نخل بادبزنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نخل بادبزنی اروپایی
Chamaerops humilis (Zingaro)015.jpg
در زینگارو واقع در سیسیل
Chamaerops humilis, Christchurch Botanic Gardens, Canterbury, New Zealand 05.jpg
درخت نخل بادبزنی اروپایی در نیوزیلند
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): تک‌لپه‌ای‌ها
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های کاملینید
راسته: نخل
تیره: نخل
زیرخانواده: Coryphoideae
تبار: Corypheae
سرده: Chamaerops کارل لینه
گونه: نخل بادبزنی اروپایی
نام علمی
Chamaerops humilis
L.

نخل بادبزنی (نام علمی: Chamaerops humilis) جزء گیاهان گلدار به شمار می‌رود. اسپانیا، پرتغال، فرانسه، ایتالیا، مالت، مجموعه کشورهای مغرب عربی، مراکش، الجزایر و تونس زیستگاه این درخت است.[۱]

برگ‌های این درخت، پهن و زیبا بوده و به همین دلیل نخل بادبزنی نامیده می‌شود. ارتفاع این گیاه در خارج از فضای سربسته به ۶ متر می‌رسد و در داخل اتاق از ۲/۱ متر تجاوز نمی‌کند.[۲]

میوه این گیاه دانه‌هایی هستند که در درخت ماده بعد از ۱۰ تا ۱۲ سالگی به وجود می‌آید.

این گیاه تزئینی زیبا به آب و هوای گرم و مرطوب و شرجی سازگار است و رشد آن تقریباً کم است. یکی از ویژگی‌های این گیاه آن است که همیشه سبز است.

روش تکثیر[ویرایش]

نخل‌های بادبزنی اروپایی را می‌توان با بذر و با جدا کردن پاجوش‌ها تکثیر کرد. یک نخل بادبزنی سالم به راحتی پاجوش‌هایی تولید می‌کند که می‌توانند از گیاه اصلی جدا شوند و در ظروف مخصوص خود قرار گیرند. برای رشد از بذر، بذرها باید در بهار و پس از آخرین یخبندان در عمق یک سانتیمتری کاشته شوند. دانه‌ها باید به طور مرتب مرطوب نگاه داشته شده تا جوانه بزنند. این کار چند هفته طول می‌کشد.[۳]

بیماری و آفات[ویرایش]

نخل بادبزنی اروپایی مستعد ابتلا به آفات یا بیماری‌های جدی نیست. با این حال، امکان بروز آفات و بیماری‌های شایعی همانند شپشک آردی، شته، کنه‌های عنکبوتی و لکه برگ در این گیاه وجود دارد.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

حسین نارپ زاده متخصص گیاه شناسی

نشانی hossein.h.n.n.h