نایتینول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نایتینول (به انگلیسی: Nitinol) یا آلیاژ نیکل-تیتانیوم یکی از آلیاژهای حافظه‌دار مهم است. خواص این آلیاژ اولین بار در سال ۱۹۶۲ در آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی آمریکا[۱] کشف شده‌است.[۲] بوهلر و همکاران ایشان در آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی آمریکا با استفاده از روش‌های بلورشناسی بصورت کیفی نشان دادند که یک استحاله مارتنزیتی (بدون نفوذ) عامل این خواص حافظه‌داری است.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. Naval Ordnance Laboratory
  2. Buehler WJ - 1963
  3. Buehler WJ - 1969

منابع[ویرایش]

  • Buehler WJ, Gilfrich JW, Wiley RC., Effect of Low-temperature Phase Changes on the Mechanical Properties of Alloys Near Composition TiNi, Journal of Applied Physics, 34, 1473, 1963. doi:10.1063/1.1729603
  • Buehler WJ, Cross WB, 55 Nitinol unique wire alloy with a memory, Wire J. 2, 41, 1969.

منابعی برای مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • GEORGE B. KAUFFMAN and ISAAC MAYO, The Story of Nitinol: The Serendipitous Discovery of the Memory Metal and Its Applications, The Chemical Educator, 2, 1-21, 1997. doi:10.1007/s00897970111a