نبرد وادی المخازن

Battle of Alcácer Quibir
	بخشی از the Moroccan–Portuguese conflicts
	; نبرد در قصر الکبیر، که محاصره ارتش پرتغال را در سمت راست نشان می‌دهد
تاریخ	۴ اوت ۱۵۷۸
موقعیت	قصر الکبیر، مراکش
نتایج	پیروزی مراکش
طرف‌های درگیر
امپراتوری پرتغال; سعدیان allies; Mercenaries from:; امپراتوری اسپانیا; امپراتوری مقدس روم; کنت‌نشین فلاندر; ایالات پاپی	سعدیان; Supported by:; امپراتوری عثمانی
فرماندهان و رهبران
سبستیو یکم (مفقودالاثر); محمد المتوکل †; Thomas Stukley †	ابو مروان عبدالمالک یکم #; احمد المنصور
قوا
23,000 men 6,000 Moors; 3,000 Flemish and Germans; 2,000 Castilians; 600 Italians; ; 40 cannons;	60,000–100,000 men; 34 cannons
تلفات و خسارات
8,000 killed; 15,000 captured; or; 12,000 killed; (Spanish sources)	7,000 killed; (Portuguese sources); or; 1,500 killed; (Spanish sources)

نبرد وادی المخازن یا نبرد قصرالکبیر که با نام نبرد سه پادشاه نیز شناخته می‌شود، بین سلسله سعدیان و امپراتوری پرتغال در تاریخ ۳۰ جمادی‌الثانی ۹۸۶ هجری قمری (۴ آگوست ۱۵۷۸ میلادی) درگرفت. این نبرد از یک مبارزه قدرت بین محمد متوکل و سلطان ابومروان عبدالملک به جنگی با پرتغال به رهبری شاه سباستین تبدیل شد. هدف سباستین این بود که تمام سواحل مراکش را تحت کنترل بگیرد و از حمله دوباره دولت مراکش به اندلس جلوگیری کند. بدین ترتیب سباستین تلاش کرد که یک جنگ صلیبی را آغاز کند. نیروهای مراکشی تحت فرمان عبدالملک با حمایت عثمانی‌ها در این نبرد پیروز شدند و امپراتوری پرتغال حاکمیت، پادشاه، ارتش و بسیاری از دولتمردان خود را در این نبرد از دست داد. تنها یک عضو از خانواده سلطنتی باقی ماند و امپراتوری پرتغال پس از ۹۳ سال حکومت، ناچار به ادغام در اسپانیا شد. شکست پرتغال در این نبرد و ناپدید شدن سباستینِ بدون فرزند منجر به پایان دودمان اویش و ادغام کشور در اتحادیه ایبری به مدت ۶۰ سال تحت سلطه دودمان فلیپی در یک اتحادیه دودمانی با اسپانیا شد.

نام نبرد

نام این نبرد در بیشتر منابع نبرد وادی المخازن ذکر شده، همچنین به دلیل وقوع آن در حوالی قصر الکبیر با نام نبرد قصرالکبیر نیز شناخته می‌شود. در این نبرد عبدالملک سلطان وقت مراکش به رغم پیروزی، درست پس از نبرد به علت جراحات یا به دلیل بیماری از دنیا رفت. محمد المتوکل که مدعی سلطنت مراکش بود، برادرزاده و رقیب عبدالملک بود. محمد المتوکل نیز در جریان نبرد کشته شد. سباستین پادشاه وقت پرتغال نیز در طی نبرد مفقودالاثر شد. به دلیل از بین رفتن سه حاکم در جریان این نبرد، برخی منابع عنوان نبرد سه پادشاه را نیز برای توصیف آن به کار برده‌اند.^[۹]

یادداشت

↑ Sebastian disappeared in the battle and was later presumed dead. This would lead to Sebastianism, a myth based on the belief that he would reappear and return to Portugal at some critical point in the future.^[۲]^[۳]^[۴]

منابع

↑ Valensi 2009, p. 64.
↑ Segal, Błocian & Kuzmicki 2022, p. 322.
↑ Publicover, Laurence (2017). Dramatic Geography: Romance, Intertheatricality, and Cultural Encounter in Early Modern Mediterranean Drama (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-252974-9.
↑ DiBattista, Maria; Wittman, Emily O. (2014). The Cambridge Companion to Autobiography (به انگلیسی). Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-02810-4.
↑ ^۵٫۰ ^۵٫۱ Spencer 2009, p. 534, Sebastian spends considerable sums to equip a large fleet of some 500 ships and gather a force of 23,000 men. They then march into the interior, where the sultan has collected a large force of at least 60,000 and perhaps as many as 100,000 men.
↑ ^۶٫۰ ^۶٫۱ Lyle N. McAlister, p. 292
↑ ^۷٫۰ ^۷٫۱ Colección de documentos inéditos para la historia de España, vol. 100
↑ O minuto vitorioso de Alcácer Quibir – José de Esaguy
↑ Fromherz, Allen (2012). "Sebastian of Portugal". In Gates, Henry Louis; Akyeampong, Emmanuel; Niven, Steven J. (eds.). Dictionary of African Biography. Oxford University Press. p. 313. ISBN 978-0-19-538207-5. The battle of the Three Kings, named after the king of Portugal and the two claimants to the Saadian sultanate, took place at Ksar el Kebir, a city between Tangier and Fez, on 4 August 1578. The Saadian claimant 'Abd al-Malik used not only Ottoman Janissaries but a contingent of Andalusi Muslims who had been expelled from Iberia and who, it was often reported, attacked the Spanish and Portuguese with a special vengeance. The Ottomans and Saadians were also supplied with advanced artillery.

[5] Sebastian disappeared in the battle and was later presumed dead. This would lead to Sebastianism, a myth based on the belief that he would reappear and return to Portugal at some critical point in the future.^[۲]^[۳]^[۴]

[FOOTNOTEValensi200964-1] Valensi 2009, p. 64.

[FOOTNOTESegalBłocianKuzmicki2022322-2] Segal, Błocian & Kuzmicki 2022, p. 322.

[3] Publicover, Laurence (2017). Dramatic Geography: Romance, Intertheatricality, and Cultural Encounter in Early Modern Mediterranean Drama (به انگلیسی). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-252974-9.

[4] DiBattista, Maria; Wittman, Emily O. (2014). The Cambridge Companion to Autobiography (به انگلیسی). Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-02810-4.

[FOOTNOTESpencer2009534Sebastian_spends_considerable_sums_to_equip_a_large_fleet_of_some_500_ships_and_gather_a_force_of_23,000_men._They_then_march_into_the_interior,_where_the_sultan_has_collected_a_large_force_of_at_least_60,000_and_perhaps_as_many_as_100,000_men-6] ۵٫۰ ^۵٫۱ Spencer 2009, p. 534, Sebastian spends considerable sums to equip a large fleet of some 500 ships and gather a force of 23,000 men. They then march into the interior, where the sultan has collected a large force of at least 60,000 and perhaps as many as 100,000 men.

[Lyle_N._McAlister,_p.292-7] ۶٫۰ ^۶٫۱ Lyle N. McAlister, p. 292

[ReferenceA-8] ۷٫۰ ^۷٫۱ Colección de documentos inéditos para la historia de España, vol. 100

[9] O minuto vitorioso de Alcácer Quibir – José de Esaguy

[10] Fromherz, Allen (2012). "Sebastian of Portugal". In Gates, Henry Louis; Akyeampong, Emmanuel; Niven, Steven J. (eds.). Dictionary of African Biography. Oxford University Press. p. 313. ISBN 978-0-19-538207-5. The battle of the Three Kings, named after the king of Portugal and the two claimants to the Saadian sultanate, took place at Ksar el Kebir, a city between Tangier and Fez, on 4 August 1578. The Saadian claimant 'Abd al-Malik used not only Ottoman Janissaries but a contingent of Andalusi Muslims who had been expelled from Iberia and who, it was often reported, attacked the Spanish and Portuguese with a special vengeance. The Ottomans and Saadians were also supplied with advanced artillery.

[۱]

[الف]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۲]

[۳]

[۴]