پرش به محتوا

هقعه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از میسان)
میسان
اطلاعات رصدی
مبدأ J2000      اعتدال J2000
صورت فلکی شکارچی
بعد ۰۵h۳۵m۰۸.۲۸s
میل +۰۹°۵۶′۰۲.۹۶″
قدر ظاهری (ع) ۳.۳۹ / ۵.۶۱
مشخصات
نوع طیف O8III / B0.5V
شاخص رنگ U−B −1.03 / −0.77
شاخص رنگ B−V 0.18 / 0.04
اخترسنجی
سرعت شعاعی (Rv)+۳۳.۵ ک.م./ث
حرکت خاص (μ) بعد: −۲.۱ mas/yr
میل: −۲.۹ mas/yr
اختلاف‌منظر (π)۳.۰۹ mas
قدر مطلق (MV)−۴.۲۵ / -۱.۹۴
جزئیات
جرم۱۶ / ۴ M
درخشندگی۶۳,۰۰۰ / ۷,۵۰۰ L
درجه حرارت~۳۳,۰۰۰ / ~۳۱,۰۰۰ کلوین
نام‌گذاری‌های دیگر
λ Ori, 39 Ori, BD+09°879/+09°879B, HD 36861/36862, HIP 26207, HR 1879/1880, SAO 112921, TD1 4898 (λ Ori A)
ارجاعات پایگاه‌های داده
سیمباداطلاعات

مَیسان یا هَقعه (عربی) یا لاندا شکارچی یک ستاره است که در صورت فلکی شکارچی قرار دارد.

موقعیت میسان در صورت فلکی، تقریبا در محل سر شکارچی می باشد.

واژه‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نام هقعه عربی و در ایگصل خود به معنای لکه سفید (پیش سینه اسب) است.[۱]:

برپایه لغت‌نامهٔ دهخدا هَقعه بجز نام ستاره یادشده، در منابع کهن فارسی و عربی چند معنی دیگر دارد:

در کالبدشناسی اسب، به دایره یا نشانِ موجود بر پیش‌سینهٔ اسب، جای پاشنهٔ سوار، و نیز لکهٔ سفید در پهلوی چپ اسب گفته شده است. همچنین به دایره یا نشانی در پهلوی برخی چهارپایان نیز هقعه گفته‌اند.

در اخترشناسی سنتی، هقعه یکی از منازل قمر است. این منزل از سه ستارهٔ نزدیک به یکدیگر تشکیل شده که آرایش آن‌ها به سه‌پایهٔ دیگ (دیگ‌پایه) تشبیه شده است. هقعه در صورت فلکی جبار قرار دارد و در ترتیب منازل قمر، پس از «دبران» و پیش از «هنعه» واقع شده است. در منابع کهن آمده است که طلوع آن هم‌زمان با سپیده‌دم، نشانهٔ افزایش گرما دانسته می‌شد.

اشاره‌ها به هقعه در ادبیات فارسی[۱]:

از منوچهری:

ز هقعهٔ چو نیم خانهٔ کمانبنات نعش از اول بنای او.

منوچهری:

چون سه سنگ دیگ‌پایه هقعه بر جوزا کنارچون شرار دیگ‌پایه پیش او خیل پرن.

نظامی:

هقعه چو کَواعِب[۲] قصب‌پوشبا هنعه نشسته گوش درگوش.
  1. 1 2 دهخدا: هقعه.
  2. زنان نارپستان.