نارسایی هیجانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نارسایی هیجانی یا آلکسی‌تیمیا (به انگلیسی: Alexithymia) / eɪlɛksəˈθaɪmiə/ یک ساختار شخصیتی است که به عنوان یک ناتوانی بی‌نشانهٔ بالینی در شناسایی و توصیف هیجان‌ها و احساسات فردی توصیف می‌شود. ویژگی‌های اصلی آلکسی‌تیمیا عبارت‌اند از اختلال در آگاهی عاطفی، در دلبستگی اجتماعی و در رابطه میان‌فردی. علاوه بر این، افراد مبتلا به آلکسی‌تیمیا همچنین دچار دشواری در تشخیص و درک احساسات دیگران نیز هستند، که نمودهای آن در نهایت به عنوان واکنش‌های غیرهمدلانه یا واکنش‌های احساسی غیر تاثیرگذار تعبیر می‌شوند. آلکسی‌تیمیا در حدود ۱۰٪ از جمعیت عمومی شایع است و با شماری از وضعیت‌های روانی دیگر به عنوان هم‌آیند شناخته شده است.

اصطلاح[ویرایش]

اصطلاح "آلکسی‌تیمیا" اولین بار توسط روان درمانگری با نام پیتر سیفنیوس در سال ۱۹۷۳ ابداع شد. با توجه به فرهنگ انگلیسی آکسفورد، این واژه از ترکیب کلمات یونانی λέξις (به انگلیسی: lexis) به معنی سخنرانی و واژه یونانی θυμός (به انگلیسی: thumos) به معنی روح (به عنوان جایگاهی از احساسات، هیجان و اندیشه) است که در ترکیب باحرف منفی کننده α با اضافه کردن بار معنایی محرومیت، در نهایت آلکسی‌تیمیا به صورت تحت‌الفظی به معنی «بی‌هیچ کلمه‌ای برای احساسات» می‌باشد.

منابع[ویرایش]