میکرونیدلینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
میکرونیدلینگ
مداخله پزشکی
LVN Collagen Induction Therapy AMAskincare.jpg
پرستاری که در حال انجام القای کلاژن برای درمان کاهش اسکار به روش میکرونیدلینگ است.

تعریف[ویرایش]

میکرو نیدلینگ به (زبان انگلیسی micro needling) نامیده می‌شود در واقع روش تحریک کلاژن سازی (Percutaneous Collagen Induction Therapy) می‌باشد که با تحریک مکانیکال پوست موجب ترمیم آسیب‌های ساختاری پوست می‌شود.

درمان القای کلاژن (CIT) برای از بین بردن خطوط ظریف، جای زخم و جوش و بهبود شرایط کلی پوست کاربرد دارد. در این عمل از سوزن‌های بسیار ظریف برای ایجاد آسیب‌های بسیار جزئی پوستی استفاده می‌شود تا تولید کلاژن و الاستین تحریک شود. فرایند ترمیم پوست به ضخیم‌تر شدن لایه درم و نرم‌تر شدن چروک‌ها می‌انجامد. پوست محکم‌تر و کشیده می‌شود، خاصیت کشسانی خود را بازمی‌یابد، چروک و خطوط ظریف کاهش چشمگیری می‌یابد، منافذ پوست کوچک‌تر می‌شود، گردش خون تحریک و شرایط کلی پوست بهتر می‌شود.

روش کار[ویرایش]

پزشک با استفاده از سوزن‌های بسیار ریز، میلیون‌ها میکروکانال در اپیدرم و درم ایجاد می‌کند و با وارد کردن سوزن‌ها به داخل پوست، موجب افزایش تولید کلاژن و الاستین توسط فیبروبلاست‌ها می‌شود. کراتینوسیت‌ها نیز به محل نیدلینگ در اپیدرم منتقل شده و در آنجا تکثیر می‌شوند و در نتیجه باعث افزایش ضخامت اپیدرم می‌گردند. میکرونیدلینگ با دو روش سنتی که با درمارولر انجام شده و روش مکانیزه با استفاده از دستگاه درماپن انجام می‌شود. درمارولر از یک غلتک چرخان با تعدادی سوزن بر روی این غلتک تشکیل شده‌است و بر اساس عمق نفوذ مورد نیاز سایزهای متفاوتی تولید شده‌است، هر چه بلندی سوزن بیشتر باشد عمق نفوذ بیشتر و در نتیجه درمان موثرتر و تهاجمی تر خواهد بود . انتخاب اندازه سوزن بر اساس موضع عمل و نوع درمان متفاوت می‌باشد ولی در اکثر موارد سایزهای متوسط(۱٫۵ تا ۲ میلی‌متر) برای درمان‌های معمولی انتخاب می‌شوند. روش مکانیزه میکرونیدلینگ با درماپن انجام می‌شود که شبیه یک قلم است و تعدادی سوزن بر روی سر آن تعبیه شده و با حرکت رفت و برگشتی سوزن‌ها، عمل سوراخ شدن پوست انجام می‌شود. در دستگاه درماپن عمق نفوذ سوزن‌ها قابل تغییر است و از ۰٫۲۵ تا ۲٫۵ میلی‌متر قابل تنظیم می‌باشد. سوراخ‌های ایجاد شده. بسیار ریز هستند و با چشم غیر مسلح دیده نمی‌شوند و ظرف چند ساعت بسته شده و مختصر قرمزی و تورم که بعد از میکرونیدلینگ ایجاد می‌شود چند روز بعد محو شده و هیچگونه علامتی در موضع باقی نمی‌ماند.

عوارض جانبی[ویرایش]

بطور کلی میکرونیدلینگ یک روش درمانی مطمئن و کم عارضه است ولی موارد زیر ممکن است در بیماران دیده شود: بلافاصله بعد از میکرونیدلینگ پوست قرمز و سفت می‌شود که به دلیل تحریک کلاژن و کوتاه شدن رشته‌های الاستین پوست است. این قرمزی چند ساعت بعد از بین می‌رود در مواردی که درمان عمیق باشد (عمق بالای ۱٫۵ میلی‌متر) ممکن است قرمزی تا ۲ روز هم ادامه یابد. خشک شدن پوست از دیگر عوارض میکرونیدلینگ می‌باشد که برای رفع آن از کرم‌های مرطوب‌کننده یا ترمیم کننده استفاده می‌شود. بعد از میکرونیدلینگ پوست التهاب دارد و به نور خورشید حساس می‌شود که از کرم‌های ضد آفتاب قوی یا پماد اکسید دوزنگ استفاده می‌شود.

مزایای میکرونیدلینگ[ویرایش]

خطر بروز لکه‌های پوستی و باقی ماندن جای زخم در این روش بسیار کمتر است و به همین خاطر این روش برای افرادی که پوست تیره‌تری دارند نیز ایمن است. این روش برای پوست‌های نازک و حساس مناسب است. این روش به سادگی و در کلینیک انجام می‌شود و به خاطر سادگی و سهولت، انجام آن نیازی به وسایل و تجهیزات پیشرفته و آموزش‌های حرفه‌ای و ویژه ندارد. این روش درد زیادی به همراه ندارد و بیماران می‌توانند به راحتی آن را تحمل کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌انگلیسی: micro needling