پرش به محتوا

ناحیه قوتینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ناحیه قوتینگ (به انگلیسی: Quthing District) یکی از ناحیه‌های کشور لسوتو است. شهر قوتینگ که با نام مویِنی (Moyeni) نیز شناخته می‌شود، مرکز اداری یا شهر اصلی (Camptown) این ناحیه است.در این ناحیه دو مجموعه از مهم‌ترین ردپاهای دایناسورها در لسوتو قرار دارد. همچنین در قمو قُمونگ (Qomoqomong) مجموعه بزرگی از نقاشی‌های سنگی اقوام بوشمن وجود دارد. ناحیه قوتینگ همچنین میزبان خانه غاری ماسیتیسه (Masitise Cave House) است که یکی از مکان‌های وابسته به موزه و بایگانی موریا به‌شمار می‌رود.ناحیه قوتینگ در جنوب‌غربی، جنوب و شرق با استان کیپ شرقی در آفریقای جنوبی مرز دارد. در داخل لسوتو، این ناحیه از شمال با ناحیه موهالس هوک و از شمال‌شرقی با ناحیه نک قچا هم‌مرز است.[۱]

ناحیه قوتینگ
قوتینگ سنکو
قوتینگ سنکو
موقعیت ناحیه قوتینگ در نقشه
موقعیت ناحیه قوتینگ در نقشه
کشور لسوتو
پایتختقوتینگ
مساحت
  کل۲۹۱۶ کیلومتر مربع (۱۱۲۶ مایل مربع)
جمعیت
 (۲۰۱۶)
  کل۱۱۵۴۶۹
  تراکم۴۰/کیلومتر مربع (۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانییوتی‌سی +۲ (CAT)
کد منطقه+۲۶۶
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۷)0.495
low · 6th

بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۶، جمعیت این ناحیه ۱۲۴٬۰۴۸ نفر بوده است که ۶٫۶۱ درصد از جمعیت کل کشور لسوتو را تشکیل می‌داد. مساحت ناحیه قوتینگ ۲٬۹۱۶ کیلومتر مربع بود که ۹٫۶۱ درصد از مساحت کل کشور را شامل می‌شد.

در سال ۲۰۰۸، تعداد افراد شاغل در این ناحیه ۶۲٬۶۰۲ نفر از مجموع ۱۴۰٬۰۵۷ نفر جمعیت بالای ۱۵ سال گزارش شده است.

جمعیت‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۶، ناحیه قوتینگ دارای جمعیتی برابر با ۱۲۴٬۰۴۸ نفر بود که ۶٫۶۱ درصد از جمعیت کل کشور لسوتو را تشکیل می‌داد. مساحت این ناحیه ۲٬۹۱۶ کیلومتر مربع بود که ۹٫۶۱ درصد از مساحت کشور را شامل می‌شد. تراکم جمعیت در ناحیه قوتینگ ۴۳ نفر در هر کیلومتر مربع بود، در حالی که میانگین تراکم جمعیت در کل کشور ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع گزارش شده است.

این ناحیه دارای پنج حوزه انتخابیه و ده شورای اجتماعی است.[۲]

در سال ۲۰۰۶، تعداد ۳۱۲ نفر در این ناحیه مبتلا به اچ‌آی‌وی/ایدز شناسایی شدند که ۲۳٫۲۰ درصد از کل افراد دارای اچ‌آی‌وی در کشور لسوتو را شامل می‌شدند. از این تعداد، ۱۱۵ نفر (۱۸٫۹۰ درصد) مرد و ۱۹۸ نفر (۲۵٫۷۰ درصد) زن بودند.[۳]

کوه مورووسی در ناحیه قوتینگ

بر پایه آمار سال ۲۰۰۸، از مجموع ۱۴۰٬۰۵۷ نفر جمعیت بالای ۱۵ سال در ناحیه قوتینگ، تعداد ۶۲٬۶۰۲ نفر شاغل بودند. همچنین در گروه سنی ۶ تا ۱۴ سال، از مجموع ۴۱٬۹۷۲ نفر، تعداد ۱٬۸۲۸ نفر دارای فعالیت اقتصادی گزارش شدند.

نرخ مشارکت نیروی کار در این ناحیه ۱۸۵٫۱۰ ثبت شده است. تعداد افراد فعال در کشاورزی معیشتی ۱٬۳۸۸ نفر و تعداد افراد فعال در سایر بخش‌ها ۴۴۰ نفر بوده است. شمار افراد بیکار در ناحیه قوتینگ ۲۳٬۳۰۸ نفر و نرخ بیکاری ۸۱٫۶ درصد گزارش شده است.[۴]

در سال ۲۰۰۹، مجموع زمین‌های زیر کشت در این ناحیه ۷٬۵۴۳ هکتار بود که ۱٫۸۷ درصد از کل زمین‌های زیر کشت کشور لسوتو را تشکیل می‌داد. میزان تولید محصولات کشاورزی ۳٬۵۳۳ تن بود که ۲٫۳۵ درصد از کل تولید کشاورزی کشور را شامل می‌شد.

مهم‌ترین محصول کشاورزی ناحیه قوتینگ ذرت بود و پس از آن گندم، ارزن خوشه‌ای، لوبیا و نخود کشت می‌شدند. میزان تولید ذرت در سال ۲۰۰۸ برابر با ۲٬۲۹۸ تن، لوبیا ۲۸۰ تن، ارزن خوشه‌ای ۱۲ تن، نخود ۷۷۵ تن و گندم ۱۶۸ تن بوده است.[۵]

بر اساس آمار سال ۲۰۰۷، مجموع راه‌های موجود در ناحیه قوتینگ ۱۳۷ کیلومتر بود که شامل ۱۲۷ کیلومتر جاده آسفالت و ۱۰ کیلومتر جاده غیرآسفالت می‌شد.[۶]

ناحیه قوتینگ در جنوب‌غربی، جنوب و شرق با استان کیپ شرقی در آفریقای جنوبی مرز دارد. این ناحیه در داخل کشور لسوتو از شمال با ناحیه موهالس هوک و از شمال‌شرقی با ناحیه نک قچا هم‌مرز است.

ناحیه‌های غربی لسوتو عمدتاً دارای مناطق کم‌ارتفاع با ارتفاعی بین ۱٬۵۰۰ تا ۱٬۸۰۰ متر از سطح دریا هستند. این مناطق از مهم‌ترین نواحی کشاورزی کشور به‌شمار می‌روند. میانگین بارندگی سالانه در لسوتو حدود ۱۰۰ سانتی‌متر است که بیشتر آن در فصل بارندگی، از اکتبر تا آوریل، دریافت می‌شود. با وجود بارندگی در تمام ماه‌های سال، منابع آب زیرزمینی به دلیل رواناب‌های سطحی محدود هستند.

این منطقه به دلیل ارتفاع، دارای آب‌وهوای معتدل است و در بیشتر ماه‌های سال رطوبت بالایی دارد. دمای مناطق کم‌ارتفاع از حدود ۳۲ درجه سانتی‌گراد در گرم‌ترین زمان‌ها تا حدود منفی ۷ درجه سانتی‌گراد در زمستان متغیر است.[۷]

داده‌های اقلیم ناحیه قوتینگ
ماه ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر سال
میانگین بیش‌ترین °C (°F) ۲۷
(۸۱)
۲۶
(۷۹)
۲۴
(۷۵)
۲۱
(۷۰)
۱۹
(۶۶)
۱۵
(۵۹)
۱۶
(۶۱)
۲۰
(۶۸)
۲۲
(۷۲)
۲۷
(۸۱)
۲۷
(۸۱)
۲۸
(۸۲)
۲۲٫۷
(۷۲٫۹)
میانگین کم‌ترین °C (°F) ۱۵
(۵۹)
۱۵
(۵۹)
۱۳
(۵۵)
۸
(۴۶)
۸
(۴۶)
۴
(۳۹)
۲
(۳۶)
۳
(۳۷)
۶
(۴۳)
۱۲
(۵۴)
۱۴
(۵۷)
۱۵
(۵۹)
۹٫۶
(۴۹٫۲)
بارندگی میلیمتر (اینچ) ۹۲
(۳٫۶۲)
۱۰۱
(۳٫۹۸)
۷۹
(۳٫۱۱)
۳۹
(۱٫۵۴)
۱۹
(۰٫۷۵)
۶۵
(۲٫۵۶)
۱
(۰٫۰۴)
۳
(۰٫۱۲)
۲
(۰٫۰۸)
۲۳
(۰٫۹۱)
۸۹
(۳٫۵)
۲۳۰
(۹٫۰۶)
۷۴۲
(۲۹٫۲۱)
منبع شماره ۱: [۸]
منبع شماره ۲: [۹]
شهر ماونت مورووسی در ناحیه قوتینگ

حوزه‌های انتخابیه ناحیه قوتینگ شامل ماونت مورووسی، قوتینگ، قوالی و سمپه هستند.[۱۰]

شوراهای اجتماعی ناحیه قوتینگ عبارت‌اند از: ها نکوئبه، لیخوهلونگ، لیفاکوه، ماتساتسنگ، مخونو، موکوتجوملا، مفاکی، قمو قُمونگ، سفورونگ و تساتسانه.[۱۱]

بر اساس قانون لغو دولت محلی سال ۱۹۶۸ و دستور کمیته‌های توسعه شماره ۹ سال ۱۹۸۶، هر کمیته توسعه ناحیه (DDC) باید دارای مجموعه‌ای از کمیته‌های توسعه بخش (WDC) برای هر بخش و کمیته‌های توسعه روستا (VDC) زیرمجموعه آن‌ها باشد. هر کمیته توسعه روستا (VDC) شامل هفت عضو منتخب است و رئیس آن به‌عنوان عضو انتصابی (ex-officio) و رئیس کمیته فعالیت می‌کند.

کمیته توسعه بخش (WDC) از دوازده عضو منتخب از میان کمیته‌های توسعه روستا تشکیل می‌شود و رئیس آن نیز عضو انتصابی کمیته است. کمیته توسعه ناحیه (DDC) دارای پانزده عضو است که توسط اعضای WDC انتخاب می‌شوند. در مواردی که بیش از یک DDC وجود داشته باشد، رؤسای سنتی به‌صورت دوره‌ای ریاست جلسات را بر عهده می‌گیرند. دبیر ناحیه نیز فعالیت‌های کمیته‌های مختلف را هماهنگ می‌کند.

بر اساس اصلاحیه قانون دولت محلی سال ۲۰۰۴، کمیته هماهنگی توسعه ناحیه (District Development Coordination Committee) به‌عنوان عالی‌ترین نهاد اداره ناحیه ایجاد شد و تمامی شوراهای ناحیه زیر نظر آن فعالیت می‌کنند. شوراهای شهری و شهرداری زیرمجموعه شوراهای ناحیه قرار دارند و شوراهای اجتماعی نیز زیر نظر آن‌ها فعالیت می‌کنند.[۱۲]

کمیسیون مستقل انتخابات لسوتو (IEC) مسئول اداره انتخابات دولت محلی است. نخستین انتخابات دولت محلی کشور در آوریل ۲۰۰۵ برگزار شد و آخرین انتخابات در اکتبر ۲۰۱۱ انجام گرفت. در این انتخابات، ۶۴ شورای اجتماعی، ۱۱ شورای شهری و یک شورای شهرداری انتخاب شدند.[۱۳]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Quthing District». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
  2. "Population of Lesotho, 2006". Lesotho Bureau of Statistics. 2006. Retrieved 12 November 2016.
  3. "HID AIDS in Lesotho, 2004". Lesotho Bureau of Statistics. 2006. Retrieved 12 November 2016.
  4. "Work profile in Lesotho, 2008". Lesotho Bureau of Statistics. 2008. Retrieved 12 November 2016.
  5. "Agricultural production in Lesotho, 2008". Lesotho Bureau of Statistics. 2009. Retrieved 12 November 2016.
  6. "Road and transport in Lesotho, 2008". Lesotho Bureau of Statistics. 2007. Retrieved 12 November 2016.
  7. Singh (29 September 2022). Geography. Tata McGraw-Hill Education. p. 12.64. ISBN 9781259063213.
  8. Tables A.6c and A.7c, Leribe Station, Tables_A_Geography.xls (XLS), Lesotho Bureau of Statistics, 2008
  9. Table A.5c, Leribe Station, Tables_A_Geography.xls (XLS), Lesotho Bureau of Statistics, 2008
  10. "List of Constituencies". IEC Lesotho. Archived from the original on 27 September 2023. Retrieved 15 August 2023.
  11. "Village List". Lesotho Bureau of Statistics. Archived from the original on 13 November 2009. Retrieved 16 November 2016.
  12. Kapa, Motlamelle Anthony. Lesotho's local government system: A critical note on the structure and its implications for popular participation and service delivery (Report). Department of Political and International Studies, Rhodes University. pp. 8–12. CiteSeerX 10.1.1.528.8422.
  13. Lesotho profile (PDF) (Report). CLGF. Retrieved 17 November 2016.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]