نظام حزبی غالب
(تغییرمسیر از نظام حزب اقتدارگرا)
| بخشی از سلسله مقالات در مورد |
| سیاستهای حزبی |
|---|
 درگاه سیاست |
نظام حزبی غالب (انگلیسی: Dominant-party system) یا نظام تکحزبی غالب، پدیدهای سیاسی است که در آن یک حزب سیاسی واحد، بهطور پیوسته در نتایج انتخابات، بر گروهها یا احزاب مخالفِ رقیب، برتری دارد.[۱] هر حزب حاکمی که بیش از یک دوره متوالی در قدرت باقی بماند، میتواند «حزب غالب» (که همچنین به آن «حزب مسلط» یا «حزب هژمونیک» نیز گفته میشود) تلقی شود.[۲] برخی از احزاب غالب، بهدلیل مدت طولانیِ حضورشان در قدرت، «حزب طبیعیِ حاکم» نامیده شدهاند.[۳][۴][۵]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Ostroverkhov, A. A. (2017). "In Searching for Theory of One-Party Dominance: World Experience of Studying Dominant-Party Systems (II)". Politeia. 87 (4): 133–149 (p. 136). doi:10.30570/2078-5089-2017-87-4-133-149.
- ↑ Ostroverkhov, A. A. (2017). "In Searching for Theory of One-Party Dominance: World Experience of Studying Dominant-Party Systems (I)". Politeia. 86 (3): 136–153 (p. 148). doi:10.30570/2078-5089-2017-86-3-136-153.
- ↑ "Natural Governing Party". The Dictionary of Canadian Politics. Campbell Strategies. 2022. Retrieved 5 December 2022.
- ↑ "The Wonder Boy". Hoover: An Extraordinary Life in Extraordinary Times. Knopf Doubleday. 2017. p. 338. ISBN 978-0-307-74387-9.
The Republicans had come to see themselves as the natural governing party of the United States. Leaving aside the Cleveland and Wilson accidents, they had been in power since Grant's day. If Republican delegates declared an uncharismatic Hoover worthy of the presidency, voters were unlikely to argue.
- ↑ Chin, James (15 November 2022). "UMNO intends to return as Malaysia's natural governing party". Nikkei. Retrieved 5 December 2022.
 | این یک مقالهٔ خرد سیاست است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |