موگویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

موگویی، یا طایفه موگویی، در میان بختیاریان به موگهی مشهور هستند. این طایفه یا باب، از شاخه چهارلنگ، ایل بختیاری می‌باشد.

بر اساس تقسیم بندی ایل بختیاری، به دو شاخه هفت لنگ و چهارلنگ تقسیم می‌شود. شاخه چهارلنگ از ۵ باب تشکیل شده، که موگویی یکی از این پنج باب می‌باشد.[۱][۲][۳][۴][۵][۶]

تقسیمات[ویرایش]

باب موگویی، از طایفه‌های زیر تشکیل شده‌است:

  1. بیروگونی
  2. کیماس
  3. شیخ سعید
  4. شیرازی
  5. شمسی
  6. دویستی
  7. شیاس
  8. سالاروند(خواجه)
  9. مهدور ،مهدوری
  10. محمدوند
  11. حونه خویی
  12. هلیلی
  13. سرلک چیوایی
  14. حسامی(حصومی)
  15. جعفری
  16. روحانی
  17. افراسیابی
  18. طاهری
    1. سوادکوهی
  19. جزی
  20. ترابی

محل زندگی[ویرایش]

طایفه موگویی نیز مانند بقیه طوایف ایل بختیاری، در گذشته به ییلاق و قشلاق می پرداخته. ییلاق این طایفه در بخشی از ایذه و همچنین بخشی از چهارمحال و بختیاری می‌باشد. بخش‌هایی از این استان، شامل دهستان موگویی، میان کوه موگویی، پشتکوه موگویی و پیشکوه موگویی در گذشته، کاملاً به این طایفه تعلق داشته‌است.

قشلاق این طایفه، در مناطقی از خوزستان، شامل ایذه، باغملک، دزفول و الیگودرز می‌باشد.

میان کوه موگویی[ویرایش]

میان کوه موگویی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۷۸۱ نفر (۶۲۴ خانوار) بوده‌است.

دهستان موگویی[ویرایش]

دهستان موگویی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در شمال‌غرب استان چهارمحال و بختیاری و در نزدیکی مرز این استان، با استان لرستان قرار دارد و شامل ۱۵ روستا با ۴۵۰۰ نفر جمعیت است. این دهستان دارای ۷۵۰ خانوار است.

دهستان پیشکوه موگویی[ویرایش]

دهستان پیشکوه موگویی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در شمال غربی استان چهارمحال و بختیاری و قسمتی از مرز مشترک استان‌های چهارمحال و بختیاری و لرستان محسوب می‌شود.مرکز این دهستان «خویه» نام دارد و اکثریت افراد ساکن در این روستا از طایفه « خواجه و مهدور و دویستی و حسامی وشیرازی و کیماسی» هستند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Arash Khazen. «Tribes and Empire on the Margins of Nineteenth-Century Iran p.22». University of Washington، ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴. 
  2. «Iran Almanac and the Book of Facts». Echo of Iran، 1970. 
  3. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  4. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  5. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 
  6. Carl Skutsch. «Encyclopedia of the World's Minorities page.176». 

منابع[ویرایش]

  • حسین ابراهیمی ناغانی. «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وب‌گاه انسان‌شناسی و فرهنگ، ۲ اسفند ۱۳۸۸. 
  • امان، دیتر. " تاریخ شفاهی کلانتران موگوئی بختیاری ها"
  • عکاشه، اسکندرخان؛ تاریخ ایل بختیاری، تهران، انتشارات فرهنگسرا، چاپ اول، ۱۳۶۵