نبرد کالودن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۷°۲۸′۴۲″ شمالی ۴°۵′۵۱″ غربی / ۵۷.۴۷۸۳۳° شمالی ۴.۰۹۷۵۰° غربی / 57.47833; -4.09750

نبرد کالودن
بخشی از قیام جاکوبیت‌ها در ۱۷۴۵
The Battle of Culloden.jpg
تابلویی در ارتباط با نبرد کالودن اثر دیوید موریه
زمان ۱۶ آوریل ۱۷۴۶
مکان کالودن مور در نزدیکی اینورنس، اسکاتلند
نتیجه پیروزی نیروهای دولتی انگلیسی و پایان خیزش جاکوبیت‌ها
جنگندگان
نیروهای انگلیسی طرفدار دولت حاکم (خاندان هانوور) نیروهای اسکاتلندی طرفدار خاندان استوارت
فرماندهان
دوک کامبرلند چارلز ادوارد استوارت

نبرد کالودن (به گیلیک اسکاتلندی: Blàr Chùil Lodair) (به انگلیسی: Battle of Culloden) نام ستیزه‌ای در ۱۷۴۶ بود که در مکانی به نام کالودِن مور در اسکاتلند بین نیروهای انگلیسی به فرماندهی دوک کامبرلند (دومین پسر شاه جرج دوم از خاندان هانوور) و نیروهای اسکاتلندی به فرماندهی چارلز ادوارد استوارت (نوهٔ جیمز دوم، شاه پیشن انگلستان از خاندان استوارت) درگرفت و به شکست چارلز و کشته شدن بیشتر نیروهای تحت فرمانش انجامید. کالودن آخرین جنگی بود که به دنبال قیام نافرجام یعقوبی‌گرایان ۱۷۴۵ در داخل بریتانیا روی داد و با این شکست، شورش یعقوبی‌گرایان که سعی داشتند استورات‌ها را بار دیگر به سلطنت بازگردانند پایان یافت.

منابع[ویرایش]

  • «the Battle of Culloden»(انگلیسی)‎. Oxford University Press. بازبینی‌شده در نوامبر ۲۰۱۰.