2009. Retrieved August 13, 2009.
  218. ^ "Did Men Really Land on the Moon?" (Press release). Gallup. February 15, 2001. Retrieved August 14, 2009.
  219. ^ Newport, Frank (July 20, 1999). "Landing a Man on the Moon: The Public's View" (Press release). Gallup. Retrieved August 14, 2009.
  220. ^ "One giant leap of imagination". The Age. Melbourne, Australia. Associated Press. December 24, 2002. Retrieved August 13, 2009.
  221. ^ "American Beat: Moon Stalker". Newsweek.com. New York: Newsweek. September 15, 2002. Archived from the original on December 6, 2007. Retrieved August 13, 2009.
  222. ^ Петрова, А.С. (April 19, 2000). БЫЛИ ЛИ АМЕРИКАНЦЫ НА ЛУНЕ? [Were the Americans on the Moon?] (Press release) (in Russian). Public Opinion Foundation (ФОМ). Retrieved August 13, 2009. Nationwide Russian survey of urban and rural population conducted on April 1, 2000. 1,500 respondents. Americans walked on the Moon? Overall results of poll: 51% yes; 28% no; 22% unsure.
  223. ^ ИНОГДА ВЫСКАЗЫВАЕТСЯ МНЕНИЕ, ЧТО НА САМОМ ДЕЛЕ ВЫСАДКИ АМЕРИКАНСКИХ АСТРОНАВТОВ НА ЛУНУ НЕ БЫЛО. ВЫ ЛИЧНО ВЕРИТЕ ИЛИ НЕ ВЕРИТЕ, ЧТО АМЕРИКАНСКИЕ АСТРОНАВТЫ ДЕЙСТВИТЕЛЬНО ПОБЫВАЛИ НА ЛУНЕ? (in Russian). Public Opinion Foundation (ФОМ). April 5, 2000. Retrieved April 30, 2013.
  224. ^ ЗНАЕТЕ ЛИ ВЫ, ЧТО-ТО СЛЫШАЛИ ИЛИ СЛЫШИТЕ СЕЙЧАС ВПЕРВЫЕ О ВЫСАДКЕ АМЕРИКАНСКИХ АСТРОНАВТОВ НА ЛУНУ ЛЕТОМ 1969 ГОДА? (in Russian). Public Opinion Foundation (ФОМ). April 5, 2000. Retrieved April 30, 2013.
  225. ^ Bizony, Piers (July 6, 2009). "It was a fake, right?". Engineering & Technology. London: Institution of Engineering and Technology. Archived from the original on January 28, 2011. Retrieved February 19, 2011.
  226. ^ Kruesi, Liz (December 2009). "The Cosmic Grid". Astronomy. Waukesha, WI: Kalmbach Publishing: 62. ISSN 0091-6358.
  227. ^ Satsvarūpa dāsa Goswami (May 1977). "Man on the Moon: A Case of Mass Brainwashing" (PDF). Back to Godhead. Los Angeles: Bhaktivedanta Book Trust. 12 (5): 10–11, 13–14. ISSN 0005-3643. Retrieved October 9, 2013.
  228. ^ Scheaffer 2011, p. 229
  229. ^ Oberg, James (July 1999). "Getting Apollo 11 Right". ABC News. New York: ABC. Archived from the original on April 2, 2003. Retrieved August 13, 2009. I'm told that this is official dogma still taught in schools in Cuba, plus wherever else Cuban teachers have been sent (such as Sandinista Nicaragua and Angola).
  230. ^ Oberg 1982, p. 97
  231. ^ "Attitudes Toward Space Exploration – Ipsos Poll on Behalf of C-SPAN – Belief in Authenticity of the 1969 Moon Landing" (PDF). C-Span. July 10, 2019. Retrieved July 21, 2019.

References

Further reading

  • Loxton, Daniel (2010). "Top Ten Busted Myths". Skeptic. 15 (4): 74.
  • Morrison, David (November 2009). "Moon Hoax Resolved: New Lunar Orbiter Images Show Moon Landers, Astronaut's Tracks". Skeptical Inquirer. 33 (6): 5–6.
  • Steven-Boniecki, Dwight (2010). Live TV from the Moon. Burlington, Ontario: Apogee Books. ISBN 978-1-926592-16-9.
  • Talcott, Richard (November 2010). "Astronomy Mythbusters". Astronomy. 38 (11): 56–57. Author examines ten common astronomy myths. See: Myth #10: NASA faked the Moon landings.
  • Achenbach, Joel (March 2015). "The Age of Disbelief". National Geographic. 227 (3): 30–47. Author examines climate change, evolution, the Moon landing, vaccinations, and genetically modified food

External links

  • Moon Base Clavius is devoted to analyzing the conspiracists' claims and attempting to debunk them.
  • Apollo Lunar Surface Journal Photos, audio, video and complete communication transcriptions of the six successful landings and Apollo 13

Television specials