نصب (نحو)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نَصب یکی از انواع اعراب در عربی است. به کلمه‌ای که دارای اعراب رفع باشد، منصوب می‌گویند.

علایم رفع[ویرایش]

علامت اصلی نصب، فَتحِه (ــَـ) است، ولی در موارد زیر «الف»، «یاء» و «کسره» جانشین ضمه می‌شود.

  • در مثنی و جمع مذکر سالم و ملحقات آنان: «یاء» جانشین فتحه می‌شود.
  • در جمع مؤنث سالم: «کسره» جانشین فتحه می‌شود.
  • در اسماء سته: «الف» جانشین فتحه می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ملکی اصفهانی، محمود (۱۳۹۰). نحو مقدماتی. قم: دارالعلم. ص. ۲۵ و ۲۶.