مکتب انگلیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مکتب انگلیسی نظریه روابط بین‌الملل (که گاهی اوقات واقع گرایی لیبرال، مکتب جامعه بین‌المللی و یا نهادگرایان بریتانیایی نیز خوانده می‌شود) بر این عقیده است که با وجود شرایط آنارشیک، جامعه‌ای از دولت‌ها در سطح بین‌المللی وجود دارد.[۱] نکته اصلی در جامعه بین‌المللی، ایجاد نظم و حفظ آن است؛ نظم در قالب نظام اجتماعی، بین‌المللی و جهانی مد نظر قرار گرفته و بر عدالت به مفهوم رعایت قواعد بازی و همچنین عدالت توزیعی تأکید می‌شود. دربرداشت جامعه بین‌المللی، دولتها دارای مسوولیت سه‌گانه فردی، بین‌المللی و جهانی هستند و قدرتهای بزرگ و قوانین و هنجارها به عنوان ابزار نظم به شمار می‌آیند.

از نظریه پردازان این مکتب می‌توان از هدلی بال و مارتین وایت نام برد.

پی‌نوشت‌ها[ویرایش]

  1. Buzan, Barry (2004). From international to world society? English school theory and the social structure of globalisation. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-511-18590-8.