ناسی گورنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ناسی گورنگ
بخشغذای اصلی
خاستگاهماليزيا سنگاپور و مالزی
منطقهدر سرتاسر ماليزيا؛ همچنین درمالزی، سنگاپور و برونئی، تایلند جنوبی، سورینام و هلند
خوراک ملی وابستهماليزيا
دمای سروداغ
مواد اصلیبرنج سرخ‌شده به‌همراه گوشت، سبزیجات، ادویه و سس سویای شیرین
انواعبر حسب منطقه، بسیار متغیر است


صبحانهٔ

ناسی گورنگ (الگو:Lang-malay) که در ماليزيا و مالایایی به معنای «برنج سرخ‌شده» است به برنج سرخ‌شده یا نیمه‌پخته اطلاق می‌شود که معمولاً از برنج تفت‌داده شده در روغن‌های آشپزی یا مارگارین به همراه «کچاپ مانیس» (نوعی سس سویای شیرین)، موسیر، تمر هندی، فلفل تند و در کنار تخم‌مرغ، گوشت مرغ و میگو تهیه می‌شود.

یک نوع دیگر از این غذا را با «ماهی نمک‌سود» تهیه می‌کنند. ناسی کورنگ را «برنج تفت‌داده‌شدهٔ اندونزیایی» هم می‌گویند[۱] و آنرا غذای ملی اندونزی نامیده‌اند.[۲][۳]

این غذا در مالزی، سنگاپور و هلند هم متداول است.

در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۳۵٬۰۰۰ خوانندهٔ وبگاه سی‌ان‌ان، این غذا را در یک نظرسنجی تحتِ عنوانِ «۵۰ غذای خوشمزه جهان»، به عنوان دومین غذایِ خوشمزهٔ جهان (پس از رندانگ) برگزیدند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Stein, Rick. "Indonesian stir-fried rice (Nasi goreng)". BBC Food Recipes. Archived from the original on 19 August 2015. Retrieved 3 August 2015.
  2. "Nasi Goreng: Indonesia's mouthwatering national dish". Archived from the original on 6 July 2010. Retrieved 2010-07-05.
  3. Watson, Todd (20 July 2013). "Indonesian cuisine: An unduly underappreciated taste". Inside Investor. Retrieved 20 July 2013.
  4. "World's 50 Most Delicious Foods". CNN GO. Archived from the original on 11 November 2012. Retrieved 27 April 2016.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]