میکیس تئودوراکیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میکیس تئودوراکیس
(به یونانی: Μίκης Θεοδωράκης)
Mikis2004.jpg
اطلاعات
تولد ۲۹ ژوئیه ۱۹۲۵ (۹۲ ساله)
جزیره کیوس
ملیت یونانی
سال‌های فعالیت ۱۹۴۳-اکنون
وبگاه www.mikis-theodorakis.net

میکیس تئودوراکیس (به یونانی: Μίκης Θεοδωράκης) (زاده ۲۹ ژوئیه ۱۹۲۵) سازندهٔ بیش از ۱۰۰۰ ترانه، آهنگساز و فعال سیاسی کمونیست یونانی است. وی نزد دانشجویان و روشنفکران ایرانی در دورهٔ انقلاب ۱۳۵۷ ایران بسیار محبوب بود.[۱] آهنگ فیلم حکومت نظامی از ساخته‌های اوست. به دلیل فعالیت و بحران‌های سیاسی که در یونان شکل گرفته بود، او در سال ۱۹۹۰ به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد و به عنوان وزیر دولت دارای منصب شد. با مواد مخدر و تروریسم جنگید و برای بهبود روابط فرهنگی و آموزشی بین ترکیه و یونان تلاش کرد. او علیه جنگ در عراق بود و مستمر علیه رژیم‌های دیکتاتوری فعالیت می‌کرد. او یک صدای رسا در برابر دولت یونان بود که او را در سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۴ زندانی کرد.

تئودوراکیس ساختن موسیقی فیلم را از ۱۹۳۵ آغاز کرد. او برای فیلم‌های زوربای یونانی (۱۹۶۴) ساختهٔ مایکل کاکویانیس براساس رمانی با همین نام از نیکوس کازانتزاکیس، زد (۱۹۶۹) ساختهٔ کوستا گاوراس بر اساس رمانی با همین نام از واسیلیس واسیلیکوس و سرپیکو (۱۹۷۳) فیلمی از سیدنی لومت موسیقی ساخته‌است. او در کارنامهٔ فعالیتش، ده‌ها موسیقی فیلم، سمفونی، اپرا، موسیقی تئاتر و موسیقی مجلسی دارد. از دیگر فیلم‌هایی که وی برای آنها آهنگسازی نموده‌است، می‌توان به نامه‌هایی از ماروسیا اشاره کرد.

او به عنوان معروف‌ترین و بهترین آهنگساز یونانی شناخته می‌شود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

میکیس تئودوراکیس در جزیره یونانی کیاوس متولد شد و دوران کودکی خود را در شهرهای مختلف یونان گذراند. پدر او یک وکیل و کارمند دولتی بود. او با موسیقی محلی یونانی بزرگ شد و تحت تأثیر بیزانس بود و از بچگی می‌گفت که می‌خواهد یک آهنگساز بشود.[۲]

او بدون دسترسی به آلات موسیقی از بچگی تلاش می‌کرد که آهنگ بسازد و اولین کنسرت خود را در سن ۱۷ سالگی اجرا کرد. در سال ۱۹۴۳ به آتن رفت و عضو یک واحد نیروی ذخیره نظامی در ارتش آزادیبخش یونان در مبارزه علیه نیروهای بریتانیایی شد. در جریان جنگ داخلی یونان دستگیر شد و به جزیره ایکاریا تبعید شد. در آنجا مورد شکنجه قرار گرفت و دوبار زنده به خاک سپرده شد.[۳] در دوره ای که او زندانی و مخفی نبود از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۰ در کنسرواتوار آتن تحت نظر فیلوکتیس اکونومیدس به آموزش پرداخت. در سال ۱۹۵۰ تحصیلات خود را به پایان رساند. سپس به کرتا رفت و رئیس مدرسه موسیقی چانیا شد و اولین ارکستر خود را تأسیس کرد.

تحصیلات در پاریس[ویرایش]

میکیس تئودوراکیس در پاریس

در سال ۱۹۵۴ با همسر خود به پاریس رفت و در زمینه تحلیل و تفسیر موسیقی به تحصیل پرداخت. در پاریس دومین مرحله زندگی حرفه ای او بود. اولین اثر او کنسرتو پیانو بود که اجرایی برای بالت بود. چند اثر او از جمله کارنوال یونان، مورد تحسین جهانی قرار گرفت. در سال ۱۹۵۷ او مدال طلا فستیوال موسیقی مسکو را برد. در سال ۱۹۵۹ بعد از اجرای موفقیت‌آمیز در لندن، آهنگساز فرانسوی داریوس میهاد به او را نامزد برنده جایزه آمریکایی کاپلی کرد.

بازگشت به یونان[ویرایش]

میکیس تئودوراکیس بعد از بازگشت به یونان

در سال ۱۹۶۰ او به یونان برگشت و به موسیقی اصیل یونان بازگشت. او با اجرای ترانه Epitaphios یک انقلاب فرهنگی در سرزمین اش ایجاد کرد. تأثیر گذارترین و مهم‌ترین آثار او بر اساس اشعار یونانی می‌باشد. او تلاش کرد که به موسیقی یونانی جایگاه و شان بالایی بدهد که چنین جایگاهی را از دست داده بود. او ترکیب موسیقی متاسیمفونیک، ترکیب سمفونی را با آهنگ‌های معروف یونانی و غربی و سازهای محبوب یونانی در هم آمیخت و توسعه داد. او ارکستر کوچک آتن را تأسیس کرد. کنسرت‌های بسیاری را در سراسر یونان و خارج انجام داد. بطور وسیعی در سیاست کشور خودش شرکت داشت. بعد از قتل گرگوریس لمبریکس در ماه می ۱۹۶۳، جنبش سیاسی جوانان لامرباکسیس را تأسیس کرد و به عنوان رئیس انتخاب شد.[۴]

دوران دیکتاتوری[ویرایش]

Photo of Mikis Theodorakis
میکیس تئودوراکیس (۱۹۷۱)

۲۱ آوریل ۱۹۶۷ یک رژیم متشکل از نظامیان قدرت را به دست گرفت. تئودوراکیس زندگی مخفی زیر زمینی آغاز کرد و جبهه میهن را تشکیل داد. بعد از مدتی حکمی صادر شد که گوش کردن به آهنگ‌های او ممنوع اعلام شد و خودش نیز ممنوع الخروج شد. در همان سال وی دستگیر شد و برای ماه‌ها حبس شد و بعد از آزادی به همراه همسر و دو دخترش به به زاتونا تبعید شد. بعدها او در اردوگاه کار اجباری مشغول به کار شد. جنبش همبستگی بین‌المللی که توسط شخصیت مهمی نمایندگی می‌شد، خواستار آزادی تئودوراکیس شدند. به درخواست سیاستمدار فرانسوی ژان ژاک سروان شریدر، تئودوراکیس اجازه پیدا کرد در ۱۳ آوریل ۱۹۷۰ به پاریس برود. بلافاصله وقتی وارد پاریس شد، تحت درمان قرار گرفت چرا که از مریضی سل رنج می‌برد.[۵]

مقاومت در تبعید[ویرایش]

در دوران تبعید، تئودوراکیس چهار سال برای سرنگونی حکومت نظامی جنگید. او تورهای جهانی خود را شروع کرد و هزاران کنسرت را در همه قاره‌ها برای بازسازی دموکراسی در یونان اجرا کرد. با پابلو نرودا و سالوادور آلنده را ملاقات کرد. او از جمال عبدالناصر، یاسر عرفات و یگال الون عنوان دریافت کرد و فرانسوا میتران و اولف پالمه و ویلی برادت به دوستانش تبدیل شدند. برای میلیون‌ها آدم در سراسر دنیا، تئودوراکیس نماد مقاومت در برابر دیکتاتوری یونان بود. پس از سقوط حکومت دیکتاتوری در یونان، تئودوراکیس در سال ۱۹۷۴ به یونان بازگشت و به کنسرت‌های خود در یونان و خارج از کشور ادامه داد. بعدها او سه بار به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد و برای دو سال از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ به عنوان وزیر دولت ایفای نقش کرد. او متعهد شد که آگاهی بین‌المللی نسبت به حقوق بشر، مسائل زیست‌محیطی و صلح را بالا ببرد و در همین رابطه با نویسنده و موسیقیدان ترک، انجمن دوستی یونان و ترکیه را تأسیس کرد. در این بخش از زندگی هنری خود، او تأثیر گذارترین سمفونی‌های خود را ساخت که می‌توان به سمفونی ۳، ۴ و ۷ اشاره کرد که همه آنها بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۹ اجرا شد. در همین مقطع زمانی، او جایزه صلح لنین را برد. او اولین اپرای خود به نام کوستاس کاریتاکیس و بالت زوربای یونانی را تنظیم کرد که در فستیوال ورنا در سال ۱۹۸۸ اجرا شد. او دکتر افتخاری خیلی از دانشگاه‌ها از جمله دانشگاه مونترال و کرتا می‌باشد.[۶]

منابع[ویرایش]

  1. علیه چه شورش کنیم، آقای تئودوراکیس؟, دویچه وله فارسی
  2. Γιωργος ΑρΧιμανδριτης (2007). Σε πρωτο προσωπο: Μικης Θεοδωρακης. Ελληνικα Γραμματα. ISBN 978-960-442-911-0. Retrieved 8 November 2012. 
  3. Theodorakis: Οι δρόμοι του αρχάγγελου III / The Ways of the Archangel, Autobiography: Read the complete, deeply moving Volume III ("The Nightmare")
  4. Mikis Theodorakis: Journal of Resistance, (Dictionary), p. 328
  5. Mikis Theodorakis, op. cit. , p. 263 sq
  6. Gail Holst, op. cit, p. 206 sq

پیوند به بیرون[ویرایش]