میلونکا ساویچ
میلونکا ساویچ | |
|---|---|
Милунка Савић | |
 گروهبان میلونکا ساویچ | |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۲۸ ژوئن ۱۸۹۲ یا ۱۰ اوت ۱۸۹۰ کوپریونیتسا، پادشاهی صربستان |
| درگذشته | ۵ اکتبر ۱۹۷۳ (۸۱ سال) بلگراد، جمهوری سوسیالیستی صربستان، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی |
| ملیت | صربستان |
| جایزهها |
|
| خدمات نظامی | |
| وفاداری |  پادشاهی صربستان پادشاهی یوگسلاوی |
| سالهای خدمت | ۱۹۱۲–۱۹۱۹ |
| درجه | گروهبان |
| جنگها/عملیات | جنگ نخست بالکان جنگ دوم بالکان
|
میلونکا ساویچ (سیریلیک صربی: Милунка Савић؛ ۲۸ ژوئن ۱۸۹۲ یا ۱۰ اوت ۱۸۹۰ – ۵ اکتبر ۱۹۷۳)[۱] سیاستمدار اهل صربستان بود. او یک قهرمان جنگ اهل صربستان بود که در جنگهای بالکان و جنگ جهانی اول جنگید. او پرافتخارترین زن مبارز در تاریخ جنگها محسوب میشود.[۲]
اوایل زندگی و زندگی نظامی
[ویرایش]
میلونکا ساویچ در سال ۱۸۸۹ در روستای کوپریونیتسا[۳] نزدیک نووی پازار در صربستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۲، زمانی که برادرش که به بیماری سل مبتلا بود، احضاریهای برای بسیج نیروها در جنگ نخست بالکان دریافت کرد، او تصمیم گرفت که به جای برادرش به جنگ برود. ساویچ موهای خود را کوتاه کرد، لباس مردانه پوشید و به ارتش صربستان پیوست.[۴] دیری نپایید که او درگیر نبرد شد و پس از شرکت در نبرد برگالنیتسا، نخستین مدال خود را دریافت کرد و به درجه گروهبانی ارتقا یافت. در جریان جنگ زخمی شد و هنگامی که در بیمارستان دوران نقاهت را سپری میکرد، پزشکان متوجه شدند که او در واقع یک زن است، امری که باعث شگفتی آنها شد.[۴]
وبسایت منتال فلاس پیامدهای این افشاگری را چنین توصیف کرده است:
«ساویچ به نزد فرمانده خود فراخوانده شد. آنها نمیخواستند او را مجازات کنند، زیرا او یک سرباز ارزشمند و بسیار ماهر بود. عملیات نظامی که منجر به فاش شدن جنسیت او شد، دهمین مأموریت جنگی او بود. اما حضور یک زن جوان در میدان نبرد نیز مناسب به نظر نمیرسید. به او پیشنهاد شد که به بخش پرستاری منتقل شود، اما او در حالت احترام نظامی ایستاد و پافشاری کرد که تنها میخواهد برای کشورش به عنوان یک سرباز جنگی بجنگد. فرمانده به او گفت که در این مورد فکر خواهد کرد و پاسخ خود را فردای آن روز خواهد داد. ساویچ همچنان در حالت احترام نظامی باقی ماند و پاسخ داد: منتظر میمانم. گفته میشود که فرمانده او را فقط یک ساعت سرپا نگه داشت و سپس با بازگشت او به پیادهنظام موافقت کرد.»[۵]
در سال ۱۹۱۴، در روزهای نخست جنگ جهانی اول ساویچ نخستین مدال نشان افتخار ستارهٔ کارجورجه با شمشیر را پس از شرکت در نبرد کولوبارا دریافت کرد. در سال ۱۹۱۶، او پس از نبرد چرنا بند، زمانی که بهتنهایی موفق به اسارت ۲۳ سرباز بلغاری شد، برای بار دوم این مدال را دریافت کرد.[۶]
افتخارات نظامی
[ویرایش]او دو بار نشان لژیون دونور فرانسه[۴] و همچنین نشان صلیب سنت جورج روسیه[۳] مدال بریتانیایی نشان سنت مایکل و سنت جورج و مدال میلوش اوبیلیچ صربستان را دریافت کرد.[۶] او تنها زن دریافت کننده جایزه صلیب نبرد فرانسه ۱۹۱۴–۱۹۱۸ با نخل زرین برای خدمت در جنگ جهانی اول بود.
سالهای پایانی زندگی
[ویرایش]پس از پایان جنگ، میلونکا ساویچ در سال ۱۹۱۹ از خدمت نظامی مرخص شد.[۷] به او پیشنهاد شد که به فرانسه نقل مکان کند، جایی که میتوانست از مزایای بازنشستگی ارتش فرانسه بهرهمند شود، اما او این پیشنهاد را رد کرد و تصمیم گرفت در بلگراد بماند و به عنوان کارمند پست مشغول به کار شد.[۷] در سال ۱۹۲۳، با وِلژکو گلیگوریهویچ که در موستار با او آشنا شده بود، ازدواج کرد، اما این ازدواج بلافاصله پس از تولد دخترشان میلنا به طلاق انجامید.[۸] ساویچ همچنین سه دختر دیگر را به فرزندی پذیرفت.[۱] در دوره میان دو جنگ، ساویچ تا حد زیادی در میان عموم مردم به فراموشی سپرده شد. او تا سال ۱۹۲۷ مشاغل دشوار و مختلفی را تجربه کرد تا اینکه به عنوان نظافتچی در بانک رهن دولتی استخدام شد. پس از هشت سال، به نظافت دفتر مدیر کل ارتقا یافت.[۸]
در سال ۱۹۴۵، با روی کار آمدن حکومت سوسیالیستی در یوگسلاوی، به او مستمری دولتی داده شد و همچنان در خانهاش در منطقه وژدوواتس در بلگراد زندگی میکرد.[۸] تا اواخر دهه ۱۹۵۰، دخترش به دلیل مشکلات سلامتی در بیمارستان بستری شد و او در خانهای فرسوده در وُژدوواتس با سه فرزندخواندهاش زندگی میکرد:[۹] میلکا، کودکی که در ایستگاه راهآهن ستالاچ رها شده بود، رادمیلا-ویشنا و زورکا، دختری یتیم از دالماسی.[۳] بعدها، هنگامی که در جشنهای سالگرد شرکت کرد و مدالهای نظامی خود را به سینه داشت، افسران ارتش از شجاعتهای او مطلع شدند. خبر شجاعتهای او منتشر شد و بالاخره مورد قدردانی عمومی قرار گرفت.[۹] در سال ۱۹۷۲، به دنبال فشارهای عمومی و انتشار مقالهای در روزنامه که به وضعیت نامناسب مالی و مسکن او اشاره داشت، شورای شهر بلگراد آپارتمانی کوچک در اختیارش قرار داد.[۷]
او در ۵ اکتبر ۱۹۷۳ در سن ۸۱ سالگی در بلگراد درگذشت[۶] و در گورستان جدید بلگراد به خاک سپرده شد.[۹]
میراث
[ویرایش]خانه زادگاهی میلونکا ساویچ در سال ۲۰۱۵ در کوپریونیتسا بازسازی شد. در این خانه، یک نمایشگاه مردمشناسی برپا شده است که شامل اشیایی از دورهای است که او در آنجا زندگی میکرد (نیمه اول قرن بیستم).[۱۰]
در اکتبر ۲۰۲۰، یک مجموعه یادبود با نمایشگاهی دائمی که به زندگی میلونکا ساویچ اختصاص دارد، در یوشانیچکا بانیا افتتاح شد.[۱۱][۱۲]
در سال ۲۰۲۴، مجسمهای از ساویچ در بلگراد رونمایی شد.[۱۳]
در ۲۰۲۲، گروه موسیقی هوی متال سوئدی سبتان داستان زندگی او را در آهنگی با عنوان «بانوی تاریکی» از آلبوم جنگی برای پایان دادن به تمام جنگها بازگو کرد.[۱۴][۱۵]
منابع
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ "Milunka Savić at milunkasavic.rs". 2016-04-21. Archived from the original on 2016-05-02. Retrieved 2016-04-21.
- ↑ "Pred Milunkom su i generali salutirali". 2009. Retrieved 2012-09-30.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ "Istorija Voždovca". Opština Voždovac. 2010. Retrieved 2010-07-07.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "Lepe i umne ponos roda svog". Srpsko Nasleđe – Istorijske Sveske. 1999. Archived from the original on 2021-01-27. Retrieved 2010-07-07.
- ↑ "5 of the Fiercest One-Liners in History | Mental Floss". mentalfloss.com. 6 September 2013. Retrieved 2014-04-30.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ "Zaboravljeni Srpski Heroji - Milunka Savić". akademedia srbija. 2009. Archived from the original on 2021-01-20. Retrieved 2010-07-07.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ "Srbija u vrtlogu Prvog Svetskog Rata". index.hr. 2009-06-27. Archived from the original on 2008-06-05. Retrieved 2010-07-08.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ "Milunka Savić: Heroina, pa čistačica". Večernje Novosti.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ "Milunka Savić, jedina žena na svetu nosilac francuskog odlikovanja Ratni krst sa zlatnom palminom granom". Beogradska Ka5anija. 2009-11-04. Retrieved 2010-07-08.
- ↑ "Birth house of Milunka Savić | Туристичка организација Рашка". raskaturizam.rs. Retrieved 2024-09-09.
- ↑ "Otvara se spomen soba Milunke Savić". Kaleidoskop. Retrieved 2020-10-09.
- ↑ Vojvodine, Javna medijska ustanova JMU Radio-televizija. "Spomen soba Milunki Savić u Jošaničkoj banji". JMU Radio-televizija Vojvodine. Retrieved 2020-10-09.
- ↑ "Spomenik Milunki Savić u Beogradu | Beogradske vesti" (به صربی). 2024-07-07. Retrieved 2024-09-09.
- ↑ "Lady Of The Dark". Sabaton Official Website (به انگلیسی). Retrieved 2023-06-22.
- ↑ "Sabaton napisao pesmu o Milunki Savić". 6 December 2021. Retrieved 2021-12-14.
کتابشناسی
[ویرایش]- Видоје Д Голубовић; Предраг Павловић; Новица Пешић (2013). Добровољка Милунка Савић: српска хероина. Udruženje Ratnih Dobrovoljaca 1912 - 1918, Njihovih Potomaka i Poštovalaca. ISBN 978-86-84083-17-5.
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| سایر | |
