ناشناخت‌گرایی الهیاتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

ناشناخت‌گرایی الهیاتی (به انگلیسی: Theological noncognitivism)، یک برهان است که می‌گوید زبان مذهبی، به ویژه، بسیاری از واژگان استفاده شده چون «خدا» بی‌معنی هستند.[۱]

طبق ناشناخت‌گرایی الهیاتی، زبان مذهبی و برهان‌های دینی، ذاتاً، دارای معنی نیستند؛ از این رو، نمی‌توان روی درستی یا نادرستی آن‌ها بحث کرد. ناشناخت‌گرایی با مفاهیم بی‌دینی، بی‌خدایی، اپاتئیزم و ندانم‌گرایی رابطه دارد؛ ولی تفاوت‌هایی نیز، با آن‌ها دارد؛ همچنین گاهی، مترادف با ایگنستیسیزم، به کار می‌رود.

توضیح[ویرایش]

به‌طور خلاصه یک ناشناخت‌گرا:

  1. با بی‌خدایان موافق است که واژه «خدا» به چیزی که وجود دارد اشاره ندارد.
  2. با بی‌خدایان مخالف است که واژه «خدا» به چیزی که وجود ندارد اشاره دارد.
  3. با ندانم‌گرایان مخالف است که واژه «خدا» به چیزی که شاید وجود داشته یا نداشته باشد اشاره دارد.
  4. با خداباوران موافق است که واژه «خدا» به چیزی که وجود ندارد اشاره ندارد.
  5. با خداباوران مخالف است که واژه «خدا» به چیزی که وجود دارد اشاره دارد.

یک ناشناخت‌گرا مدعی است که واژه «خدا» اصلاً معنی و اهمیت واقعی ندارد، مثل «خپا» که معنی خاصی ندارد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Cline, Austin. "Definition of Theological Noncognitivism". About. Retrieved 19 June 2012.
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Theological noncognitivism». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۲.

پیوند به بیرون[ویرایش]

Atheism, Agnosticism, Noncognitivism نوشته تئودور درینج

Theological noncognitivism is the position that religious language – specifically, words such as "God" – are not cognitively meaningful. It is sometimes considered synonymous with ignosticism.

Overview

Theological noncognitivists argue in different ways, depending on what one considers the "theory of meaning" to be.

One argument holds to the claim that definitions of God are irreducible, self-instituting relational, circular. For example, a sentence stating that "God is He who created everything, apart from Himself", is seen as circular rather than an irreducible truth.

Michael Martin writing from a verificationist perspective concludes that religious language is meaningless because it is not verifiable.[1][2]

George H. Smith uses an attribute-based approach in an attempt to prove that there is no concept for God: he argues that there are no meaningful attributes, only negatively defined or relational attributes, making the term meaningless.

An example: Consider the proposition of the existence of a "pink unicorn". When asserting the proposition, one can use attributes to at least describe the concept such a cohesive idea is transferred in language. With no knowledge of "pink unicorn", it can be described minimally with the attributes "pink", "horse", and "horn". Only then can the proposition be accepted or rejected. The acceptance or rejection of the proposition is distinct from the concept.

It is asserted by Steven J. Conifer that to be a positive atheist, one who not only lacks a belief in gods but who furthermore denies that gods exist, is to give credence to the existence of a concept of something for God to refer to, because it assumes that there is something understandable to not believe in.[3]

See also

References

  1. ^ Martin, Michael. Atheism: A Philosophical Justification. Temple University Press, 1990. ISBN 978-0-87722-642-0
  2. ^ Martin, Michael. "Positive Atheism and The Meaninglessness of Theism", Infidels.org
  3. ^ Conifer, Steven J. "Theological Noncognitivism Examined" (archive)

External links