نخل‌گردانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
آیین نخل گردانی در مهریز، استان یزد.

نخل‌گردانی، حملِ تابوت چوبی عظیمی است و نمادی از مراسم سوگواری محرم در ایران می‌باشد. در دههٔ اول این ماه، تابوت درحالی‌که توسط پارچه‌های مشکی و سبز پوشانده شده، توسط عزاداران پرشماری (به‌دلیل وزن زیادِ آن) حمل می‌شود. این سازه مابقی روزهای سال در حسینیه‌ها و مساجد نگهداری می‌شود.[۱]

قربانی کردن گوسفند، دود کردن اسفند، سینه زنی، نوحه خوانی و... از آیین های جانبی این مراسم بزرگ و سنتی است. نخلها در طول مدت سال در مقابل یا داخل حسینیه ها نگهداری می شوند.در اجرای این مراسم باشکوه تقسیم کار جالبی وجود دارد که در برخی شهرها این سنت هنوز به دقت انجام می شود به گونه ای که بلند کردن هر پایه ی نخل برای طایفه خاصی بوده و کسی حق سرپیچی از آن موازین را ندارد و معمولا این حق موروثی است.

آیین نخل گردانی یزد، نوقاب گناباد، فردوس، زواره، کاشان و شاهرود نیز از معروف‌ترین نخل‌گردانی های ایران هستند.

نخل گردانی در شهرهای مختلف[ویرایش]

در شهرهای مختلف نحو اجرا و نوع تزئین و تعداد نخل ها فرق می کند. شکل ظاهری نخل ها به صورت یک جناغ قوسی شکل است. برخی نخل ها بیش از یک تن وزن دارد. بستن نخل ها با مهار تمامی چوب های نخل با مهارت خاصی توسط نخل بند انجام می شود. این مراسم های نخل گردانی در اکثر مناطق کشور اجرا می شود.

مراسم نخل گردانی مانند همه مراسم مذهبی که در ایام عاشورا و محرم در سراسر کشور برگزار می شود. ریشه در اعتقادات مذهبی مردم دارد. سبک اجرای هر مراسم مانند نخل گردانی تقریبا در تمامی کشور تا حدودی شبیه به هم می باشد تفاوت در نحوه اجرا، مکان و زمان اجرا و برخی اعتقادات خاص به نخل می باشد. آنچه در نخل گردانی و مراسم اجرایی این رسم قدیمی در محرم مطرح است اجتماع یکپارچه و هماهنگی خاص مردم می باشد.

نخل گردانی در حقیقت یک اجتماع یا همایش بزرگ اجتماعی- فرهنگی و دینی است. بخش زیادی از شهرها و روستاها را در بر می گیرد. نخل گردانی شهرهای ایران به مراسم عزاداری ماه محرم شکوه و جلال خاصی می بخشد از طرفی باعث همدلی و همکاری کلیه مردم اعم از پیر و جوان، و زن و مرد میگردد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. داود نعیمی (۱۳۸۵)، «فصل سوم: دیدنی‌های باستانی و دینی»، افتخارآفرینان استان مرکزی، کومه، ص. ۸۶، شابک ۹۶۴-۲۵۹۸-۰۹-۴

اسدی کله کوچیک(1398)

Nakhl Gardani
Nakhl Gardani in Taft town, Iran
Nakhl Gardani in Amir Chakhmaq mosque of Yazd
Statusactive
Genrereligious mourning
Date(s)Ashura, 10th Muharram
FrequencyAnnually
CountryIran
ParticipantsShia Muslims

Nakhl Gardani (Persian: نخل گردانی‎, Persian pronunciation: [næxl ɡærdɑːniː]) is a Shia religious ritual carried out on the day of Ashura for commemorating the death of Husayn ibn Ali, the grandson of the Prophet Moḥammad and third Shia Imam. Nakhl is a wooden structure used as a symbolic representation of the Imam's coffin and Nakhl Gardani is the act of carrying the Nakhl from one place to another, resembling an Imam's funeral.[1]

The ritual is carried out in many cities of Iran among them Yazd,[2] Kashan[3] and Shahroud.[4]

Nakhl

Nakhl (date palm[5]) is a woody structure similar to a cypress tree in shape,[6] symbolizing Husayn ibn Ali's coffin.[1] Dehkhoda defines Nakhl as "a big, tall bier (coffin) to which are attached daggers, swords, luxurious fabrics, and mirrors." Nakhls are constructed in various sizes, from a simple ones carried by two persons, to huge structures "supported by hundreds of men". According to Parviz Tanavoli, an Iranian sculptor, Nakhl is a freestanding sculpture.[5]

The structure is called Nakhl since it is widely believed that Husayn ibn Ali's body was moved to the shade of a palm tree, after his death, or because his body was carried using a coffin made of branches of palm tree, "the only material available in Karbala" at that time.[5]

Yazd's Nakhl

A Nakhl in Yazd

As a "symbol of social unity for a town, village, or district," many Nakhls and their associated rituals are seen in Yazd Province, located near the Kavir Desert, with every village having its own Nakhl. Nakhl is often referred to as Naql, i.e. "to convey carry and transfer," in Yazd and neighboring towns and villages.[5] Yazd is described as "Iran’s museum of mourning tools" by Jalal Al-e-Ahmad, and is the home to the largest Nakhl,[6] which needs to be carried by "several hundred men".[2] The 8.5 meters high structure,[6] constructed in 1879, stands in Amir Chakhmaq square of Yazd city and is decayed and no longer used because of the safety concerns.[1]

Ritual

Mourners carrying the Nakhl by holding the wooden columns

Nakh-Gardani is the act of carrying Nakhl, sometimes by "several strong men", on the Day of Ashura, as if it is Imam Husyan's coffin.[5] The ritual, historically dating back to pre-Safavids (almost 450 years ago[6]), is carried out at various places in Iran.[7] People carrying the Nakhl on their shoulders are guided by the people standing on the Nakhl.[6]

The ritual is so common in Iran that in most parts of the country, either people have the Nakhl in their community or at least they know about it.[citation needed]

Gallery

References

  1. ^ a b c Chelkowski, Peter (2008). "NAḴL". Encyclopædia Iranica (Online ed.).
  2. ^ a b Rubin, Don; Pong, Chua Soo; Chaturvedi, Ravi; Majundar, Ramendu; Tanokura, Minoru (2001). The World Encyclopedia of Contemporary Theatre: Asia/Pacific. Taylor & Francis. ISBN 9780415260879. Retrieved 20 September 2017.
  3. ^ "'Houm Baba'e' and 'Nakhl-Gardani' registered in National intangible heritage list". Tasnim News (in Persian). Retrieved 24 September 2017.
  4. ^ "Traditional Ritual of 'Nakhl-Gardani' in Shahroud". Islamic Development Organization IR Iran. Retrieved 20 September 2017.
  5. ^ a b c d e Behrens-Abouseif, Doris; Vernoit, Stephen (2006). Islamic Art in the 19th Century: Tradition, Innovation, And Eclecticism. BRILL. ISBN 9004144420. Retrieved 21 September 2017.
  6. ^ a b c d e Jahangir, Madi (15 November 2013). "Nakhl-Gardani: Experiencing Passionate Ashura in Yazd". Dream of Iran. Retrieved 24 September 2017.
  7. ^ "Familiarity with the History of the Nakhl-Gardani in Ashura". Hamshahri Online. Archived from the original on 28 October 2016. Retrieved 22 September 2017.