میان‌آسایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میان‌آسایی (به انگلیسی: Diapause)، دوره‌ای از تداخل در رشد جانوران به خصوصی است که در آن فعالیت سوخت و سازانه آن‌ها کاهش می‌یابد. این دوره بیشتر در میان حشره‌ها و هیره‌ها، تعداد اندکی از سخت‌پوستان و حلزون‌ها، و احتمالاً بعضی دیگر گروه‌های جانوری وجود دارد. این دورهٔ کاهش رشد پاسخی به شرایط محیطی است و اگرچه می‌تواند در طول زندگی جانور نیز پدید آید، ولی در بیشتر موارد برای نوزادان (برای نمونه شفیره‌های شب‌پره‌ها) روی می‌دهد.

میان‌آسایی هنگامی که تجمع هورمون‌های رشد و پوست‌اندازی در بدن جاندار کاهش می‌یابد؛ چیزی که اغلب در رابطه با تغییرات در طول روز و شب، دما، یا فراوانی غذا است. میان‌آسایی را ساختار ژنی تعیین می‌کند ولی در می‌توان به شکل تجربی و آزمایشگاهی آن را از میان برد و این در صورتی است که جانداران در محیطی مطلوب با شرایط ایستا نگه داشته شوند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Diapause, Encyclopedia Britannica, retrieved 25 May 2013